(Freelance) journalist.
* Haar motto: don't base your life on quotes.
* Elvan in vijf woorden: eigenlijk ben ik best lief...
E-mail: elvanb.viva@gmail.com
Een tijd geleden zakte ik volledig uitgeteld met natte jas en al op een kroegstoeltje. Mijn handen maakten een wurgend gebaar, daarbij gromde ik geërgerd.
Eerste tandje, stapjes, dansjes en liedjes, er komt geen eind aan de lijst met mijlpalen. Wanneer komt er in hemelsnaam een einde aan dat babyboekje?
Irem heeft in totaal een week ingeschreven gestaan bij een modellenbureau. De inschrijving duurde zelfs zo kort, dat de foto’s nooit online hebben gestaan.
Werkende moeders aller landen, voel je niet meer schuldig. Volgens een Amerikaans onderzoek zal geen kinderziel lijden wanneer wij een paar maanden na de bevalling al aan onze carrière werken.
Huize ElvanB is omgetoverd tot een afkickkliniek. Wij gaan voor cold turkey. Geen afbouw van verslavingen. Geen vervangingsmiddelen. Dag Irem, zwaai maar dag met je handje naar de speen.
Daar gingen we dan op vakantie. Apie en Irem achterin. De station volgepropt. Paspoort en creditcards mee en hatsikidee. Onze eerste autovakantie was een feit.
Mijn kind is geen huilie, die tipt gewoon met haar voorhoofd op de tuintegels om vervolgens als een bikkel headfirst, al struikelend over de bezemsteel, de Hortensia’s in te duiken.
Ouders die spijbelende kinderen hebben, kunnen fluiten naar kinderbijslag. Er zit voor sommige ouders blijkbaar niets anders op om de lessen samen met hun kind te volgen.
Sinds kort hebben wij een badje in de tuin. Speciaal voor Irem. Het duurde alleen even voordat ze in de bek van een vis durfde te zitten.
Voor het eerst gingen we met zijn drietjes naar het strand. Er was namelijk geen ander plek op aarde waar ik vanochtend liever had willen zijn.
In Groot-Brittannië is de duimzuigmaffia actief. Met de oprichting van een speciaal duimzuigkliniek willen ze kinderen helpen op tijd te stoppen met duimzuigen.
“Er vliegen horzels zo groot als mijn vuist en er is geen internet.” We worden gewaarschuwd door onze vrienden. Jawel, over een paar weken vertrekken wij in de auto richting Frankrijk, naar een klein landgoed, waar we volledig overgeleverd zijn aan de grillen van de natuur.
Vaders vinden dat ze genoeg tijd besteden aan hun kinderen. Tenminste, dat zegt 60% van de ondervraagde mannen van een onderzoek. De rest zegt meer tijd nodig te hebben om de rol van vader goed te kunnen vullen.
Vanuit de keuken klinkt er keihard ‘kut, kut, kut, kut!’. Verderop in de woonkamer echoot het nog na. En een minuut later schreeuwt Irem ‘kut, kut, kut!’. Tenminste, iets dat er op lijkt…
Rowena, het meisje van Nulde en Savanna. Voorbeelden van kinderen die het slachtoffer zijn geworden van ‘onverantwoord ouderschap’. Marjo van Dijken (PvdA) pleit nu voor gedwongen anticonceptie bij moeders die niet in staat zijn kinderen op te voeden.
Ik neem mijn taak als ouder heel serieus. Schone billen en een volle buik is niet genoeg. Er moet ook gespeeld worden. En als mijn kind iets goed kan…
Of ik naar Killers wilde. In Pand Noord. Gratis met een vriendin. Nou graag. Na een dag lang op kantoor gegijzeld te zijn door een deadline heeft een mens wel behoefte aan een goede thriller.
Het leek ons zo leuk he, een knuffelaap voor Irem. Zo’n beest met van die slungelige armen en benen, waar ze zich in bed lekker aan vast kan klampen.
Het is maar goed dat ik voorlopig niet meer langs het consultatiebureau hoef, want ze hadden mij en Nils geboeid en wel afgevoerd. Irem zit namelijk onder de blauwe plekken. Oh en we hadden laatst wederom een bloedlip.
Vlak voordat Irem geboren werd, kochten wij een wit tapijt. Een prachtig, absurd groot, wit kleed waar zelfs Jan de Bouvrie jaloers op zou zijn. Maar nu…
Ik ben geworden wat ik altijd verafschuwde, een moeder die achter de kinderwagen op andermans hielen staat in te hakken. Onvermijdelijk op Koninginnedag.
Afgelopen weekend was ik ziek. Zo ziek dat mijn moeder er niet aan toegekomen is een stukje te tikken. En nu? Nu heeft ze het te druk met werken, daarom neem ik een keertje voor haar waar.
