Boem = horizontaal
‘Nee hoor mam,’ reageert ze. De volgende seconde ligt ze op de grond. Nog een seconde later ik ook. Languit, met de fiets. “Heb je je pijn gedaan, mamma?” is het eerste wat ik hoor. De scheet.

Dat soort ongelukjes zijn the story of my life. Oke, dit was misschien niet helemaal mijn schuld, er zullen gerust meer mensen onderuit zijn gegaan op die ijsbaan die voorheen fietspad was. Maar toch. Op de een of andere manier overkomt mij altijd zoiets.

Litteken
Afgelopen voorjaar had ik, ook weer op de fiets, een aanrijding met een andere fietser. Drie meter buiten de poort van mijn tuin. Twee stegen die haaks op elkaar staan, maken samen een kruispunt en op dat kruispunt werd ik van links vol ‘aangereden’ door een medesteeggebruiker. Ja, ook languit. Maar met blote knieen want het was goed weer. Ik heb er nog steeds een litteken van op mijn rechterknie.

Wintersport?
Dat is ook de reden waarom ik nog nooit op wintersport ben geweest. Als ik ooit ga is het vooral om de gezelligheid na sporttijd, met een glaasje glühwein. Maar het wintersporten zelf… ik weet het niet. Op zich wil ik best naar de sneeuw, maar op de een of andere manier heb ik altijd pech. Er gebeurt altijd wat.

Skipoging
De keer dat een ex vriendje me meenam naar een kunstskibaan in het land ligt nog vers in mijn geheugen. Op een kinderoefenbaan kwam ik met de skies zo ongeveer in mijn nek via de band ‘boven’ kwam. Het zal qua hoogteniveau een goede twee meter gescheeld hebben, maar mijn gehuurde skies schaarden nu eens voor en dan weer achter me. Na een paar keer geruisloos van boven naar beneden te zijn gezeild, nam hij me mee naar de zwaardere helling. Het begon er al mee dat ik niet goed dat touw los durfde te laten, dus ik viel een halve meter.

Scharende skies
Op de helling zelf ging ik onderuit. Wat een verrassing. Vloekende en scheldende skieers en snowboarders suisden langs me. ‘Wat doe je nou weer?’ klonk het lachend naast me. Hij hielp me overeind en haalde me over om het nog een paar keer te proberen. Aldus geschiedde. Maar na die paar pogingen gaf ik het echt op. Geef mij maar schaatsen. Die zetten je tenminste niet meteen voor schut als je met je voeten niet helemaal recht naar voren staat.

Witte stranden
Niet dat ik zeker weet dat het er nooit van zal komen. Maar ik zit echt veel liever met mijn achterwerk op een wit strand in plaats van op een witte berghelling, met een temperatuur boven 25 graden Celsius en een strakblauwe lucht. Geef me een cocktail of een roseetje binnen handbereik en een paar goede boeken, en je kunt me daar 14 dagen achterlaten zonder dat ik me ga vervelen. Niet dat ik dan geen ongelukjes heb hoor. De kans is er alleen een stuk kleiner.

Laat ik maar eens een weekje Curacao boeken. Vast iets voor mij.

CC foto: DaveKav

Koffie en chocomel
De locatie bleek dit jaar een verlaten buitensportcentrum te zijn, met boten her en der verspreid over het terrein. De kantine was een soort knusse, bruine kroeg, die plaats moest bieden aan een goede, wat was het, zestig werknemers met groot en klein aanhang. De koffie, warme chocolademelk, banketstaaf, gevulde speculaas en muffins stonden klaar en de Sinterklaasliedjes schalden door de speakers. De pakjes stonden al uitgestald op een podiumpje.

Zie ginds komt de stoomboot
Net toen we dachten dat Sinterklaas zelf dit jaar was wegbezuinigd, je weet maar nooit met die recessie, kwam een Piet aangehold met de mededeling dat de Sint eraan kwam. Hij was iets later, want hij had problemen met de slagboom. En wij maar denken dat hij met de boot zou komen, boten in overvloed.

Hoogbegaafd
Maar goed, na nog eens vijf minuten was de Sint eindelijk gearriveerd en geïnstalleerd op zijn zetel op het podium, samen met zijn twee donkergeschminkte secondanten. Een paar kinderen werden om beurten naar voren geroepen door de Sint en werden toegesproken over hun doen en laten van de afgelopen tijd. Het eerste meisje, 8 lentes jong, bleek dit jaar voor het eerst naar een Leonardoklas te zijn gegaan, omdat ze hoogbegaafd is. ‘Ah’, zei de Sint, ‘van het tegenovergestelde heb ik twee voorbeelden op het podium staan.’ Grinnikende ouders overal. Het grapje ging aan het meisje voorbij.

Vol verwachting klopt ons hart
Na nog drie kinderen  was het tijd voor het moment waar alle kinderen naar uitkeken. De Kadootjes. De Pieten riepen alle kinderen om beurten naar voren om hun kado in ontvangst te nemen. Het ene na het andere kind kreeg het pakje met zijn of haar naam erop. Zo niet mijn kinderen. Ze zaten eerste rang, en bij ieder pakje keken ze verwachtingsvol omhoog. Maar nee, het was niet voor hen.

Oh oh…
Op de een of andere manier zag ik de bui al hangen. Mijn kinderen zaten nog met lege handen, en de dozen achter de Sint werden omgekeerd om zeker te weten dat er niets meer in zat. Ik heb nog nooit iemand willen wurgen, maar zat er nu toch wel dicht tegenaan. Gelukkig was een ouderpaar met twee kinderen niet op komen dagen, en kregen mijn kinderen die pakjes. De lego en de pop verzachtten uiteindelijk een beetje de teleurstelling van een paar minuten eerder. Ik had anders niet geweten hoe ik deze blunder recht had moeten praten. Hun geloof is aardig op de proef gesteld.

Op mijn werk hadden 20 (twin-tig!) kinderen geen pakje. Hadden we toch de goede keuze gemaakt.

CC foto: hanspama

Inkomen versus plezier
Mijn baan is best leuk. Echt. Ik werk bij een redelijk sociaal, commercieel bedrijf en ik heb vrij goede secundaire arbeidsvoorwaarden. Als ik kijk naar wat er in de markt betaald wordt, vind ik mijn salaris wat aan de magere kant, maar goed, salaris alleen is niet zaligmakend. Liever minder salaris en plezier in mijn werk dan een topsalaris en alleen maar stress. De combinatie van een topsalaris en plezier in mijn werk lijkt me ook wel wat, overigens.

Motivatie
Zoals bij iedere werkgever het geval is (toch?) heb ik ook wel eens geen zin in mijn werk of zit het tegen. Ben ik mijn motivatie kwijt vanwege werkdruk of een kwestie die maar niet opgelost wordt. Gelukkig kan ik wel met al mijn collega’s redelijk door een deur. Dat dat ook anders kan, besef ik maar al te goed.

De balans opmaken
Maar wat als je echt bent uitgekeken op je werk? Dan moet je de balans opmaken. Je afvragen of dit alles is, of je meer uit je werk wil halen dan je nu krijgt. Maar ook wat je dan wil. Of je wil investeren, of je een stapje terug wil doen misschien, qua salaris. Een nieuwe opleiding, een nieuwe baan in een andere branche waar een opleiding aan vast zit. Of zelfstandige worden? En als wat?

Denkmodus
Op een vrije dag als vandaag zijn dat dingen waar ik mijn gedachten overheen laat gaan. Zonde eigenlijk van zo’n dag, maar het gebeurt gewoon. Dan zit ik me af te vragen wat ik zou willen doen, als ik niet hoefde na te denken over het spreekwoordelijke brood op de plank. Of waarmee ik mijn hart kan volgen en tegelijkertijd mijn lichaam en dat van mijn gezin voeden. Van een hobby mijn beroep maken? Klinkt leuk, maar als het mijn broodwinning wordt, is het misschien niet meer zo leuk.  En dan bedenk ik me dat ik nu eigenlijk niet eens zo gek zit.

Straks maar even de stad in, en een deel van mijn nieuwste salaris besteden bij de kleine middenstand. Heerlijk, zo’n vrije dag.

CC foto: futureshape

Goed gezelschap
Wie vreemdgaat, blijkt zich in goed gezelschap te bevinden. Monica rook aan de sigaar van Bill, Georgina zoende tijdens haar relatie met Jort in het openbaar met Pieter en Wendy blies haar huwelijk met Xander af vanwege overspel. Ook de koningshuizen en presidentiële staatshoofden hebben er altijd goed mee overweg gekund. Het lijkt wel normaal, in plaats van vreemd(gaan).

Zij heeft het gedaan
Het mag geen betoog dat ook op het forum het onderwerp vreemdgaan wel eens in verschillende vormen langskomt. Heel bijzonder is bijvoorbeeld het fenomeen dat vrouwen het niet zozeer hun vreemdgaande man kwalijk nemen, maar vooral de andere vrouw . Voor alle duidelijkheid; dat is niet mijn kopje thee. Wie mij bedriegt, doet dat zelf en wordt daartoe niet gedwongen door een ander. Maar allez, er zijn blijkbaar vrouwen die de schuld graag bij een andere vrouw leggen.

Verder gaan
Zelf  ben ik ook wel eens bedrogen, en toen was ik er meteen klaar mee. Over, uit en sluiten maar. Einde oefening, boek dicht. Nu ik zelf kinderen heb, is het misschien een ander verhaal, mocht het ooit zover komen. Misschien. Ligt aan de situatie. Ligt aan hoeveel pijn ik heb. In ieder geval zijn er meer mensen die doorgaan als ‘de ander’ vreemd is gegaan. Of het verstandig is, is vers 2. Maar ook dat ligt aan de context.

De andere kant
Natuurlijk moet niet vergeten worden dat ‘wij vrouwen’ ook wel eens de overspelige zijn binnen een relatie. Waar zouden anders de cijfers uit mijn eerste alinea vandaan moeten komen? Blijkbaar zijn er ook genoeg vrouwen die wel eens trek hebben in een hapje buiten de deur. Of die er geen probleem mee hebben de ‘andere vrouw’ te zijn en een soort van relatie hebben met een bezette man.

Het gekke is wel: in ons hart weten we allemaal dat vreemdgaan niet okay is. Of dat het door anderen wordt afgewezen. Want hoewel overspel veel voorkomt, wijst meer dan 90 procent van alle mensen vreemdgaan af…

CC foto: oskay

Schoen zetten
Neem nu vandaag. Mijn kinderen mochten gisteravond hun schoen zetten. Na drie Sinterklaasliedjes was het tijd voor bed. Ingestopt, kus. Ik ging de deur uit, kwam even na middernacht thuis. Maakte het brood klaar voor de volgende werk- en schooldag, en dacht geen moment meer aan de schoenen van mijn bloedjes van kinderen.

Schrik!
Om 7 uur gaat de wekker. Alsof er een zwarte Piet naast me in mijn oor staat te fluisteren, schiet ik overeind, denkend aan de schoenen-met-appels beneden. Ik sluip op blote voeten naar de slaapkamerdeur. Helaas. De deuren van de slaapkamers van mijn kinderen staan al open, en als ik beneden kom, kijken twee beteuterde gezichtjes me aan. ‘Zwarte Piet is niet geweest, mam’. Op zo’n moment voel ik me – en terecht – een ontaarde moeder.

Strakke actie
Auw. Dit moet opgelost worden. Ik denk terug aan een schoenmoment van vorig jaar, toen ik met mijn duffe hoofd twee meisjeskadootjes had gepakt in plaats van een jongens- en een meisjeskado. Dat loste ik op door de kinderen naar boven te sturen en in de spiegelbeeldschoenen in de gang twee jongenskado’s te stoppen.  Nu stond ad hoc een soortgelijke actie gepland.

Naar boven!
‘Jongens, snel aankleden want jullie moeten straks naar school!’ Gelukkig zijn ze nog op de leeftijd dat ze redelijk goed luisteren, en als ze naar boven stommelen, doe ik een greep in een keukenkastje. Ik trek snel twee netjes met chocolade munten uit een Kruidvat-zakje. Voorzichtig sluip ik de gang in en stop ze weg, heel diep, in een schoen en een laars. Mission accomplished. Phew.

Stout?
Ik loop weer naar boven en stap mijn bed nog even in om wat relaxter verder wakker te worden. Twee treurige snoetjes, ik wilde dat niet op mijn geweten hebben. Mijn partner ligt naast me stiekem te schudden van het lachen. ‘Binnen de tijd!’ hoor ik. Yeah, right. Heb er hartkloppingen van. Ondertussen zijn de kinderen aangekleed en bij ons op bed beland. ‘Mamma, waarom zou zwarte Piet niet geweest zijn? We zijn toch niet stout geweest?’ Ik suggereer dat de grappenpiet van vorig jaar weer langs geweest is. ‘Nee he. Vast niet. Dat kan niet.’ Maar na enig aansporen gaan ze toch naar beneden, en een bescheiden gebrul toont aan dat de oogst binnen is. Bingo. Ze kopen het nog steeds.

Volgend jaar geloven ze niet meer. Vast niet.

CC foto: Patrick Goossens

Nachtelijke bezoekers
Het valt me vaak op dat ik niet de enige ben die vooral ’s avonds laat actief is op het forum. Sterker nog, er is zelfs een speciaal nachtbrakerstopic, dat erg frequent bezocht wordt.  De Relatiepijler is erg populair als het gaat om nachtelijke activiteiten. Dat kan ik me best voorstellen, want als je relatie-gerelateerde problemen hebt, dan kun je echt niet slapen. En dan is het fijn om ze van je af te kunnen schrijven. Met een doos tissues, een kop thee of glas sterke drank erbij, om het verdriet te verdrinken. En gelukkig zijn er altijd mensen die, net als ik, avond- dan wel nachtmensen zijn, en je een luisterend oor kunnen bieden. En raad, uiteraard.

Doorslapen… of niet
Wie ook vaak ’s nachts online zijn, zijn kersverse moeders. En vaders natuurlijk, maar het zijn door de bank genomen de moeders die zich hier melden. Soms omdat ze gewoon klaarwakker zijn door de nachtvoedingen en dus niet meer kunnen slapen. Soms ook omdat ze wakker worden gehouden door hun kroost, dat nog niet in een lekker dag- en nachtritme zit. Uit ervaring weet ik dat dat erg zenuwslopend kan zijn. En eveneens weet ik uit ervaring dat het forum dan een ideale plek is om te vertoeven.

Seks(loos)
Je zou denken dat de bezoekers van de Sekspijler ’s nachts wel wat anders te doen hebben dan op het forum rond te hangen. Maar niets is minder waar, zo blijkt. En dat minnaressen niet altijd ’s avonds of ’s nachts ‘bezet’ zijn, is juist gezien de situatie eigenlijk best logisch. Of er is in je relatie sprake van te weinig lustgevoelens. En dan heeft ’s avonds en ’s nachts inloggen twee voordelen: je hebt wat te doen en je kunt het issue bespreken. Of je hebt juist net een geweldige avond achter de rug, bruist van de adrenaline en wil dat graag met anderen delen.

Nachtuilen als ik kunnen hun hart dus ophalen aan het forum. Wat is jouw favoriete forummoment?

CC foto: audreyjm529

Lees eens een boek
Ook heerlijk met dit weer is wegkruipen op de bank met een pot thee of de rode wijn, afhankelijk van het tijdstip en een goed boek . Heerlijk, laat de regen maar tegen de ruiten slaan, laat het maar waaien buiten. Als ik in een boek in mijn favoriete genre zit, mag het huis om me heen wegwaaien. Ik hoor en zie niets meer om me heen. De modernere mensen onder ons pakken hun e-book erbij, maar geef mij maar lekker een echt boek om vast te pakken.

Doe eens een spelletje
Heb je kinderen, dan is dit natuurlijk hét weer om spelletjes met ze te doen. Je kunt de Wii aanzetten, ze de Nintendo DS geven, of een oudhollandsch bordspel op tafel zetten. Mens erger je niet, Ganzenbord, Memory, heerlijke spelletjes om je kinderen en ook jezelf een poos mee te vermaken. Heb je wat grotere kinderen, haal dan Monopoly van zolder of Levensweg. Vroeger hadden we thuis een spel ‘Wildlife’, zou dat nog bestaan?

“Naar bed, naar bed”, zei Duimelot
Als je partner niet thuis is of je bent alleen, kun je met dit weer ook lekker vroeg naar bed gaan. Bedlampje aan, dat boek van net er weer bij, misschien een muziekje aan… even lezen terwijl de wind om het huis loeit en slapen maar. Als je partner wel thuis is, kun je natuurlijk ook op tijd naar bed gaan. Maar dan niet om te slapen. Kaarsjes aan (pas wel op met de wind als het raam een stukje open staat), zwoel muziekje op, massage-olie erbij, misschien eerst samen douchen of in bad… dat kan een heel stormachtige avond en – nacht worden.

En als je het echt niet meer weet? Als je tegen de muren vliegt van verveling, als er niets op televisie is en je zou niet weten wie je moet bellen? Ach, dan kun je altijd nog het forum op.

CC foto: dreamsjung

Een ouder kwijt raken/zijn
Wat gebeurt er met je als je je moeder verliest? Ik kreeg het kippenvel niet meer van mijn armen af, vanaf het lezen van de openingspost. Zo intens triest en tegelijkertijd mooi zoals mensen het kunnen beschrijven als ze een van hun ouders kwijtraken. En zo geweldig zoals die mensen elkaar ondanks alles kunnen steunen. Het topic heeft inmiddels een vervolg gekregen, toegespitst op het verliezen van je vader of moeder.
Heel confronterend ook is het om te lezen wat er met je gebeurt als een van je ouders niet lang meer te leven heeft. Eveneens categorie ‘kippenvel’, en het zet je aan het denken.

Kaarsjes
Ooit begonnen als kaarsje-aansteek-topic voor een helaas overleden forummer is het topic waarin een kaarsje kan worden aangestoken voor een dierbaar persoon die overleden of ziek is. Of voor een andere forummer die wel wat steun kan gebruiken vanwege diens persoonlijke omstandigheden. Het is een topic dat velen weten te vinden.

Ongeneeslijk ziek zijn
Waar je nooit bij stil staat als jijzelf en de mensen in je naaste omgeving gezond zijn, is dat de koers in een oogwenk 180 graden kan veranderen. Steeds als ik bijlees in het topic van een forummer die gediagnosticeerd werd met een hersentumor en inmiddels overleden is, krijg ik een brok in mijn keel. R.i.p., Essie. Of als je levenspartner een dergelijke ziekte krijgt, zoals leukemie. Kippenvel en tranen. Het topic over vrees, maar dat feitelijk doordrenkt is met hoop en optimisme, is een van de meest gelezen topics op het forum, ook ik mag me rekenen tot regelmatige lezers. En ook door dit topic word ik, naast de grote bewondering die ik voel voor de topicopenster, ontroerd door het medeleven en de steun van medeforummers.

Als er iets met je kind is
Het zal je maar gebeuren. Je bent zelf nog relatief jong, en je hebt kinderen. De toekomst ligt open. The sky is the limit. En dan is je kind niet lekker. Wordt ziek, en goed ziek. Ernstig ziek. Samen met de angst zelf te sterven voordat mijn kinderen volwassen zijn, is de omgekeerde volgorde, dat mijn kinderen gaan of ernstig ziek worden, mijn allerergste nachtmerrie. Gelukkig zijn er altijd mensen op het forum die je verhaal willen aanhoren, en – al dan niet als ervaringsdeskundige – je een hart onder de riem kunnen steken. Een virtuele arm om je heen slaan.

Al schrijvend besef ik dat dit geen vrolijke blog is geworden. Ik heb het geschreven voor iedereen die een steuntje in de rug kan gebruiken, en voor iedereen die dat steuntje in de rug geeft. Sterkte, voor iedereen die het nodig heeft.

CC foto: echiner1

Ik met big hair, een getoupeerde kuif en schoudervullingen. Met Grease als allereerste ‘echte’ film (maar toen was ik nog wel heel jong), en daarna Fame en Flashdance. En Beverly Hills 90210 in mijn studententijd.

Beroemdheden
Op de pijler Entertainment kwam ik een aantal sterren uit mijn jeugd tegen. Erg amusant om te zien hoe sommige sterren zich, als het verval begint (dat denken ze althans), kunnen laten toetakelen, zoals Christopher Lambert. Vond ik hem in Highlander niet te versmaden, zoals hij er nu uitziet vermijd ik hem liever. En LaToya Jackson ziet eruit of haar breekbare gezicht uiteenvalt in stukjes als ze een vriendelijk tikje tegen haar wang krijgt. Brooke Shields daarentegen, de mooie naïeve brunette uit The Blue Lagoon is naar mijn mening zelfs mooier dan vroeger. Ik kan me herinneren dat iedereen jaloers op haar was omdat ze het mocht doen met die mooie blonde krullenbol Christopher Atkins – die zijn permanentje heeft laten uitgroeien – is naar mijn mening zelfs mooier dan vroeger.

Series
In mijn studietijd begon ik Goede Tijden, Slechte Tijden te volgen, een serie die op 1 oktober 2010 alweer haar twintigste verjaardag vierde. Ik weet nog wel hoe ik in mijn kamertje met mijn bord op schoot naar het wel en wee van Arnie, Peter, Suzanne en Mirjam keek. Personages die alweer sinds lange tijd verdwenen zijn uit de cast. Tegenwoordig volg ik het niet meer. Als er toevallig eens 5 minuten van voorbij flitsen, dan herken ik wellicht een of twee gezichten, maar de rest is me vreemd.
Nog eerder begonnen dan GTST, in 1987, en niet door mij gevolgd, maar wel veel besproken buiten de collegebanken, was The Bold and The Beautiful. Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel met dat soort series. Er gebeuren dingen die gewoon te onwaarschijnlijk zijn. Iemand die eigenlijk dood gaat, maar later blijkt te leven en en zich passant maar even een nieuw uiterlijk heeft aangemeten. Dat komt er bij mij niet in.

Eten
Een heel andere trip down memory lane is de pijler Eten. Naar beneden scrollend kom ik ook weer allerlei topics tegen die me doen denken aan ‘vroeger’. Vroeger, toen ik nog bij mijn ouders woonde, kookte mijn moeder zes van de zeven dagen Hollandse pot. Eén keer in de week kookte mijn vader; kleffe bami van de Chinees. Maar toch, mijn moeders gehaktballen zijn tot op heden onovertroffen, evenals haar draadjesvlees. Heerlijke bijna uit elkaar vallende runderlappen, ik maak ze zelf eigenlijk nooit. Ik maak er liever stoofpotten van.

Handwerken
Op de pijler Thuis kwam ik iets tegen dat ik echt al jaaaaaren niet meer heb gedaan. Haken. Ik had er eigenlijk geen idee van dat het nog bestond. Voor mij is dat iets uit de jaren ’70, toen ik het op de basisschool (toen nog lagere school) leerde, samen met macramé. Breien is altijd meer mijn ding geweest. Ik heb er tegenwoordig te weinig tijd voor, maar ‘ooit’ heb ik aardig wat zelfgebreide truien en vesten in de kast gehad. Op dit moment zou ik niet weten waar ik mijn breipennen heb gelaten. Maar toch, een stoere kabeltrui zou best leuk zijn voor komende winter.

Ik zou nog eindeloos door kunnen gaan met topics die me terug brengen in de tijd. Van die topics die je jeugd of je studententijd weer op je netvlies brengen, net als een bepaald nummer of een bijzondere geur.

CC foto: Hugo90

Verslaving
Wikipedia leert ons het volgende over de term ‘verslaving’: Verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is, zodanig dat hij/zij deze gewoonte of stof niet, of heel moeilijk los kan laten. Het gedrag van de persoon is voornamelijk gericht op het verkrijgen en innemen van het middel, of het handelen naar de gewoonte, ten koste van de meeste andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte dan moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon.

Moeilijk loslaten
De eerste zin baart me zorgen. Ik kan het forum inderdaad maar moeilijk loslaten. Ik sta er nog net niet mee op. Maar als er bijzondere topics zijn op het forum, of als er een topic is dat me raakt, springt het desbetreffende topic op allerlei gewenste en ongewenste momenten in mijn gedachten. Om er vervolgens de eerste tijd niet meer uit te verdwijnen. Onderweg naar mijn werk dwalen mijn gedachten dan toch ongemerkt steeds weer richting forum.

Andere activiteiten
De tweede zin is gelukkig wat minder toepasbaar. Alhoewel… op mijn werk wil ik ook nog wel eens op een onbewaakt moment een browser openen om even op het forum te kijken. Of er nog postings zijn bijgekomen in een topic dat ik volg, of in een topic dat ik grappig vind of om de stand van zaken in mijn moderatortopics te lezen. En wellicht zijn er nog interessante nieuwe topics bij gekomen. Ten koste van andere activiteiten, hm, dat is misschien toch wel het geval. Ten koste van mijn werk, heel af en toe dus. Hopelijk leest mijn leidinggevende niet mee hier. En nu ik er toch over nadenk, ik forum ook wel eens op mijn vrije dag en in het weekend. Wat ten koste van het huishouden gaat. Oeps. Misschien wordt het toch tijd voor een goede hulp in de huishouding.

Ontwenningsverschijnselen
Nu eens even heel kritisch naar mezelf kijken in het kader van de derde zin. Ik vraag me af of ik ernstige ontwenningsverschijnselen zal krijgen als ik het forummen moet loslaten. Zouden drie weken te kort zijn om dit te kunnen beoordelen? Tijdens mijn vakantie in Italië heb ik volgens mij geen ontwenningsverschijnselen gehad. Ik kreeg geen vlekken voor mijn ogen als ik aan het forum dacht, ik heb niet naar de drank gegrepen en ik heb ook geen last gekregen van hyperventilatie bij de gedachte aan mijn pc. Toegegeven, ik heb via mijn mobiel wel een keer op het forum gekeken. Correctie, twee keer. En een keer mijn Angelmail opgehaald.

Not an addict
Toch durf ik, aan de hand van de bovenstaande criteria, voorzichtig de conclusie te trekken dat ik niet forumverslaafd ben. Tevens moet ik mezelf toegeven dat het op het randje zit. Maar nee, niet forumverslaafd. Toch?

En jij, ben jij forumverslaafd?

CC foto: Kevin

Artiest?
Droomden jullie er als kind ook van om later op de planken te staan? Om te mogen zingen of dansen, en beroemd worden? Ik in ieder geval wel. Bij familieverjaardagen en feestdagen stond ik in de startblokken om mijn favoriete liedjes zo mooi mogelijk ten gehore te brengen. Achteraf gezien was (en ben) ik denk ik niet zonder aanleg, maar ook weer geen ‘supertalent’.

Talentenjachten
Bij de meesten gaat dat gevoel, die behoefte om beroemd te worden, zich te presenteren voor een groot publiek, voorbij naar mate de jaren klimmen. Maar we hebben sinds een aantal jaar televisieprogramma’s die bewijzen dat die wens soms blijft tot zelfs na de pensioengerechtigde leefijd. Kijk maar naar het grote aantal topics over talentenjachten op televisie die op de pijler Entertainment besproken worden. Waar het alweer relatief lang begon met Idols, hebben we nu voor zelfbenoemde zangers en zangeressen X-factor, Popstars, The Voice of Holland en My name is, met af en toe ook nog een zoektocht naar een musicalster in Op zoek naar. Wannabe professionele dansers (en toegegeven, goed zijn ze) presenteren zich in So you think you can Dance, en entertainers in de meest brede zin van het woord presenteren zich in Holland’s got talent.
En toch, en toch heb ik bewondering voor die mensen. Ze doen toch maar mooi wat ze altijd gewild hebben. Misschien voor een keer, en als ze geluk hebben en goed genoeg zijn, voor langere tijd in hun leven. Lucky bastards. Zou ik…?

Carrièreswitch
Veel mensen die eenmaal een studie hebben gekozen, of zelfs een vakgebied, overwegen bij tijd en wijle radicaal van carrièrerichting te veranderen. Succesverhalen over dergelijke veranderingen lezen we regelmatig in de papieren Viva. Ook de pijler Werk & Studie staat bol van de topics over het veranderen van studie, motivatieproblemen bij het schrijven van een scriptie of de wens heel ander werk te gaan doen. Een baan bij de politie, met speurwerk a la De Cock (met ceeooceekaa) in het achterhoofd, is vaak favoriet. Ook de gezondheidszorg is een sector waar mensen aan denken als ze nu bijvoorbeeld in de commerciële sector werken, zoals werken in de ok of op de kraamafdeling van een ziekenhuis. Maar soms ook wordt een carrièreswitch je in de schoot geworpen.

Ambities
Ik kan me heel goed voorstellen dat mensen in hun leven meerdere carrières ambiëren. Misschien is het dan geen ‘carrière’ in de zin van opklimmen tot je CEO of DGA bent, maar meer een pad waar je weer vanaf stapt als je het zat bent. Om vervolgens een heel andere opleiding te gaan volgen, met zicht op werk waar je hoopt of verwacht gelukkiger mee te worden. Ze zeggen wel eens dat het gras bij de buren altijd groener is. Maar ik heb liever spijt van de dingen die ik heb gedaan, dan dat ik spijt heb dat ik dingen die ik wilde doen in mijn leven, niet heb gedaan.

Wat wilde jij vroeger worden, en ben je nu toe aan een switch?

CC foto: loveyousave

Kruidnoten
Toch spotte ik al een week of twee geleden de schappen met chocoladeletters in diverse winkels, om over zakken met kruidnoten maar niet te spreken. Ik weet het niet hoor, maar het lijkt alsof we ieder jaar vroeger beginnen de december-spullen in de winkels te leggen.

Kopen, kopen, kopen
Wij als consument doen vrolijk mee. ‘Vroeger’ gingen onze ouders een week of twee voor pakjesavond eens een keer op koopavond of op zaterdagmiddag apart van elkaar de stad in om een bescheiden bedrag aan verrassingen uit te geven. Nu vragen we ons een goede twee maanden tevoren al af wat we moeten gaan kopen of maken.

Ho, ho, ho…
Sommigen kijken zelfs al verder dan 5 december, en hebben ontzettend veel zin in kerst. Ik ook hoor, vind het super om het huis gezellig te maken met lichtjes en zo, maar first things first. Bovendien heb ik er nog lang geen zin in om me druk te maken op welke dag we bij wie worden verwacht.

Even eruit
Vorig jaar zijn we tijdens de kerstdagen een paar dagen weg geweest. Heerlijk! Geen gedoe met het coördineren van diners en werkschema’s van famillieleden die in de gezondheidszorg werkzaam zijn; helemaal goed. Ik kan het iedereen aanraden. Erg goed voor je gemoedsrust.
Dit jaar blijven we thuis met kerst. Maar er zijn ook mensen die nu al denken aan het elders vieren van de jaarwisseling. Anderen hoeven niet zo nodig op vakantie, maar zoeken wel alvast een leuk feest om 2011 goed te beginnen.

Vrolijk Pasen?
Het is natuurlijk mogelijk om plannen meteen al over de jaarwisseling heen te tillen, en je te richten op de feestdagen in het voorjaar. Nu ja, je kunt er maar beter op tijd bij zijn. Voor je het weet is alles volgeboekt, je weet maar nooit.

Bij de dag
Eigenlijk leef ik zelf het liefst bij de dag. Gewoon een paar dagen van tevoren bedenken dat ik best een weekend weg wil. Of een week. Of op 23 december bedenken dat ik gewoon samen met mijn gezin wil zijn, zonder opgelegd familiebezoek. Of op 30 december vrienden uitnodigen voor een Oud & Nieuw feestje.

Plannen!
Helaas heeft iedereen al maanden eerder van alles vastgelegd, en moet ik op mijn werk op tijd vrij vragen, anders is alles al ‘vergeven’. En moet ik de melkchocoladeletters D, E, N, A, S en T al op tijd inslaan, anders zijn ze op 20 november al nergens meer te vinden. Dus ook ik plan maar op tijd, zij het noodgedwongen en licht onder protest.

Ik denk dat ik morgen maar vast paaseieren ga verven.

CC foto: themonnie

Er is bijna geen nieuwsbericht te vinden of er wordt wel een topic over geopend en dan niet alleen op de pijler Actueel, waar je die actualiteiten wellicht zou verwachten. Ook op pijlers als Entertainment en Overig worden de nieuwste nieuwtjes uitvoerig besproken.

Politieke besognes
De nieuwe kabinetsformatie doet de topics her en der als paddenstoelen uit de grond schieten. Het is er dan ook het seizoen voor. Wat men van Rutte als nieuwe premier vindt, kan al enkele weken worden gespuid. Ook andere formatie-gerelateerde onderwerpen als bezuinigingen op de volksvertegenwoordiging en kabinet Bruin I, eveneens te vinden op Actueel, trekken aardig wat voor- en tegenstanders.

Redding
Van een heel andere orde is het nieuws over de vast zittende mijnwerkers in Chili. Vandaag las en zag ik dat ze allemaal boven de grond zijn. In de nacht van woensdag op donderdag, om 03.00 uur Nederlandse tijd, kwam de laatste man boven. Kippenvel bij het zien van de beelden. Natuurlijk mocht het onderwerp ook op het forum niet ontbreken. We konden de redding bijna live op het forum volgen.

R.I.P.
Ook het heengaan van Bekende Nederlanders en Buitenlanders is vaak reden voor het openen van een topic. Over het onverwachte overlijden van Antonie Kamerling werd zowel op Actueel als op Entertainment gesproken. Het overlijden van Solomon Burke, net aangekomen op Schiphol voor een concert met De Dijk, was eveneens een bijzonder nieuwsitem. Buiten deze ‘individuele’ topics worden al heel lang sterfgevallen in Showbizzland besproken. Wat overigens eveneens geldt voor zwangerschappen en newborns.

En tot slot het weer
De site van het KNMI, Weeronline en Buienradar hebben we ook al niet meer nodig. Zoek maar op het forum en je bent op de hoogte van de laatste weernieuwtjes. Zo weten we bijvoorbeeld al dat het een winter vol sneeuw of regen gaat worden. Schaf de mutsen en handschoenen maar aan, voor de zekerheid ook regenkleding en bestel de winterbanden voor je auto maar vast!

Het is duidelijk, zeg je abonnement op je landelijke dagblad maar op en laat de nieuwssites voortaan links liggen. Het Viva forum is alles wat je nodig hebt om op de hoogte te blijven. En als dat niet voldoende is, kun je altijd nog elders terecht.

PS na het vertrek van Angel 5 neem ik, Angel 1, voortaan de honneurs waar wat betreft de forumblogs en de Eregalerij.

CC foto: doviende

Topics vol worden er bij elkaar gekletst over onze fijne huisdieren. De Tetters, konijnenliefhebbers en forummers die gewoon vragen hebben omtrent het wel en wee van hun huisdier zijn verantwoordelijk voor het grootste deel van de pijler Thuis. Soms worden er ook topics geopend over dieren die men liever niet als huisdier heeft. Oftewel ongewenste inwoners.

De trek van het ongedierte
Nu de herfst officieel weer begonnen is trekt het ongedierte ‘s avonds weer de huizen binnen. Muggen, langpootmuggen, joekels van spinnen en padden. Een joekel van een spin heb ik net nog geplet, voordat ik begon met het schrijven van deze blog. Nou oké, eerlijk is eerlijk; mijn man heeft het ding van de muur geplukt en zijn nek omgedraaid. Natuurlijk vlak voor mijn neus. Brrr. Voor kleinere spinnen en hooiwagens draai ik inmiddels mijn hand niet meer om. We hebben namelijk een kelder die zeer geliefd is bij dit ongedierte. Eens per maand stofzuig ik de kelder helemaal spinvrij. Goede manier om over je fobie te komen

Sprinkhanen zijn best leuk
Muggen steken me altijd lek, dus voordat ik ga slapen ga ik op muggenjacht. Toevallig heb ik afgelopen week nog alle bloedvlekken van de slaapkamermuren gepoetst. Langpootmuggen doen me dat weer niets, die vliegen maar lekker. In de zomer zet ik zeer regelmatig sprinkhanen uit huis. Ze zijn best leuk, maar toch liever niet met z’n tienen in mijn huis. Motjes vind ik ook niet zo erg. Net zo min als een pad of kikker in huis.

Pad 
Bij een medeforumster resulteerde een pad in haar keuken echter tot een ochtend zelfverkozen opsluiting in de woonkamer. Ze opende een topic en dat leidde natuurlijk tot grote hilariteit onder de forummers. Van koffiepad en tips om de pad te vangen tot lotgenotenverhalen, van alles werd er gepost om forumster tot hulp te zijn. Uiteindelijk heeft ze hem toch zelf onder de vaatwasser uitgevist met een trekker en hem buiten gezet.

Kortom, moraal van het verhaal: houd je deuren dicht ‘s avonds, als je geen ongewenste huisdieren erbij wilt hebben!

© Foto; privébezit Angel5

Wie er precies allemaal in dat groepje zitten is topgeheim, de samenstelling varieert al naar gelang de omstandigheden en forumbevolking. Wat het groepje doet (of juist NIET doet) is evenmin bekend; ze opereren ongezien en ongelezen. Het Groepje lijkt het hoogst haalbare voor nieuwe onwetende forummers. Ook voor sommige bejaarde forummers overigens.

Onzichtbaar
Het Groepje is onzichtbaar, maar iedereen weet van het bestaan er van. Nooit kunnen er berichten worden aangemerkt als zijnde van Het Groepje. Nooit kunnen er namen genoemd worden van forummers die in Het Groepje zitten. Of ja wel, eigenlijk kunnen er wel namen genoemd worden, maar niemand bevestigt of ontkent het lidmaatschap van Het Groepje. Afgesproken werk, of bestaat het hele groepje gewoon niet?

Opheldering
Om de zoveel tijd komt er weer eens een topic over Het Groepje, er wordt om opheldering gevraagd, maar eigenlijk wordt het alleen nog maar vager. Natuurlijk zijn er wel groepjes; fotogroepjes, konijnenliefhebbersgroepjes, de BEO’s en natuurlijk de groepjes op de kinderenpijler. De maandgroepjes, maar ook al jarenlang bestaande groepjes zoals de Mutsen en de Cheersdames. Maar die groepjes zijn natuurlijk niet Hét Groepje.

Ontmaskeren
Welk topic er ook wordt geopend met betrekking tot welke groepjes dan ook, áltijd komt het onderwerp uit op Het Groepje. Sommige forummers verafschuwen Het Groepje en sommige blijven Het Groepje achtervolgen in de hoop hen te kunnen ontmaskeren. Weer andere forummers zijn euforisch wanneer ze uberhaupt tot een groepje zijn toegetreden.

Oplossing…?
Wie weet nu eigenlijk hoe het zit? Zijn het toch stiekem de BEO’s met hun tientjesleden? Of de Krekkelstad-inwoners? Of de borstvoedingsmaffia? Misschien toch de Buzzers…? Leden van Het Groepje, willen jullie jezelf for once and for all nu eindelijk eens bekend maken?

CC foto: Pink Sherbet

Geilen op macht
Van het statement ‘jij geilt zeker op macht?’ tot de aanduiding ‘kutwijf’ in de adressering van mails, van alles wordt de Angels toegeslingerd per mail. Pogingen tot chantage, bedreiging en gewoon regelrechte scheldpartijen. Niks lijkt te gek via de zwarte letters op wit digitaal papier. Lang niet alle mailtjes die we krijgen zijn fatsoenlijk van aard.

GTST
Nu is het op zich ook best begrijpelijk, gebanned worden terwijl je net je hengeltje hebt uitgegooid ís ook niet leuk. Of gebanned worden wanneer je net de voordelen van het bespammen van fora hebt ontdekt. Maar zelfs na ruim zes jaar Angelen sta ik soms nog met mijn oren te klapperen als ik de mails lees die mijn collega’s of ik binnenkrijgen. Van bedreigingen tot mailers die tot in het eeuwige blijven mailen, GTST is er soms niks bij.

Forum offline
Ook de webredactie wordt zo nu en dan bestookt en gestalked door mensen die niet kunnen accepteren dat ze -al dan niet tijdelijk- het forum niet meer op mogen. Wekenlange bellers, paginalange mails, het komt allemaal voorbij. En dan heeft de webredactie eigenlijk nog niet eens te maken met de beslissingen die de Angels nemen. Ook zijn er mensen die eisen dat het forum offline gaat of op zijn minst dat de Angels in de permaban moeten.

Engelen maken ook foutjes
Engelen zijn natuurlijk ook niet van onbesproken mailgedrag. Zo mailen we wel eens per ongeluk naar de verkeerde persoon (had ik laatst nog, kreeg een ontzettend verontwaardige mevrouw-per-mail terug, die bleek dus exact dezelfde naam te hebben als een forumster hier, alleen had de forumster haar mailadres zonder geboortejaar in haar profiel staan, en dat was dus deze mevrouw ) Tja en verder natuurlijk de typo’s….. zo mailde Three gisteren ‘ontmaaden’  ipv ‘ontmaagden’. Of ik onderteken met ‘moderatro’  ipv ‘moderator’, of met mijn eigen naam ipv ‘Angel 5′…..

Mooie Angeldingen
Maar gelukkig is daar natuurlijk ook de positieve kant! En die is wat ons betreft toch doorslaggevend. Want als Angel leg je vaak het eerste contact tussen mensen die een hulpactie willen opstarten, of die (kleding)ruilbeurzen willen starten of andere goede initiatieven. Soms kan je als Angel via mail te hulp schieten bij mensen in nood, ook komen er wel eens verzoekjes omtrent ‘vermiste’  forummers en die proberen we -als het even kan- te bereiken. En niet te vergeten de forummails waar we wel eens om moeten grinniken als een man mailt met de mededeling dat hij gigolo wil worden en dan aan ons vraagt wat hij moet doen…

CC foto: Visionraymaker

Actieve meelezers
Met deze vragen opende forumster Zusenzoo begin september een topic voor de meelezers. En met een miljoen bezoekers per maand waarvan niet iedereen ook daadwerkelijk iets van zich laat horen, zijn er best nog een groot aantal meelezers. Leuk dus, zo’n topic om de meelezers te activeren!

Bekender dan gedacht
Gek genoeg zijn er toch heel veel forummers, ik bedoel meelezers, die zich melden als meelezer, maar die ik wel ken van naam uit discussies. Kortom; ik vind ze geen meelezer, maar zij zichzelf wel. Best maf. Uit de antwoorden op de vragen van Zusenzoo bleek tot nu toe dat men heel veel meeleest via de Top10  en dan natuurlijk veel in de pijler der persoonlijke voorkeur.

Digitale boekenkast
Leuk was de benaming ‘digitale boekenkast’ , oftewel klik aan waar je zin in hebt. Wel bijzonder treffend omschreven zo vind ik. Robo, de Slimme Meiden en IBI kunnen rekenen op een flink aantal vaste meelezers. Ook de rellen worden op de voet gevolgd, zo blijkt. Soms verhuist men zelfs mee naar het Libelle-forum, vaste uitwijkplaats op het net voor forummers die op Viva een tijdelijke ban mogen verwerken.

MeeleesMosterd
De meest gegeven reden om niet deel te nemen aan discussies is omdat men het gevoel heeft ‘mosterd’  te zijn, omdat men denkt dat zijn/haar mening niet van toegevoegde waarde is of niemand er op te zit te wachten. Meelezers: dat is niet zo. Hoe meer zielen hoe meer vreugd tenslotte!

Esther Vuijsters
Vroegah, dat wil zeggen zo’n tien jaar geleden, ben ik ook begonnen als meelezer. Toen was ik een 19jarige, die ‘de volwassen dames’  wel interessant vond om online te ‘bekijken’. Jarenlang heb ik meegelezen bij de meiden van Cheers, het Kasteel waar Esther Vuijsters nog meeschreef (en mét de keuken van Tila) en natuurlijk op de sekspijler waar ik veel geleerd heb in al die jaren meelezen

Vleugels in de kast
Deze week ben ik ook terug in meelees-stand. Of ik ga misschien wel helemaal niet online. Even een weekje geen internet, geen mail, geen forum en dus ook geen vleugels aan, na een drukke tijd. Ook wel fijn. Als ik niet reageer, dan ben ik dus met mijn RL bezig. I’ll be back! Ondertussen melden zich hopelijk nog meer meelezers!

©foto; screenshot forum

Vies vies vies
De meningen zijn zeer verdeeld over huisdieren -en dan specifiek katten- in bed. Een deel van de forummers in het topic wat gaat over katten in bed, vindt het niet kunnen. Niet hygienisch, goor, al die haren overal, er gebeuren wel eens ‘ongelukjes’…. kortom; vies vies vies.

Knus
Anderen vinden een harige en ronkende bedgenoot juist het toppunt van knusheid. Als het een vent was geweest, had ie op de logeerkamer mogen slapen!  Vooral met binnenkatten is niet zoveel mis; geen vlooien, geen modderpootjes en natte vacht. De katten mogen dan ook gerust onder het dekbed of op het hoofdkussen. Er is zelfs een forumster die zich ‘s avonds moet afvragen of ze er nog bij mag…

Niet vies, wel vervelend
En dan is er natuurlijk nog een groep die er tussen in hangt qua mening; niet vies, maar wel vervelend. Bijvoorbeeld omdat poezenbeestlief met je tenen gaat liggen spelen, op je hoofd gaat liggen of met zijn of haar natte neus aan je gezicht snuffelt. Ik hang er zelf ook een beetje tussen in geloof ik. Toen ik nog in een appartement woonde, sliepen de poezen ook bij mij op bed, op het voeteneind. Dat was een al wat ouder stelletje, niet meer zo speels en ze sliepen dus gewoon braaf ‘s nachts.

Niet boven
Bij mijn huidige katten doe ik het niet. Ondanks dat het echte lekkere ronkende knuffels zijn, komen ze in principe niet boven. Heel af en toe een keertje om de kinderen mee in bed te stoppen, of wakker te maken, maar verder niet. Ze mogen dus even snuffelen boven, een vensterbank beklimmen and that’s it. Geen geslaap in bedden, niet omdat ik het vies vind, maar vooral omdat ik twee kinderen heb met een astmatische aanleg.

Wat vind jij; een kat in bed vies of gezellig?

Indien er huishoudelijke vraagstukken opgelost moeten worden, verschijnen er al automatisch topictitels met de term andijvie er in. Vlekken in banken, witte kleding die besmeurd is, het ontkalken van badkamertegels, gootstenen met niet schoon te maken hoekjes (wie neemt er dan ook vierkante gootsteenbakken????) of hommels in je Luxaflex Duette. Overal is een oplossing voor.

Vlekvrije hommel
En die laatste, de Luxaflex Duette, daar gaat het nu om. In het topic dat geopend werd omdat er een hommel in haar Luxaflex was gevlogen, vroeg GeorgetteDansLeTabac om een oplossing om het diertje er vlekvrij weer uit te krijgen. Allerlei oplossingen werden er aangedragen, van ‘lokken met honing’ tot ‘met luxaflex en al uitzetten in een beschermd natuurgebied’. Ook bleek er een soort pompje te bestaan die speciaal voor het schoonmaken van de tunnels is. Helaas had Georgette deze niet. Er werd geopperd om dan een luchtbedpomp te nemen, en dat is natuurlijk een briljante oplossing.

Andijvie Award
Spontaan werd er een nieuwe term in het leven geroepen; de Andijvie Award. En ik vond hem zo leuk, dat ik het een blog waard vond. De andijvie-award zal op onregelmatige basis uitgereikt worden aan forummers die briljante oplossingen aandragen op andijvie-gebied. Die zijn er in het verleden natuurlijk ook al geweest, want wie kent nu niet De Vivamix tegen gore schimmel in je badkamer. Welke Viva-er loopt niet weg met Dasty? (Huismerk ontvetter van de Wibra, goed voor heel veel andijvie-problemen.)

Hommelcrematie
Met de hommel is het trouwens minder goed afgelopen, zijn as is ritueel uitgestrooid in de tuin van Georgette, we hebben een toepasselijke petitfour ter ere van hem gegeten en natuurlijk gepaste muziek gedraaid.

May he rest in peace.

CC foto; A. Leermakers

En dan bedoel ik geen ouwe taarten, maar de meest lekkere taarten voor bij een feestje, koffie of verjaardag. Neem nou het topic goddelijke taarten. Van allerlei varianten op de veelgebakken appeltaart tot chocolade-walnoottaart. Advocaattaart, ware artiesten onder de forummers, tips om te bakken en te variëren, alles komt voorbij in het topic.

Daarnaast wordt er om de zoveel tijd het bekende bokkenpootjesrecept gevraagd op het forum. Ik zag het topic vorige week weer eens voorbijkomen en ben onder het lezen ook overstag gegaan. Na bloed (letterlijk), zweet en tranen mocht het resultaat er best zijn. Ik heb een beetje een variatie gemaakt op het recept wat gepost werd door Hangmat:

Engelachtige bokkenpootjestaart:
Cake bakken, gebruiken na afkoelen. Gebruik een 24cm springvorm en bekleed de bodem met bakpapier. Halveer (over de lengte) met een scherp mes zoveel bokkenpootjes als nodig om de rand te bekleden. Dat wil zeggen: zet de bokkenpootjes gehalveerd en met de snijzijde naar binnen tegen de rand van de springvorm. Maak een bodem van cakeplakjes en zorg dat je hiermee de bokkenpootjes gelijk vastzet tegen de rand.

Klop 600 ml slagroom stijf, maak een puddingmixje van een pakje Saroma vanille met 300 ml melk (ja, minder dan op het pakje staat dus!). Meng deze mix met de slagroom en 5 eetlepels advocaat. Doe tot halverwege de zijkant wat van het mengsel over de bodem, breek wat bokkenpootjes in grove brokken en doe daarvan een laag op het pudding-slagroommengsel.

Daarna aanvullen tot de bovenzijde van de rand en maak het af met een dun laagje minikruimels van bokkenpootjes (staafmixer!) en wat geraspte pure chocolade. Niet je vingertop eraf raspen zoals ik deed!! (Nee hij is niet in de taart beland ) Even een nacht laten opstijven…

Dit is het resultaat (nog even met een breed mes de rand netjes maken!);

Eet smakelijk!

©foto’s: privébezit Angel 5

Reacties uit de nominaties; 

• Meds schrijft op de Lijf & Lijn pijler heel eerlijk en als je een vraag hebt, geeft ze altijd onomwonden antwoord (waar niet iedereen blij mee is). Ze weet veel van krachttraining, sporten en voeding en zal nooit persoonlijk forummers afkraken, maar houdt ze wel een spiegel voor. Al met al een topvrouw!
• Meds is een wandelende vraagbaak met betrekking tot katten en konijnen op de thuispijler. Zo behoedt ze forummers regelmatig om veel te jonge kittens uit het nest te halen en heeft ze bijzonder praktische info over het voeren, huisvesten en behandelen van konijnen.

Reden genoeg dus om Meds uit te kiezen als nieuwe forummer in de Eregalerij!

Meds schrijft:
En dan mag je een stuk schrijven van 350 woorden, dat is geen kattenpis voor mij, want ik ben nogal kort van stof of kort door de bocht, zoals sommigen zeggen. De eregalerij betekent voor mij twee dingen;

1. Ha lekker eerder een plek dan Eleonora en BGB!
2. Een verplichte terugblik in mijn forumgeschiedenis

Punt 1 spreekt voor zich. Wat betreft punt 2 moet ik even graven in mijn geheugen en dan kom ik tot de conclusie dat ik niet meer precies weet wanneer ik me voor het eerst op het forum begaf, het zal zo’n 8 tot 10 jaar geleden zijn. Nooit had ik een nick-swap of nick-makeover want ik geloof dat je bent wie je bent en een nick of avatar verandert daar niks aan.

Forum en ouder worden
Het forum is voor mij een dagelijkse handeling, net zoals koken of grasmaaien. Ik kom ergens binnen, roep wat en ga weer. Heel sporadisch blijf ik hangen, omdat iemand me raakt of omdat ik gewoon even geen zin heb om verder te gaan. Zonder mezelf nu tot bejaarde te bombarderen ben ik toch niet de jongste meer, en ik ben ook niet heel makkelijk geworden wie ik ben, dat is een heel proces geweest. Dat geldt natuurlijk voor iedereen, maar hoe ouder je bent hoe meer inzicht je krijgt in dat proces.

De visie achter Meds
Met die levenservaring kijk ik soms naar bepaalde onderwerpen en probeer ik mijn visie bondig neer te zetten, om dan vervolgens vijf minuten later op een andere pijler lekker kinderachtig te gaan zitten kutten. Als ik dat dan naast elkaar leg dan denk ik; “daar zit geen enkele visie achter Meds, je doet maar wat, het is volslagen intuïtief en ongeleid. Het ene moment zit je de ballen van Peter R. te beschrijven en het volgend moment probeer je een forummer te laten inzien dat zijn relatieprobleem een probleem is wat alleen in zijn hoofd kan bestaan”. Maar ja, het is nu eenmaal zoals het is.
 
Ten slotte dan nog een forumgedicht als blogvulling:
 
Verdwenen OP
 
Het is verdwenen,
het is kwijt
De OP is op
En TO bevrijd

© Foto; avatar Meds

Glitterpoezen
Met als hoogtepunt haar idee voor een blog over haar. Omdat ik Boro zo leuk vind, kon ik daar natuurlijk geen nee op zeggen, dat zullen jullie snappen. En leuk is ze, “onze” Boro! Ze heeft in haar Vivajaren hilarische topics geopend, van die over Glitterpoezen tot het vieb-plaatjes-plak-topic. Ze heeft het teltopic heropend wat nog stamt uit de tijd dat er op het forum 35 nieuwe berichten per dag waren. Het topic heet tellen tot 10.000.000 en ligt momenteel helaas al een tijdje stil (mooi moment om het weer op te pakken?).

Terror, Tut en Autist
Behalve lekker flauw en melig, kan ze ook bijzonder lief zijn. Dat wordt al heel erg duidelijk als ze post over haar gezin, haar drie kinderen die ze liefdevol de namen Terror, Tut en Autist heeft gegeven. Vooral de eerste en laatste naam zorgen vaak voor hoogst verbaasde smileys *haartjes omhoog* waarom ze haar kinderen in vredesnaam zó noemt. En dan heb je de namen van haar cavia’s en hamsters nog niet eens gehoord

Ik leer…
Wie Boro een beetje kent weet dat ze door het vuur gaat voor haar gezin en ik geniet van de zijkant mee als ze vertelt over haar jongste Terror die net zo oud is als mijn oudste. En ik leer van haar. Ik leer hoe geduldig zijn beter werkt dan boos worden of verdrietig zijn, ik leer om dingen meer openminded te benaderen, ik leer ook genieten van ondeugden van mijn kinderen. Ik leer beter om te gaan met mijn emoties, omdat zij daar ooit eens een mooi topic over opende.

Ontmoeten!
Verder is ze natuurlijk fan van Werner, ons blogjoch, ze houdt van Mika, doet ook aan gamen, is lief, betrokken, bezorgd, voelt bij andere vaste forummers vaak feilloos aan of er iets aan de hand is en is blij met de ‘kleine dingen‘ in het leven. Ze post ontzettend leuk, zou eigenlijk eens een gastblog moeten schrijven en binnenkort ga ik haar waarschijnlijk ein-de-lijk ontmoeten! Onze levens hebben best wel heel veel overeenkomsten en dat heeft door de jaren heen op Viva toch wel een soort verbondenheid gekweekt.

Bungelen boven de poep
Rondkijkend op het forum kom ik afwisselend ontroerende, grappige, toepasselijke, onbegrijpelijke en heel erg ware motto’s tegen. Van Vl43inder bijvoorbeeld, haar motto is Wem die Scheisse bis zum Hals steht, sollte den Kopf nicht haengen lassen. In combinatie met haar avatar zie ik dan altijd een mannetje met zijn hoofd voorover bungelend boven de poep.

Gehaktballen
Of het motto van MyleneValerie, onze kookqueen; Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven. Ik vind hem geweldig! Past heel goed bij haar, en ik zie haar kat BoGhi al rondzwemmen in de soep, spelend met de ballen
Ik ben een bofbips, van Yonna, past bij haar opgewekte manier van schrijven en natuurlijk ook een beetje bij haar avatar, ondanks dat daar nou net geen bips op staat.

Onbegrijpelijk
Onbegrijpelijke motto’s zijn er ook, zoals die van Artpiraat. Haar motto is uǝddouʞ ǝp ɹɐɐu ɐʌıÊ. Tja, maak dáár maar eens wat leuks van! Muziekmotto’s, dat wil zeggen zinnen van songteksten, zijn er volgens mij niet heel veel. Zo heb ik bij Bkstr gezien dat ze van Anouk houdt (…what do you do when you get lost inside your soul….) maar verder kwam ik er niet zoveel tegen.

Lach en een traan
De grappigste vind ik nog altijd die van Twompie: Happy period my ass! Ook Je zal eendagsvlieg zijn en je dag niet hebben…. van Sprokkelientje laat me altijd lachen. Man, doe niet zo moeilijk, trek gewoon een leuk pak aan van W00t is lekker down to earth, terwijl Je bent zo mooi anders dan ik van Helianthus2106 juist voor mij weer een diepere betekenis heeft. Het motto van Miepjemiep vind ik eveneens ontroerend; ik zoek een woord, een heel nieuw woord, een woord dat niemand kent, ik zoek een woord, dat zeggen wil, dat jij de liefste bent.

Wat vinden jullie mooie, maffe of grappige motto’s?

© Foto; privébezit Angel 5

Hellup!
Vandaag, net wanneer ik op tijd naar bed wil, natuurlijk niet. Het is zelfs zó ernstig gesteld met mijn inspiratie dat ik een Hellup!-topic open op het forum. Naarmate het topic vordert krijg ik gelukkig toch weer wat inspiratie. Een blog over alle topics die getiteld worden met Help! in alle denkbare variaties, een blog over Het Groepje, over de Libelleforummers die hier regelmatig neerstrijken, over mode, of over muziek. En die laatste, dat wordt hem.

Favo’s
Onder het forummen heb ik heel erg vaak (zeg maar rustig altijd) muziek opstaan via YouTube. Meestal zijn het dezelfde nummers, variërend van Anouk en Xzibit tot Evanescense en Pink. In mijn lijst met favorieten staan ook veel nummers die voor mij een speciale betekenis hebben, veelal omdat bepaalde delen uit de tekst mij aanspreken of omdat het nummer me ergens aan doen herinneren.

Tekst
Zoals bijvoorbeeld They Stood up for Love van Live  (naked lovers feel the blood beneath their veins, electric nerves communicate, with tiny explosions through our brains). Of (jaja….een Néderlandstalig nummer) Nick en Simon met Kijk omhoog (Kijk omhoog, Naar de zon, Zoek niet naar een antwoord, Laat het los, Hou je vast aan mij) omdat ik uit dat nummer heel veel kracht heb geput in een voor mij zware tijd.

Scene
En dan heb je natuurlijk nog nummers uit een specifieke scene die me aanspreken, zoals het nummer Ölürüm Sana van Tarkan dat in delen van de bdsm-scene populair is om de bondagevideo die bij het nummer hoort. De clip is in Turkije zeer omstreden. Vanuit de ‘gothic-scene’ past Within Temptation goed bij mij en van deze uitvoering van Somewhere kreeg ik instant kippenvel. Ik was aan het stofzuigen en was de dvd van het concert aan het afspelen. Toen de dames begonnen met zingen kreeg ik vanuit mijn tenen tot aan mijn hoofdhuid kippenvel en deed de stofzuiger uit om ademloos te kijken naar de opname. Prachtig!

Dromen
Een nummer waarbij ik helemaal kan wegdromen is (hoe toepasselijk) Delerium en wel in deze remix. Headset op, ogen dicht, liefst nog lekker languit in de schommelbank en weg is Five. En natuurlijk zijn er nog andere activiteiten waarbij dit nummer een fijn ritme heeft, maar daar zal ik niet over uitwijden Ohja en dan heb ik het nog niet eens gehad over Engel van Rammstein en Disturbed met The Game (ideale achtergrondmuziek bij mijn favoriete game).

Hebben jullie nummers met een speciale betekenis?

PS: Mijn blog was niet mogelijk geweest zonder de spontane input van alle meedenkende forummers van het Helluptopic. Bedankt!!!

© foto: still uit filmpje

Social Media paniek
Affijn….de belangrijkste poll was natuurlijk die over ‘De knopjes’ . Een wat onhandige introductie van social media buttons wat leidde tot een totale forumgemeenschap die over haar toeren raakte. Er ontstond een soort paniek, we waren bang dat alle geposte informatie binnen no time ook op Twitter, Facebook, Hyves en Nujij te lezen zou zijn.

Eén klik op de knop
Na wat uitleg door Angels, Vivamod Naomi en mensen van React werd duidelijk dat het effect van de social media buttons wel meeviel. Men kon immers altijd al topics verspreiden door de URL van het topic te kopieren en te plakken waar je zou willen. Alleen is het nu een stapje eenvoudiger gemaakt door het toevoegen van social media buttons, waardoor je met één klik op de knop het topic in je social media sites kan zetten.

Bindende poll
Er werd gekozen voor een stemming door middel van een bindende poll, op voorwaarde dat er 1500 stemmen uitgebracht worden. Op moment van schrijven is die grens net gehaald. De overgrote meerderheid stemt tegen de buttons en dus zullen ze, zoals aangekondigd bij de poll weer verdwijnen. Mocht je nog niet gestemd hebben, dan kan dat natuurlijk alsnog; hoe meer stemmen, hoe representatiever de poll. Hier kun je stemmen!

Digitale vooruitgang
Hoewel ik begrijp waarom men tegen stemt, vind ik het ergens ook wel jammer. Social media buttons bij het forum zijn een digitale vooruitgang en dus een teken dat Viva met haar tijd mee gaat. Op deze site kan je o.a. lezen wat het effect van social media kan zijn. Daar lees je dat het je vindbaarheid kan vergroten, waardoor je natuurlijk meer bezoekers aantrekt. Misschien zouden we mét buttons wel over een tijdje de twee miljoen bezoekers per maand halen. Al zou dat wel bizar veel zijn!

Knopjes Gate
Tijdens alle discussies over De Knopjes Gate op het forum las ik vaak een kreet waaruit bleek dat veel (heel veel) forummers toch nog niet zo doordrongen waren van het feit dat er maandelijks al een miljoen mensen op de site zit. Dat het forum dus geen besloten groepje is van een man (vrouw!) of 200. Eén en ander heeft geresulteerd in massale verzoekjes om accounts op non-actief te laten zetten (ruim 150, waarvan 1/3 geen nieuwe nick heeft genomen) en om privacygevoelige topics te verwijderen (ga ik vandaag mee aan de slag!).

Forumrefresh
Het forum heeft zichzelf dus een beetje gerefreshed. Veel nieuwe nicks, veel topics verdwijnen….en de knopjes natuurlijk ook weer, als de uitslag zo blijft. Waar moeten we dan nu weer een poll over openen?

Lievemeersmeisjes
Door de lucht buitelende vlinder-paartjes, complete kikkerconcerten bij het ontwaken van de zon, tientallen libelles die boven de vijvers zwermden op jacht naar insecten, jonge vogeltjes die uitvlogen, maar ook….kapot gevallen eitjes uit nesten en vissen die kikkervisjes opaten. Vele lievemeersmeisjes (volgens Zoon ) die succesvol ingezet zijn in de moestuin in de strijd tegen de luizen, de poezen die hun eerste zomer in de tuin vooral slapend en jagend hebben doorgebracht, afscheid nemen van mijn oudste lieve konijnendame en het verwelkomen van een prachtig mooi konijnenmeisje.

Moestuin
Experimenten in de moestuin, dingen leren over mijn tuin; wat is de beste plaats om bepaalde groenten te zaaien? Wat wil wel en wat niet goed in potten groeien? Wat wil ik nog meer proberen volgend jaar? Uitrusten in de moestuin, geen genoeg kunnen krijgen van het prikken van de zon op je huid. Nieuwe plantjes ontdekken, kilo’s onkruid trekken, liters water sproeien, een mooi grasveld zien ontstaan.

Koolmeesje oplappen
Voor mij onbekende vlinders en kevers spotten, kikkervisjes in huis houden en later uitzetten in de vijver, een koolmeesje oplappen, handige bewaarkistjes maken voor alle zaadjes, genieten van heerlijk geurende bloemen in de woonkamer die uit eigen tuin komen, paarse boontjes kweken.

Gedeelde passie
Per ongeluk bijna op een dikke pad stappen, verwondering over hoe mooi bloemen in groente kunnen zijn, bloemenzaadjes zaaien die soms uitgroeien tot prachtige planten en soms gewoon helemaal niet opkomen. Advies vragen op het forum, vanaf de zijlijn meekijken bij andere tuinfanaten en moestuinierders; gedeelde passies. Lange zwoele avonden met wijn, zonsondergang vanuit eigen tuin, een heuse orkaan, heel veel foto’s maken, zelf een weblog starten, ontwerpen maken, tuindromen dromen en een wensenlijstje maken.

De zomer is nog niet helemaal klaar dit jaar en ik hoop uiteraard op nog flink wat mooie dagen. Maar ik kan wel zeggen dat het een geslaagde zomer is geweest.

©Foto’s; privébezit

Sterretjes op je nagel
Het kon niet gek genoeg; knalblauw, zwart, spierwit of elke nagel een andere kleur, glittertjes, sterretjes…. ik heb er van alles op gehad in elk geval. Ik heb vrij stevige nagels van mezelf, die snel groeien, dus ik had ze destijds mooi lang en eigenlijk altijd in de lak. Ook dagen zoals carnaval en kerst konden rekenen op bijpassende nagels.

Nagelschade
Sinds ik kinderen heb, heb ik mijn nagels eigenlijk altijd vrij kort. Het eerste wat de kraamverpleegster in het ziekenhuis zei was; zou je je nagels niet eens afknippen? Op dat moment deed ik dat natuurlijk niet, ik ben nogal eigenwijs. Later wel, toen was ik aan het idee gewend. Het is natuurlijk veel praktischer en bovendien is er zo minder kans op ‘nagelschade’  bij de kinderen. En mijn nagellakjes stonden sindsdien te verstoffen in de kast. Zonde! Maarja, lak op korte nagels vind ik eigenlijk niet zo mooi.

Alle lakken verzamelen!
Gelukkig is mijn lak-zin weer wat aangewakkerd door de fanatieke lakkers van het nagellak-kletstopic (bedankt! ). Er komen bijzondere lakjes voorbij. Handige, goedkope websites en leuke blogs. De nagellakkers houden ook van idiote kleurtjes en van verschillende lakken verzamelen. Ik heb mijn vroegere verzameling bij mijn laatste verhuizing weggemieterd wegens ingedroogd en oud, dus tijd voor het aanleggen van een nieuwe collectie! Op dit moment heb ik alleen nog een black-light nagellak en een blauwgroenige (zie foto).

Matte lak
Een poos geleden zag ik (geloof ik) in de Viva een reclame voor OPI lak. Wauw, matte lak in plaats van glimmend! Ik vond dat erg mooi, dus ik ga binnenkort een keer voor nieuwe nagellak shoppen. Ze hebben zelfs speciale ‘Shrek’ en ‘Alice in Wonderland’ collecties! In het topic krijg ik nog veel meer voorbeelden van mooie nagellak te zien, genoeg opties dus om wat mooie lakken uit te kiezen tijdens mijn shopsessie. Eerst mijn nagels maar weer wat laten groeien!

Hebben jullie nog tips voor mooie nagellakken?

Bijna iedereen kent vanuit het werk wel de vrijmibo, oftewel de vrijdagmiddagborrel met collega’s. Als een soort voortvloeisel daaruit ontstond een poos geleden de term vrijmiboto, oftewel vrijdagmiddagborreltopic.

Argusogen
Soms wordt er aan het begin van de week een hilarisch of potentieel ‘rel’-topic geopend. Dan wordt er gepost dat het nog veel te vroeg is voor een vrijmiboto. Alle topics die op vrijdag geopend worden, worden bekeken met argusogen door de forummers die aan het speuren zijn naar een vrijmiboto.

Lekkere obers
Op sommige vrijdagen worden er om de haverklap twijfelachtige topics geopend die uit kunnen groeien tot een vrijmiboto, op andere vrijdagen wordt er zelf wat opgestart. De zelf opgestarte vrijmiboto’s blijven vaak een beetje hangen in afwachting van wat er misschien nog komt. Net als van die feestjes waarbij er ongemakkelijke stiltes vallen. En soms loopt het gewoon net zo lekker als een kletstopic, met drank, borrelhapjes en lekkere obers.

Babyverkiezingswedstrijden
En dan ineens is ie er; het vrijmiboto!  Meestal is het een topic over wel of niet vreemdgaan, over namen van kinderen, baby-verkiezingswedstrijden (of petities erover) of over iets waar onenigheid over is met de partner. Ik sta in elk geval elke keer weer versteld van de adremheid van bepaalde forummers en zit bij zo’n vrijmiboto regelmatig hardop te lachen achter mijn laptop.

Vrijmiboto-jagers
Soms kunnen topicopeners zo’n wending van hun topic wel waarderen en doen ze lekker mee met het ouwehoeren. Soms ook is de invasie van de vrijmiboto-jagers ongepast en ontstaat er een echte rel. En het komt ook voor dat de topicopener gewoon volledig overrompeld is door al het ‘geweld’ van de vrijmiboto-jagers. Vaak zijn dat nieuwe forummers, die nog geen weet hebben van het vrijmiboto-gebeuren.

Tolerantie
En wat wil ik nu met deze blog? Wat meer tolerantie voor elkaar. Vanuit de topic-openers-op-vrijdag een beetje begrip voor het feit dat we op vrijdag vaak melig zijn. En vanuit de vrijmibotofo’s (vrijdagmiddagborreltopicforummers ) ook wat respect voor het feit dat niet elke forummer-die-een-topic-op-vrijdag-opent zin heeft in een ouwehoertopic.

Soms worden woorden ter plekke in een topic bedacht, sommige woorden komen van een ander forum of een andere website. En andere woorden zijn en blijven echte Viva-woorden. En natuurlijk zijn er afkortingen, uitdrukkingen die alleszeggend zijn en altijd begrepen worden. Alles samen maakt  ‘de Vivataal’.

Mosterd, klussen, haske, avator
Huilie Rescue Squad, ongie, babydancen
Schoolpleinkadaver, weggewaaid dakraam, NieTjes, toverstaffen

Helegaar, heulen, Jezus te paard
Piemol, piemelbrie, permaban, hengelen
JFGI, LMGTFY, orgasmeren, lapslet

Pleureuse, voes, slierten, achtergrondmeisje
gosternokke, slijmdraden, peauffer, opblaaskrokodil
forumqueen, EAUSM, NOD, pornoën

Klauwhamer, vrijmiboto, Joego’s, SV
klapstoeltopic, horrormonen, zwangerosaurus
flairmiepen, bannenregen, bannelingenbos, terrorbeeb

Run Forrest Run, borstvoedingsmaffia, glazen bol, bischierig,
playboykut, Slimmies, PAK, loeder,
PP, PK, leutertopic, spermaban, forumpliesie

Natuurlijk zijn ook deze “viva-woorden”  aan tijden onderhevig, sommige zijn al oud en stoffig of zelfs vergeten. Andere woorden zijn net nieuw en nog niet forumbreed bekend. Ook zijn sommige woorden typische topicwoorden, of pijlerwoorden.

Welk woord vind jij het leukst? Ken je er nog meer?

©Foto; privébezit Angel5

Naamgenoot
Ik zelf leerde Zoebie op het forum kennen via haar eerste topic, waarin ze prachtige gedichten schreef over haar dochter die helaas aan leukemie overleden is. Het werd me duidelijk dat ik dezelfde naam draag als Zoebie´s dochter, wat er (o.a.) voor gezorgd heeft dat Zoebie een speciaal plekje heeft bij mij.

Nominaties
En er zijn nog heel veel forummers méér, die Zoebie in hun hart hebben gesloten. We hebben veel nominatiemails voor haar binnen gekregen waarin heel erg duidelijk werd dat Zoebie een zeer warme persoonlijkheid is en erg betrokken is bij anderen op het forum. Een paar van de nominatie-redenen:

• Ik vind het erg knap dat ze zo positief en actief in het leven staat, op jonge leeftijd haar dochter verloren, veel ziek en zeer in haar eigen leven en dat van man en andere familie.
• Zoebie is er voor iedereen die haar nodig heeft, terwijl ze zelf een zwaar leven heeft.
• Zoebie is iemand met een gouden hart. Ze is er altijd voor anderen. Ze is warm en blijft ondanks alle tegenslagen in het leven altijd positief en helpt ze anderen met haar verhaal.

Bijzonder!
Daarnaast heeft zij recentelijk een bijzonder mooie actie opgestart om Robo’s langstgekoesterde wens in vervulling te laten gaan; een puppy! Zoebie heeft er zelfs voor gezorgd dat er op dit moment twee puppy’s bij Robo wonen! Mede door donaties van andere forummers zijn de hondjes uitgezocht, gekocht en een paar weken verzorgd door Zoebie en haar man. Daarna heeft zij ze  samen met forummer Norre, naar hun nieuwe baas en bazin gebracht in Frankrijk.

Zoebie vertelt zelf over haar forumleven:
Ik was erg verrast door de mail van Five dat ik in de eregalerij zit.  Maar het is wel erg leuk. En ik voel me zeer vereerd.
Het forum is voor mij niet meer weg te denken uit mijn leven. Al die lieve mensen. Het is in één woord geweldig.

Door de actie voor de Border Collie puppy’s van Robo, ben ik erachter gekomen dat er heel veel lieve mensen op het forum zitten. Wat geweldig was dat. Binnen twee weken het hele bedrag bij elkaar plus een privéchauffeur om naar Frankrijk te rijden. 

Saar
Het hele verhaal over de hondjes en over de pech van een andere forum-ster die op het laatste nippertje niet mee kon, kun je nog lezen op Robo’s topic. Met Sam en Joe is Robo’s grootste wens in vervulling gegaan. Ze geniet iedere dag van die twee doerakken. (Nou ja als ze tenminste niet om half vijf ‘smorgens wakker wordt geblaft ). En wat ook zo leuk is; door Robo’s puppy, heb ik er nu zelf ook één. Saar is ons nieuwste gezinslid. Een Border Colliepup van 10 weken.

Doe een wens
Hoe belangrijk het is dat een wens in vervulling kan gaan weet ik als geen ander. Mijn dochters grootste wens was om naar Disneyworld in Florida te gaan. Mede dank zij de “Doe een wens stichting” is haar wens toen ook in vervulling gegaan.  Wat heeft ze er genoten. Twee maanden later is mijn meiske overleden.

Ik ben nog bezig met een wens van een andere forummer. Haar ernstig zieke dochter wil graag met sledehonden op pad. In de sneeuw. Laat ik nu toevallig een collega hebben die met Huskey’s werkt. Ik ga alles op alles zetten om ook die wens in vervulling te laten gaan.

Ander perspectief
Nee het is absoluut niet zomaar Internet. Het is veel meer. Al die lieverds die hier op het forum zitten hebben mijn leven een ander perspectief gegeven.  Ik heb er een hoop vriendinnen bij gekregen. Bij het topic van Robo, de bezemerds, de tetteraars en mijn topic over het verlies van een kind. Meer dan dat. Ik zou ze voor geen goud meer willen missen.

Natuurlijk een opmaakfunctie waarmee je onder anderen je tekst vet, cursief of doorgestreept kan maken. En uiteraard kan je je tekst een kleurtje geven, links invoegen en plaatjes plakken.

Als je wilt reageren op een specifieke post van andere mensen die hebben gepost in een topic, is het handig om te quoten. We zien echter meer en meer dat het quoten op een onjuiste of onhandige manier gebeurt. Daarom hieronder een uitleg voor het quoten.

Eerst natuurlijk een voorbeeld van foutief quoten:

En nu hoe het hoort:

Ga dus niet rommelen in de reactie die je aan het quoten bent. Reageer ónder de quote in plaats van er in, of hak de quote in stukjes zodat je op elk stukje een reactie kunt typen. Een quote in stukjes hakken doe je met de html-code voor het quoten. Aan het begin van een quote staat al: [quote] en aan het einde van een quote staat [/quote]. Wat je dus kunt doen is een deel van de reactie tussen de codes zetten

[quote]zoals dit[/quote]
en er dan onder reageren.

Zo kun je diverse zinnen/stellingen apart quoten uit 1 reactie en er steeds apart onder reageren. En het ziet er dan zo uit:

Nog vragen? Reageer onder de blog!

Dumpstumpers
Want tja, een dierenoppas is niet zo gemakkelijk te vinden, omdat vrienden en familie zich niet aan die dagelijkse taak willen wijden, of omdat ze zelf ook op vakantie zijn. Wat is er dan makkelijker om een konijn of kat in het bos te dumpen of bij de kinderboerderij over het hek te zetten?

Vakantie
Zelf heb ik vier konijnen en twee katten. Nu ben ik toevallig de laatste jaren amper meer op vakantie geweest in verband met bevallingen, verhuizingen et cetera, maar voor de korte trips wil mijn moeder gelukkig altijd wel dierenoppas zijn. Onze konijnen komen allemaal uit het cavia- en konijnenasiel Goofy. Zij houden altijd een dagboek bij op de site wat ik wekelijks lees en hoe vaak daar wel niet ongeplande nestjes en te weinig ruimte voorbij komen als reden om konijnen af te staan…… Gelukkig brengen deze eigenaren de konijnen dan nog naar een asiel. Er zijn ook tijden geweest dat Goofy veel dumpkonijnen ophaalde ergens, na een melding.

Kwijt
Een ander soort verloren dieren zijn de dieren die kwijt zijn. Wie zijn of haar katten wel eens buiten heeft lopen kent ongetwijfeld die angst dat ze op een dag niet meer terug komen. Die twee van mij staan ‘s morgens al vroeg te dringen voor de schuifpui, om naar binnen te mogen om te eten. Soms mist er één, die komt dan een paar uur later. Hij zal ‘s nachts wel een muis of vogel opgegeten hebben, omdat hij blijkbaar niet genoeg honger heeft om naar binnen heen te sjezen Gelukkig zijn mijn katten nog niet langdurig weg gebleven. Mocht het ooit wel eens gebeuren dan weet ik dankzij het forum al heel veel trucjes om ze weer te lokken.

Dood
Voor mij horen overleden dieren ook bij de verloren dieren. Ik heb vier katten en vier konijnen verloren. In de tuin liggen drie konijnen begraven, de andere dieren zijn overleden voordat we in dit huis kwamen wonen. Ik vind het wel mooi ergens, om een stukje land te delen met de dieren. Op het forum worden ook regelmatig topics geopend wanneer er een dier dood is. Gelukkig zijn er veel dierenliefhebbers, die steun komen geven. Om het kringetje weer rond te maken; de één zijn dood is de ander zijn brood. Zoek je een nieuw maatje voor je konijn of kat; kijk dan eens in de asielen in Nederland!

©Foto; privébezit Angel5

Allesoverheersende liefde
Als ik zo´n ouder stelletje zie lopen vraag ik me altijd bij mezelf af of ik over 50 jaar er ook zo bij loop. Terwijl ik de brok in mijn keel weg probeer te slikken, fantaseer ik over verliefd zijn op zo´n leeftijd. Zou dat nou anders voelen dan wanneer je jonger bent? Of zou dat juist veel levensvullender voelen, als een allesoverheersend gevoel? Net zoals je van je kinderen houdt…

Jaloers
Voordat ik moeder werd, had ik niet zoveel met kinderen. Wist niet goed hoe te praten tegen ze, met hen om te gaan. Ik kon soms een beetje jaloers worden op die types die een hele natuurlijke omgang met onze kleinere medemens hebben. Inmiddels heb ik dat zelf ook een beetje geleerd, door met mijn eigen kinderen ervaring op te doen. Sinds ik moeder ben bekijk ik de wereld anders. Door ervaring wist ik al hoe vergankelijk alles was, maar bezien door kinderogen, leer je de wereld opnieuw op een andere manier kennen.

Emotioneel incontinent
Kleffe zoenen worden ineens liefdevol ontvangen in plaats van afgeveegd. Vanzelfsprekende dingen zijn ineens niet meer vanzelfsprekend, maar kleine wondertjes. Verdriet om kinderen die er niet mogen zijn wordt ineens heel erg groot verdriet, reclames van Pampers rondom Kerst zorgen voor tranen. Emotioneel incontinent. Een term van het forum, maar een uitstekend toepasbare term is het.

Geluk
Voordat onze kinderen naar hun bed gaan ‘s avonds, kussen en knuffelen ze elkaar goedenacht. Ik moet altijd weer in mezelf grinniken als jongste een natte zoen geeft, waarna oudste met zijn handjes zijn mond of wang afveegt En ik smelt als ik zie hoe innig zij hun armpjes om elkaar’s nek heen slaan. Ik zie bij hen een broer- en zusterliefde ik zelf nooit zo gekend heb bij mijn eigen broer.

Verdriet
Vier jaar moederschap; emotionele incontinentie, overlopen van liefde, de wereld door de ogen van een kind zien, allemaal cliché’s die voor mij betekenis hebben gekregen. Het voelt alsof ik mijn gevoelsleven dubbel zo intens ervaar. Het geluk voelt grootser aan, maar het verdriet ook. Daarom vier ik morgen niet alleen dat mijn oudste weer een jaar ouder is, maar ook dat ik een jaar langer moeder ben. Ik vier niet alleen mijn geluk, maar ik sta ook stil bij het grootste verdriet wat iemand kan ervaren.

CC foto: Pink Sherbet

Bejaard
Na tien jaar geleden begonnen te zijn als ‘newbee’, ben ik inmiddels forumbejaard en het voelt alsof ik Angel-pensioen heb. Het forum ben ik nog niet zat. In de tien jaar dat ik op de digitale Viva rondhobbel, heb ik het forum wel van alle kanten gezien inmiddels. En elke keer ontdek je weer andere dingen en kanten waardoor het leuk blijft.

Afstand
Natuurlijk is het niet alléén maar leuk. Hoe meer afstand ik zelf neem van het modereren, hoe meer me opnieuw en steeds weer opvalt hoe gedreven men kan zijn in het vechten voor het eigenbenoemde gelijk. En hoe meer ik lees vanaf een afstand in plaats van actiever meeposten, hoe meer ik wil applaudiseren voor die nieuwe forummer die een bepaalde soort reacties en sfeer aan de kaak stelt.

Gek*t
Reacties die bijdehand en adrem zijn, zijn leuk. Ook al kan ik sommige reacties bijna voorspellen als er weer een zoveelste topic over een bepaald onderwerp geopend wordt. Maar gek*t en gekat in de reacties vind ik niet leuk. Vond ik al nooit en vind ik nog steeds niet. Nieuwe forummers die mee willen schrijven kunnen erdoor worden afgeschrikt, da’s jammer. Want hoe meer zielen, hoe meer vreugd! De tijd van 35 nieuwe postings per dag forumbreed, is voorbij!

Twistpunten
Gelukkig ben ik niet de enige forummer die liefst de communicatie op het forum op een andere manier ziet. Er zijn genoeg punten om over te twisten natuurlijk, met zo’n grote forumpopulatie. Of je eerst de hele discussie dient te lezen, bijvoorbeeld. Of dat je gewoon na het lezen van de openingspost gelijk mag reageren. Of de tikfouten, spellingsfouten en grammaticafouten. Of of of…. Gelukkig is de communicatie binnen een internetcommunity niet maakbaar, wat voor mij toch zeker één van de grootste charmes blijft van het forum. Juist omdat iedereen anders is, reageert iedereen anders. Misschien niet zoals we zelf het liefst zouden zien, maar hé smaken verschillen, toch?

Meer van hetzelfde
En weet je? Niet alleen de onderwerpen van het forum komen eens in de zoveel tijd voorbij, ook de ergernissen van de forummers zelf komen eens in de zoveel tijd voorbij. Grappig om te zien. En ook maf om te ondervinden dat je vanuit andere posities (newbee / forummer / Angel / forumbejaarde) er anders tegenaan kijkt. Wat overigens wel het zelfde is, is dat ik me blijf verbazen over het aanwezig blijven terwijl er zoveel kritiek is. Als ik ergens niet op mijn gemak ben wegens opgelegde regels en/of de uitvoering daarvan, kom ik er minder graag, of helemaal niet meer. En vind ik het wel leuk, dan blijf ik hangen, net zoals ik nog steeds op Viva.nl hang.

Ach, de komende tien jaar zal ik me, naast amuseren, óók nog wel blijven verbazen over de werking van een internetcommunity, vermoed ik

CC Foto; Moyerphoto’s

Strand
Lekker dicht bij het strand, de Waddenzee en de eilanden. Ik hou namelijk heel erg van de zee en het strand. Eindeloos kunnen kijken naar de golven, de boten die in de verte voorbij varen, luisteren naar het rustgevende geluid van het water. Lekker met blote voeten in het zand, korreltjes tussen je tenen….ik geniet er van.

Boot
Dus we gaan een paar dagen de zomer vieren en bivakkeren in Friesland. Oudste wil zó graag eens op een echte boot varen, dat we dus een dagje ‘eilandhoppen’ inplannen. En dat vind ik helemaal niet erg, want stiekem vind ik dat varen ook geweldig. De vogels die om je hoofd cirkelen, het geronk van de motor en schitteringen van de zon die weerkaatst wordt in het water. Het af- en aanmeren aan de kust….

Afkoelen
Na de 36 graden van vorige week zijn we allemaal wel toe aan een beetje verkoeling en wat nachten goed slapen. Gelukkig is het meestal in het noorden wat minder warm dan landinwaarts, en bovendien zijn de voorspellingen rond de 22 graden dus dat komt helemaal goed. Perfecte zomer in Friesland; lekker wandelen, fietsen, naar zee en zandkastelen bouwen natuurlijk!

Nijntje
Ik kwam zelf als kind vrijwel nooit aan zee of het strand en vind dat achteraf best een gemis. Dus met de kinderen wil ik op regelmatige basis naar de zee. Dit wordt de eerste keer voor ze en dat is natuurlijk reden voor een nieuw Nijntje-boekje. Want wat is nu geen goede reden voor een Nijntje-boekje, tenslotte! Nijntje aan zee. Met de bolderwagen. Dát slaan we even over deze keer, wij doen dat boottochtje er bij. De zwembroeken, emmers, schepjes en zandvormpjes staan klaar en ingepakt.

Nynke
Op het moment dat jullie dit lezen sta ik waarschijnlijk ergens in het groen foto’s te maken. Want Friesland betekent voor mij ook; mooie foto’s maken! De dierentuin- en kinderportretten heb ik nu wel vaak genoeg gemaakt, tijd voor wat anders. Ik kan mijn hart vermoedelijk wel weer ophalen de komende dagen. Misschien kom ik wel een Nynke-in-het-wild tegen!

PS: Jullie kunnen nog steeds forummers nomineren voor de Eregalerij van augustus!

Alles naar binnen voor het noodweer
En stormen deed het! Noodweer op komst, zo kopte de krant al op zondag. Dus maandagochtend toog ik vol goede moed de tuin in met de kinderen, om de spullen op te ruimen die her en der nog in de tuin lagen. De waterbaan van de kinderen, met de kleine bootjes en een waterpompje. Het zwembadje met speelgoed wat nog leeg moest, de voetballen, hun fietsjes….. Er lag nog een snoeischaar en wat ander los gereedschap op tafel, et cetera.

Voor alle zekerheid deed ik ook maar de kussens van de tuinstoelen naar binnen, het ligbed (hoewel die op zich best nat mag worden) en ik maakte nog een tweetal extra spanbanden vast aan de partytent die voor onze schaduw zorgt op het terras. Alle potten met planten gechecked op stormpositie, dat zou wel goed gaan gokte ik. Op het forum werd maandag ook al druk gepost over de aankomende storm.

Afkoeling gezocht
Het was al dagen loei- en loeiheet. Dat betekende in de vroege ochtend dingen doen die noodzakelijk zijn (huishouden, boodschappen) en lekker even naar buiten met de kinderen, later op de ochtend tot aan het eind van de middag alles potdicht en in de woonkamer de airco aan waarmee we de ergste hitte redelijk buiten konden houden. De heetste dag hier telde 36 graden….. ‘s Avonds weer alles open en naar buiten zodat de kinderen nog even lekker konden uitrazen.  Kortom; verkoeling was noodzakelijk. Ik keek dan ook uit naar een flinke portie regen!

Maar het werd méér dan een flinke portie regen. Véél meer. Een beetje té veel zelfs. Want het ging hier hárd…..zo hard heb ik het niet eerder meegemaakt en schoot dus zelf ook lichtelijk in de paniekmodus. Gelukkig duurde dat niet lang, aangezien ik de kinderen ook thuis had En wat was ik blij dat alles goed vast stond, alles naar binnen was en ik de potten met planten gechecked had. Er is er slechts eentje omgewaaid en dat mag een wonder heten.

Angstige momenten
Ik beleefde nog wel een paar angstige momenten toen het luik van de zolder van onze schuur (officieel een hooizolder) losraakte. De bovenste pin was finaal afgebroken en het luik hing dus nog aan één pin vast. De wind stond precies op de schuifpui dus ik was bang dat het luik af zou knappen en door de schuifpui heen zou vliegen. Gelukkig bleef het ding hangen.

Alleen de partytent is in elkaar geklapt en er zijn wat planten uit elkaar gewaaid. De schade viel hier dus gelukkig erg mee. Maar in de rest van de stad was het een grote ellende. ’Onze’ mooie dierentuin is zwaar gedupeerd; veel dierenverblijven zijn kapot en er zijn zelfs gieren ontsnapt. Vijf van de zes zijn inmiddels weer gevangen. Een vrouw is dodelijk getroffen door een omvallende boom, talloze auto’s beschadigd en heel heel erg veel bomen omgewaaid. Er is een waarschuwing afgegeven dat men zo min mogelijk onder hoge bomen dient te lopen of te fietsen, in verband met verder instortingsgevaar.

Opnieuw noodweer
En dan nu. Er is opnieuw noodweer op komst. En ik houd mijn hart vast. Twee dagen is te kort om alle gevaarlijke situaties op te lossen. Ik wilde vandaag gaan puin ruimen in de tuin, maar dat stel ik maar een dagje uit. Hopelijk houden de grote bomen achter in de tuin zich staande….

Overlast
Tuin is besproeid -nouja, het hoognodige; de aardappels, kruidentuin, moestuinbakken en de potten met bloemen-, kinderen slapen fijn, konijnen en katten zijn gevoederd en ik mijmer wat voor me uit met het concert van Anouk op de achtergrond. Tot ik me met een schok realiseer dat ik nog een blog op de planning heb staan voor morgen. Ik heb zelf doorgegeven dat de blog over overlast in de zomer zou gaan, maar stom genoeg heb ik dat al deels aangehaald in mijn vorige zomerse blog.

Muziek
Om dat nu nogmaals als onderwerp van mijn  blog te beschrijven…mwaah…daar heb ik niet zoveel inspiratie voor. Hoewel….mijn muziek zou zomaar reden tot klagen kunnen zijn. Voor mijn buren dan. Gelukkig woon ik in een buurt waar voornamelijk oudere mensen wonen en die klagen niet zo snel volgens mij. En daarnaast bestaan er natuurlijk in Duitsland bijna geen huizen zonder rolluiken, die bij ons dus uitstekend dienst doen als isolatoren. Zowel tegen het geluid als tegen de warmte overigens.

Kinder-gegil
En  morgen wordt het nóg warmer…Gelukkig staat er niet veel op het programma om te doen. Naar de kapper (eindelijk die warme bos haar eraf!) en daarna nog even een nieuwe stofzuiger kopen en boodschappen doen. Dan snel naar huis en maar het zwembadje vol water laten lopen voor de kindjes (weer een reden tot overlast-klagen voor de buren -> kinderen die gillen!) en insmeren met zonnebrand en de parasol opzetten natuurlijk.

Rookontwikkeling
Veel zin om uitgebreid te koken heb ik met die warmte nooit, maar ik doe het meestal wel. Omdat het gezonder is, voedzamer en dus essentieel voor de kinderen. Maar in het weekend lonkt de barbeque toch wel. We hebben zo’n Weber barbeque met een kickstarter, ideaal, maar zorgt tevens voor een enooooorme rookontwikkeling. Alsof je huis in de fik staat, zo erg. Ben al vaak genoeg bang geweest dat buren de politie of brandweer zouden bellen. Anyway; ook weer een reden tot klagen dus.

Muggen
Zelf heb ik niet zo snel overlast ergens van. Zeker niet in de zomer wanneer ik geniet van iedereen die lekker buiten leeft. Nouja alleen van de muggen…daar heb ik wel overlast van, want ze moeten altijd mij hebben. En mijn dochter. Elke avond is het dus  muggenjacht in de slaapkamer van Angel5 Daarnaast smeer ik vaak nog ‘mug weg’ van De Tuinen, een mengsel van lavendelolie, citronella en eucalyptusolie. En ik ben sinds vandaag begonnen met het extra slikken van vitamine B. Het schijnt dat muggen je bloed dan niet meer zo lekker vinden. De komende tijd ga ik dat dus uitproberen.

En al met al is het dus tóch nog een blog geworden over zomerse overlast, zij het met een andere opzet dan ik eerst voor ogen had.

CC foto: smudie

Zomer 2010
Morgen wordt het zelfs nóg heter, er is hier 32 graden voorspeld. Warm warm warm dus. Het zwembadje staat hier al een ruime week kant en klaar voor de kinderen. De badeenden, krokodil en schildpad hebben een luxeleventje zo dobberend in de zon. Zonnebrandcreme, parasol, ligbed…..zomer 2010 ten voeten uit.

Heet-weer-haters
Ik kan zelf sinds mijn zwangerschappen he-le-maal niet meer tegen de zon en de warmte. Ik zit dus ook meestal lekker in de schaduw te genieten van mijn spelende kinderen en wordt zo nu en dan door ze afgekoeld met fris zwembadwater over mijn armen, benen en hoofd. Personal airco

Ik ben niet de enige die niet tegen de warmte kan, gelukkig zijn er medeforummers die het hele warme weer ook niet zoveel aan vinden.  Ze verzamelen zich ook altijd weer in een topic natuurlijk. Gedeelde smart is halve smart tenslotte, óók over zweetpartijen, hoofdpijn van de hitte en pijn die opspeelt door de warmte.

Zomeroverlast
Voor de natuur is het ook niet zo fijn, zo’n lange droge en warme periode. Hier wordt standaard elke avond gesproeid en gelukkig is alleen het oude gras nog maar een beetje dood gegaan.  Voor de moestuin is het wel erg goed weer natuurlijk, die warmte. De komkommers, tomaten en paprika’s schieten omhoog in de kas, en de peultjes, wortels en spinazie in de bakken groeien ook flink.

Laat in de avond nog buitenzitten is heerlijk! Het enige rumoer wat we hier horen zijn de Vuvuzela’s als Duitsland aan het voetballen is, maar van ons vorige huis herinner ik me nog wel de irritaties qua zomeroverlast van de buren. Harde muziek, veel BBQ-rook en -stank, feestjes tot diep in de nacht in de achtertuin, scooters van de jeugd, scheldende buren… Tja, het hoort misschien bij de zomer, maar wanneer ik een relaxavond had gepland vond ik sommige dingen toch wel een beetje storend.

Ik hou van de zomer
Natuurlijk heeft de zomer ook heel veel leuke dingen! Ik hou van de zomer! Kwetterende vogels, rondvliegende libelles en vlinders, kwakende kikkers, groene natuur, heerlijk geurende rozen, groente uit eigen tuin, kunnen BBQ-en, ijsjes eten, kinderen die zich vermaken in het zwembad, de warmte van de zon op je gezicht…. Kortom: genieten maar!

Hoe nomineren?
Iedereen kan medeforummers nomineren, dit doe je door een mailtje te sturen naar mij (vivaangel5@gmail.com), inclusief goede onderbouwing waarom jij vindt dat de forummer een ereplaatsje verdient.  “Omdat ze zo leuk schrijft” of “omdat ze leuke humor heeft” zijn geen originele redenen meer, want daar hebben we natuurlijk veel meer forummers van!

Bijzondere forummers
De eregalerij wordt op deze manier een verzameling van forummers die van betekenis zijn op het Vivaforum. Bijvoorbeeld omdat zij leuke acties initieren, omdat ze een andere forummer helpen (al dan niet in ‘het echte leven’ ), omdat ze een topic hebben geopend waardoor er een onderwerp uit de taboesfeer in de openheid komt, et cetera.

Wanneer nomineren?
Nomineren kan tot elke 25e van de maand. Mijn mailbox staat dus al weer open voor nieuwe nominaties! Samen met Naomi kies ik elke maand iemand uit de nominaties met goede redenen. Aan het begin van de nieuwe maand verschijnt er dan een blog in samenwerking met de gekozen forummer.  Mocht je de vorige maand al iemand genomineerd hebben, dan blijft deze forummer gewoon op de lijst staan. Je kunt natuurlijk wel nog een andere forummer nomineren.

Robo vulde de eerste plek in de Eregalerij, Annemeike de tweede. Wie moet er volgens jou zeker nog bij de Eregalerij? Mail me!

CC Foto; Gruntzooki

Een greep uit de nominaties:
Annemeike wordt omschreven als een prachtige, attente, superlieve en ook zeer intelligente vrouw die vanwege haar schizofrenie in een psychiatrisch ziekenhuis woont. Ze is zo’n leuk mens en ze heeft een drive die ze over weet te dragen op andere forummers. Door haar eigen topic te starten doorbreekt ze het taboe wat op die ziekte en het wonen in een psychiatrisch ziekenhuis rust. Ze heeft in de korte tijd dat ze forumt (nog geen jaar) veel schrijvers mee weten te trekken, sommigen ook worstelend met een psychische ziekte. Wat bijzonder is, is dat de toon het topic helemaal niet zwaar of klagerig is. Het is geweldig hoe ze de buitenwereld kennis laat maken met de mens achter de ziekte.

Annemeike schrijft zelf;
Toen Angel5 mij mailde dat ik was uitgekozen voor de Eregalerij, was ik zeer vereerd én verbaasd. Leuk vind ik het in ieder geval wél!

Topicgeschiedenis
Bijna een jaar geleden startte ik een topic waarin ik vertelde dat ik de diagnose schizofrenie heb en al heel veel jaren in een instelling op een afdeling woon. Ik vroeg me af of dit nog een taboe is en omdat ik dat vreesde, dat ik het graag uit de taboesfeer wilde halen. Er kwamen heel veel reacties en vooral heel lieve van forummers die herkenning vonden vanuit eigen gezondheidsproblemen (psychisch en\of lichamelijk) of vanuit hun werk en van forummers die gewoon interesse hadden in het onderwerp.
Sindsdien wordt er iedere dag druk op het topic geschreven en we hebben zoveel steun aan elkaar. Er worden goede gesprekken gevoerd, op z’n tijd een bemoedigend woord aan elkaar gegeven en een steuntje in de rug als dat nodig is. Er is plaats voor een lach en een traan en er zijn zelfs prachtige vriendschappen uit ontstaan.

Eigenwaarde
Doordat ik weinig van de afdeling kan en niet vaak deel kan nemen aan het leven buiten het ziekenhuis, voelde ik me nogal minderwaardig, maar sinds ik het topic geopend heb, gaat het zoveel beter. Mijn eigenwaarde is enorm gegroeid. Vooral omdat ik dankzij die meiden het gevoel heb dat ik op deze manier ook meedraai in de maatschappij. Nou ja, ik draai niet mee, maar ze laten mij de maatschappij zien. Ik vóel het als ze schrijven dat ze ergens heen fietsen, rijbewijs halen, dochter of zoon naar school brengen, op vakantie gaan, naar hun werk gaan, et cetera…. Het zijn misschien gewone dingen, maar ik geniet er zo van als ik dat van ze lees.

Trots en dankbaar
Er schrijven zulke dappere vrouwen die vaak een last met zich meedragen, maar allemaal zo positief zijn. Ik ben er heel trots op en dankbaar dat ik ze heb leren kennen en geniet enorm van het forum (dus ook van andere topics). Het maakt mijn wereld stukken groter.

©Foto; avatar Annemeike

Ik ben ontaard
Vorige week werd het topic wat heb jij je kind per ongeluk aangedaan? geopend op het Vivaforum. Ik heb werkelijk dúbbel gelegen van het lachen Gelukkig was er ook veel herkenning en voel ik me door het lezen van de blunders van andere mama’s ietsje minder schuldig. Bij mijn kinderen bleef het vooralsnog beperkt tot een vinger tussen de schuifpui (ik had het gelukkig snel door), het branden aan een hete pan bij het samen pannenkoeken bakken, een velletje tussen de rits van de jas (nu áltijd de vinger achter de rits…), een avond in bed in de kots (net wanneer je een keer besluit nu eens niet te gaan kijken…) en een val van de commode. Man heeft wel eens in een vinger geknipt en zag een kind van de trap lazeren. Een greep blunders uit het topic;

“Ontaarde” medemoeders

• Ik heb dochter een keer in haar wenkbauw geknipt toen ik even snel haar pony wilde bijwerken..
• Ik heb zoon uit de kinderwagen laten vallen. Hij was 11 maanden en samen met iemand anders tilde ik de wagen een klein trapje (3 treden) op. De andere persoon tilde veel te hoog waardoor de wagen scheefging. Zoon had 1 blauw plekje (en hij gilde natuurlijk alles bij elkaar) en ik schaamde me he-le-maal te pletter.
• Gister trok ik mijn dochter haar jurkje uit, ging wat moeizaam over haar hoofdje dus ik gaf nog even een goeie ruk. Hele pluk haar aan het knoopje… Ze gaf geen kik, dat vond ik dan wel weer stoer.
• Ik van de week toen ik met zoonlief (4) ging racen in de winkelwagen; de wagen knalde tegen het stoepje en zoon knalt met zijn ribben tegen de rand van de wagen.

“Ontaarde” vaders
Gelukkig zijn we als moeder niet alleen met onze blunders en vinden we ook herkenning in de blunders van onze partners:

• Papa-dag en leuk boodschappen gaan doen met kind 1 en 2, en vergeten dat kind 3 inmiddels ook aanwezig is, zodat ze anderhalf uur alleen thuis geweest is tot moeder thuiskwam…
• Man had dochter in de draagzak. Hij liep te kletsen en gaat steeds een stukje verder richting de muur. De uitstekende balk had ie even over het hoofd gezien, zo tegen dochters hoofdje.
• Papa is een dagje met dochter thuis (toen anderhalf). Ik kom om 6 uur thuis en papa klaagt dat dochter de hele middag zo vervelend is geweest. Wat blijkt: hij heeft haar de hele middag geen eten gegeven. Kind was gewoon flauw van de honger.
• Man zette dochterlief van bijna een jaar voor het eerst op zn schouders, vond dat zo leuk dat hij enthousiast naar de gang liep om zichzelf met dochter in de spiegel te gaan bekijken…sja er zat een raampje boven de deur naar de gang en dat onderste randje maakte een prachtige afdruk in het voorhoofd van dochterlief….

Wie heeft er nog aanvullingen??

©Foto; privébezit Angel5

De Angels en Naomi hebben namelijk gemeet. En net als vorig jaar, hoort er dit jaar natuurlijk ook weer een blog bij

Warm!
Het was werkelijk prachtig weer en ondanks dat we ‘ in het midden’  gemeet hebben, moest er toch gemiddeld zo’n 2 uur gereden of getreindgevlogen worden. En dat was met 30 graden niet zo heel fijn. Desalniettemin waren we allemaal fris en fruitig aanwezig en de uren vlogen eigenlijk voorbij.

Nerveus!
Ondergetekende is altijd onwijs nerveus bij het ontmoeten van nieuwe mensen, al neemt de nervositeit wel af wanneer er dagelijks gemaild wordt. Ik vond het toch wel spannend, maar dat was natuurlijk nergens voor nodig omdat de andere Engelen hartstikke leuk, lief, mooi en gezellig zijn. En uiteraard kende ik Naomi al en 2 andere Angels van vóór de grote wisseltruc.

Vrouwen!
Allerlei onderwerpen vlogen voorbij, maar natuurlijk werd er ook wel over onze bindende factor gesproken; het forum. Over de leggings onder een jurk, over kapsels en ook over parfums. We blijven vrouwen tenslotte. Ook huizen en tuinen kwamen aan bod, net als het werk natuurlijk. Zelfs al hadden we het niét over het forum willen hebben; dan nog waren we er aan herinnerd. Ze hadden namelijk een hele bijzondere theesoort in de theedoos zitten toen we aan de laatste ronde koffie en thee toegekomen waren;

Verwend!
Het eten was werkelijk hemels, we hadden dan ook een prachtig karakteristiek restaurant uitgezocht om te meeten. En niet alleen het restaurant zag er mooi uit, het eten deed dat ook. En in tegenstelling tot de vorige meet, hier was wél goed personeel aanwezig en werden we nergens weg gestuurd omdat we niet ‘hip’ genoeg waren. In tegendeel; men had de fijnste plek voor ons gereserveerd op het terras!

Al met al dus zeer geslaagd!

CC blogimage; D Sharon Pruitt
©Foto tekst; privébezit Angel5

Schurende bovenbenen
En zoals elk jaar verschijnen de tips-topics weer. Tips tegen schurende bovenbenen bijvoorbeeld. Ik had zelf altijd het vooroordeel dat dit gebeurde bij dikkere bovenbenen (check), maar niets is minder waar. Het ligt blijkbaar aan de vorm van je benen! Weer wat geleerd. De meest gegeven tips zijn in elk geval; deo op je benen smeren (ja echt waar!), of lange onderbroeken/wielrennersbroekjes onder de rok aan doen (vind ik niet charmant). Ook werd er gepost over een bepaalde creme die een soort laagje op je huid legt, lijkt me wel eens leuk om te proberen. Gelukkig heb ik er niet zo heel veel last van, van schurende benen, maar er helemáál geen last van hebben is natuurlijk beter!

Bescherming
Uiteraard gaat ‘de vivaforummer’ niet onbeschermd de zon in en dus dient er ingesmeerd te worden met zonnebrandcreme. Maar welke is nou goed? Welke ruikt niet chemisch? Wij leven met mooi weer veel buiten en dus moeten de kinderen goed ingesmeerd worden voor ze naar buiten gaan. Zelf gebruik ik niet zo vaak zonnebrandcreme, maar merk eigenlijk wel dat mijn huid het nodig heeft. Toch maar weer eens mee gaan beginnen dus. Gelukkig staan er genoeg goede tips in het topic over zonnebrandcreme.

Vakantie in de achtertuin
Natuurlijk komt de vakantie er ook weer aan. Wij gaan dit jaar niet weg in de zomer. De kinderen zitten nog tot eind juli op de creche en gaan daarna vanaf 3 augustus elke dag naar de Kindergarten. Ze hebben dus gewoon geen tijd! Wél gaan de kinderen afwisselend een midweekje logeren bij oma, zodat ze lekker een tijdje één op één aandacht krijgen. Met het gezin gaan we nog een lang weekend naar Friesland en even eilandhoppen naar Terschelling, Vlieland of Ameland. Even een paar dagen zee snuiven. Over een andere orde van eilandhoppen worden tips gegeven in een topic op de Reizenpijler, daar gaat het namelijk om eilandhoppen in Griekenland.

Verweggistan
Tips voor aan- of af te raden bestemmingen, tips wanneer en waar te boeken, tips voor prijsvechters, goedkope vakanties; voor alles is er wel een topic te vinden. Ik vind het altijd leuk om te lezen waar men naartoe gaat in de vakanties. Gelukkig zijn er meestal wel net zulke nieuwsgierige forummers die een topic openen om het te vragen. Leuk om de voorpret te lezen, interessante vakantiebestemmingen te zien, hoe de één nog verder weg op vakantie gaat dan de ander.

Waar gaan jullie naartoe dit jaar?

©Foto; privébezit Angel5

Gek
Ik heb een grote vijver in de tuin én twee kinderen. Sommige vrienden en kennissen hebben me al voor gek verklaard dat ik de vijver niet wilde dempen toen we hier kwamen wonen. Maar juist de vijver is een bron van leven in de tuin vind ik. Libelles, waterjuffers, kikkers, vissen, vogels en dan heb ik het nog niet eens over de torren, kevers en waterspinnen die op en rondom het water leven.

Risico’s
Vorige week opende Pinkwin het topic ‘speciekuip als vijvertje‘ en in dat topic ontstond er een discussie over de risico’s van een vijver in de tuin terwijl je kinderen hebt. Jackie23 kwam met een aantal voorbeelden die zij veel te risicovol vond. Ik zelf vind de risico’s voor mijn  kinderen in onze tuin wel te doen. Ik vind wél dat iedere ouder dat zelf moet inschatten, ik kan en wil ook niet voor een ander bepalen of dat goed gaat, hun kind bij een vijver. Ik weet hoe mijn kinderen reageren op bijvoorbeeld een “kieker” of een “belle”. Ook weten ze dat ze rustig moeten lopen als ze de vijver over gaan.

Cijfers
Maar toch….Jackie23 noemde me naief, in het topic. En misschien heeft ze ook wel een beetje gelijk. Ik heb wat gezocht op internet, naar cijfers van verdrinkingen in vijvers door kinderen. En eerlijk is eerlijk; ik ben er wel een beetje van geschrokken. Zo kwam ik er via de website van het CBS achter dat;

• de doodsoorzaak ‘verdrinking’ vooral onder peuters (2-4 jaar) relatief belangrijk is. Bijna één op de tien sterfgevallen bij peuters is het gevolg van verdrinking. In negen op de tien gevallen is sprake van zogeheten accidentele verdrinking. In een klein aantal gevallen spelen verkeersongevallen en moord een rol. (Mijn kinderen zitten beiden in deze leeftijdscategorie)
• De kans op verdrinking het grootst is bij kinderen van 2 jaar. Het gaat om circa 3 sterfgevallen per 100 duizend kinderen per jaar. Na aangeboren afwijkingen en meningitis is verdrinking de derde belangrijke oorzaak van overlijden onder kinderen van 1 jaar. (Mijn dochter is 2 jaar)
• Bij jongetjes van 2 tot 5 jaar verdrinking zelfs de voornaamste doodsoorzaak is. (Mijn zoon is 4 jaar)
• Ongeveer twee derde van alle gevallen van verdrinking bij kinderen in of rondom het ouderlijk huis plaatsvindt. In de meeste gevallen gaat het om peuters die in een vijvertje in de tuin of water bij de woning zijn gevallen. Veel minder vaak zijn het oudere kinderen van 5 tot 10 jaar die niet of onvoldoende konden zwemmen en in open zwemwater of het zwembad zijn verdronken.

Actie
Kortom; statistisch gezien lopen mijn kinderen best veel risico. En ik had niet gedacht of verwacht dat het risico zó groot was. Gelukkig laat ik ze vrijwel nooit alleen in de tuin spelen én gelukkig zit er een tuinbreed hek op 1/3e van de tuin, zodat de vijver in principe afsluitbaar is voor de kinderen. Zo snel mogelijk maar een góed slot erop, want dat wat er nu op zit kunnen ze heel makkelijk openkrijgen….

©Foto; privébezit Angel5

Aangename tinteling
Dat zijn slechts een paar situaties waarin ’het gevoel’ waar het topic om draait gevoeld wordt. Topicstarter omschrijft het gevoel wat ze krijgt, als een aangename tinteling in je hoofd, gelukkig voor haar zijn er toch een aantal andere forummers die het gevoel herkennen en ook wel eens beleven. Ik herken het niet, althans, niet helemaal. Het kriebelende gevoel wat je krijgt als je in de zon ligt, dat herken ik wel, maar is volgens mij toch net iets anders.

Hoofdorgasme
Of iets anders geks; als mijn haar gefohnd wordt krijg ik wel eens een rare zenuw-kriebel onder in mijn rug. Dat wordt ook in het topic genoemd. De benamingen voor het gevoel vond ik allemaal even mooi gevonden; alsof er een engel over je hoofd aait, hoofdorgasme, een letterlijke egostreling, gevoel van kippevel op je hoofdhuid, een soort tintelige kramp….

Nummerbord-woorden
Iets anders raars, wat ik zelf altijd doe, kwam toevallig afgelopen week ook ter sprake in een topic. In het topic over het fout uitspreken van een naam, maakte een forumster een leuk woord van de nickname van topicstarter die alleen uit medeklinkers bestond. En ik doe dat altijd met nummerborden van auto’s. Ik probeer van de medeklinkers van nummerborden namelijk altijd een woord te maken door er klinkers tussen te zetten.

Gekke tic
Een 19-LF-JP wordt dus bij mij een 19-lef-jaap, een 18-HK-BR wordt natuurlijk 18-haak-brei, et cetera. Jammer genoeg hebben we zelf alleen maar auto’s gehad waar niks van te maken viel Ben ik de enige die woorden maakt van nummerborden of valt het mee met mijn gekke tic? Kennen jullie het ‘iemand maakt een tekening voor me’ gevoel ook? Kennen, of hebben, jullie nog andere gekke dingen of gevoelens? Ik ben benieuwd!

©Foto; privébezit Angel 5

Films
Op het forum worden regelmatig topics geopend over porno. Op de sekspijler meestal met de vraag waar porno te vinden is op het internet. Of welke pornofilms nou vrouwvriendelijk zijn. Dat soort topics worden meestal relatief snel gesloten, omdat er vaak berichten met 18+links gepost worden.

Partners
Ook komen er vaak topics over forummers die twijfels of vragen hebben over porno kijkende partners. Niet alleen op de sekspijler maar ook heel regelmatig op de relatiepijler. En daarmee zie ik vaak dat, ondanks de overlappende topics, relaties en seks vaak toch een heel andere insteek hebben met betrekking tot -eigenlijk- het zelfde vraagstuk. Op de sekspijler gaat het meestal echt om de seks, op de relaties om de communicatieve interactie binnen de relatie.

Spelen in pornofilms
Zo nu en dan topics zie ik ook topics voorbij komen met een hele andere insteek, zoals bijvoorbeeld topics over het meespelen in een pornofilm. Of over webcamporno, helaas ook wel eens over kinderporno en over onzekerheid omdat je opgewonden wordt van porno met twee vrouwen maar toch echt zelf hetero bent. Ook op de blogs komt het onderwerp porno regelmatig terug. Er is geblogd over de vrouwenporno a la pride & prejudice, feministische porno, en door een deskundige over de pornoficatie van de media.

Gewoon neuken
Zelf kijk ik ook ‘wel eens’ porno. Zeker niet regelmatig, maar zo nu en dan toch wel. Ondanks dat het tegenwoordig heel normaal gevonden wordt, schaam ik me er toch nog een klein beetje voor, om het toe te geven. Dat hoort toch niet; een vrouw die porno kijkt? Porno is toch vies en vrouwonvriendelijk? Porno kijken gebeurt toch alleen door vieze mannetjes? Ik zou geen problemen hebben overigens, met een porno-kijkende man. Ik kan me wel heel goed voorstellen dat men onzeker wordt van een pornokijkende partner. Maar zoals op het forum al heel vaak uitgelegd is; pornokijken is niets persoonlijks in de zin van; dat jij diegene op het scherm zou willen zijn. Porno kijk je voor porno, gewoon neuken.

Hoe zit dat met jullie, kijken jullie (of je partners) wel eens porno? Zijn jullie er open over, of wordt er niet over gepraat?

©Foto; privébezit Angel5

PS: Jullie kunnen nog een ruime week een nieuwe forummer nomineren voor in de Eregalerij!

Vrouwen?
De afgelopen week vierde Viva feest omdat we een miljoen bezoekers per maand behalen met de site. Diverse (win)acties werden er georganiseerd en zelfs de achtergrond stond in het teken van het feest. Maar het viel me op; alles was voornamelijk voor en door de vrouwen. Nu is dat natuurlijk ook wel logisch, gezien het feit dat de doelgroep van Viva “vrouwen” is. Maar dat neemt niet weg dat er ook veel mannen zijn betrokken bij Viva. En dan vooral op de site en specifieker gezegd; op het forum.

Mannen!
Sinds jaar en dag kom ik de mannen tegen op het forum, ik noem een Quattro35, Donkeyshot, Boogje, Jaap, Xander, Hans en Rider. Hun forumgeschiedenis reikt al tot enige jaren terug. En natuurlijk de wat nieuwere mannen die een positieve bijdrage leveren aan het forum, zoals Ardberg, Dave890, Wijnands, Rembo&Rembo, Hanshier, Kevin8, EarthlyMatters en zo nog veel meer!

Seks
Met de regelmaat van de klok worden er topics geopend over wat de mannen doen of zoeken op het Viva forum. Of er worden topics geopend met een specifieke vraag aan ‘de mannen’. Bijvoorbeeld over anale seks bij de man, of wat mannen nou echt opwindend vinden bij de seks.

Tips en hulp
Maar ook worden er cadeautips gevraagd, voor een liefdesjubileum of een verjaardag van de man. En natuurlijk wordt er hulp gevraagd van de mannen! Veelal bij technische computerdingen, maar bijvoorbeeld ook bij huis- tuin- en keukenissues. Adviezen bij het uitzoeken van een cv-ketel kunnen de vrouwen ook wel geven, maar de echte technische posts komen van een man. En wie herinnert zich niet het buitenkraan-topic van Djoels waar Donkeyshot een goede handleiding geeft voor het afsluiten van de buitenkraan?

Pluim
Voor mij zijn de mannen zeker een hele goede en welkome aanvulling op het forum. Daarom draag ik deze blog op aan jullie en bij deze een zeer verdiende spreekwoordelijke pluim voor de mannen! Jullie maken míjn forumtijd in elk geval een stukje leuker en leerzamer. Ik twijfel er niet aan dat ik niet de enige ben die er zo tegenaan kijkt!

© Foto; privébezit Angel5

Moord, afpersing, verdwijning
Ditmaal omdat hij verdachte is met betrekking tot een moordzaak in Peru. En wegens afpersing van de moeder van Nathalee Holloway én in Colombia zijn ze nu ook aan het achterhalen of de verdwijning van een aantal meisjes te maken heeft met het verblijf van Joran in Colombia omstreeks diezelfde tijd.

Karatetrap
Ik lees het nieuws over deze zaak natuurlijk via het Joran-topic op het forum, maar ook via de diverse nieuws-sites. En daar las ik ook over een karatetrap die Joran zou hebben gegeven aan Stephany Flores. De karatetrap kwam ik helaas ook in regionaal nieuws tegen. Een goede kennis ligt momenteel in het ziekenhuis omdat een groepje jongeren hem finaal in elkaar heeft geschopt en geslagen. Ook met een karatetrap.

Ineens dichtbij
Doordat hij onder andere gescheurde trommelvliezen en hersenkneuzingen heeft opgelopen, is zijn toestand nog steeds kritiek. Hij is nog niet zo lang geleden vader geworden. Ik denk er vaak aan….hoe ánders is ineens je leven, als je zoiets moet meemaken? Zal hij nog wel herstellen? Hoe zal zijn vrouw het vergaan, met zo’n klein babytje en dan een papa zo zwaargewond in het ziekenhuis.

Daders
Gelukkig zijn er al 6 daders opgepakt. Jongetjes van 16, 17 en 18. Bah. Hoe ziek moet je zijn om op die leeftijd (nouja, überhaupt eigenlijk) zo op iemand in te schoppen dat hij misschien nooit meer zijn leven kan leven zoals voorheen? Kan je, als dader, nog wel met jezélf leven als je dit op je geweten hebt? Ik hoop van harte dat ze berecht worden via het volwassenenrecht, in plaats van bij de kinderrechter.

Straf
Joran zal in elk geval niet bij de kinderrechter komen aangezien hij al lang volwassen schijnt te zijn. Ik volg het nieuws in elk geval op de voet en hoop voor beide zaken dat de waarheid aan het licht komt en dat er passende straffen zullen komen.

CC Foto; Photocapy

Robo is pas anderhalf jaar op het Vivaforum. Anderhalf jaar waarin opvalt hoe positief en betrokken bij anderen ze is. Bekommert ze zich niet om een ijsvogeltje, een marter of een eikelmuis, dan toont ze wel oprechte belangstelling naar de forummers om haar heen.

Vechten met steun
Haar eigen topic kan natuurlijk niet ongenoemd blijven. Het topic waarmee ze het hebben van kanker weer een stukje uit de taboesfeer haalt. Het topic waar meerdere vrouwen meeposten die kanker hebben, of hebben gehad. Waar ze bij elkaar herkenning vinden, niet alleen qua onderzoeken en behandelingen die ze ondergaan, maar ook in hoe andere mensen tegen hen aankijken (‘de mensen die met de ziekte leven’). Bij het topic hoort een groepje superlieve forummers die geen kanker hebben (gehad) en die trouw meeposten en steun geven. Een heel puur en bijzonder topic.

Forum voor Robo
Ter ere van haar verschijning in de eregalerij schreef Robo zelf over wat het forum voor haar betekent;

Toen ik anderhalf jaar geleden op het forum kwam betekende het voor mij niets meer of minder dan eindelijk lekker Nederlands schrijven in mijn Franse leven, met gelijkgestemde vrouwen. Ik was bezig zwanger te worden en het forum gaf me een uitlaatklep.

Alles is anders
Tegenwoordig is alles anders; niet alleen in mijn leven, maar ook op het forum. Nu schiet steeds de titel van een boek van Ian McEwan door mijn hoofd als ik op mijn topic ga kijken: The Comfort of Strangers. In het boek loopt het voor de hoofdpersonen slecht af wanneer ze gebruik maken van de ‘comfort’ die hun geboden wordt door de strangers die ze tegenkomen.
In het verhaal dat mijn leven is gebeurt het omgekeerde.

Van vreemdeling naar vriendin
Mijn topic is een vast onderdeel van mijn bestaan geworden, dat is zeker. Maar de liefde, de onvoorwaardelijke steun, het luisterend oor en de humor van de vrouwen die mij dag in, dag uit bijstaan zijn méér dan een vast onderdeel. Ooit begonnen als vreemdelingen voor elkaar, zou mijn leven er nu niet meer hetzelfde uitzien zonder hun aanwezigheid. Toen ik net in het woordenboek keek om de beste vertaling voor “comfort” op te zoeken, stond bijna aan het einde: ‘sympathie, troost’. Ik had het niet beter kunnen omschrijven. Van vreemdelingen zijn we elkaars vrienden geworden, en in plaats van kille internetafstand hebben we iets dat lotsverbondenheid mag heten.

Een zegen
Ik probeer hun aandacht en liefde terug te geven, omdat ik ook zoveel van hen ben gaan houden, maar het blijft voelen als een zegen voor mij. En ik probeer er nu van te genieten zonder het gevoel iets terug te moéten doen. Viva, het forum, mijn topic, mijn lotsvriendinnen. Eigenlijk is deze eerste eregalerij er één voor hen, niet voor mij.

Ik hoop dat de volgende edities van de galerij licht kunnen laten schijnen over al die andere prachtige, lieve, onbaatzuchtige vrouwen en initiatieven die verborgen zitten op het Vivaforum.

© Foto; privébezit Robo

De bedoeling was om het hele concept in een nieuw jasje te stoppen. Daarvoor hebben we zeer veel goede tips en input gekregen van de forummers. Ook met compleet nieuwe concepten. Inmiddels is dan ook bekend dat de verkiezing niet meer terug komt. In plaats daarvan heeft Viva nu de Eregalerij! Wat dit in gaat houden ga ik jullie uitleggen.

Wat is de eregalerij
De eregalerij wordt een verzameling van forummers die van betekenis zijn op het Vivaforum. Bijvoorbeeld omdat zij leuke acties initieren, omdat ze een andere forummer helpen (al dan niet in ‘het echte leven’ ), omdat ze een topic hebben geopend waardoor er een onderwerp uit de taboesfeer in de openheid komt, et cetera.

Nomineren
Voorheen, bij de FvdM-verkiezing, kon er genomineerd worden via een stemformulier en later via mailtjes. Nomineren voor de nieuwe eregalerij gaat ook via mailtjes. En die mailtjes mogen gestuurd worden naar mij (vivaangel5@gmail.com). Geef daarbij een goede reden op waarom je de genoemde medeforummer nomineert. “Omdat ze zo leuk schrijft” of “omdat ze het verdient” of “omdat ze humor heeft” is niet genoeg, want daar hebben we er op Viva natuurlijk genoeg van!

Kiezen
Nomineren kan tot elke 25e van de maand. Samen met Naomi kies ik elke maand iemand uit de nominaties met goede redenen. Aan het begin van de nieuwe maand verschijnt er dan een blog in samenwerking met de gekozen forummer. Per elke 1e van de maand kan er weer genomineerd worden voor de nieuwe ronde! Iedereen die in de eregalerij staat, kan er niet nog een keer in komen.

Eregalerij Juni
Deze maand beginnen we de eregalerij met iemand die het moderatorteam gekozen heeft in overleg met Naomi. Wie dat is, hou ik natuurlijk nog even geheim. Zaterdag verschijnt de blog met de eerste forummer in onze eregalerij! Vanaf vandaag tot 25 juni,  kunnen jullie dus forummers nomineren waarvan jullie vinden dat zij (of hij) een plaatsje in de eregalerij verdient. Begin juli verschijnt dan de gekozen forummer in een nieuwe eregalerij-blog!

Dus
* Nomineren van 1e tot 25e van de maand.
* Begin van de volgende maand blog met forummer.
* Nomineren doe je door een mail te sturen naar vivaangel5@gmail.com, voorzien van naam van degene die je wilt nomineren plus onderbouwing.

Mijn mailbox staat open!

CC Foto; Gruntzooki