Er zijn van die dagen, weken, maanden, dat je het leven even niet ziet zitten.
Vroeger had John Ewbank geen gezicht. Ik hoorde zijn naam wel eens. Dat hij de liedjes van Marco Borsato schreef. Ik nam eigenlijk altijd aan dat het een grote Afro-amerikaan met overgewicht was. Geen idee waarom, misschien z’n naam, of dat hij in de muziekindustrie werkt. Niets menselijks is mij vreemd, ik heb ook zo m’n vooroordelen.
Toen ik nog thuis woonde leek het me heerlijk om iedere dag zelf te kunnen bepalen wat er gekookt werd. Nu ik iedere dag mag bepalen wat er gekookt wordt, lijkt het me heerlijk als ik dat niet meer zou hoeven doen. Het leven is een paradox.
Als de sportinstructeur vertelt dat je een vetpercentage hebt van 37%. Als de zon maar niet wil schijnen. Als bij de nieuwe Sissy Boy Outlet die leuke broek ook in Large niet past.
In het oude turnpak van je broer op een houten bank in een koude gymzaal angstig hopen dat je dit keer niet als allerlaatste voor een team gekozen wordt. Met angst en beven door de gymleraar naar voren gehaald worden en ten overstaande van de klas een radslag moeten doen.
Ik zit achter mijn pc en zoek naar woorden. Elk woord dat in me opkomt lijkt emotioneel beladen. Geliefde zit in de buurt en heeft het natuurlijk in de gaten.
Het is tijd voor een bekentenis: door mijn angelschap ben ik met mijn echte nick minder op het forum te vinden dan voorheen.
Viva Angel 2 is verliefd. En niet zo’n beetje ook. Gelukkig is het wederzijds.
Overal om mij heen zijn kinderen: ik woon in een kinderrijke buurt, vrienden hebben kinderen, familieleden hebben kinderen (waaronder de leukste nichtjes van de hele wereld), kinderen zijn onontkoombaar.
De verdeling van de zintuigen heb ik altijd oneerlijk gevonden. Waarom zijn vier van de vijf zo dicht bij elkaar geplaatst? Als om dit te compenseren kan de vijfde, voelen, worden onderverdeeld in drie soorten voelen.
Kleine steentjes kunnen grote gevolgen hebben. Vooral als ze opspatten en met grote snelheid op mij afkomen.
De man van de dierenwinkel denkt met me mee en zoekt een mooie kattenbak uit die precies aan mijn eisen voldoet. Vreemd genoeg is het zonder deurtje, maar die kan ik er los bij kopen. Hij noemt de totaalprijs en dat ligt mooi in het budget, dus ik ga akkoord.
Drie mandjes, vijf kussens, twee dekens en een krabpaal met platform later heeft mijn kater eindelijk besloten waar hij wil liggen. Op een echt bed in zijn eigen kamer.
Het regent en ik moet naar het centrum van de stad. Op de fiets. Ik wacht tot het min of meer droog is en hoop tussen de buien door te kunnen glippen.
Één van de leuke dingen van het vivaforum is dat het met me mee leeft. Over alles wat ik meemaak is op hetzelfde moment een topic te vinden, of het nu gaat over mijn meest recente verbroken relatie, een nieuwe verliefdheid, of zin hebben in een groot glas Bailey´s.
Een goede familieband lijkt mij een waardevol bezit. Lijkt, want ik weet niet hoe het is. Mijn familie is meer van het type los zand en binnen dat losse zand lig ik dan ook nog eens ongemakkelijk.
Het fietspad maakt een scherpe bocht. Ik ga eigenlijk te snel, maar als ik de bocht goed inzet moet het kunnen zonder brokken te maken. Dan zie ik het paaltje.
Op het forum spelen uiterlijkheden geen rol. Niemand ziet hoe je eruit ziet, wat voor kleren je draagt en hoe slecht je haardag is. Tot zover het goede nieuws.
Vanaf het eerste moment beschouwde mijn nieuwe huisgenoot mijn huis als zijn huis. Hij liep door alle kamers alsof ze van hem waren en wilde overal in kijken.
“Ik ben redelijk geemancipeerd opgevoed,” vertrouwt vriendin S. me toe, “maar sinds ik volwassen ben kom ik er achter dat alle vooroordelen over mannen en vrouwen gewoon waar zijn.” De concrete aanleiding voor deze ontboezeming staat in de vorm van twee dozen met badkamerartikelen in haar hal.
Het doodvonnis voor mijn auto kostte me 30 euro. Dat ik er voor moest betalen voelde dubbel wrang. Toch heeft de garage me gematst.
Vergeleken met de meeste mensen woon ik erg ruim. Het huis waar ik in woon was oorspronkelijke bedoeld voor 3 personen en al die ruimte heb ik nu voor mezelf. Ik kan elke avond kiezen waar ik ga slapen, heb kastruimte over en kan zelfs kiezen uit twee badkamers.
