Tijdens de Restaurantweek kun je voor een mooie prijs genieten van een diner in een toprestaurant. Viva.nl’ers kunnen nu twee dagen eerder een plek reserveren.
Gezelligheid is: een snijplank vol lekkernijen. Ontdekken dat je nieuwe liefde geweldig kan koken. En constateren dat je na een jaar als twee troetelberen met de buiken tegen elkaar aan kan staan.
Nog vier weken en dan ga ik voor twee maanden naar India en Nepal. Nu het moment dichterbij komt, begint de voorpret pas echt. Wat gaan we zien, beleven en doen? En natuurlijk: wat gaan we eten?
Deze week geen recept maar een ode aan mijn favoriete kookprogramma, Masterchef Australia. Of Mosterchif, zoals de heren en dames het daar noemen.
Er is een woord waar ik een grondige hekel aan heb. Moeten. Nu moet ik wel dingen. Maar die zijn vrij primair. De rest wil ik graag.
Druipende gardes, gebronsde stukken vlees en stijve toefjes. Ik ben verslaafd. Aan eten. Nou ja, aan het bekijken van eten. Ik heb visuele obesitas.
Bierbrouwende vrouwen, het is nog steeds bijzonder en iedereen kijkt er van op. Vrouwen hebben zich laten verdrijven in de bierwereld.
Tegenwoordig hoor je over aanslagen, massamoorden en rellen. Vroeger hielden ze er echter vriendelijkere methodes op na.
Is het allemaal ouwe vieze zooi of een verborgen schat? Bij de kringloopwinkel is het altijd weer een vraag.
Afgelopen weekend had ik trek in een echte ‘het is weer weekend’-borrel. Fijne bijkomstigheid: het was eindelijk gestopt met regenen.
Babyshowers, babybrunches, babyparties, tegenwoordig ga je niet zomaar op kraamvisite meer. De kersverse ouders organiseren vaak een heel feest en daar hoort natuurlijk geboortebier bij.
Carrotcake heeft allang niet meer dat stoffige geitenwollensokkenimago. Inmiddels is het verheven tot een hippe lekkernij.
Op een verjaardag blijkt soms pijnlijk dat men niet weet welke versnapering goed past bij bier. Die bitterbal is heel simpel maar dan?
We zitten midden in het mosselseizoen en toch at ik ze vorige week pas voor het eerst dit jaar. Klassiek, met witte wijn en mosselgroenten.
Het treinstation leek rustig en verlaten. De sporen verlieten de uiteinden van het perron om te verdwijnen in de duisternis van een najaarsavond.
Het lijkt wel een rage: om me heen hoor ik steeds meer mensen zeggen dat ze ‘een maandje/weekje/weekendje niet drinken’.
Mijn ultieme liefdesfantasie bevat een man, een pak vanillevla met chocoladebolletjes, buggles met tubekaas, een doos bananensoezen en een dienblad mammoetfrikandellen met pindasaus.
Wie is er niet bekend met het beeld van een hoogzwangere vrouw die midden in de nacht haar man naar buiten stuurt om een pint ijs te halen?
Het is echt een combinatie om van te watertanden, bier en chocola. Denk daarbij niet aan pils, dat speelt hierin geen enkele rol. Het gaat om dat andere bier, een speciaal bier.
De reclamecampagne van Albert Heijn is weer goed. Zonder dat ik het merk (en wil), neurie ik vrolijk ‘hamburgers met korting’. En precies zoals ze het willen zien, heeft het invloed op wat ik die avond eet.
