Schilder.
Debby gaat 3 augustus naar het ziekenhuis voor een borstverkleining. Hier vertelt ze over de operatie en alles wat erbij komt kijken.
* Haar motto: Life isn’t about waiting for the storm to pass, it’s about learning how to dance in the rain…
* Debby in vijf woorden: creatief, ongeduldig, tikkeltje impulsief, optimistisch en eigenwijs.
Debby heeft geblogd van 27 juli t/m 8 augustus 2009.
Bovengenoemde informatie betreft deze periode.
Een beetje op en neer bewegend kijk ik in de spiegel, valt het niet op?
Precies vijf weken na de operatie zit er nog steeds een wondje precies in de naad onder de borst. Dat wil maar niet helen door de beha die er ingedrukt wordt. Gek word ik ervan.
Vanaf mijn plekje op de bank kijk ik verveeld de woonkamer in. Het is inmiddels al ruim 2 weken geleden dat ik onder het mes ging en ik nog door het leven ging met Cup G.
Wat is dat nu weer voor een piepend geluid? Wat voor dag is het eigenlijk? Vandaag komt de vuilniswagen toch niet de kliko ophalen? Langzaam open ik mijn ogen, een spleetje is al ver genoeg om beide ogen gelijk weer heel hard dicht te knijpen. Wat een licht!! Lijkt wel of ik onder een bouwlamp lig!
Ergens in de verte hoor een kinderstemmetje “mama, mama ik ben wakker” Ik ben te moe om mijn ogen open te doen en blijf nog even roerloos op mijn rug liggen. Dan hoor ik ook nummer 2; “mama, mamaaaaa!” hmmm… moet er toch aan geloven, de 2 kornuiten zijn wakker. Dan ineens komt het besef vandaag is dé dag!
Vandaag is het zover! Debby gaat onder het mes… Heel spannend.
Ik heb dit weekend nog met haar gemaild, als je wilt duimen, hierbij
de info!
Daar sta ik dan, met de telefoon in mijn handen. Waar staat het nummer ook al weer? Bij de D, van Dokter? hmm, nee, misschien gewoon bij de H, van Huisarts? Goh ja hoor, bingo! Ojee ik hoor hem al overgaan! goedemorgen u spreekt met de huisartspraktijk hoor ik aan de andere kant.
Nog 7 nachtjes slapen*… Het komt nu wel erg dichtbij allemaal. Er gaat van alles door mijn hoofd: twijfel, onrust, opluchting, angst, zenuwen, spanning. Hmmm… Denk dat ik toch liever in de achtbaan van de Efteling zit, dan in
Ik weet het nog heel goed… Als de dag van gister eigenlijk. Een jaar of 5 geleden. Na weer een uur door een hel te zijn gegaan bij de fysio vanwege die altijd maar weer terugkerende nek- en schouderklachten, zegt meneer de fysio doodleuk:
Intrigerende kop? Mooi. Want hierbij introduceer ik onze nieuwe gastblogger: Debby. Die inderdaad gaat bloggen over borsten. De hare, welteverstaan.
