Mijn beeld van yoga is nogal stereotiep. Kaarsjes, etherische olie, zwoel zweverig getokkel en als het even tegenzit ook nog het nodige gezwam over ondefinieerbare zonnevlechten.
Het was vriendschap op het eerste gezicht tussen Daphne Timmers en haar hartsvriendin Daphne, toen ze elkaar ontmoetten op de redactie van het Haarlems Dagblad. Dat is niet meer overgegaan. Totdat Daphne tijdens een gezamenlijke vakantie om het leven kwam.
Ik ben dus een soort huishoudwonder. Ik weet echt alles over opruimen en schoonmaken. Vraag ‘t maar.
Zelf wordt Kate Winslet er kotsmisselijk van, maar ik kan er geen genoeg van krijgen.
Elf jaar geleden verliet ik het schoolplein van basisschool De Zevenhoeven, met een katoenen gymtas vol knutselwerkjes en schriften en het afscheidsboek onder mijn arm. Vrijdag waande ik mij weer even in groep acht.
Na negen maanden rondreizen begint de plak op onze tandjes zich onderhand redelijk op te hopen. En omdat we niet met bruine afschrikwekkend gebitjes willen terugkomen, besluiten we dat het maar eens tijd wordt voor de tandarts. Maar hoe vind je een goeie in Cairo?
Vorige week reed ik netjes met 125 kilometer per uur over de linkerrijstrook om een paar vrachtwagens en andere langzaamrijders in te halen. In mijn achteruitkijkspiegel bevond zich plotseling een beuker.
Op het terras van het wellnessresort zit een ouder echtpaar. Zij draagt haar witte haar in een nonchalante knot, hij ziet er met z’n gekamde langere witte haar zelfs in zijn gestreepte McGregor-badjas uit als een gedistingeerde dokter.
Ik hang op drie meter hoogte met mijn buik op een stoffige richel. Mijn benen bungelen in de ruimte en ik krijg kramp in mijn armen.
Onze Braboblogger Werner (met een zachte g en ook een ehhh…) gaat Viva helaas verlaten. Dat klonk natuurlijk als heel slechte carnavalsmuziek in de oren.
Hoera, de crisis heeft ook leuke kanten: mensen hebben meer seks.
De zoveelste mag zich in het rijtje celebrities worden-ook-even-ontwerper scharen: Rihanna.
Een paar weken geleden schreef ik hier over het NCRV-programma ‘Connected’. Ik wil daar even op terugkomen.
Hoewel ik de gekleurde broekentrend ontzettend leuk vind, hebben deze broeken een vervelende bijwerking. Cellulitis in alle kleuren van de regenboog vult het straatbeeld. Vrouwen trappen massaal in de valkuil van de gekleurde broek.
Het gaat altijd hetzelfde. Eerst zeggen ze: ‘Werner schrijft voor Viva.’ Ik zeg dan: ‘Nee, ik schrijf voor Viva.nl. Dat is de website van dat blad.’
Ben je net lekker in een te grote vormloze hobbezak op de bank geploft, zak chips voor je neus, afstandsbediening in je hand komt er een sms binnen….”wat heb je aan?”.
Er is niets zo fijn als op vakantie zijn in je eigen huis. Een weekje niksen, lummelen, me-time zoals dat tegenwoordig heet. Ik krijg bijna de behoefte om ansichtkaarten te versturen.
Soms heb ik zin in een lekkere thriller. Zo bloedstollend dat je tot diep in de nacht doorleest en van je stoel vallen als je erachter komt hoe alles in elkaar steekt. Zo’n boek is dit niet.
In ons huis staat een goocheldoos. Aan de buitenkant kun je lezen dat er 275 trucs in zitten. Als je hem openmaakt zie je maar rommel liggen.
Sinds ik een iPad heb, ontdek ik allemaal tv-programma’s die anderen allang volgen.
Hier vind je de blogs van: