Een jaar of 13 geleden zat ik op kamers bij een best wel nare hospita. Ik mocht op haar vaste telefoonlijn eigenlijk niet bellen en alleen in sommige gevallen gebeld worden.
Ik heb last van de after-kerst blues. Ookal beginnen de dagen nu langzaam weer te lengen, ik heb elk jaar weer last van de donkere dagen na kerst. De hele maand december teer ik op de lichtjes in de stad, de gezellige muziek, de sfeer en dan ineens is het voorbij…
In de afgelopen jaren stond sneeuw synoniem voor bruine drab langs de kant van de weg.
Elk jaar, rond deze tijd, weet mijn buurman zijn huis te verzieken met een klauterende kerstman op de zijmuur.
Hoe kan het toch dat een internetleven zomaar geïntegreerd kan worden in je eigen leven, en dat het niet eens gek voelt?
Als het met de wereld financieel slechter gaat, veranderen er een paar dingen zichtbaar.
Ik loop nu al een aantal jaar als single op deze aardkloot rond en over het algemeen bevalt dat me prima!
Gisteren ben ik als newbie-VIP naar Symphonica in Rosso geweest. Ik was uitgenodigd via mijn werk en zo ineens lag er een kaartje van 240 euro op mijn deurmat. Natuurlijk ga ik, maar wat een geld…
Als kind al werd ik veel geconfronteerd met de camera van mijn vader. Hij fotografeert graag en veel en zijn kinderen waren hier dankbare objecten voor. Ik heb als oudste kind dan ook boeken vol foto’s en bakken vol dia’s van mezelf.
Psyche… ik kreeg deze pijler toebedeeld op het moment dat ik tot engel werd geslagen (dat laatste klinkt bij ridders toch een stuk stoerder). Psyche, dan heb ik straks alleen maar topics van mensen die in de put zitten. Het leek me geen aanlokkelijk vooruitzicht. Maar pas later besefte ik hoe ik me had vergist!
Er zijn verschillende dingen die wijzen op de komst van de herfst, zoals het verkleuren van de bladeren aan de bomen. Maar ook de toename van regen, het wakker worden in het donker (zeker als
Vroeger was ik als de dood voor inbrekers. Ze zouden vást in mijn kast verstopt zitten, of onder het bed verscholen in afwachting van mijn slaap. Want als ik eenmaal zou slapen, dan zouden ze toeslaan. De volgende morgen zou ik beneden komen en dan zou álles weg zijn.
… in mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee.
Nederlandstalige muziek was lang een ondergeschoven kindje. Willeke Alberti, André Hazes en Koos Alberts waren niet altijd het voorbeeld van taalkundige hoogstandjes.
Als ik in het buitenland ben verbaas ik me altijd over de weidsheid van andere landen. Sommige landen hebben een laag inwonertal, veel grootse natuur, onbegaanbare gedeeltes en bizarre klimaatomstandigheden.
Nederland is dan… kneuterig*…braaf… saai misschien zelfs?
Ooit riep ik: als ik eenmaal kinderen heb, dan wil ik een grote tuin met daarin een mooie oude boom waar een schommel aan kan hangen! Tsja… stand van zaken op dit moment:
Vroeger wilde ik niets liever dan ‘groot’ worden. Dan zou je alles zelf mogen beslissen; zelf weten hoe laat je thuis komt, zelf weten wat je koopt, en eten wat jij lekker vindt. Het leek een droom!
