Af en toe heeft mijn gezicht even een maskertje nodig, althans dat vind ik dan. Gewoon omdat ik het leuk vind. Het voelt zo lekker verzorgend
“Kom je bij ons zitten?” vraagt mijn nicht aan M. Hij had pauze en dronk zijn glas sinas in zijn eentje aan een tafeltje.
Nu is het niet zo dat wij wildvreemde mannen uitnodigen aan ons tafeltje (tenminste, niet altijd), maar mijn nicht kent hem via haar werk.
Soms is het gewoon mijn dag niet. Dan kom ik ’s ochtends uit bed en weet ik al dat het een lange dag gaat worden.
Vancouver. Ik sta er mee op, maar helaas ga ik erdoor bijna nooit naar bed.
Ik ben gek op programma’s over de maakbare mens. Tien jaar jonger in tien dagen, What not to wear, Style by jury…
Het is alweer even terug dat ik voor het eerst avocado heb geproefd. Normaal had ik me hier nooit aan gewaagd, maar omdat het een etentje was bij de buurvrouw, is het natuurlijk niet netjes om het af te slaan.
Dat bij vrouwen een groot verschil kan zitten in het aantal sexpartners, is niks nieuws. De een ziet het nou eenmaal als een lolletje en de ander als iets serieus wat je niet zomaar doet. Althans, ik dacht dat dit de oorzaak was van het verschil….
Ik las een artikel in de Glamour over je BMI. Ik rekende mijn eigen BMI uit. Ik was onthutst.
Je wist het misschien niet, maar je bent komende zaterdag jarig. Iederéén op deze aardkloot is dat dan namelijk, volgens de Chinese traditie. Zaterdag is het ‘Yan Yat’: ieders verjaardag.
Vandaag gaat de Huishoudbeurs weer van start in de Amsterdam RAI. Hier vind je alles op het gebied van mode, wonen, vrije tijd, verzorging en culinair. De perfecte plek voor leuk dagje uit met vriendinnen!
Vroeger was ik geen echte soepeter en wortel is nooit mijn favoriete groente geweest. Toch kom ik hier nu met een wortel-gembersoep aanzetten.
“Nog een wijntje doen?”. “Prima”, antwoord ik. Wat is het toch heerlijk om het weekend te beginnen met een wijntje. Het nadeel is dat het vaak niet bij één wijntje blijft
Het voorjaar zit weer in de lucht, en de dagen worden weer langer. Geef me daglicht als ik naar mijn werk vertrek, een paar zachte dagen, vrolijk kwetterende vogeltjes en takken die stiekem alweer een beetje uitbotten, en ik rol weer wat makkelijker uit mijn bed ‘s morgens.
Voor de laatste hobbels in mijn scriptie zit ik ook wel eens in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Vaak vergeet ik hoe fijn het er is, totdat ik er weer ben. Als ik mijn pasje weer langs de scanner haal, denk ik: aaaaaaaaah. Serene rust.
Als ik bezoek krijg en mijn bezoek komt eten, heb ik de neiging om behoorlijk uit te pakken. Het liefst bereid ik me de hele dag al voor op het avondmaal.
De pastinaak, het wordt een vergeten groente genoemd. Ik was ‘m niet vergeten, want ik kende de groente niet echt.
Toen ik drie weken geleden door Kaapstad reed, hing ik constant met mijn hoofd uit het raam om lokale marktjes te spotten. De chauffeur begreep er niks van.
Drank maakt doorgaans meer kapot dan je lief is. Bij mij kun je wel zeggen: het maakt mijn hele weekend kapot, alsmede mijn lever en mijn vermogen om überhaupt iets te doen.
“Dat doe ik wel even”, dacht ik toen ik begon met het fabriceren van een focaccia met kerstomaten…
Chinezen, het blijft een apart volkje. Ik wil niet alle Chinezen over een kam scheren. Dat lijkt mij lastig. Nee, het kan niet en is onterecht. Diversiteit alom in China.
Snel gedaan hè, goede voornemens uitspreken? En je hebt vaak ook écht zin om het uit te gaan voeren. Maar je eraan houden…das het tweede.
