Bloggers teruglezen? Op zoek naar vlogs? De webstrijd van vorig jaar? Hier vind je iedereen (en alles) terug die níet een eigen tab heeft. Je kunt scrollen en je laten verrassen... Of op een van onderstaande links klikken.
Viva 400-gastbloggers:
Alma * Marike Jager * cabaretière Ellen Dikker * paralympisch atleet Marije * Lilian Marijnissen * Suzanne van der Schot * Aukje * Meryem * Linda *Cindy * Coosje Smid
Gastbloggers:
Barbara * Bianca * Claudia de Breij * Debby * Karlijn * Linda * Roger * Maaike * Wendy * Nastaran * Blanca * Roelien * Kirsten * Kim * Patricia * Gigolo Mark * Saar *Ellen Snijder * Sannet * Thomas *
Oud-bloggers:
AnneB * Imke-Siti * Jessica * Marijn * Marloes * Rob * Sandra * Bibi * SanneW * Nicole * Giovanca * Robin * Marjolein * Elvan * JanD * MariskaD* CarolienD * JettekeH * Corrine * Werner * Fiona * Nynke
Oud-stagiaires:
Irit * Liane * Madeleine * Raquel * Daniëlle * San * Marleen * Danja * Esther * Emma * Mellanie * Sinan * Brenda
Overig:
Filmpjes * Vlogs * Webstrijd 2008 * Webstrijd 2009 * Maaike Hartjes * Webstrijd 2010 * 10 jaar Viva.nl * Forummer van de Maand * Mannenkeurmerk * Appspiratie
Niet alles is meer terug te halen: blogs van Heske en Chris draaiden op de 'vorige' site en staan helaas niet meer live.
Vrouwen en voetbal. Veel mensen vinden het geen match, maar naar mijn idee kunnen wij vrouwen ons prima vermaken tussen het bier, de worst, vuvuzela’s en voetbalfanaten.
Onze Braboblogger Werner (met een zachte g en ook een ehhh…) gaat Viva helaas verlaten. Dat klonk natuurlijk als heel slechte carnavalsmuziek in de oren.
Een paar weken geleden schreef ik hier over het NCRV-programma ‘Connected’. Ik wil daar even op terugkomen.
Het gaat altijd hetzelfde. Eerst zeggen ze: ‘Werner schrijft voor Viva.’ Ik zeg dan: ‘Nee, ik schrijf voor Viva.nl. Dat is de website van dat blad.’
In ons huis staat een goocheldoos. Aan de buitenkant kun je lezen dat er 275 trucs in zitten. Als je hem openmaakt zie je maar rommel liggen.
De zure oprispingen van afscheid moeten nemen, is met geen maagzuurtablet tegen te gaan. ‘Ons Nynke’ gaat Viva helaas verlaten.
In basis ben ik een ontzettend evenwichtig mens. Maar zo nu en dan verander ik in een labielo van heb-ik-jou-daar.
Het was half zes, bijna avond. De zon hing als een oranje bal boven mijn dorp, dat ik al in de verte kon zien liggen. Ik zat op de fiets tussen de landerijen en hoorde iets zoemen achter mij.
Ik kan slecht liegen. En ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel. En daarmee zit ik mezelf regelmatig in de weg.
‘Papa, mogen we een keer met jou naar jouw werk fietsen,’ vragen mijn kinderen weleens. Het is veertien kilometer fietsen.
Woensdagnacht moest ik tot heel laat doorwerken, om de laatste deadline van mijn boek te halen. En ik moest er heel vroeg uit, omdat ik een schrijfklus had in Nijmegen. Nou, dan weet je wel hoe het gaat.
Op ongeveer tien meter van mij vandaan staat een radio. Ons kantoor is een betonnen kooi, we kunnen maar één zender ontvangen: Radio 538.
‘Wat voor jas zullen we eens aantrekken?’ vraag ik aan de kinderen.
‘Ik wil mijn zomerjas aan,’ zegt Wessel.
Je kunt als acteur nog zo’n knappe harses hebben; het gaat allemaal om je geloofwaardigheid.
Er stonden een aantal kinderen dicht bij elkaar op het schoolplein. Een klasgenootje kwam naar me toe. ‘Die jongen heeft een luciferdoosje met een afgehakte vinger erin,’ zei hij.
Ik open de deur en loop de kamer in. Vriendin R. komt achter mij aan. Ik zie een man, hij zit op een krukje en staart voor zich uit.
