Daar lag ze, in mijn tochtige halletje
Het gebeurde maandagmorgen. Met een doffe klap viel er een model op mijn deurmat. Ze lag daar in mijn tochtige halletje op de voorpagina van NRC Next, bloot en knokig te wezen. Ik wilde naar de keuken rennen om broodjes hagelslag voor haar te pletten.
Ananda Marchildon. De winnares van Hollands Next Topmodel die nu door het leven gaat als het model met ‘de te dikke reet’. Net als winnares en model Rosalinda Klikstra is ze door modellenbureau Elite gewogen en te zwaar bevonden.

Dat gezeur over die ene maat, onzin
Het verhaal van Ananda geeft een inkijkje in de modellenwereld wat we natuurlijk al lang kennen. Het dwingende keurslijf van de haute couture. Waarvoor je heupomvang dus maximaal 90 centimeter mag zijn en geen millimeter meer. We kunnen astronaut André Kuipers vijf maanden proefjes laten uitvoeren in de ruimte, maar een extra coupenaadje in kleding naaien, da’s lastig. Ik smeerde nog een broodje. En las de tips die Ananda meekreeg van modellenbureau om toch die 90 centimeter te halen.

Tip 1: “Als je honger hebt, ga dan slapen”

Ik wreef de slaap uit mijn ogen, mijn maag knorde.

Tip 2: “Als je trek krijgt, poets dan je tanden. Dan verdwijnt de honger.”

Ik had ook net mijn tanden gepoetst en niet het gevoel dat ik even op de bank moest gaan liggen om uit te buiken van de Prodent.

Tip 3: “Ga op nuchtere maag een half uur hardlopen”

Ik zou mijn luie reet zo in de auto hijsen met in mijn handtas vier beboterde boterhammen met 48+ kaas. Om de rest van de dag met een heupomvang van meer dan een meter (wilde gok) op een bureaustoel te ploffen.

Dan nog een hele verhandeling over een ketodieet waarbij je als traktatie een ei bij je halve (geen hele hè) groentesalade mag. Jeuj! Een ei! Meest bizarre detail in het verhaal is wel de naam van de personal trainer die het zware dieet- en sportprogramma aan modellen geeft.

Oswin Beingsick.
Beingsick.
What’s in a name, zouden de Engelsen zeggen.

Tip 4: Vergeet al die tips, doe het gewoon niet!
Het is ongezond en waanzin. En het maakt geen reet uit. Want dat het niet werkt is bij deze proefondervindelijk vastgesteld door de twee modellen.

CC foto: o5com.

Ik moest iets kopen
Op dat moment ging het mis. Want ineens vond ik dat ik iets had verdiend. Een jurkje bijvoorbeeld. Of een leuke panty. Gewoon, omdat ik op dat ijskoude station zo manhaftig de elementen had doorstaan. Ik probeerde nog tegen mezelf te zeggen dat ik beter niets kon kopen, maar eigenlijk was het al te laat. Ik moest iets hebben. Dexter (de hoofdpersoon uit mijn favoriete serie en de liefste seriemoordenaar van Amerika) zou de schuld afschuiven op zijn dark passenger, een stem in zijn hoofd die hem dwingt tot slechte dingen. Ik schoof het voor het gemak af op mijn innerlijke shopjunkie.

Lippenstift
Maar ja, ik mocht geen kleding of accessoires meer in huis halen. Dus restte mij slechts één ding: iets anders leuks verzinnen om te kopen. Nu ik dit schrijf vind ik het een beetje gênant, toen vond ik dat heel terecht. Op het station waar ik moest uitstappen, was een Etos. Daar mocht ik iets leuks uitzoeken, beloofde ik mezelf. In de trein mijmerde ik wat dat dan zou zijn. Badzout? Bodylotion? Een gezichtsmasker? Of nee wacht, een nieuwe lippenstift!

Verzopen Clini Clown
En dus stond ik even later in de Etos alle kleuren lippenstift uit te proberen. Ik besmeerde mijn lippen, veegde ze af met een tissue en pakte een andere kleur. Dat deed ik ook met alle oogschaduw. Vlak voor sluitingstijd stond ik aan de kassa. Met twee lippenstiften, een eyeliner en een flesje nagellak. Dolgelukkig. Toen ik wilde pinnen, bleek mijn pasje nog op kantoor te liggen. “God straft onmiddellijk”, hoorde ik mijn oma zeggen. Ik bekeek mezelf in de weerspiegeling van de winkelruit. Ik zag eruit als een verzopen Clini Clown die vanbinnen een beetje walgde van zichzelf. Misschien had oma wel gelijk.

Ps. Een dag later ben ik toch terug gegaan naar de Etos. Ik weerstond alle verleidingen en kocht slechts één lippenstift. En dat is pas het eerste dat ik mezelf deze maand cadeau heb gedaan.

Patricia gaat de Free Fashion uitdaging aan om 365 dagen niet te shoppen, probeert elke werkdag iets anders te dragen en maakt daar foto’s van. Ook afkicken van fast fashion? Kijk op www.freefashionchallenge.com

© Beeld: Privébezit

Stille trom
Enfin, ik dus naar de kapper. Voorheen had ik altijd mijn eigen kappersmeisje. Ik had haar via Viva.nl opgespoord toen ze ineens met stille trom was vertrokken uit mijn vaste kapsalon.

We leefden tevree, mijn kapster en ik. Eens in de zoveel tijd belde ik haar, en dan mocht ik in haar huisje langskomen, zodat zij mijn lokken kon fatsoeneren. Dat was altijd heel gezellig. Maar aan al het moois komt een einde. Mijn kappersmeisje ging een andere studie doen, en kreeg het al snel veel te druk met ander, niet kapselgerelateerd werk.

WOW fijn
Ik moest haar loslaten, zeiI  ze laatst. Het viel me zwaar. Dus nu ben ik weer kapperzoekende. Maar daar zit één voordeel aan.

Ik kon namelijk weer eens in een kapsalon. En daardoor wordt mijn haar weer eens gewassen door de kapper. En WOW, wat is dat toch altijd fijn.

Zeg maar dag tegen je gezonde verstand
Wat doen die mannen en vrouwen toch met je? Zodra ik mij achterover laat zakken in zo’n wasbak, lijkt het wel alsof ze met hun ferme haarmasseerbewegingen al mijn gezond verstand uit mijn hoofd wassen.

Ik kreun nog net niet, maar oh boy, wat vind ik het fijn als iemand je terloops een hoofdmassage geeft. Maar ik word er dus wel een beetje wappie van. Want na zo’n wasbeurt ben ik zo relaxed, dat ik stante pede ben vergeten wat ik ook alweer met mijn haar wilde.

Alleen model erin knippen joe
Terwijl je dat altijd HEEL DUIDELIJK in je hoofd moet houden. Vooraf repeteer ik altijd een tekstje, met daarin de woorden ‘ik ben trots op mijn lange haar niet te veel eraf alleen model erin knippen ok joe joe joe’.

Lekker doortastend
Maar ik lag afgelopen maandag nog geen minuut in de wasbak, of ik was dat allemaal alweer vergeten. Als een spinnende kat liet ik mij onder handen nemen door het haarwasmeisje. Haar vingers masseerden mijn hoofdhuid, en ze deed dat zo doortastend dat ik al bijna wilde vragen of ze vanavond iets te doen had.

En toen ik dus bij de kapper in de stoel zat, vergat ik mijn tekst, en liet ik hem mijn kapsel verkrachten. Nou ja, dat is een beetje hard gezegd. Mijn haar zit prima, maar het is bovenop een stuk korter dan ik had bedacht. Alleen maar omdat ik niet had gezegd dat ik mijn haar wil laten groeien. Ik had alleen gezegd dat ik trots was op het feit dat mijn haar zo lang is tegenwoordig.

Hypnose, het was hypnose
Kardinale fout. Je geeft ze één vinger, en ze knippen je hele hand eraf. Zo zijn ze, die kappers. Ze zijn gewoon enthousiast. Voor je het weet hebben ze je ook nog veel te dure shampoo aangesmeerd, met bijpassende cremespoeling en haarmasker, en oh ja, dit goedje want hiermee kun je je haar lekker stug maken en wie wil dat nou niet. Maar ik geef de schuld aan het haarwasmeisje. Die had mij met haar sterke vingers gehypnotiseerd. Dat was me bij mijn oude kappersmeisje nooit gebeurd.

CC Foto: privébezit

Zondag is de saaiste dag van mijn week. Ik heb geen hond om mee naar het bos te gaan, geen schoonouders om bij op de bank te zitten en geen zin om de drukte van de winkels op te zoeken. Ik sluit deuren, ramen en gordijnen, zet een rustgevend muziekje op en trek mijn lekkerste pyjama aan. Vervolgens trek ik mij terug in de badkamer.

Frunniken
Wat bijna niemand van mij weet, is dat ik gek ben op frunniken. Ik vind niets bevredigender dan een flinke pot friemelen, pulken en tutten. Dit doe ik iedere zondag, als er niemand in de buurt is. Want het is geen fraai gezicht.

Eerst richt ik me op mijn haar. In de keuken heb ik wat olijfolie in een pannetje verwarmd. Hangend boven de wasbak smeer ik de warme olie in mijn haarpunten. Ik draai mijn haar in en plak het met een rol huishoudfolie bovenop mijn hoofd. Ik wikkel het plastic een paar keer rond mijn schedel en kneed een soort smurfenmuts om druppen te voorkomen. Daarna föhn ik het plastic warm, en wikkel er een handdoek omheen.

Kleine hoogtepuntjes
Als ik mijn gezicht heb gewassen met warm water komt mijn frunnikgereedschap op tafel. Iedere vierkante millimeter van mijn huid bekijk ik in de spiegel. Ik knijp in verstopte poriën en pulk aan puisten. Ik pluk aan woekerende wenkbrauwen en trek velletjes van mijn lippen. Iedere geëlimineerde mee-eter is een klein hoogtepuntje.

Daarna volgt het gezichtsmasker. Met mijn wijsvingers verf ik mijn gezicht lichtblauw. Het frisse kleiachtige smeersel verkoelt mijn warme huid. Ik was mijn handen en wrijf een restje olijfolie over mijn nagels en nagelriemen. Ik verplaats naar de slaapkamer, waar ik op bed plof en tv kijk terwijl de klei hard wordt. Mijn mondhoeken en wenkbrauwen zijn steeds lastiger te bewegen, en ik voel hoe kleine haartjes onder mijn neus zich proberen op te richten onder de kleilaag. Na een halfuurtje is het masker uitgehard en zijn al mijn gezichtsspieren ontspannen.

Nagelriemterugduwstokjes
Dan pak ik mijn nagelknipper, vijlen en nagelriemterugduwstokjes erbij. Aangekoekte nagelriemen zijn soepel geworden door de olie en zijn nu makkelijk weg te krabben en terug te duwen. Ik knip mijn vinger- en teennagels kort en vijl de randjes. Met een zachte vijl poets ik het nageloppervlak tot het glimt.

Ik kan zo wel drie uur lang met mezelf bezig zijn. Ik word er rustig van. Even mijn hoofd leeg, de computer uit en alleen maar frunniken. Of ik er ook echt mooier van word is de vraag. Bevredigend is het in ieder geval wel.

Foto: Gettyimages.nl

Op de middelbare school schreven medeleerlingen in elkaars agenda dat mijn kleding eruit zag alsof het rechtstreeks van de plaatselijke gordijnstofwinkel kwam en misschien hadden ze wel gelijk. Ik heb er nooit zo’n goede kijk op gehad. Maar alles valt te leren.

Allemaal troep

Als een heuse fashonista ging ik door mijn berg h&m’etjes heen. Zwart, zwart, zwart met een heleboel gaatjes en scheuren. Veel te klein en nooit meer draagbaar, of drie maten te groot, omdat je vooral mijn kont niet mag zien.

Ik ben er klaar mee, vanaf nu alleen nog maar kledingstukken die heel zijn, een goede kwaliteit hebben en mijn verstopt figuur nog een beetje eer aan doen. Weg met de hobbezak!

CC foto: Bryan Gosline

De goddelijke pony van Zooey
Het komt door de televisieserie New Girl. Iedere week zit ik ademloos aan de buis gekluisterd. Niet omdat ik de serie hilarisch vind of omdat de mannelijke cast zo knap is, maar vanwege de pony van de hoofdrolspeelster. De pony van Zooey Deschanel hoort thuis in het rijtje van de Mona Lisa, de Nachtwacht, en het plafond van de Sixtijnse kapel. Het is een meesterwerk. De haarstylist van Zooey Deschanel verdient niet alleen een eigen kapsalon en fansite, maar ook een eigen religie en bijpassende kerk waar hij verafgood kan worden. Ik zou mijn ziel aan de duivel verkopen voor zo’n goddelijke pluk haar op mijn voorhoofd.

Bedek dat grote blote voorhoofd!
Ik wil nu een pony dus. Ik heb alleen geen idee of mijn haar dat kan handelen. Ik heb al mijn hele leven hetzelfde kapsel. Gewoon lang en blond, scheiding links, een beetje slag hier en een krul daar. Maar opeens schreeuwt dat grote blote voorhoofd van me om bedekking.

Ik en mijn toupetpony
Meerdere malen per dag staar ik mezelf in de spiegel aan vanonder een afdak van dode punten. Dan vouw ik een pluk haar van mijn achterhoofd over mijn kruin, en daar fabriceer ik een toupetpony van. De gespleten haren pieken alle kanten op en kriebelen tussen mijn wenkbrauwen. Vervolgens frommel ik mijn haar geïrriteerd in een knot en plof achter de computer.  Met mijn ene hand krab ik aan mijn voorhoofd en met mijn andere hand scrol ik een uur lang smachtend langs zes miljoen google-image zoekresultaten voor ‘bangs’.

Ik word verscheurd door twijfel. Ik wil iets nieuws, iets gewaagds. Maar wat als ik er niet tegen kan en de hele dag aan mijn rode voorhoofd loop te krabben? Ach, daar bestaan vast zalfjes tegen. En ik heb ook geen zin om iedere ochtend mijn pony plat te moeten kammen met liters spuug, om niet als Jon Bon Jovi over straat te hoeven! Aan de andere kant: het is maar haar en groeit zo weer aan.
 
Waar blijft die goddelijke openbaring?
Zo gaat het nu al twee weken. Ik heb al een keer bij de kapper voor de etalage gestaan, maar ik durf de knoop niet door te hakken. Ik wacht maar gewoon tot Zooey Deschanel van de buis gehaald wordt. Of op een openbaring van haar almachtige haarstylist.

Foto: Gettyimages

Gladdere benen en een zachtere huid
Met de Braun Silk-épil Dual Epilator gaat ontharen snel en efficiënt dankzij de tweevoudige werking. De epilator verwijdert eerst alle haartjes (zelfs die ter grootte van een zandkorrel!) Daarna volgt het geïntegreerde Gillette Venus mesje dat eventueel achtergebleven haartjes verwijdert.

In bad of onder de douche
De epilator is speciaal ontworpen voor het gebruik in warm water. Je kunt er dus mee in bad of onder de douche en de combinatie met scheergel zorgt voor nog wat extra comfort. Wel zo prettig.

Wil jij dit product testen?
Om zelf te ervaren hoe prettig het product werkt, hoef je je alleen maar op te geven voor Viva’s testpanel. Uit alle aanmeldingen kiezen wij vervolgens 50 gelukkige dames die de Silk-épil twee weken mogen testen. Na de testperiode ontvang je als tester een mail met daarin een aantal vragen. Dé kans om ons te laten weten wat jij van je gladde benen vindt

En oh ja, na de testperiode mag je het product natuurlijk lekker houden.

Ga direct naar het aanmeldformulier!
Je kunt je helaas niet meer opgeven.

© Beeld: Braun

Ik wilde het net opgeven toen ik oog in oog stond met mijn nieuwe grote liefde. Dé jurk der jurken. Zo’n exemplaar waardoor je niet een glaasje, maar een hele fles krijgt aangeboden. Of die je graag aanhebt wanneer je die mislukte date of die ene ex weer tegenkomt. Kortom, de sleutel tot een succesvol 2012 hing hier voor me in de etalage.

Vrouw met een missie
Voorzichtig ging ik de winkel binnen. De verkoopster zweefde als een adelaar tussen de rekken door en omdat ik mijzelf niet direct wilde verraden begon ik aan een afleidingsmanoeuvre via de bolerootjes en de zijden sjaaltjes. Ik keek nog even seminonchalant tussen de jurkjes die er omheen gingen, maar toen ik zag dat de adelaar een ander slachtoffer in haar vizier had ging ik recht op mijn doel af.

Het was een redelijk strak model, maar omdat ik flink wat ben afgevallen moest het lukken. Er was gewoon geen andere optie. Deze jurk had mijn naam al op zijn kaartje geborduurd staan en de wijntjes waren al gereserveerd. Ik  probeerde ongezien richting het pashokje te sluipen, maar helaas had de adelaar me in haar ooghoeken in de gaten gehouden en kwam ze mijn kant op zweven. Nadat ze me een legging, een bolero en een bijpassende ketting had aangesmeerd kon ik dan eindelijk op weg. Niets stond meer tussen mij en dé jurk in.

Lukt het?
Eenmaal in het pashokje kleedde ik mij uit, bedankte met een wiebelig dansje mijn vooruitziende blik voor het giga Bridget Jones-strakhoudharnas wat ik had aangetrokken en wurmde mijzelf in de jurk. Nou ja, tot halverwege dan want toen kwam ik erachter dat dit modelletje toch nog niet helemaal mijn maat was. Helaas besefte ik dat natuurlijk pas op het punt dat ik mijn armen al door de gaten en de jurk al over mijn borsten had. Mijn borstprothese bulkte aan de bovenkant uit de jurk als een sneu stuk fijngeknepen kipfilet. “Lukt het allemaal?”, kirde de verkoopster aan de andere kant.

Centimeter voor centimeter
Ik staarde betrapt naar het gordijn. Wat nou als ze röntgen-ogen had en zo door het gordijn heen zou kijken. De hele kerst zou ze ervan genieten en ik zou bij elke borrel over de tong gaan. “Nou wat wíj van de week  in de winkel hadden”. Hulp vragen was dus duidelijk geen optie, bovenlangs de jurk uittrekken lukte ook niet meer en dus zat er maar één ding op: voorover bukken en centimeter voor centimeter vanaf mijn rug afstropen. Langzaam komt de stof in beweging en mij hart maakt een huppeltje.

Mijn liefde hangt treurig op het hangertje, even spookt door mijn hoofd om haar niet in de steek te laten de jurk toch te kopen, maar ik weet dat het onzin is. Het enige wat me nog rustte na deze one time fit is de loop der schande. Ik haalde diep adem en stapte het hokje uit. “Zo dat duurde lang, en?” De adelaar kijkt me grijzend aan. “Nee bij nader inzien is het toch niets voor mij”. Ik geef haar de jurk en met een geforceerd, opgeheven hoofd loop ik de winkel uit. Het heeft niet zo mogen zijn, op naar de volgende.

© Beeld: IstockPhoto.com

Nu de feestdagen er aan komen, wil ik iets anders met mijn haar. Helaas heb ik geen geld voor de kapper door al die dure sinterklaas- en kerstcadeautjes. Ik ben dus de drogist ingedoken en ik heb de ‘Schitterend Steil Mousse’ van Andrélon gekocht. Onlangs zag ik namelijk Gwyneth Paltrow in een tijdschrift met een mooi kapsel; heel steil haar met een mooie zijscheiding. Ik ben direct aan de slag gegaan.

Eerst heb ik mijn haar gewassen met de nieuwe SteilVol shampoo en conditioner van Andrélon. Vervolgens heb ik de Schitterend Steil Mousse in mijn haar gedaan. Deze biedt Heat Protection, waardoor mijn haar beschermd wordt tijdens het föhnen en stijlen.

Ik heb mijn haar handdoekdroog geföhnd en daarna met het uiteinde van een puntkam een strakke zijscheiding gemaakt. Tenslotte ben ik los gegaan met de steiltang. Ik was trots op het eindresultaat. Die kapper heb ik niet meer nodig, ik doe voortaan mijn eigen haar!

De stylingproducten zijn verdeeld in zes verschillende lijnen: Verrassend Volume, Schitterend Steil, Spectaculaire Slag, Fantastische Fixatie, Perfecte Krul en Super Style. Voor elk haartype een passend product.

Wil jij kans maken op één van de 10 stylingpakketten die wij mogen weggeven? Laat dan hier je gegevens achter.  Deze winactie is afgelopen.

Even acclimatiseren
Ik had niet gedacht dat ik ooit met vijf onbekende mensen onder een douche zou belanden, maar het gebeurde. Om van de schrik te bekomen en om even te kunnen acclimatiseren, schuifel ik langs de muur naar een bubbelbad. Ik laat me tot mijn kin in het warme water zakken. Ik spied over de rand van de grote ton, op zoek naar geruststellende putjesbillen en hangballen.

Na een korte observatie begin ik me iets meer op mijn gemak te voelen. Mijn aandacht wordt getrokken door twee mensen die het trappetje van mijn bubbelbad beklimmen. Een vrouw met gezellige borsten en een man met grijs borsthaar laten zich tegenover mij zakken. “Hallo.” We zitten een minuutje zwijgend tegenover elkaar. Ik ben eigenlijk wel toe aan een sauna, maar daarvoor moet ik eerst een tweede obstakel overwinnen: naakt een trappetje op klimmen terwijl er twee mensen schuin onder je zitten. Met mijn kiezen op elkaar hijs ik mezelf omhoog. Dit zal vast niet de laatste keer zijn vandaag.

Dampend als sigaren
Met een plop sluit de glazen deur van de saunakabine achter mij. Ik vouw mijn handdoek dubbel op de lange houten bank en neem plaats. De droge warmte dringt door mijn huid en ontspant mijn spieren. Ik kijk door de deur naar buiten. Het buitenbad maakt metershoge stoomwolken die tot de kale boomtoppen stijgen. Over de binnenplaats zie ik mensen gehuld in handdoeken lopen, hun lichamen dampend als sigaren.

De man in de rok
Na de sauna, koude douche, kruidenbad en stoomcabine ben ik zo in mijn sas, dat ik besluit buiten een kijkje te nemen. De frisse lucht tintelt op mijn gezicht en kuiten. Ik merk in de hoek een rij mensen op. Ik ben benieuwd wat die daar allemaal staan te doen, dus ik ga er maar bij staan. Dan komt er een man in een rok met een emmertje in zijn hand aangelopen. “Welkom bij de opgieting, komt u binnen.” De kou prikt door mijn badjas, dus ik besluit achter de mensen aan een warme ruimte in te lopen. Even later zit ik met twintig mede-bloteriken in een kringetje om een grote bak gloeiende stenen. De man met de rok gooit er kruiden, geparfumeerd water en ijs op, wat een enorm gesis veroorzaakt. Hij pakt een grote handdoek en gaat midden in de ruimte staan.

Opgieting
Wat er dan gebeurt, is het zaligste wat ik ooit heb meegemaakt. De man draait de handdoek rond boven zijn hoofd, het begint heerlijk te ruiken. Dan slaat hij de warmte die hoog in de ruimte hangt op ons neer. Hete lucht slaat neer op mijn schouders, duizend koude speldjes prikken in mijn huid en hete kippenvel verspreidt zich over mijn hele lijf.

Goed te doen
Een half uur later plof ik blozend en blakend neer op een waterbed. Ik neem een slokje van mijn fruitshake. De sauna valt nog reuze mee. Het is goed te doen. Of eigenlijk is het best lekker. Erg lekker. Ik zou hier wel aan kunnen wennen.

CC foto: Stefan Heinisch

Een simpel zwart jurkje…
Ieder jaar speelt zich rond de bekende feestmaand hetzelfde af. Zodra de kerstcollecties in de winkels hangen neem ik een kijkje, en kom tot de conclusie dat ik niets nodig heb. Ik heb nog wel een simpel zwart jurkje in de kast hangen, een paar mooie oorbellen erbij en ik ben klaar voor de kerst. In de paar weken die volgen sta ik volledig achter mijn keuze. Tót de laatste dagen voor Kerstmis.

Mijn brein sluit kort
Er is een knop omgegaan en mijn lijf schreeuwt om glitters. Wie draagt er nu een saaie zwarte jurk met de feestdagen? Ik wil iets met glamour! Ik ga de stad in op zoek naar de overblijfselen van de kerstcollecties. Die hangen inmiddels in rekken met 50%-bordjes erboven. Mijn brein sluit kort en ik graai van alles uit de rekken, die zo uit de kleedkamer van de Toppers lijken te zijn gereden.

Ik sponsor Gordon door hem van een zilveren gevalletje met strass-stenen en dierenprint af te helpen. Het pronkstuk hangt dan de rest van de week te shinen aan het deurtje van mijn klerenkast, tot de grote dag is aangebroken. ’s Middags sluit ik mezelf een uur lang in de badkamer op met eyeliner, lipgloss en glitterspray, om eruit te komen als Gerard Joling. Ik schrijd van de trap af en betreed de woonkamer met veel bravoure. Dan beland ik op de bank, tussen mijn oma met haar lila vest en mijn broertje in zijn joggingbroek. 

Ik trap er niet in!
Dit jaar gaat het anders. Ik ga geen geld meer uitgeven aan kleding die ik één keer draag. Ik heb my precious al gespot, daar niet van. Ik ben namelijk totally in luv met paillettenjurkjes, in alle soorten en maten. Tientallen schitterende geschubde kledingstukken gingen al door mijn handen, maar ik mag niets kopen van mezelf. Dit jaar trap ik niet weer in de kerstvalkuil.

Ik houd het bij een simpel zwart jurkje met een paar mooie oorbellen. Misschien koop ik nog een paillettensjaaltje om de boel wat op te leuken. En een paillettenjasje voor als ik het koud krijg. Of een paillettenlegging. En paillettenschoenen voor erbij…

CC foto: R. Smith photography

Met je hoo-hah naar de sauna
Ik heb er geen last van, het woekert niet en trekt geen ongedierte aan ofzo. Ik ben sowieso niet gezegend met een grote bos. Erg onderhoudsvriendelijk dus. Maar sinds een week of twee spookt mijn schaamhaar door mijn hoofd. Er staat namelijk een bezoek aan de sauna gepland. De laatste keer dat mijn hoo-hah de zon zag, was waarschijnlijk toen mamma me in 1989 verschoonde op een picknicktafel bij de kinderboerderij. Geen geit zal raar opgekeken hebben, en ik maakte er ook vast geen probleem van.

Sportief doch gedekt
Maar nu knijp ik hem toch een beetje. Ik wil wel netjes voor de dag komen, en vooral niet de aandacht op mijn Bermudadriehoek vestigen. Ik wil dat mijn haardracht onopvallend mêleert met de overige saunakapsels. Maar wat is de trend? Zit ik straks tussen de beboste bevers, geschoren poedels of kale adelaars? Het liefst ga ik voor een ordelijk doch verhullend model. Overzichtelijk maar mysterieus. Of zoals Matthijs van Nieuwkerk zou zeggen: sportief doch gedekt. Ik wil wel een beetje relax onderuit kunnen zakken, zonder dat iedereen de post in mijn brievenbus ziet zitten.

Be careful what you wish for…
Ik besloot dus voor puur natuur te gaan. Met nog twee weken op de teller laste ik stante pede een snoei-stop in, om bedekkend struikgewas te kunnen kweken. Een week na dat besluit bleek er echter bar weinig gegroeid te zijn op de Utrechtse Venusheuvel-rug. Had ik maar een volle, donkere bos schaamhaar, dacht ik bij mezelf. En dat heb ik geweten!

De revolutie van Roberto
Ik neem jullie even mee terug, naar 26 augustus 2010. De revolutie van Roberto. Voor wie te lui is om op het linkje te klikken: Roberto was de dikke bruine Italiaanse buikhaar, die mij weken kwelde door wortel te schieten onder mijn navel. Na twee maanden pulken met gloeiende naalden en smeren met trekzalf leek de strijd gestreden, met dodelijke afloop voor Roberto.

De opstand van Bertolli
Maar er is een opvolger opgestaan. Zijn naam is Bertolli. Zwart, glanzend, eigenwijs en óók Italiaans. Bertolli heeft zijn kamp iets zuidelijker opgezet. Triomfantelijk kijkt hij omhoog, vanaf zijn pijnlijke rode heuveltje tussen de blondines. Met het bloederige verzet van Roberto de Buiksnor nog vers in mijn geheugen, durf ik Bertolli de Schaamhaar niet te provoceren.

Met nog een week te gaan voor mijn saunabezoek, kijk ik beteuterd naar beneden. Bertolli is de knalrode kers op de witte taart. Dan wordt het toch nog met mijn benen over elkaar in de donkerste stoomcabine vertoeven volgende week. Of een pruikje aanschaffen… Twee-nul voor Italië.

CC foto: Sam Bald

Hoe vind je de ideale bril?
Ik denk dat het verdomd lastig zal zijn om zo’n bril te vinden. Je hebt mensen die alles staat. Of ze nu een gele zonneklep of roze oorwarmers uit het rek trekken, ze kunnen het hebben. Ze zetten een vlinderbril op en zijn fashionable in plaats van Dame Edna. Omdat ik niet tot het type ‘zelfs mooi in een jutezak’ behoor, heb ik het aanschaffen van een bril zo lang mogelijk uitgesteld.

Op een dag denk je: wat zijn al die letters toch klein!
Tot een collega opmerkte: “Zeg, heb jij geen bril nodig?”
Dat komt omdat ik alleen nog stukken in Word kan produceren als de lettergrootte 16-punts is. Met de scherminstellingen op 140 procent. Het liefst zou ik chocoladeletters willen typen. Dat is een veeg teken. De echte eye-opener (uhuh) kwam toen ik niet zo lang geleden glazig naar een beamerprojectie zat te staren. Niets kreeg ik mee van de presentatie. “Belachelijk, kun je toch niet lezen”, fluisterde ik tegen mijn buurman. Een grijzende zeventiger. “Kunt u dat niet lezen?”, vroeg hij. “U wel?”, vroeg ik. Hij glimlachte. “Ja, ik kan het prima lezen.”

Een wijs besluit
Deze week kreeg ik achter het apparaat van de opticien opeens weer arendsogen. “Ja, ik zie het prima hoor”, zei ik. “Ja, dit ook. Prima!” Even later vertroebelde mijn zicht, letters veranderden in vage vlekken. Alsof ik een veel te sterke bril opzette. “Nee, dit is niks”, concludeerde ik.
“Dit is uw zicht zonder bril”
Met -1,25 mag je nog de weg op, volgens de opticien. Maar ik heb wijselijk besloten dat ik op zoek ga naar zo’n waanzinnig sexy bril.

CC foto: Lel4nd.

Trend
Welnu, nieuws waar mijn oren (waaronder één flapoor) van staan te klapperen: artsen hebben een stuk lichaamsdeel gevonden dat nog niet veelvuldig gecorrigeerd werd. Namelijk de oorlel. Het is een trend die in Amerika al een tijdje bestond, maar nu ook in Nederland zijn opmars maakt. Last van lellende lellen? Laat ze corrigeren, omdat je er anders oud uitziet.

Schoonheidsideaal
Ik ga geen ode aan de oorlel brengen. Het is immers een loos lapje vlees, dat soms opgeleukt is met wat zilverwerk of tegenwoordig met een stel hechtingen. Ik snap de noodzaak wel als je voor Dajak-vrouw of imitatie-boeddha wordt aangezien, maar nooit eerder viel ik over de oorlellen van een vrouw. Dus vermoed ik dat het zoveelste schoonheidsideaal geboren is. 

Succesrecept
Bijzonder, want korte oorlellen lijken mij geen succesrecept voor een lekker wijf. Ik heb tenminste nog nooit een man hunkerend tegen mij horen zeggen: ‘hmmm wat heb jij lekkere, strakke oorlellen langs je hoofd bungelen’. Wat ook kan betekenen dat mijn oorlellen wel degelijk te lang zijn, maar ik denk eerder dat een man er nooit naar heeft gekeken.

Loos lapje
Hoe dan ook: zolang ik ze nog niet hoef op te rollen omdat ze anders op mijn toetsenbord hangen, lig ik nog niet op die operatietafel. En dat geldt trouwens ook voor de lellen benedenwaarts; ik hoef geen Playboypoes net zo min als Playboyoorlellen. Punt is duidelijk. Die plastisch chirurg kan wat mij betreft zijn stift weer terug in het pennebakje stoppen, want ik heb er geen oren naar.

Foto: IstockPhoto + Photoshop

Vooral op het feit dat ze een kapper hebben die 24/7 klaar staat, ben ik jaloers. Het motto ‘als je haar maar goed zit’ slaat namelijk op mij; ik zit áltijd goed in mijn vel als ik de kapsalon uitloop. Mijn haar zit dan precies zoals ik het wil, het beweegt natuurlijk en ruikt lekker. Stiekem gluur ik altijd op de terugweg naar huis in de weerspiegeling van etalages.

Thuis probeer ik mijn favoriete kapsel, glanzend haar met een mooie slag, te creëren, maar nooit krijg ik hetzelfde resultaat als bij de kapper. Gelukkig heb ik de nieuwe stylingrange van Andrélon ontdekt. Die bestaat uit producten waarmee je specifieke kapsels kan creëren. Het product ‘Spectaculaire Slag’ is dan ook op mijn lijf geschreven.

Super handig zijn de tips op de verpakking waarin staat hoe je jouw gewenste kapsel creëert. Natuurlijk ben ik meteen aan de slag gegaan en ja hoor, mijn vriend vroeg, iet wat geïrriteerd, of ik wéér naar de kapper was gegaan. Mission accomplished!

De stylingproducten zijn verdeeld in zes verschillende lijnen: Verrassende Volume, Schitterend Steil, Spectaculaire Slag, Fantastische Fixatie, Perfecte Krul en Super Style. Hier zit vast wel een look bij die jij prefereert?

Je kunt niet reageren op de advertorial, mocht je willen reageren dan kan dit onder de blog. 

© Beeld: Andrelon

Vooral op het feit dat ze een kapper hebben die 24/7 klaar staat, ben ik jaloers. Het motto ‘als je haar maar goed zit’ slaat namelijk op mij; ik zit áltijd goed in mijn vel als ik de kapsalon uitloop. Mijn haar zit dan precies zoals ik het wil, het beweegt natuurlijk en ruikt lekker. Stiekem gluur ik altijd op de terugweg naar huis in de weerspiegeling van etalages.

Thuis probeer ik mijn favoriete kapsel, glanzend haar met een mooie slag, te creëren, maar nooit krijg ik hetzelfde resultaat als bij de kapper. Gelukkig heb ik de nieuwe stylingrange van Andrélon ontdekt. Die bestaat uit producten waarmee je specifieke kapsels kan creëren. Het product ‘Spectaculaire Slag’ is dan ook op mijn lijf geschreven.

Super handig zijn de tips op de verpakking waarin staat hoe je jouw gewenste kapsel creëert. Natuurlijk ben ik meteen aan de slag gegaan en ja hoor, mijn vriend vroeg, iet wat geïrriteerd, of ik wéér naar de kapper was gegaan. Mission accomplished!

De stylingproducten zijn verdeeld in zes verschillende lijnen: Verrassende Volume, Schitterend Steil, Spectaculaire Slag, Fantastische Fixatie, Perfecte Krul en Super Style. Hier zit vast wel een look bij die jij prefereert?

© Beeld: Andrelon

Verboden te wassen!
Het wassen der haren moet zorgvuldig gepland worden. Althans bij mij. Om te beginnen zijn er twee momenten waarop het absoluut verboden is om mijn haar te wassen. Het eerste moment is vlak voordat ik ga fietsen. Na een kwartiertje tegenwind lijkt het of ik mijn haar heb laten stylen door de plantsoenendienst. Gekamd met een hark, getoupeerd met de bezem en wat dorre blaadjes voor de finishing touch. 

Coupe bouvier
Het tweede tijdstip waarop wassen een no-no is: voordat ik ga slapen. Als ik met nat haar in bed stap, kom ik eruit alsof er de hele nacht een bouvier op mijn hoofd heeft gelegen. Overal kruinen, kreukels, platgedrukte vlaktes en vreemde krulletjes.

Eigenlijk houd ik bij alles wat ik plan rekening met mijn haren. Mijn kapsel zit namelijk maar een fractie van mijn leven naar wens. Als dit dan een keer het geval is, wil ik ook zo veel mogelijk bewonderend publiek. Dus zodra ik iets in de trant van een etentje, verjaardagsfeest of date in mijn agenda zet, gaan mijn gedachten meteen naar mijn kapsel.

Dan maar een knot
Het liefst was ik mijn haren ’s ochtends. Op deze manier kan ik één hele dag zonder coupe bouvier over straat. Voor het beste resultaat moet het drogen aan de lucht. Aangezien dit proces in zijn totaliteit vier uur duurt, lukt dat meestal niet. Vlak na het wassen is het droog en pluizig. Na een paar uur gaat de bos liggen en ben ik er redelijk tevreden mee. Tótdat ik te maken krijg met regen, wollen kledingstukken, zweetdruppels of een kriebelaanval. Dan bekijk ik het slagveld in de spiegel en draai het geïrriteerd in een knot. Die knot blijft de hele middag en avond zitten waar die zit.

Hooggeëerd publiek!
Pas als ik mijn tandenborstel tussen mijn kiezen klem, bevrijd ik met één beweging van mijn wijsvinger en duim mijn haren van het elastiekje. Ik schud de warrige bos los, die op miraculeuze wijze opeens veranderd is in een golvende krullenzee. Ik stop een eigenwijze lok achter mijn oor en draai een enthousiaste krul rond mijn vinger. De klok geeft tien over elf aan. Waar is het bewonderende publiek als je het nodig hebt… 

CC foto: gfpeck

Vreemde vogel
Het lijkt er één uit de categorie ‘welke hoort niet in dit rijtje thuis?’ Maar dat ik niet sta te springen om een bewerking van mijn labia minora, betekent natuurlijk niet dat anderen er geen behoefte aan hebben. Ik betaal ook geen 100 euro om 20 minuten in een snelle wagen te rijden, terwijl ik genoeg mensen ken die deze deal graag onder de kerstboom vinden dit jaar.

Juiste aanbod?
Vrouwen waarbij het echt noodzakelijk is krijgen de ingreep vergoed. Maar voor de vrouwen die net buiten de boot vallen bij het uitdelen van de vergoedingen is dit toch een mooi aanbod? Als je de fiets moet laten staan omdat je schaamlippen anders in een grof gevecht belanden met het zadel, en je voelt je niet schoon dankzij je schaamstreek, dan begrijp ik het wel. Waarom zou je dit aanbod van ‘hooggekwalificeerde‘ chirurgen dan afslaan?

09:31:58
Het klinkt simpel, maar ik vind dat plastische chirurgie geen impulsaankoop moet zijn. De teller tikt confronterend door en vanaf nu heb je om precies te zijn nog 9 uur, 31 minuten en 58 secondes. De teller staat op 1 koper.

Niet goed, geld terug
Het excuus van een medewerker van de kliniek was dat je je geld terugkrijgt als je je bedenkt, maar op de website van Groupon staat alleen: ‘Indien de behandeling om medische redenen niet mogelijk is, ontvang je je geld terug of kun je je groupon ruilen voor een andere gelijkwaardige behandeling bij Laser Surgery.’

Echter Sint als je nog zat te denken wat je die vrouw met die grote schaamlippen zou schenken. Met een druk op de knop ‘doe je ‘m kado’. Wel origineel.

© Foto: iStockphoto

Oorzaken
Hoewel haaruitval vaak wordt geassocieerd met oude mannen, is het geen oudemannenkwaal! Ongeveer 1/3 van alle vrouwen van alle leeftijden heeft wel eens haargroeiproblemen. Dit kan bijvoorbeeld komen door seizoenswisselingen, stresssituaties of herstel na ziekte. Maar ook een zwangerschap of een dieet kunnen effect hebben op jouw haargroei.

Bij haaruitval of dunner wordend haar kan je haar om wat extra aandacht vragen. Priorin heeft speciale capsules ontwikkeld die jouw haargroei kunnen ondersteunen door de haarwortels van binnenuit te voeden. De gezonde haarwortels worden verankerd in de hoofdhuid en je haar voelt vol, sterk en gezond aan.

Testen?
Wil jij Priorin testen? Meld je dan nu aan voor het Viva-testpanel! Een kuur van 3 maanden wordt aanbevolen, omdat haar langzaam groeit. Begin met dagelijks 3 capsules (2 ‘s morgens en 1 ‘s avonds) daarna kun je overstappen op een onderhoudsdosering van één capsule per dag.

Opgeven voor het testpanel
Je kunt je opgeven door het formulier in te vullen. Behoor jij tot de 50 mensen die worden geselecteerd om deel te nemen aan het panel, dan krijg je Priorin thuisgestuurd om het product uitgebreid te testen. Na de testperiode sturen wij je een mail met daarin een aantal vragen. Geef je nu op!  Je kunt je helaas niet meer opgeven.

Blijf ik panellid?
Het is niet zo dat je nu prompt elke week een product krijgt toegestuurd. Wél krijg je mogelijk bij een volgende test een mail of het je leuk lijkt product X te testen. Denk aan: eten, drinken, telefonie, geurtjes… Pas als je op dat moment besluit ‘ik heb zin in testen’, hoef/mag/kun je gaan testen. Het product mag je na afloop houden.

KOAG/KAG-nummer: 80-1111-1598

© Beeld: Bayer

Ondraaglijke irritaties en vreselijke vetrollen
Ik neem een slokje van mijn thee en sla de Amerikaanse vrouwen op tv gade, die gepijnigd naar hun boezem kijken en woest sjorren om twee onhandelbare borsten op de gewenste plek te krijgen. Een overenthousiaste mannenstem roept iets over pijnlijke striemen, ondraaglijke irritaties en vreselijke vetrollen. Ter illustratie verschijnen er wat foto’s in beeld van D-borsten die in een A-cup gepropt zijn, uitgelubberde voedingsbeha’s en meer van dat soort ongein. “Met de Ahh Bra bent u van al uw behaproblemen verlost!”

Transformatie
Ik richt mijn blik naar beneden. De glooiing onder mijn trui ligt er vredig bij. Ik zap. Op een ander kanaal zijn Rhonda en Sally druk bezig om drie vleeskleurige spandex naveltruitjes over elkaar aan te trekken. “Uw outfit krijgt gegarandeerd een enorme modeboost met deze Comfortisse Bra!” Twee kanalen verder is dezelfde mannenstem bezig aan een meeslepend betoog over ouderwetse beha’s met voorgevormde cups en beugels die niet meer passen bij onze moderne levensstijl. “Stop met het dragen van die pijnlijke beha’s! Koop de Slim n Lift Aire!” Ik eindig mijn rondje zappen bij de Shear Control Bra: “Deze beha zal uw uiterlijk meteen transformeren!” Ongetwijfeld. Ze bedoelen vast: dit polyester hemd zal uw Harry’s platdrukken en uw laatste restje sexappeal absorberen.

Beha’s zijn slecht!
Op rtl4, 5, 7 en 8, sbs6 en net5 is een hetze gaande om vrouwen ervan te overtuigen dat beha’s slecht zijn en dat ze daarom stretchtopjes à zestig euro moeten kopen. De hele ochtend worden overal dezelfde teleshop-programma’s herhaald, met producten van blenders tot afslankpillen. Rtl5 spant de kroon met tien uur Telsell per dag. Blijkbaar is er een gat in de markt ontdekt, want nog nooit zag ik zoveel vrouwen op tv die pruilend naar hun C-cup grepen.

Gietijzerten bustehouder afgewerkt met prikkeldraad
Het is een belediging voor de buste. Het zal ongetwijfeld lekker zitten en aanvoelen alsof twee engeltjes over je tietjes piesen, maar het ziet er gewoon niet uit. Nee Rhonda, ook niet als je er drie over elkaar draagt. Ik, vrouw gehuld in joggingbroek met hamburger opdruk en mannentrui, vind de Ahh Bra en kornuiten slonzig. Dat wil wat zeggen. Het zijn de Uggs onder de beha’s. De vrouwen in de spotjes doen net alsof ze hun parmantige borstjes iedere morgen in een gietijzeren houder afgewerkt met prikkeldraad moeten snoeren. Ze spelen het overtuigend, maar ik kan me niet voorstellen dat vrouwen daar instinken en echt die telefoon pakken.

Dat kleine vleeskleurige stapeltje…
Ik snap dat kledingstukken als deze een uitkomst kunnen bieden voor vrouwen met uitzonderlijke maten, maar ik kan gewoon niet om het feit heen dat deze ‘beha’ monsterlijk lelijk is. Voor de enkele vrouw wiens gedachten nu afdwalen naar dat kleine vleeskleurige stapeltje in haar ondergoedlade heb ik een tip: koop de Magic Bullet Blender. Ik zag hem net nog op tv. De superscherpe messen snijden alles. Zelfs polyester. 

Foto: still uit filmpje

3-stappenproduct
Het testpanel vond het prettig om een 3-stappenproduct te gebruiken. Zo geeft het merendeel aan dat ze het idee hebben dat hierdoor hun huid beter wordt verzorgd. Ruim 83 procent heeft dan ook (bijna) iedere dag de producten gebruikt.

Verbetering huidconditie
Na het volgen van het 3-stappenplan moet de huid zichtbaar zuiverder, gladder en egaler worden. Heeft het testpanel dit ook ervaren? 36 procent van de testers had inderdaad na een week al een gladdere huid en ruim 42 procent van het panel gaf aan minder last te hebben van acne na het gebruik van Eucerin DermoPURIFYER.

Geschikt
Het testpanel zag binnen een week al duidelijk resultaat. Het merendeel, namelijk 83 procent, had nog nooit eerder producten van Eucerin gebruikt en overweegt het zeker nog eens te gebruiken.

Eindresultaat02
Over het algemeen is het testpanel tevreden met het eindresultaat. Het merendeel heeft gemerkt dat de verzorgingslijn doet wat het belooft: effectief de onzuivere, vette huid met mee-eters en puistjes aanpakken, zonder de huid droog te maken.

Meer weten over de producten van Eucerin? Kijk dan op de website.

© Beeld: Eucerin

Cyclus van domme gewoontes
In de herfst krijg ik altijd zin om mijn haar donkerder te verven. Waarna ik er in de lente weer wat highlights in gooi, en zo is mijn leven een grote cyclus van domme gewoontes.

Mijn haar was keurig donker geworden, iets wat men mij op het pakje ook had beloofd. Ik was er erg mee in mijn nopjes. En wat je dan doet, als moderne vrouw, getrouwd met de sociale media: je plaatst een foto van je nieuwe kapsel op Facebook en Twitter.

Lekker herfstig
Allemaal lovende woorden van de vrouwelijke Facebookvrienden. Ook op Twitter waren de meisjes enthousiast. ‘Lekker herfstig’ werd er geroepen. Maartje zei zelfs dat ik steeds meer op een jonge Marianne Faithfull begon te lijken. Vond ik mooi.

Van de mannen hoorde ik echter niks, behalve een schutterend ‘mweh’. Of ze gebruikten dubieuze omschrijvingen als ‘kittig’ en ‘pittig’.

Wat de fok
Van de weeromstuit hing ik de hele middag voor het raam. Ik keek naar buiten en naar hoe de bladeren van de bomen dwarrelden, en vroeg mij af: wat DE FOK is dat toch altijd met mannen en blond haar?

Wat maakt blond haar toch zo aantrekkelijk? Is het sloeriger? Doet het ze denken aan de zomer, of aan de vervlogen jeugdjaren? Is het een oude liefde voor Agnetha van ABBA waardoor ze bij elke blonde vrouw in hun handjes klappen?

Er was een discrepantie
Begrijp me niet verkeerd: ik vind blond haar heel mooi. Ik ben een trotse blonde. Maar donker haar vind ik veel mysterieuzer. Het staat vaak ook wat klassieker. Zowel bruin als blond heeft zo zijn voordelen. De discrepantie tussen de reacties van vrouwen (gaaf!) en van mannen (mweh!) vielen me gewoon op.

Heeft een van jullie hier een verklaring voor? Kan iemand me dit uitleggen? Ik hoor het graag in de comments.

CC Foto: privébezit

Sinds rtl4 om het kwartier de promo van het programma ‘Dit is mijn lijf’ uitzendt, ben ik totaal in de ban van de vaginale lel van Kimberly. Wekenlang heeft ze ieder reclameblok verteld hoe schokkend haar vagina eruitziet, hoeveel last ze ervan heeft en hoe vreselijk ze zich ervoor schaamt.

Ik wil die vreemde vagina wel eens zien!
Met de dag groeide mijn nieuwsgierigheid naar de vreemdsoortige vagina van Kimberly. Ook mijn fascinatie groeide, voor de beweegredenen van al die mensen die komende weken met hun benen wijd gaan voor de camera.

Gisteravond was dan eindelijk de eerste uitzending op tv. Twee huisartsen en een tandarts reizen met een bus door Nederland. Ze onderzoeken naar eigen zeggen “patiënten met klachten waarmee ze niet naar hun eigen dokter of tandarts durven gaan”. Aha. Dus Kimberly durft niet met haar abnormale vagina naar haar huisarts, maar bij een vreemde arts, twee cameramannen, geluidstechnicus, opnameleider en touringcar-chauffeur (die achter een blauw gordijntje een saucijzenbroodje eet) voelt zij zich stukken meer op haar gemak.

Misvormde penissen
Als ik op straat door een arts aangesproken zou worden wil ik best even laten kijken naar een schimmelnageltje of eczeemplekje. No biggie. Maar wat doen al die mensen met lekkende anussen, afstervende tepels en misvormde penissen daar in dokter Bernhards naam?

Full HD lellen in close-up
Ik vind het heel knap hoe Kimberly en de andere deelnemers met ‘gênante’ kwalen zich bloot durven te geven, maar soms nemen ze het wel heel letterlijk. Ik deed onbewust een setje kegeloefeningen toen ik het kleine schaartje flinke happen zag nemen uit de schaamlip van Kimberly. Even een hete pook ertegen, draadje erdoor en klaar is dokter Kees. Ik zou nooit met mijn lellen close-up in full HD bij twee miljoen Nederlandse huishoudens in de woonkamer willen verschijnen.

Actie!
Als ik ooit, waar dan ook op mijn lichaam, opeens wildgroei van uithangende lellen krijg, dan leg ik die tien keer liever op de behandeltafel bij mijn huisarts dan onder de lens van een camera. “Even in de camera lachen. Nee, je mag niet de groetjes doen aan je familie, collega’s en buren. Benen ietsje verder uit elkaar graag, zo zien we niets. Actie!” I’m not ready for my close-up…

CC foto: zio Hack

Ik heb me nooit zo gevoeld, sterker nog sinds de hormonen hoogtij vieren heb ik me nog nooit zo vrouwelijk gevoeld. En de maandverband maffia die wil dat we allemaal vrolijk huppelend en naar bloemetjes ruikend onze vrouwelijkheid vieren mis ik ook geen moment.
Natuurlijk steekt het om te weten dat ik nooit zwanger zal worden. Dat ik nooit samen met mijn vriendinnen kan praten over hoe onze kinderen later samen in het huwelijksbootje zullen stappen. Maar ik geloof niet dat ik mezelf daarom minder vrouwelijk voel.

De eerste maanden
Ik weet wel dat er zat vrouwen zijn die het wel zo voelen. En de eerste maanden vroeg ik me heel erg af hoe anderen mij zagen, misschien was ik toch een tweederangs vrouw. Omdat ik zogenaamd een stuk vrouwelijkheid kwijt was.

En daarom ging ik op balletles. En waar ik de eerste paar maanden de gigantische spiegelmuur nog vermeed, probeer ik er nu goed in te kijken. Mezelf te zien. En me elke keer weer dezelfde vragen te stellen. Wie ben je, wat doe je, wat wil je. Is wat je ziet dan niet vrouwelijk?

Illusie
Dansen is toch voor iedereen? Niet alleen voor de sierlijke prima ballerina’s, maar ook voor de lompe propjes die het nog moeten leren. Bewust met je lichaam bezig zijn en je grenzen opnieuw leren kennen. Volgens mij bestaat er geen therapie die daar tegenop kan.

Overigens spat de illusie wel snel uit elkaar als er gesprongen moet worden. Want die ene borst vliegt zo hard in het rond dat hij me best eens knock-out zou kunnen slaan. En ook de rest gaat nog niet heel erg soepel. Een pirouette draaien is best lastig als je lichaam niet in balans is. Ik voel me vaak belachelijk, maar probeer het te negeren en gewoon door te gaan, beter te worden. Zo ga ik elke week de confrontatie met mezelf in de spiegel aan om de balans op te maken.

Foto: Still uit filmpje

Luxeprobleem
Ik vraag me af hoe ik hier nou toch weer in verzeild ben geraakt. En waarom juist ik altijd in dit soort situaties terecht kom. Als in een film zie ik mezelf weer een paar weken eerder bikini’s passen. Ze zijn allemaal even prachtig, niet te duur en zitten als gegoten, een luxeprobleem dat ik niet eerder heb meegemaakt.

Gevleid
De Deense eigenaresse kijkt met me mee, we kletsen wat, op de een of andere manier voel ik een klik met haar. Ze is een goede verkoopster, maar ook een prettig mens. Na een tijdje vraagt ze of ik misschien een modeshow voor haar wil lopen in lingerie en bikini. Gevleid, want maatje 36 heb ik zeker niet, vraag ik haar om meer details.

Kaartje
Aangezien ik bezig ben met afvallen en nog vijf kilo te gaan heb, bedank ik toch voor de eer. Ze blijft vriendelijk en knikt begrijpend. Bij het afrekenen van mijn twee bikini’s, ik kon niet kiezen, geeft ze me haar kaartje. Ze knipoogt en zegt dat ik haar altijd kan bellen als ik me bedenk.

In mijn nopjes
Fluitend ga ik naar huis, helemaal in mijn nopjes. De volgende dag kan ik het niet uit mijn hoofd zetten. Waarom toch niet? Moet ik mezelf dit wel aan doen? Aan het eind van de dag besluit ik het toch te doen omdat ik sinds tijden weer prima in mijn vel zit en me dit waarschijnlijk nooit meer gevraagd gaat worden. Daarnaast is het een uitdaging en vind ik het te makkelijk en ook een beetje flauw om nee te zeggen.

Hol van de leeuw
Vriendelijke gezichten kijken me aan, bij sommigen een blik van herkenning,  natuurlijk. Hoe kan het ook anders in het hol van de leeuw? De jaarlijkse ‘ladies fashionshow’ van de Hollandse Club. Het gaat fantastisch, ik zit in een flow en het voelt goed. Na afloop krijg ik complimenten en opvallend vaak de reactie dat sommigen dit ook wel eens zouden willen doen, maar het niet durven.

Zweven
Aan het eind van de avond stap ik op mijn fiets en zweef naar huis. Ik weet zeker dat ik recht fiets, blikken van medeweggebruikers zeggen me dat ik misschien niet zo objectief ben. Thuisgekomen kijk ik in de spiegel, een paar troebele ogen kijken me aan. Ze zien er blij, zelfverzekerd en dronken uit. Mijn bed lonkt.

Kater?
De volgende dag heb ik een kater, hoofdpijn en lood in mijn benen, maar geen spijt. Een kleine overwinning. Ik ben blij dat dit op mijn pad kwam en zou het zo weer doen.

© Foto: iStockphoto

Vleesgeworden porno pop-up
De mannenborst is mijn lievelingslichaamsdeel. Maar heren, what is up met de schandalig laag uitgesneden V-halzen tegenwoordig? Als ik in het openbaar oog in oog kom te staan met zo’n enorme vleesvlakte dan krijg ik het op slag heel warm en een beetje benauwd. Alsof ik wat op internet rondsurf en opeens een porno pop-up krijg.

Stekelige tepels
Hoe je het ook wendt of keert, het mannendecolleté is een slecht idee. Waarom? Onder andere vanwege het haar. Begrijp me niet verkeerd, ik ben groot fan van borsthaar. Van écht borsthaar dan hè. Niet van die bleke borstpartijen met drie-dagen-stoppels erop. En stekelige tepels. Maar het nadeel van beharing in het gebied ten zuiden van de kin, is dat er zaken in kunnen blijven hangen. Borrelnootschilletjes en stukjes wc-papier bijvoorbeeld.

Daarnaast is het ook gewoon niet mannelijk. Het enige wat goed staat bij een diepe V-hals is een paar dubbel D’s en een gouden ketting met ‘Destiny’ erop.

Opsporing verzocht
Soms kom ik mannen tegen die hun V-hals nog even een stukje hebben ingeknipt, voor een lekker nonchalant effect. Ik durf daar niet te dicht bij in de buurt te komen. Als ik voor de neus van zo’n man zou struikelen dan ben ik vermist tot Kerstmis.

Het fenomeen mannendecolleté doet mijn liefde voor behaarde boezems licht wankelen. Het is geen cadeautje meer wat erom smeekt knoopje voor knoopje uitgepakt te worden. Kunnen we s’il vous plaît teruggaan naar de tijd van de subtiel kierende overhemden en nauwsluitende T-shirts? Dan laten we de enorme Vlees-hals lekker over aan Maik de Boeaahr en John Williams. Ja? Fijn.

Foto: Gettyimages.com (graag gedaan)

Je moet nooit te creatief worden met de lippenstift
Lichtroze. Want daar zit de crux. Je kunt van alles op je lippen smeren, maar het luistert nogal nauw met de kleur. Ik wil er niet uitzien als iemand die net drie uur aan een knalroze zuurstok heeft zitten zuigen. Het is leuk om je teennagels donkerblauw of fuchsiaroze te verven, maar met lippen moet je dus oppassen. Tenzij je eruit wilt zien als een drenkeling die net naar een gothicfestival is geweest.

Dingen die gewoon goed zijn, zoals de roze lipbalm
Doorgaans hang ik niet zo aan merken en dingen, behalve bij mijn labellokloon. Die is gewoon goed. En daar is alles mee gezegd. Nu hebben productontwikkelaars er altijd een handje van om dingen die gewoon goed zijn te ‘verbeteren’ en ‘vernieuwen’. Omdat gewoon goed blijkbaar nooit goed genoeg is. Dan staat er op een verpakking: nu NOG beter. Of de verpletterende woorden: vernieuwde formule.

Dan besluiten ze dat het nog beter kan, nee dus
Zit ik niet op te wachten, want gewoon goed is goed. Het is niet zo dat ik niet tegen veranderingen kan, ik kan niet tegen verbeteringen die verslechteringen zijn. Met die ‘verbeteringen’ heb ik namelijk niet altijd beste ervaringen. Het gebeurde vorig jaar bij de crèmespoeling die ik al sinds mijn kinderjaren gebruik. Een cheapo supermarktflacon met de geur van kauwgomballen die dat deed waar-ie voor bedoeld was. Je kunt je haar makkelijk doorkammen zonder het vette-frietslierten-effect.

Haar glimmend als een appelbeignet
Sinds de ‘verbetering’ ziet mn haar ziet eruit alsof ik úren appelbeignets heb staan bakken in de kermiskraam. De lokken kleven aan m’n hoofdhuid. Handig als je tegen de wind in over de Afsluitdijk moet fietsen, maar dat hoef ik niet. Nu is ook mijn andere favoriete ding aan de beurt: de roze lippenbalm heeft een upgrade gekregen. Die ondefinieerbare roze kleur waar ik zo lang naar zocht is nu mainstream suikerspinroze.

Lipgloss waarmee je kunt behangen
Mijn zoektocht naar een vetvrije conditioner is nog in volle gang (tips zijn welkom) en de komende maanden sta ik ongetwijfeld weer met een tube lipgloss in m’n handen die zo plakkerig is dat ik de wanden er opnieuw mee kan behangen. Tot ik weer iets vind wat gewoon goed is. Beter hoeft het niet. Maar gewoon goed vind je op geen enkele verpakking. Helaas.

CC foto: may-cristof.

Niet alleen zorgt het drinken van maximaal 2 glazen bier per dag er juist voor dat het risico op hart en vaatziekten en diabetes wordt verlaagd. Ook botten en spieren hebben baat bij een kleine hoeveelheid hop per dag. Daarbij werkt hop medicinaal: het is rustgevend en slaapverwekkend. Mensen die met moeite in slaap komen kunnen in de avonduren gerust een glas bier drinken. Of vul je kussen met hop, je slaapt snel in. En daar roep ik maar weer extra bij, met mate. Want zodra die twee pintjes wordt overschreden holt het effect achteruit.

Goed voor de huid
Men heeft al lange tijd geleden uitgevonden dat bier en gerst heel goed voor de huid is. Misschien dat je niet gelijk denkt aan een Pale Ale pedicure of aan een honing en gerst gezichtsbehandeling. Of een heerlijke gerst lichaamswrap. Toch is het juist dát wat er voor zorgt dat we heerlijk ontspannen aan een oppepper werken. Steeds meer spa’s bieden behandelingen aan met bier en ingrediënten van bier. Ook steeds meer vrouwen stappen over de bierdrempel en gaan dit ongewone ingrediënt gebruiken.

Bah dat stinkt!
Nee, echt niet! Verschillende salons en spa’s in Nederland en het buitenland verzekeren iedereen dat het absoluut niet stinkt. Je zult zelfs niet naar bier ruiken! Het enige wat er gebeurt, is dat je een mooie glans krijgt en je huid lekker zacht aanvoelt.

In Tsjechische Welness centra zijn ze inmiddels zover dat bier ook in grote hoeveelheden wordt gebruikt. De grote attractie is het geheel onderdompelen in een bierbad. Voor mij toch echt een ultieme droom. Het is een enorm succes en het bier in de baden is een heilzaam recept van mineraalwater en speciaal donker badbier: een mix van hop, kruiden en biergist.

Ben je nog niet uitbehandeld met bier? Dan kan je altijd nog biershampoo gaan gebruiken. Dit is toch wel het meest bekende beauty trucje. Je haar met bier wassen zorgt voor meer glans. De gist en hop (die in bier zitten) geven de haarschacht meer volume. Glanzende lokken, minder haaruitval en een stevige bos haar is wat de beloftes zijn. Het leuke is dat zelfs heel veel celebrities de biertruc kennen en gebruiken. Catherine Zeta Jones bijvoorbeeld die haar beauty liefde voor het gebruik van biershampoo niet onder stoelen of banken steekt. Mocht je je haar wassen met bier, dan moet je wel rekening houden met een biergeur die je lokken een paar dagen vasthoudt.

Proost op innerlijke en uiterlijke verzorging!
CC foto: jonathan_hamner

Beter laat dan nooit?
Is een borstvergroting overdreven? In sommige gevallen wel ja. Maar wat als je nou gewoon niet zo veel hebt… En op welke leeftijd is het dan acceptabel? Ben je te jong, gaan ze misschien nog veranderen. Ben je te oud, had je net zo goed een paar jaar eerder kunnen genieten van een volle boezem. Wat heeft het nu dan nog voor nut?

Eisen
Een bh kopen is bij mij vaak een dilemma. Punt 1: de bh moet voorgevormd zijn, anders kan ik er net zo goed geen dragen. Het liefst met de perfecte vulling, want met vulling lijkt het nog wat maar te veel vulling is weer nep. Dan lijkt het morgen weer zo weinig. Of eigenlijk lijkt het vandaag te veel. Punt 2: de bh moet verkrijgbaar zijn in bescheiden maten (dit blijkt vaak onmogelijk te zijn in combinatie met een perfecte vulling). Punt 3: de bh moet vertoonbaar zijn in de slaapkamer.

Advies
Toen ik weer eens geen bh kon vinden en werd meegezogen in een negatieve tornado, kreeg ik van iemand het advies: ‘als je je echt heel veel zorgen maakt kun je altijd nog een borstvergroting doen, hè!’ Vervolgens kwam zij met een foldertje aanzetten waarin een informatieavond werd aangekondigd.
Dat is dan weer het andere uiterste. Gelukkig hoef ik niet lang na te denken over dit dilemma, mijn budget is toch niet toereikend… Op dit moment mag ik blij zijn dat ik ben gezegend met een gezonde partij borsten.

© Foto: Getty Images

Dertig-plus met tienerleed?
Ook al hebben wij dertigers niet meer de leeftijd voor jeugdpuistjes, toch blijkt huidellende als pukkels en onzuiverheden vaak hardnekkig. Kortom: pukkelleed in je volwassen jaren. En alsof dat nog niet genoeg is dienen de eerste tekenen van rimpeltjes zich ook nog eens aan. Vaak kies ik voor het ene probleem het ene potje en voor het andere en totaal ander smeersel. Want: hoe kun je uitroeien en voeden tegelijk?

Alles-in-een
Dat kan dus wel. Geen gedoe dus meer met verschillende producten die mijn pukkel aanpakken, maar er verder geen rekening mee houden wat mijn huid op mijn dertig-plus leeftijd nodig heeft. Normaderm van Vichy heeft een range producten tegen onzuiverheden en met een anti-rimpel werking. Hoera! Vergeet dus de tienerproducten die je rimpels wellicht alleen maar erger maken.

Beautygeheim
Normaderm Anti-ageing is nieuw en does the job. Het is een lichte frisse gel en wordt snel opgenomen door mijn huid. Het maakt mijn huid lekker mat en verzorgt en hydrateert. Het laat geen vette waas achter en mijn huid voelt niet droog of trekkerig aan. Handig: het pakt je rimpels, pukkels, vlekjes en grote poriën allemaal aan. Mooi.

Ook fijn: er is nu een tijdelijke cadeau actie. Bij een Normaderm dag-nachtverzorging of de nieuwe Normaderm Anti-ageing krijg je nu tijdelijk een camouflage stick cadeau. Vichy producten zijn alleen bij de apotheek te verkrijgen. Voor juist huidadvies kun je daar altijd terecht.

Normaderm Anti-huidveroudering, consumentenadviesprijs € 18,95

Beeld: Vichy

Vorig jaar wilde ik oktober nog het liefst over slaan. Gewoon lekker in bed met de dekens over m’n hoofd, weg van al die kanker. Dit jaar gaat het een stuk beter. Misschien was ik gewoon nog een beetje jaloers op al die mooie borsten die voorbij kwamen paraderen op de catwalk en rode loper.

Nare bijsmaak
Voor veel mensen die in hun directe omgeving te maken hebben heeft zo’n “borstkankermaand” een beetje een nare bijsmaak. Op elke hoek van de straat staart de kanker je aan. Hatelijk lachend, het probeert je onverwacht een klap in je gezicht te verkopen en je te kleineren. Pink Ribbon is een instelling die zich inzet voor bewustwording, maar waarom dat stoere, sterke, glamour imago? Waarom een hele maand en waarom alleen borstkanker? Het zijn allemaal vragen waarbij ik negatieve gevoelens had.

Nu besef ik me dat het niet alleen om bewustwording gaat, maar ook om acceptatie. Toen Pink Ribbon begon was het allemaal nog niet zo bespreekbaar. Er waren weinig keuzes keiharde protheses werden in schimmige achteraf kamertjes aangemeten.

Schaamte
Maar ik besef me nu dat als Pink Ribbon niet zo’n sterk merk was geworden, ik waarschijnlijk niet zo “vrij” in het leven had kunnen staan als dat ik nu doe.  Borstkanker is iets wat er “helaas” is, maar waar je je niet langer voor hoeft te schamen. Pink Ribbon heeft daar voor een groot deel aan bijgedragen.

Ik ging naar de dokter omdat ik er tijdens de borstkankermaand tijdens een tv serie aan herinnerd werd dat het belangrijk is om je eigen borsten te onderzoeken, te leren kennen, hoe oud je ook bent. Ik heb verhalen van Amazones gelezen op een forum, mede mogelijk gemaakt door Pink Ribbon. Ik heb geleerd hoe je werk en ziekte kan combineren, door Pink Ribbon. Het zijn allemaal kleine dingen die voor mij een wereld van verschil hebben gemaakt.

Makkelijker
Soms voelt het nog steeds als gebakken lucht, geglazuurd met een roze laagje. Daar is niets aan veranderd. Maar ik ben blij dat iemand het initiatief heeft genomen. Want het heeft het leven met kanker voor mij wel makkelijker gemaakt.
Ik hoop dat er voor vele andere ziektes en aandoeningen ook mensen opstaan. Het bespreekbaar, maar vooral zichtbaar maken.

Deze maand zal ik naast een wekelijkse vlog ook elke week een blog plaatsen die, net als de afgelopen twee jaar, over leven met borstkanker.

CC foto: Sugar Daze (f/k/a LittleMissCupcakeParis)

Wat je verder niet mag missen in deze editie:

• Meld je aan voor de enige echte VIVA PUBQUIZ!
• MOOI INTERVIEW met het (zwangere) CDA-Kamerlid Sabine Uitslag
• De vier lekkerste LASAGNE-recepten
• FILMPJE! Halina viel 20 kilo af voor ‘Isabelle’ + trailer
• Bestel het ECOPAKKET (van € 128 voor € 24,95)
• 3 WERELDVROUWEN over hun dorp
• Zullen we SEXVRIENDEN worden? Druk op de foto’s!
• De POST-BOXDEPRESSIE van Anna & Hanna
• Vorstelijke KASTEELAANBIEDINGEN
• Veel, heel veel MODE, LIFESTYLE & BEAUTY (prachtig op de iPad)

Koop nu de nieuwe Viva op iPad voor slechts €2,39!

© Beeld: Viva

• iAugment
Theezakken of erwten op een plank: niet iedereen is gezegend met een grote, ronde borstpartij. Droom je van een cup-maatje meer, probeer dan deze app en je weet hoe je eruit zou zien met een grotere voorgevel.
Geschikt voor iPhone en iPad | Gratis | Download hier

• FathBooth
Heb je een duwtje in de rug nodig bij het afvallen? Met deze applicatie loop je de fastfoodketens voortaan wel voorbij. Aanschouw jezelf met een dikke onderkin!
Gratis (Android) en €0,79 (Apple) | Download voor Android of Apple

• Hair MakeOver
Deze app verlost je van de eeuwige twijfel. Bekijk welk kapsel jou wel en niet staat. Een duidelijke foto in de juiste positie is wel een vereiste.
Geschikt voor iPhone en iPad | Gratis | Download hier

•Aging Booth
Waardeer je strakke huidje nog maar even, deze app laat zien hoe jij eruit ziet over een aantal jaar! Sterkte.
Geschikt voor iPhone en iPad | Gratis | Download hier

De app-rubriek is een wekelijks terugkerende blog waarin wij de favoriete apps van onze redacteuren bespreken. Van praktisch tot grappig. Wij zijn ook benieuwd naar jouw favorieten! Laat het ons weten in het reageerveld hieronder of mail naar brendan@viva.nl, wie weet bespreken we volgende week jouw leukste app

Foto: Gettyimages.nl

Ik ben gek op makeover programma’s. Ik word er in alle opzichten blij van. Ik doe leuke ideeën op, de blijverraste reacties van de deelnemers werken aanstekelijk, of ik lach me kapot om een kapper die met een stalen gezicht iemand een playmobil-kapsel aanmeet.

Hallo, fantastische tieten!
Missie Holland is iets anders dan andere metamorfoseprogramma’s. Nooit zag ik Dyanne Beekman een vrouw bij de borsten grijpen bij wijze van begroeting: “Hallo! Fantastische tieten.” Maik de Boer zou nooit met zijn neus in bloesjes duiken om cupmaten te raden: “Aha! Een volle D, dat dacht ik al.” Trinny en Susannah doen dit dus wel, aan de lopende band. Deze dames zijn namelijk geobsedeerd door tits. Tijdens een draaidag van Missie Holland worden meer borsten betast dan op de set van een gemiddelde pornofilm.

Hé, hamburgers voor een euro.
Hoe wij nuchtere Hollanders op deze –hoe zal ik het noemen- amicale benadering reageren, is hilarisch. Terwijl Trinny het gewicht van een linkertiet probeert te schatten, staat de betreffende Gerdien fluitend de euroknallers op de abri naast haar te bestuderen. Terwijl Susannah het bovenste knoopje van een polo probeert open de peuteren staat de Jolanda in kwestie giechelend op haar horloge te kijken. Nederlandse vrouwen weten zich geen houding te geven tegenover de vrijpostige Britten.

Veekeuring
Waar ik mezelf ook om bezeik: Nederlanders die Engels praten. Het programma levert pareltjes op als “I fiel mie so ferry koet” en “I fink I loek bjoetiful”. Nog een dijenkletser: Nederlandse vrouwen op hoge hakken. Aan de hand komen ze achter het gordijn vandaan gestrompeld, voortgesleept door een apetrotse Trinny of Susannah. Ze hoeven nog net niet over de catwalk gedragen te worden. Het lijkt wel een veekeuring in plaats van een modeshow. Polderglamour ten top!

Missie geslaagd
Genoeg gelachen. Naast dat Missie Holland lekker wegkijkt, vind ik het gewoon echt een goed programma. Mooie mensen met bijzondere verhalen worden nog mooier gemaakt. De positiviteit straalt er vanaf. Als je geen great pair of knockers hebt, dan wel een magnificent arse. Schaam je niet voor je lichaam en benadruk wat je mooi aan jezelf vindt. Ik zeg: missie geslaagd.

Foto: gettyimages.com

Puistjes: ze duiken vaak op als het he-le-maal niet uitkomt. Bijvoorbeeld als je op het punt staat om naar een feestje te gaan. Alles wordt dan uit het badkamerkastje aangegrepen om die grote pukkel op het wang te verdoezelen. Foundation, agressieve producten tegen jeugdpuistjes of in het ergste geval: je knijpt ‘m uit wanhoop uit. Too bad, want het zorgt voor littekens en uitdroging van de huid.

Om bovenstaande toestanden te voorkomen, is het belangrijk om dagelijks goede reinigings- en verzorgingsproducten voor je huid te gebruiken. Zoals bijvoorbeeld Eucerin DermoPURIFYER, een nieuwe verzorgingslijn die milde ingrediënten bevat. Volgens een 3-stappenplan pak je effectief de onzuivere, vette huid met mee-eters en puistjes aan.

Reinigen, verfrissen en behandelen
De eerste stap is reinigen. Gebruik iedere dag de Eucerin DermoPURIFYER reinigingsgel en scrub een keer per week je huid met Eucerin DermoPURIFYER scrub. Stap 2: verfrissen. Om onzuiverheden te voorkomen, gebruik je Eucerin DermoPURIFYER tonic. Deze tonic ontstopt de poriën meteen als je een puistje hebt. Belangrijk is dat je het product ook blijft gebruiken als je geen puistjes hebt.

Tot slot stap 3: behandelen. Om de onzuivere huid echt aan te pakken, gebruik je – afhankelijk van je huidtype – één van de twee Eucerin DermoPURIFYER Hydraterende crèmes: Aanvullende Hydraterende Crème of Hydraterende Matterende Crème. Eén van deze crèmes gebruikt je in combinatie met het Actief Concentraat voor extra effectiviteit. De werkzame stoffen in deze crèmes zorgen er bovendien voor dat je huid niet uitdroogt.

Volgens Eucerin moet je huid na het volgen van het 3-stappenplan zichtbaar zuiverder, gladder en egaler worden. Maar ja of dat ook echt zo is…. Daarom gaan we testen!

Heb je een onzuivere huid en lijkt het je geweldig om te testen en 100% eerlijk jouw mening te mogen geven: dat kan. Geef je dan nu op!

Wat houdt dat testen in?
Behoor jij tot de 50 mensen die worden geselecteerd om deel te nemen aan het panel, dan krijg je Eucerin DermoPURIFYER thuisgestuurd.

Na de testperiode van een week mag je je ongezouten mening geven – misschien ben je heel positief, maar wie weet, ben je minder tevreden. Wij zijn in ieder geval benieuwd!

Je mening geven doe je in een formulier dat je per mail krijgt toegestuurd. Die mening plaatsen we binnenkort in het tijdschrift Viva.

Ja; ik wil testen!

Helaas, je opgeven voor dit specifieke product is niet meer mogelijk.

Blíjf ik panellid?
Het is niet zo dat je nu prompt elke week een product krijgt toegestuurd. Wél krijg je mogelijk bij een volgende test een mail of het je leuk lijkt product X te testen. Denk aan: eten, drinken, telefonie, geurtjes… Pas als je op dat moment besluit ‘ik heb zin in testen’, hoef/mag/kun je gaan testen. Het product mag je na afloop houden.

© Beeld: Eucerin

Afwijking
Kort geleden kwam ik tot de ontdekking. Mijn vriend signaleerde mijn ‘afwijking’ als eerste. Ik voelde zijn ogen prikken. Via de spiegel keek ik hem aan. ‘Is er wat?’ Als hij uitgelachen is, zegt hij: ‘je hoofd’. Ik kijk nog eens naar mezelf in de spiegel. ‘Is dit een compliment?’

Ik negeer hem en ga ongestoord verder met opmaken, maar ik weet dat hij nog steeds een oog op mij richt. Ik kijk weer naar mezelf in de spiegel. Dan zie ik het. Er kan een vrachtwagen naar binnen rijden, mijn mond staat wijd open.

Wat een plaatje
Een leuke collage van mijn gekke bekken zou niet misstaan in mijn slaapkamer. Maar het is niet echt bevorderlijk voor mijn charmes. Een verborgen camera achter de badkamerspiegel zou hilarische shots opleveren.

Kikkerogen
Op nummer één staat de facelift, mijn meest voorkomende opmaakhoofd. In volledige concentratie op die minuscule wimpertjes probeer ik mijn huid strak te trekken en mijn ogen ver open te sperren. De rest van het lichaam vergeet ik. Dat levert op: een benauwde positie waarbij ik bijna in de spiegel kruip met een opengevallen mond en een stel kikkerogen.

Sint Bernard
Hetzelfde doe ik tijdens het aanbrengen van oogpotlood. Alleen rek ik hierbij mijn oog ook nog uit. Dit resulteert in een Sint Bernard op twee poten.
Eyeliner is weer het andere uiterste, namelijk een spleetoog in spe. Een enkele keer leg ik de focus op de (gekke) bek. Wanneer ik lippenstift aanbreng tuit ik mijn lippen en lift ik mijn kin waardoor ik tegelijkertijd scheel kijk. Het doet me denken aan die kus met een veel te lange jongen.

Deze gekke bekken blijven binnen de badkamerdeuren. Maar Bassie, als je je wilt aanmelden voor een cursus?

© Foto: Getty Images

Spiegeltje, spiegeltje
Het verliezen van je haar is niet iets wat je snel vergeet. Ik heb me er als een onzekere zenuwachtige puber doorheen proberen te lachen. Bang om toe te geven aan de tranen. Nadat ik geprobeerd had om mijn hoofd kaal te plukken, deed ik iets waar elk meisje ooit stiekem wel eens van droomde.

Ik pakte een schaar en knipte het af. Zonder te kijken. Gewoon knippen. Vervolgens kwamen we erachter dat het niet zo’n briljant idee is om een scheerapparaat op je achterhoofd te zetten en dus maakten we het af met scheermesjes. Binnen een paar uur was ik getransformeerd in een professionele kankerpatiënt.

Pluis
Ik ben lang kaal geweest. Pas ver na de bestralingen begon mijn haar weer te groeien en wat was ik er trots op. Een vriend was iets te enthousiast: ‘Hey je hebt weer pluisjes!’ Pluisjes pluisjes, #$%&@, HAAR! Ik heb haar!
De pluisjes werden babyharen en later echte stekels. Die stekels zorgde er voor dat ik enorm veel sjans had… Bij de dames. ‘Rete stoer kapsel heb jij! Ik wil je voorstellen aan m’n beste vriendin want die valt òòk op vrouwen.

Na de stekels en een hanenkam, kwamen eindelijk de beloofde gouden krullen. Ik was er zo trots op. Maar aan die krullen kleefde iets naars. Ze waren niet van mij, niet echt, ze waren van de chemo. Als ik een compliment kreeg, voelde ik me verplicht om te vermelden dat het geen prestatie van mijn eigen lichaam was, maar een reactie op de gifbeker. Een kapsel waarvoor ik zelf niet gekozen heb.

De muur
Nu zijn ze weg. Ik heb voor het eerst sinds twee jaar weer een kapsel waar ik zelf voor gekozen heb. Ik kan weer in de spiegel kijken, zonder aan de chemo te denken. Met het wegknippen van de krullen voelt het ook alsof er een soort ‘muur’ weg is. De muur waarachter ik me kon verstoppen. Het was geen keuze, het is me overkomen. Ik had kanker… Ooit.

© Foto: Privé bezit

Gefrituurde vlechten
Ik begaf me tussen de westerlingen die zich een hippiehouding hadden aangemeten. Ik was mede fanatiek boomknuffelaar met wijs- en middelvinger de lucht in gestoken.
Een midweek douchte ik niet of nauwelijks, het Frans douchen en het in zweet baden daargelaten. Dreadlocks, nee, gefrituurde vlechten is de beste benaming voor het klitterige lichaamshaar dat uit gaten en plooien van mijn lichaam tevoorschijn kwam. Een kaas-achtige substantie vormde een laag op mijn gebit. Ik zag rouwranden vormen, nagellak afbladderen en prut onder mijn nagels ophopen.

Materialistische welvaartsbuiken
Aan het festival kwam een einde, en ik ben inmiddels terug in de westerse wereld.  Een maatschappij waarin ik me weer zorgen maak om de kleur nagellak, de geur potpourri, kale oksels en cupmaat. Waarin ik vrede en liefde deel met materialistische welvaartsbuiken. Terug naar de realiteit evenals de andere kant van mijn tweezijdige, ironische persoonlijkheid. Peace.

Foto: Gettyimages

Grasgroen
Ik wil beginnen met een ode aan de ketchup. Anderhalf uur lang heb ik met dit zuur geurende tomatengoedje in mijn haar gezeten, in de hoop dat mijn zoveelste haarverfblunder bij zou trekken. De intentie van het verven was een beige blonde haarcoup, het resultaat: groen. Grasgroen. Direct na de gruwelijke gebeurtenis heb ik mezelf weggestopt in de nok van het huis, met de zekerheid dat niemand mijn Shrek-achtige kapsel zou kunnen spotten. Het flesje ketchup was op dat moment mijn enige gezelschap, en sindsdien zijn Heinz en ik onlosmakelijk verbonden. De ketchup zorgde ervoor dat ik weer met een (relatief) normaal kapsel door het leven kon, want het was gelukkig weer blond gekleurd. Niet de kleur die ik wilde, maar dat deed er allang niet meer toe.

Ongemakkelijke conversaties
Ik weet dat als ik het bij de kapper laat verven, ik meer garantie op de juiste kleur heb, maar kappers verafschuw ik. Mijn beeld van naar de kapper gaan (misschien zit ik er helemaal naast, ben er immers al jaren niet geweest): zwetend en bevend in een draaistoel zitten, met een verstikkende poncho om je strot en ongemakkelijke conversaties houden, terwijl – indien ik geknipt wil worden – ik toekijk hoe er standaard te veel van afgehaald wordt. Als ik al heen ga, neem ik als voorbeeld het plaatje van Jennifer Aniston mee. Het is nog geen kapper gelukt er enigszins bij in de buurt te komen. Reden zou kunnen zijn, dat het gewoon niet haalbaar is met mijn schaarse verzameling haar.

Langzame dood
Ik heb het proces naar de kapper gaan – om het te laten knippen of verven – zo lang uitgesteld, dat mijn haar sterft aan een langzame dood. Als ik nu naar de kapper zou gaan, zou ik een boblijn tot boven mijn oren moeten laten knippen. Dus ik blijf standvastig bij mijn doe-het-zelf set en het gedrapeerde wilgje op mijn kruin.

Foto: Getty Images

Mascara tot op je kin
Daardoor ontdekte in een ander probleem: op de fiets naar je werk. Wat iedereen ook beweert: soms is het gewoon ruk. Daar zit je dan in je goede goed op de fiets. Toen je het aantrok waren die hakken echt niet zo hoog en het rokje heel netjes op de knie. Maar als je dan eenmaal op die fiets stapt gun je heel Amsterdam een blik op je über sexy ‘Bridget Jones’ strakhoud-slip. Lekker luchtig is het wel, maar of dat nou de functionaliteit is die je zoekt…..

Vervolgens begint het ook nog is te regenen. Lekker met die leren jas, zijn je kleega’s ook blij mee; zo’n vieze stinkende lap half vergaan koeienleer aan de kapstok naast hun bureau. Als je dan eindelijk je fiets hebt weg gezet ren je naar de trein. Wanneer je een plek hebt gevonden werp je een vluchtige blik in de spiegel en zie je dat de mascara tot op je kin zit en je kapsel makkelijk voor natte dweil kan doorgaan. Fijn.

Wat als..
Dit was wat me bezighield. Totdat ik op mijn werk aankwam en de angst plotseling toesloeg. Ik heb nog steeds geen uitslag van de scan van vorige week. En ondanks dat ik geen negatieve uitslag verwacht spookte het even door mijn hoofd. De woorden die je niet wil laten vallen, maar die er diep van binnen altijd zijn: Wat als…..

Toen ik de eerste keer door onderzoeksmolen ging zei ik letterlijk tegen mijn moeder dat het allemaal wel los zou lopen. Hoe groot is de kans voor een 21-jarige dat het mis is? Onzin. Ik was er van overtuigd dat het met een sisser zou aflopen. Ik hield geen rekening met de wat als-optie. En toch werd dat de realiteit.

Ik was die uitgelopen make-upkop in één klap weer vergeten. Lekker belangrijk. Waar een mens zich allemaal niet druk om kan maken.

© Beeld: Privébezit

Badmensen en douchemensen
Je hebt badmensen en je hebt douchemensen. Ik ben een douchemens. In een minuut of tien voer ik routinematig mijn regendans uit. Een gebruikte handdoek van het rek gaat op de grond, een grote en kleine handdoek hang ik over de rand van de douchecabine. Ik stap in de witte bak en richt de waterstraal op mijn voeten tot alle sokpluizen tussen mijn tenen vandaan gespoeld zijn en het water warm is. Ik hang de douchekop boven mijn hoofd en wacht tot ik overal even nat ben. Dan bouw ik een schuimtoren op mijn hoofd en geef Roberto ook een toefje. Ik haal zonder te kijken een scheermes onder mijn armen door terwijl de warme straal alle schuimvlokken naar het putje voert. De kraan gaat uit, ik wikkel een handdoek om mijn haar en laat een billenstempel achter op het beslagen glas. Klaar is Kees.

Lijk ik al op een rozijn?
Ik heb thuis altijd een bad gehad. Vroeger was dat leuk, want toen had ik dingen te doen in bad. Dingen die te maken hadden met plastic bekers, dierensponsjes en verdrinkende Barbiepoppen. In de loop der tijd ben ik het bad saai gaan vinden. Daar zit je dan, te wachten tot je tenen op rozijntjes lijken.

Alleen kijken en voorzichtig snuffelen!
Om de afstompende aangelegenheid die badderen heet iets aangenamer te maken zijn er allerlei vernuftige attributen uitgevonden. Denk aan de zeepketting. Een touw met stukken zeep in allerlei vormpjes. En nu moet je niet denken dat je die ketting even lekker tussen je benen heen en weer kunt halen. Er zitten namelijk allerlei puntige dingetjes aan geregen. Schelpen en kralen en stokjes! Een zeepketting is alleen om naar te kijken en om voorzichtig aan te snuffelen.

Lavendelkleurige steentjes in lichaamsplooien
Als je uitgespeeld bent met je zeepketting, ben je toe aan de volgende ronde amusement: het scrubben. Eén keer heb ik per ongeluk een douchegel met scrubkorrels gekocht. Wat is dat vies. Twee dagen later viste ik nog kleine lavendelkleurige steentjes uit lichaamsplooien. Voor de badliefhebbers is er de overtreffende trap van scrubgel, namelijk badzout. Het komt in allerlei kekke kleuren en potjes, en je strooit het dus in bad. Maar waarom?! Dat is hetzelfde als een beschuitje in je bed verkruimelen voordat je gaat slapen. Of een handje zand in je broek stoppen voor je naar je werk gaat. Waarom toch, badderiken?

Het Grote Badderen
Vraag me niet waarom, maar ik wilde vandaag ineens in bad. Na het wegpoetsen van de natuurlijk gevormde antislipmap van haar en stof, laat ik het bad vollopen. Ik heb allerlei vormen van vertier om mij heen verzameld: een badradio, tijdschriften en een nagelvijl. Ik laat mij in het –iets te hete- water zakken, Het Grote Badderen kan beginnen.

Daniellesoep
Na bijna een uur ben ik het zat. Mijn armen worden koud van het omhooghouden van mijn boekje en mijn haar is aan de bovenkant al bijna opgedroogd. Ik draai de stop eruit en sta op om een handdoek om me heen te wikkelen. Ik voel het waterpeil naar mijn enkels zakken en kijk naar beneden. Ik zie dat mijn voeten in een ondoorzichtige poel staan. Ik buk om het soepje te analyseren. Na een uur weken heeft er blijkbaar van alles losgelaten. Zaken waarvan ik liever heb dat ze vast blijven zitten, zoals mijn opperhuid, wenkbrauwen en nagelriemen.

Een beetje onpasselijk probeer ik mijn eigen residu weg te spoelen. In bad gaan kan niet gezond zijn. En hygienisch is het zéker niet! Als iemand me zoekt: ik sta onder de douche.

Foto: gettyimages.com

Kijk en huiver
Isabelle is een verfilming van het gelijknamige boek van Tessa de Loo en wordt geregisseerd door Ben Sombogaart. Hij regisseerde ook De Storm, De Tweeling en Bride Flight. Je kunt de thriller vanaf 21 september in de bioscoop zien.

Hieronder kun je alvast de trailer van Isabelle zien. Ik vind hem al behoorlijk spannend. Kijk en huiver.

© Beeld: Still uit filmpje

Sjokken, liever niet
Maar dan niet op zaterdagmiddag hè. Als je me echt in een separeercel wilt doen belanden, moet je op zaterdagmiddag met me door de stad gaan lopen. Al die sjokkende mensen, al die volle pashokjes, al die graaiende wijven. Ik krijg er hartkloppingen van, en klam zweet, en claustrofobie. En het staat zo stom wanneer je voor de ingang van de Hennes in een papieren zak staat te ademen.

Kleren uit rekken rukken
Maar op een ongedwongen dinsdagochtend loop ik graag door de stad. Nu ben ik godzijdank freelancer, dus kan ik ook op dinsdagochtend door de stad struinen. Maar dan nog kan winkelen een enorm gedoe zijn. Voor mij. Ik kan namelijk prima kleren uit rekken rukken en ze daarna aanpassen, maar ik ben zo slecht in combineren.

Moet deze broek dan bij zo’n shirt? En maken die vleermuismouwen mij niet enorm? En kunnen deze schoenen wel bij dit rokje, of lijk ik dan net een hoer/ bibliothecaresse/ catechisatiejuf? (Doorhalen wat niet van toepassing is)

Gratis en voor niks?!?!
En daarom was ik zo door het dolle toen ik hoorde dat je bij de Hennes en Maurits in Amsterdam een personal shopper in kunt huren. Gratis en voor niks. Iemand die voor jou kleren uit rekken trekt, en precies weet wat je wel en niet zal staan.

Ik dacht: dat wil ik. Dat heb ik nodig. Dus ging ik voor een artikel in de papieren Viva met de personal shopper op pad. Ik had keurig foto’s uit modebladen uitgescheurd, en een duidelijke hulpvraag opgesteld. Want dat leek me beter dan een huilerige ‘mweeeeh niks past bij elkaar bij mij’.

Foto’s van benen
Ik vroeg Salvatore (want zo heette mijn personal angel) hoe ik in de zomer lichte kleuren kan dragen, zonder er meteen uit te zien als een bruidstaart. Hij knikte, holde de winkel door, en haalde een rek vol mooi kleren.

En hoe dat afliep, kunnen jullie lezen in de Viva van deze week. Met foto’s van mijn benen erbij. En iets over Medisch Centrum West, Dynasty en Karin Bloemen. En met het nummer van Salvatore erbij, zodat jullie hem ook kunnen boeken.

Het wemelt van de bordeauxrode Lady-Di-klonen
Claxonnerende vrachtwagenchauffeurs die in hun achteruitkijkspiegel een  grimas trekken alsof ze net een hap hebben gezet in een bedorven gehaktstaaf, dat wil je niet. Om te voorkomen dat er ooit nog een bouwvakker naar je fluit en daarna van schrik van de steiger klettert, kun je je haar na je veertigste natuurlijk  kort knippen en kastanje-, koper- of bordeauxrood verven. Bij de kapper weten ze volgens mij precies wat ze daar mee moeten, het wemelt van de bordeauxrode Lady Di-klonen.

Een wedstrijd touwtrekken met haarlokken
Nu zijn er hele theorieën te zijn waarom vrouwen op leeftijd geen lang haar ‘mogen’ hebben. Waarom mannen vrouwen met lang haar sexy vinden. En waarom rijpe vrouwen (kan deze term alsjeblieft afgeschaft worden!) massaal de schaar erin zetten. Gelukkig zijn er ook voorbeelden genoeg van veertigplussers die gewoon lekker hun haar losgooien. Als je ronddartelt met een lijzig bosje stro of  je kinderen doen een wedstrijd touwtrekken met je haarlokken is er misschien een reden om eens wat anders te proberen. Maar leeftijd?

Grijs is het nieuwe blond
Ik hoop dat lichtgrijs haar nog een keer helemaal de bom gaat worden. Vrouwen die nog zo’n dikke bos lang lichtgrijs haar hebben, prachtig.
Of wit. En dan bedoel ik niet het pornowit van Barbie uit Oh oh Cherso. De voortekenen zijn goed, grijs is het nieuwe blond. Nu nog even op de plank liggen om verder te rijpen.

CC foto: mikebaird.

Calorieverhoudingen
Voor een goed glas rode wijn wijst de caloriemeter op 135 Kcal per 100 ml. Maak je de keuze voor roséwijn dan kan je voor dezelfde hoeveelheid al snel rekenen op 100 Kcal en meer. En een zoete witte wijn ligt zelfs op 170 Kcal per 100 ml. Hoe zit het dan met bier? Een pils met 5% alcohol ligt gemiddeld per 100 ml op circa 50 Kcal. Inderdaad dat is schrikken nietwaar? Het hangt voor een groot gedeelte af van het alcoholpercentage van de drank. Drink je een light bier of zelfs alcoholvrij bier dan past deze drank zelfs in een dieet thuis.

Bierbuik
Het is dus duidelijk dat je van bier drinken op zich niet dik kunt worden. Tenminste als je met mate drinkt uiteraard. 1 glas per dag voor de vrouw en 2 glazen voor de man past in een gezonde levensstijl. Waar komt die bierbuik dan vandaan? Jammer genoeg is de associatie van een welvaartsbuikje met bier gelegd, maar het had net zo goed een wijnbuik kunnen heten. Het probleem zit ‘m in wat je erbij eet. Het afgelopen jaar heb ik in de horeca eens gelet op het borrelpatroon van mensen die bier en wijn drinken.

Het blijkt dat mensen die bier drinken veruit de meeste borrelhapjes naar binnen werken. Bitterballen, borrelnootjes, chips, kaas en worst, het wordt allemaal gegeten. Liefhebbers van een goed glas wijn bestellen op het terras nog weleens een kaasplankje of een nootje, maar daar houdt het dan ook echt bij op. De conclusie is dat bierliefhebbers blijkbaar meer gestimuleerd worden om er iets extra’s bij te eten. En dat terwijl ook vaak wordt gezegd dat je van bier snel vol raakt. Het is nu duidelijk waarom!

Met een bierpassie drink ik, uiteraard met mate, ook geregeld bier en speciale bieren. Ik kan alleen maar concluderen dat wat hierboven staat klopt. Als ik zorg dat ik er niet bij ga snacken is er niets aan de hand. Begin ik erbij te eten dan komen de kilo’s eraan.

Het bierdieet
Voor wie bier en dieet intoetst op google komt al snel uit op een bierdieet. Inderdaad zelfs dat bestaat. Normaal gesproken is het lijnen echt een vrouwenonderwerp. Het is leuk om te zien hoe mannen nu proberen om van lijnen een mannending te maken. Op de website staat groot geschreven ‘eindelijk een dieet voor mannen’. Daaruit blijkt overigens ook maar weer dat bier echt als mannendrank wordt gezien. Je zou er 1 kilo per week van afvallen en het voedingscentrum bewijst met keiharde cijfers dat het werkt. Het dieet is berust op een inname van 1.600 à 1.700 Kcal per dag.

Iedere dag mag je heerlijk één bier drinken bij de voorgeschotelde dieetrecepten. Ook voor bierdrinkende vrouwen een genot. Ik kan hiervan in ieder geval werkelijk genieten en ben tevreden als ik voor de spiegel sta. Weg dus met die vooroordelen over dat bier je dik maakt. Het is de grootste onzin!
CC foto: Helga Weber

Veilig
Wat vooral opviel is dat de vrouwen hem veilig in gebruik vinden. Zo zegt een van de vrouwen: “Het is een snelle en veilige oplossing voor het trimmen van je bikinilijn”. Karlijn zegt: “Voorheen gebruikte ik vaak een ontharingscrème. Ik vind deze Trimmer ideaal, omdat je niet aan de huid komt en dus ook geen irritaties hebt!”

Lang genoeg
Wel wordt er door ons testpanel opgemerkt dat je haartjes lang genoeg moeten zijn om ze goed te kunnen trimmen. “Je moet je haar wel vrij lang laten groeien voordat je het weer kunt trimmen.” Ook werd er opgemerkt dat het ook voor mannen een goed product is om het ‘daar’ kort te houden.

Netjes en strak
Het grote voordeel van de Bikini Trimmer vinden veel vrouwen dat de haartjes allemaal op dezelfde lengte getrimt worden. Dat lukt je bijna niet met een schaartje. “Het is erg handig in gebruik en het ziet er uiteindelijk allemaal mooi strak uit.” Chantal: “Ik ben blij verrast. Ik vind ‘m lekker makkelijk in gebruik. De haartjes zijn allemaal even lang en voelen zacht aan. Dat lukte me nooit met een gewoon scheermesje.”

Eindoordeel
Veel vrouwen zijn tevreden met het eindresultaat. Wil jij jouw bikinizone op een makkelijke manier op gelijke lengte trimmen, dan is de Bikini Trimmer echt iets voor jou. Ga je voor de “Brazillian” of de “Hollywood”, dan kun je beter een ander mesje van Gillette Venus gebruiken.  De meeste vrouwen zijn het er wel over eens dat het product erg hygiënisch in gebruik is.

© Foto: Gillette Venus

Veilig
Wat vooral opviel is dat de vrouwen hem veilig in gebruik vinden. Zo zegt een van de vrouwen: “Het is een snelle en veilige oplossing voor het trimmen van je bikinilijn”. Karlijn zegt: “Voorheen gebruikte ik vaak een ontharingscrème. Ik vind deze Trimmer ideaal, omdat je niet aan de huid komt en dus ook geen irritaties hebt!”

Lang genoeg
Wel wordt er door ons testpanel opgemerkt dat je haartjes lang genoeg moeten zijn om ze goed te kunnen trimmen. “Je moet je haar wel vrij lang laten groeien voordat je het weer kunt trimmen.” Ook werd er opgemerkt dat het ook voor mannen een goed product is om het ‘daar’ kort te houden.

Netjes en strak
Het grote voordeel van de Bikini Trimmer vinden veel vrouwen dat de haartjes allemaal op dezelfde lengte getrimt worden. Dat lukt je bijna niet met een schaartje. “Het is erg handig in gebruik en het ziet er uiteindelijk allemaal mooi strak uit.” Chantal: “Ik ben blij verrast. Ik vind ‘m lekker makkelijk in gebruik. De haartjes zijn allemaal even lang en voelen zacht aan. Dat lukte me nooit met een gewoon scheermesje.”

Eindoordeel
Veel vrouwen zijn tevreden met het eindresultaat. Wil jij jouw bikinizone op een makkelijke manier op gelijke lengte trimmen, dan is de Bikini Trimmer echt iets voor jou. Ga je voor de “Brazillian” of de “Hollywood”, dan kun je beter een ander mesje van Gillette Venus gebruiken. De meeste vrouwen zijn het er wel over eens dat het product erg hygiënisch in gebruik is.

Wil je reageren op deze blog? Klik dan hier!

© Foto: Gillette Venus

Zuurstokroze verf voor je grauwe vaginahuid
Op vrouwonline.nl las ik het bericht Verf je vagina. Nu is dat bericht al opmerkelijk genoeg. Zuurstokroze verf voor je vaginahuid omdat-ie zo grauw is geworden. Maar niet gehinderd  door enige kreten achter de pc als ‘het moet toch verdorie niet gekker worden’ of ‘het is niet waar, nee, het is niet waar’, surfde ik door naar het product My Pink New Bottom (OMG)  en dan wil je natuurlijk vooral weten wat de gebruikers er nou zelf van vonden. Er is een vraag die altijd werkt als je het even niet meer weet: ‘Wat vind je er zelf van?’
Ik heb zelden zulke bijzondere reviews gelezen…

Fuchsiaroze staat niet iedereen, dus pas op!
Op amazon.com zie ik tot mijn grote verbazing meteen staan dat de kleur Bettie (denk aan: sexy hot pink lipstick) is uitverkocht. Er zijn dus écht mensen die hun vagina in de kleur van een fuchsia staan (of liggen?) te verven aan de andere kant van de oceaan. En dan is er in de beoordelingen een tip, over die kleur die helemaal niet zo sexy hot is. Ene Abbey Moore uit Atlanta bijvoorbeeld meldt dat de kleur bloedrood is uitgevallen en adviseert ons de lichtroze variant.

Quote:
“I only got this shade because the one I wanted was out of stock. I’m fair skinned (labia and all :/ ). This color was just…bad on my skin tone. It looked blood stained (NOT hot!).”

Nooit meer uitgelachen worden onder de douche, denk je…
Nu hebben die Amerikanen een geweldig gevoel voor humor, tenminste dat mag ik hopen, dus ik las even door. Wat ene Albert S. er nou van vond.
Kort samengevat: a fantastic product!
De reden: “It has revitalized our sex life completely. Now having intercourse doesn’t feel as much like necrophilia anymore.!’
En pimpdaddy69 (what’s in a name) is er ook maar wat blij mee. Als we de beoordeling mogen geloven glimt ook zijn geslachtsdeel als nooit tevoren.
“For years I watched my penis lose its vibrant pinkish-purple hue and turn a sad, depressing gray. I’m comfortable disrobing in the locker room at the gym, and the other guys don’t point and laugh at “ol’ liver dick” anymore. I owe so much to My New Pink Button!”
 
Zelden zoveel hilarische beoordelingen gelezen. Zelden zo overtuigd geweest van iets wat ik niet, never ever, ga aanschaffen of wens aan te treffen. Hubbabubbakleurige geslachtsdelen: de horror!

CC foto: anvy.

Een aantal jaar geleden kon je me vier keer per week in de sportschool vinden. Spinning, Steps of Body Pump, aan alles deed ik mee. Door een verhuizing heb ik mijn lidmaatschap opgezegd met de gedachte dat ik direct na de verhuizing een nieuwe sportschool zou zoeken.

Smoesjes, smoesjes
Ik had kunnen weten dat het maar een illusie was. Ondertussen ben ik al twee jaar en twee verhuizingen verder en nog steeds ben ik geen lid. Alle smoezen zijn onderhand al de revue gepasseerd. Van: ‘Ik weet niet waar de sportschool zit’ tot ‘Ik ben uit mijn sportbroek gegroeid’, er zijn altijd honderden redenen te bedenken om niet te gaan.

Gespierde instructeurs die grijnzend toekijken
Eigenlijk is er maar één ding waar ik werkelijk tegenop zie, namelijk die vreselijk gênante conditietest die je voorafgaand aan je lidmaatschap moet doen. Die gespierde, en met een beetje pech ook nog eens appetijtelijke sportinstructeurs die grijnzend toekijken hoe ik me twintig minuten al hijgend en met een rood hoofd in het zweet werk om te bepalen hoe slecht mijn conditie onderhand is.

Toch mis ik het sporten eigenlijk best wel. Het is een goede manier om je hoofd leeg te maken aan het eind van een werkdag. Daarom ben ik de laatste dagen een beetje aan het rondkijken in het krankzinnig grote aanbod van sportscholen en besluit ik de conditietest voor lief te nemen.

Twee uur “sporten”
Gewoon fitnessen werkt voor mij niet. Ik ben al snel geneigd om mijn fitness-uurtje als socialize-uurtje te gebruiken. Bij een groepsles is dit onmogelijk. Zodra je met je buurvrouw begint te kletsen roept de instructrice loeihard door de microfoon “of de dames achterin ook gewoon even mee willen doen”. Van niks doen is dan geen sprake.

Maar welke les in hemelsnaam? Ik zie door de bomen het bos niet meer en van al die vreemde namen word ik ook niet veel wijzer. Callanetics? (dat klinkt als een soort pasta) SH’BAM? Bikram Yoga? Het zegt me allemaal niets.

Zal het nu echt gaan gebeuren?
Ik denk dat het gewoon weer good old spinning wordt. Een uur je longen uit je lijf fietsen op opzwepende muziek. Geen moeilijke downward facing dog posities of rondhuppelen met een halter in je nek maar gewoon lekker fietsen.

Dus, spinning it is! Ik ben benieuwd of ik vandaag eindelijk de auto fiets naar de sportschool pak om me in te schrijven.  Maar na deze blog kan ik niet meer terug, toch?

© Foto: Getty Images

Mijn vriend doet dit ook regelmatig. Hij gebruikt zogenaamd schattig bedoelde koosnaampjes voor me of maakt hier een grapje over tegen zijn vrienden. Ik heb hem er onlangs op aangesproken en hij heeft beloofd dit niet meer te doen.

De opmerkingen van mijn omgeving heb ik altijd als erg vervelend ervaren. Zelf vind ik mijn neus ook absoluut niet mooi. Het liefst zou ik er iets aan laten doen. Ik heb onlangs een redelijk groot geldbedrag gekregen waarmee ik makkelijk een neuscorrectie zou kunnen betalen.

Het enige wat me tegenhoud zijn de reacties van mijn omgeving. Op een of andere manier gun ik het ze niet. Het zal ze vast opvallen dat er iets aan mijn neus gedaan is en ik weet zeker dat iedereen het er dan weer over gaat hebben. Ik zit daar totaal niet op te wachten. Ik wil dat het een beslissing vanuit mezelf is maar ik merk dat anderen mij nu ontzettend beïnvloeden.

Zal ik een neuscorrectie laten uitvoeren en lak hebben aan de opmerkingen van anderen of zal ik het niet doen?

PS Je reactie/advies kan (ingekort) in Viva komen. Alleen je voornaam komt erbij en eventueel je leeftijd. Volgende week: een nieuw dilemma waarop jij weer kunt reageren. Heb je zelf een dilemma? Mail die kort maar goed uitgelegd naar dilemma@viva.nl.

© Foto: Stockbyte