Mannen die kiezen voor hun gezin in plaats van voor hun werk: Cisca Dresselhuys zou schaterlachend haar bh moeten verbranden. Haar emancipatiestrijd is gestreden, althans: er is een flinke stap gezet. Waarom ruik ik dan geen verschroeid ondergoed?
Ik zit achter mijn pc en zoek naar woorden. Elk woord dat in me opkomt lijkt emotioneel beladen. Geliefde zit in de buurt en heeft het natuurlijk in de gaten.
Op mijn bureau in Amsterdam ligt nu een certificaat. Mijn moeder vroeg verbaasd waarom ik het niet mee naar Brabant had genomen. Alsof ik dan bij familie was langsgegaan en een euro had gekregen.
Tijdens de eerste perswee dacht ik nog, “Dit-wil-ik-nooit-meer!”. En dat terwijl ik tijdens mijn zwangerschap enorm nieuwsgierig was naar de pijn van de bevalling.
Ik dacht dat Oud&Nieuw het meest stressvolle feest van het jaar zou worden. Nu blijkt de zomervakantie een gooi naar de prijzen te doen.
Je wist het misschien niet, maar je bent vies. Ja jij, daar met die laptop op schoot (wanneer heb je die voor het laatst schoongemaakt?). Jij bent smerig. Je hebt namelijk een vagina.
We hadden lekkage. En we hadden nog nooit een lekkage gehad dus we waren lichtelijk in paniek toen er rook (rook!) uit het plafond kwam en het water langs de verwarmingspijp naar beneden liep.
Ik snak naar de lente en heb daar een breed scala aan redenen toe.
Ruim negen jaar na de leeftijd waarop je officieel je rijbewijs mag halen, was het voor mij zover: ik mocht het roze papiertje in mijn portemonnee stoppen.
“Zoeneh! Zoeneh! Zoeneh!” Iedereen in de kamer kijkt ons aan. Gniffelend en met glinsterende ogen. Honderden zweetdruppeltjes verzamelen zich rond mijn haargrens…
Het begon met het feit dat Pocahontas geen nagels heeft. Zo begon mijn nieuwe verzameling.
De Boekenweek gaat vandaag weer van start, en dat voor de 75ste keer! Van 10 maart t/m 20 maart zijn er weer vele activiteiten en extra’s rondom deze week.
Ik wilde wel eens een lesje Zumba volgen. “Onderzoekt alles en behoud het goede” zegt de bijbel. En ook al bestond er nog geen Zumba toen de bijbel werd geschreven, ik neem aan dat die uitspraak ook voor danslesjes geldt.
Je kent het vast nog wel van vroeger. Toen je nog op de basisschool zat, of nog eerder, toen de basisschool nog lagere school heette.
Afgelopen vrijdag ontving ik een sms’je vanaf het oppasfront, “Irem staat!”. Terwijl ik in de trein onderweg naar Utrecht zat, trok mijn dochter zich op aan tafel en stond rechtop! Jullie begrijpen dat dit wereldnieuws is.
Ik zou een boek kunnen schrijven over het verkeer in Amsterdam. Nu doe ik dat niet, ik heb namelijk een ander onderwerp gevonden (gelukkig). Maar toch, als ik echt zou willen, zou ik daar een dikke pil (maatje Stieg Larsson) mee kunnen vullen.
Mijn kleine baby wordt vandaag 2. Mijn kleine baby die eigenlijk nooit klein is geweest. Na een week pastte ze al niet meer in maat 56.
Soms ben ik een laatbloeier. Zo ook met het lezen van het al-door-iedereen-gelezen-en-besproken-boekje: Taal is zeg maar echt mijn ding.
Ineens stond Frank Boeijen voor mijn neus. Ik schrok me rot. Een cameraploeg volgde. Een hoop kabels en snoeren. Ik trok snel mijn koptelefoon van mijn oren en stelde me voor. Helemaal van mijn a propos.
Agnes Kant is opgestapt als lijsttrekker van de SP. Onvermijdelijk, maar toch een beetje wrang.
De zon was er gisteren en dat was voor mij een zeer aangename verrassing. Ik had die dag een schrijfdag ingepland en begon de dag door met mijn hemelblauwe suède schoen in de modder te trappen tijdens het uitlaten van de hond.
Gisteren was ik op het uitslagenfeestje van de Partij van de Arbeid. Dat zat zo:
Hier vind je de blogs van