Ruim negen jaar na de leeftijd waarop je officieel je rijbewijs mag halen, was het voor mij zover: ik mocht het roze papiertje in mijn portemonnee stoppen.
“Zoeneh! Zoeneh! Zoeneh!” Iedereen in de kamer kijkt ons aan. Gniffelend en met glinsterende ogen. Honderden zweetdruppeltjes verzamelen zich rond mijn haargrens…
Het begon met het feit dat Pocahontas geen nagels heeft. Zo begon mijn nieuwe verzameling.
De Boekenweek gaat vandaag weer van start, en dat voor de 75ste keer! Van 10 maart t/m 20 maart zijn er weer vele activiteiten en extra’s rondom deze week.
Ik wilde wel eens een lesje Zumba volgen. “Onderzoekt alles en behoud het goede” zegt de bijbel. En ook al bestond er nog geen Zumba toen de bijbel werd geschreven, ik neem aan dat die uitspraak ook voor danslesjes geldt.
Je kent het vast nog wel van vroeger. Toen je nog op de basisschool zat, of nog eerder, toen de basisschool nog lagere school heette.
Afgelopen vrijdag ontving ik een sms’je vanaf het oppasfront, “Irem staat!”. Terwijl ik in de trein onderweg naar Utrecht zat, trok mijn dochter zich op aan tafel en stond rechtop! Jullie begrijpen dat dit wereldnieuws is.
Ik zou een boek kunnen schrijven over het verkeer in Amsterdam. Nu doe ik dat niet, ik heb namelijk een ander onderwerp gevonden (gelukkig). Maar toch, als ik echt zou willen, zou ik daar een dikke pil (maatje Stieg Larsson) mee kunnen vullen.
Mijn kleine baby wordt vandaag 2. Mijn kleine baby die eigenlijk nooit klein is geweest. Na een week pastte ze al niet meer in maat 56.
Soms ben ik een laatbloeier. Zo ook met het lezen van het al-door-iedereen-gelezen-en-besproken-boekje: Taal is zeg maar echt mijn ding.
Ineens stond Frank Boeijen voor mijn neus. Ik schrok me rot. Een cameraploeg volgde. Een hoop kabels en snoeren. Ik trok snel mijn koptelefoon van mijn oren en stelde me voor. Helemaal van mijn a propos.
Agnes Kant is opgestapt als lijsttrekker van de SP. Onvermijdelijk, maar toch een beetje wrang.
De zon was er gisteren en dat was voor mij een zeer aangename verrassing. Ik had die dag een schrijfdag ingepland en begon de dag door met mijn hemelblauwe suède schoen in de modder te trappen tijdens het uitlaten van de hond.
Gisteren was ik op het uitslagenfeestje van de Partij van de Arbeid. Dat zat zo:
Het is tijd voor een bekentenis: door mijn angelschap ben ik met mijn echte nick minder op het forum te vinden dan voorheen.
Ik ben er inmiddels aan gewend dat ik altijd in de verkeerde rij van de kassa in de supermarkt sta of dat ik altijd vergeet dat er een scheur in mijn fietszadel zit. En dat die scheur dan regen opslurkt.
Een aantal weken geleden deed ik mee aan een quizavond bij Geert thuis. Moet je horen wat er toen gebeurde.
Viva Angel 2 is verliefd. En niet zo’n beetje ook. Gelukkig is het wederzijds.
“Kom je bij ons zitten?” vraagt mijn nicht aan M. Hij had pauze en dronk zijn glas sinas in zijn eentje aan een tafeltje.
Nu is het niet zo dat wij wildvreemde mannen uitnodigen aan ons tafeltje (tenminste, niet altijd), maar mijn nicht kent hem via haar werk.
Op de dag dat het kabinet viel, werd Irem één jaar oud. Hieperdepiep, op alle fronten werd het een dag om nooit te vergeten. Terwijl iedereen bij elke ‘hoera!’ de handen in de lucht gooide, voelde ik mijn baarmoeder als vanouds weer samentrekken.