Vrijwillige Viva-moderators
De Viva-Angels zijn de vrijwillige moderators op het Viva-forum. Zij werken er hard aan om van het Viva-forum een opgeruimde, veilige omgeving te maken.
Naast hun drukke werkzaamheden op het forum leveren de angels een bijzondere bijdrage met hun blogs. Alle Angelblogs zijn hier te vinden.
Het is tijd voor een bekentenis: door mijn angelschap ben ik met mijn echte nick minder op het forum te vinden dan voorheen.
Viva Angel 2 is verliefd. En niet zo’n beetje ook. Gelukkig is het wederzijds.
Dat je een topic opent en denkt ‘dat kan niet wáár zijn’! Vaak dient een blik op de kalender voldoende verklaring; ‘Ohja het is weer vakantie hoor’.
Het is de dag van de uitvaart. Familie, vrienden en bekenden nemen definitief afscheid van mijn tante. Tegen de weersvoorspellingen in schijnt de zon, en de sneeuw die er nog ligt, verdwijnt.
Ik ben gek op programma’s over de maakbare mens. Tien jaar jonger in tien dagen, What not to wear, Style by jury…
Overal om mij heen zijn kinderen: ik woon in een kinderrijke buurt, vrienden hebben kinderen, familieleden hebben kinderen (waaronder de leukste nichtjes van de hele wereld), kinderen zijn onontkoombaar.
Al eerder blogden de Angels over iets wat ons aan het hart ging. Destijds was het Angel 2 die aandacht vroeg voor de stemwedstrijd met betrekking tot de zoon van een forumster.
Ja ik weet het, het spreekwoord is anders: partir, c’est mourir un peu. Maar dat Alzheimer afscheid nemen is, is net zo waar. En bovendien veel schrijnender dan ‘gewoon’ afscheid nemen.
Opgegroeid met Dynasty en Dallas vind ik het natuurlijk normaal om volledig opgemaakt naar bed te gaan in een glanzend satijnen neglige. ‘s Ochtends wat eerder op staan om m’n make-up en haar even bij te werken voor m’n man wakker wordt.
Terwijl ik dit schrijf, wacht ik vol smart tot het 3.00 uur wordt vannacht… de Olympische Winterspelen gaan beginnen!! Ik kan echt niet wachten tot het zover is en tel alweer vier jaar de dagen af.
‘Mam, waarom zit jij zoveel achter de computer?’
‘Voor mijn werk kind. Dat weet je toch?’
‘Werkt Arie Boomsma ook bij jullie?’
Jezus te paard, ben zo blij dat ik geen Angel ben. Dat zei Djoels in een reactie op één van mijn eerste blogs.
Het voorjaar zit weer in de lucht, en de dagen worden weer langer. Geef me daglicht als ik naar mijn werk vertrek, een paar zachte dagen, vrolijk kwetterende vogeltjes en takken die stiekem alweer een beetje uitbotten, en ik rol weer wat makkelijker uit mijn bed ‘s morgens.
Al eerder heb ik een blog over het verschil tussen vrouwen- en mannenporno geschreven. Een groot verschil is natuurlijk dat mannen visueel ingesteld zijn en veel vrouwen hun ophitserij liever d.m.v. een boek tot zich nemen.
Bij het aanvaarden van het angel-ambt, heb ik ook toegezegd zo nu en dan een blog te schrijven. Nou hou ik van schrijven en op Hyves schrijf ik al regelmatig korte en langere blogs, dus dat leek me geen probleem. Of toch?
Sinds zondagavond prijkt er een andere avatar bij de naam van Angel 1. En nee, dat is niet de prachtige en wereldberoemde Bo Ghi van MyleneValerie. Nee, deze dame heet Ingwe, het Zuluwoord voor luipaard.
Iedereen die katten heeft en ze buiten laat lopen, kent de vraag of ze vandaag weer thuis zullen komen. En wanneer dat dan een keer niet gebeurt zijn we als kattenbaasjes allemaal net zo bezorgd.
Het mag gezegd worden: ik ben een koukleum. Als iedereen lyrisch is over de hoeveelheid sneeuw die gevallen is, en de dikte van het ijs nauwgezet in de gaten houdt met de Elfstedentocht in het achterhoofd, droom ik van zon, zee en strand.
Mijn eerste blog als Angel… als je me dat een poosje geleden had gezegd had ik je grijnzend aangekeken en gevraagd of je wel helemaal goed bij je paasei was.
Een jaar of 13 geleden zat ik op kamers bij een best wel nare hospita. Ik mocht op haar vaste telefoonlijn eigenlijk niet bellen en alleen in sommige gevallen gebeld worden.
In mijn studietijd, al een half leven geleden, maakte ik voor het eerst kennis met het fenomeen sauna. Een vriendin sleepte me mee met de woorden ‘dit moet je een keer geprobeerd hebben om er een oordeel over te hebben,’ toen ik hard riep dat ik echt niet in mijn blote kont tussen vreemden ging zitten. ‘Kan het niet in badkleding?’, vroeg ik mijn vriendin nog.
