Weeronline.nl is in herfstige zomermaanden zoals augustus mijn houvast. Wanneer ik ook maar even kan, check ik of de vooruitzichten verbeteren.
Regelmatig zeggen mensen die niet vasten dat je beter geld kunt geven aan armen in plaats van te vasten. Dit is een veelgemaakte misvatting over de ramadan.
Ik leende een boek van een vriendin. Het veranderde mijn leven. Althans, een beetje.
Mensen die mij kennen kijken niet op wanneer ik vertel dat ik over eten schrijf. Want Sam = eten. Je zou bijna denken dat ik een geboren foodie ben (‘Ze stond als kind al achter het fornuis’).
De telefoon gaat over. Mijn oom neemt op. Shit.
‘Waarom bel je zo vroeg?’
‘Vroeg? Het is 12 uur geweest hoor!’
Ik mis je. Ik zeg het niet vaak genoeg, misschien heb ik het wel nooit gezegd omdat jij me altijd vraagt of ik je mis maar nu mis ik je echt.
19 september, dat is de datum die omcirkeld staat in mijn agenda. De komende maand moet ik hier naar toe gaan werken, hopelijk dit keer pijnvrij.
Omdat elke vrouw natuurlijk érgens een lichte vorm van obsessie moet hebben – equivalent aan de mannelijke obsessie met voetbal –heb ik er ook één. Oke, misschien wat meer dan slechts één. Maar een van de voornaamste is het verzamelen van keukenaccessoires.
Vandaag kreeg ik een onwijs lekker cadeautje van vriend B. Een soort zuiveldrankje met Bountysmaak, dit smaakte als een van de zeven kokoswonderen, het staat in ieder geval in mijn kokos top tien.
In Utrecht zijn de introductiedagen voor aankomende studenten weer begonnen. Oh, oh, oh.
..kip! Door deze (vrij irritante) slogan van de Wij Promoten Kip Club lijkt kip een stukje vlees dat gepromoot moet worden. Wat mij betreft helemaal niet nodig.
Ik heb een eetprobleem. Niet zo een waarbij je heel veel eet en alles uitspuugt of waarbij je helemaal niks eet. Mijn probleem met eten komt alleen voor in buffetrestaurants en all-you-can-eat sushirestaurants.
Je zou verwachten dat iemand tijdens de ramadan overdag niets wil weten van eten. Ik ben de uitzondering op deze regel.
“Oohhh wat zul je geníeten van al dat heerlijke eten”, “Het lekkerste eten, gewoon op straat!”, “De beste keuken van het oosten.”
Kan ik geen ochtendseks hebben, maar dat is ook wel weer een goed excuus als ik geen zin heb.
Sommige lekkernijen kun je beter niet in het openbaar eten. Om niet met van afschuw en ongeloof vertrokken gezichten te worden aangestaard. Om andermans maaginhoud over je schoenen te voorkomen.
Expeditie Robinson is dit jaar met bekende Nederlanders. Ik zou nooit aan Expeditie Robinson mee kunnen doen.
Er was eens een meisje dat gek was op eten. Ze stond bekend om haar wilde krullen, de lekkere cupcakes die ze regelmatig uitdeelde en haar kokostoetjesverzamelwoede. Dat meisje ben ik.
De term vliegt tegenwoordig te pas en te onpas over het forum; vrijmiboto.
Ik Vertrek is weer op tv. Zijn het herhalingen? Ik weet het niet, en frankly, het maakt me niet uit. Ik wil gewoon even iets schrijven over Ik Vertrek.
Na pasta en dipjes had ik zin in zoet. Nou ben ik zelf niet het type dat elke week in de keuken staat om muffins en taarten te maken, maar af en toe kan die drang naar zoet ineens toeslaan.
Vriendin Cor moest voor een tijdschrift een lijst maken met uitgaansgelegenheden voor eerstejaars. In Utrecht. Nou, toen begon de pret.
