Virale video’s

Een instrument goed kunnen bespelen is zó 2011, daar val je als artiest niet meer mee op, tenzij je een schattig menneke bent. Soms lijkt het zelfs wel de omgekeerde wereld. Een band of artiest moet eerst een viral hebben en wanneer ze dan toevallig ook nog een leuk moppie kunnen spelen is dat mooi meegenomen.

Zo kun je een one man band beginnen

Of het gehele oeuvre van Walt Disney ten gehore brengen.

En ook het laatste filmpje uit de serie “moet je zien” is een knap staaltje planning.

Het ziet er allemaal zo simpel uit, maar als het echt een one taker is dan zit het talent vooral in de planning en uitwerking van de video. Het lijkt zo simpel, maar zoals altijd: beeld bedriegt. This is TV man en dat de muziek eigenlijk ruk is, daar maalt toch niemand meer om.

© Beeld: still uit filmpje

Blonde kruintjes
Des te gelukkiger was ik toen ik afgelopen woensdag de openingsshow van Bas Kosters mocht bijwonen. Niet op front row, die was voorbehouden aan de hoofdredacteuren van Elle, Red, Grazia und so weiter en aan Karin Swerink en Fiona Hering, het Nederlandse Vogue-duo dat ons ergens in het voorjaar onze eigen versie van de modebijbel schenkt. Ik zat op rij vier, ik had prima zicht op het podium alsook op de blonde kruintjes van mijn glossy-collega’s.

Modemomme
Maar eerst was ik in de foyer, waar ‘fashionlovers’ zich net even iets langer ophouden dan noodzakelijk. Ik trof Bas Kosters muze aan, Aynouk Tan, die een grote en bonte papegaai om haar rug meetorste. Maar ja, ik herkende de grande dame van de styling niet en ik stelde vast modedomme vragen en dat stoorde haar geloof ik een beetje….Oei! Fashion faux pas!

Een bril zonder glazen
Veel schattiger was kleine Eva, met haar 11 jaar misschien wel de jongste fashionblogger van Nederland. Het meiske was van top tot teen gekleed in Bas Kosters (‘Hoeveel deze outfit kost? Ik denk wel meer dan 100 euro, hoor’) en ze droeg een bril zonder glazen. Later in de week had ze een televisieoptreden en mocht ze twee uurtjes van school wegblijven. Nee, van Eva gaan we meer horen. Gelukkig maar dat haar moeder de touwtjes strak in de hand houdt.

Kleurrijk
Over daar-gaan-we-meer-van-horen gesproken: reeds jaren geleden werkte Viva al samen met Bas Kosters. Zo hebben we meerdere keren modeproducties met zijn werk gepubliceerd en heeft hij exclusief voor Viva ontworpen. Dat zagen wij goed, want de ontwerper ligt nu op ieders lippen. Zijn show, gesponsord door Vodafone had een geestig, eh, telefoonthemaatje. Maar hem zelf aan de lijn krijgen, dat lukt (ons) helaas niet meer. Z’n ontwerpen waren als altijd kleurrijk, dynamisch, druk en vrolijk. Van Bas Kosters krijg ik altijd een lach op mijn gezicht – jammer genoeg niet heel gewoon in de modewereld. (*)

(*) Zo zag ik Frans Molenaar niet één spier vertrekken of zou dat ergens anders aan liggen?

Foto: Viva

Vage audities, dansvoorstellingen, complete films, geestige reclames, valse katten. Je kunt het zo gek niet bedenken of het staat ertussen, maar hoe ik het ook wend of keer na een rondje klikken beland ik op de een of andere manier altijd tussen de vieze puisten en andere zieke ongein. Waarom sommige dingen een hype worden is me soms een raadsel.

Ranzig
Ik weet niet hoe het komt, maar elke keer als ik rechts een aanbevolen video met de titel Monster voorbij zie komen moet ik even klikken. Gelukkig ligt het niet aan mij en zijn er meer mensen met deze afwijking. Maar naast alle vieze, gênante en grappige filmpjes zijn mijn aller grootste verslaving de stop-motions. Urenlang en met open mond kan ik ernaar staren. Als een klein kind word ik meegezogen in het verhaal.

Feel good
Het lijkt allemaal zo simpel en back to basic. Een grote bubs foto’s die je achter elkaar plakt zodat er een beweging gesuggereerd wordt, Walt Disney is er ook ooit rijk mee geworden. Maar als je echt een mooie stop motion wil maken komt er heel wat meer bij kijken.

Na een paar kleine stop-motions ben ik nu bezig met een groter project. Maar tot ik jullie daar meer van kan laten zien hier een feel good waar ik geen genoeg van kan krijgen. Gewoon om de week mee door te komen.

© Beeld: still uit video

Ontroerende filmpjes, talenten die opstaan, pijnlijke beelden, maar ook aan plaatsvervangende schaamtevideo’s geen gebrek. Dit is mijn ongegeneerde top 5 internetsensaties die voorbij kwamen op Viva.nl:

1. Baby Gaga. Een meisje van 10 jaar die een prachtige cover van ‘Born this way’ van Lady Gaga uit haar strotje gooit.

2. Meneer Strubbe. Zo oud en toch zo digitaal.
3. Modderende modellen. Het lijkt altijd goed te gaan, maar schijn bedriegt. Balanceren op centimeters hoogte is niet makkelijk.
4. David Hasselhof. Oké, dit is een lichte vorm van leedvermaak. Maar de ex-strandwacht heeft het er zelf naar gemaakt, gênant.
5. Meisje gaat los voor de webcam. Oeps!

Ik ben benieuwd wat ons volgend jaar te wachten staat… Welke opvallende video’s wil jij nog één keer terug zien?

© Beeld: still uit filmpje

Met zijn hoofd op de bank
Vroeger ging ik een keer in de twee weken naar de kerk. Samen met mijn moeder en mijn broertje. Eerstgenoemde ging vrijwillig, laatstgenoemde wilde het liefst de hele dienst lang met zijn hoofd op de bank voor hem bonken.

Over Dominees
Ik zat daar qua gevoel een beetje tussenin. De verhalen vond ik mooi, maar ik geloofde al snel niet zo heel veel meer. Helemaal toen bij mij het lichtje ging branden dat een dominee misschien ergens het gevoel heeft dat hij geroepen is tot het edele ambt van dominee, maar dat hij daarnaast er gewoon voor gestudeerd heeft.

Met dit en dat
Alleen een roeping is niet voldoende. Volgens mij kun je prima theologie studeren zonder roeping. Ergo dus: ik zou zelf ook prima theologie kunnen studeren, als ik oude talen in mijn pakket zou houden. En dan zou ik ook aan een gemeente kunnen vertellen wat God nou eigenlijk bedoelde met dit en dat.

Haha, ik als dominee, haha
Ja, toen was de glamour er wel een beetje af. Dus ja, dank de Heere dat ik geen theologie ben gaan studeren, want geen enkele gemeente zou gebaat zijn bij zo’n dominee. Dus daarom ben ik verhaaltjes gaan schrijven op internet om te vertellen wat ik van de dingen vind, et voila.

Kerst, Pasen, you know
Tijdens mijn studententijd kwam ik dus ook niet meer in de kerk. Alleen tijdens de speciale festiviteiten zoals Kerst en Pasen. En dan vond ik de kerk ook heerlijk. De houten banken, het orgel, het bidden: ik vind het fijn. Want omdat er in de kerk niet zoveel verandert, zit ik meteen tien jaar terug in de tijd.

Dreunende orgels, yeah!
Maar het allerfijnst aan de kerk vind ik het zingen. Het liefst met mijn moeder, want die kent a. alle liederen, is b. supermuzikaal en c. zingt heerlijk hard. Ik hou van psalmen en gezangen. Ik hou van een dreunend orgel en een dreunende gemeente. Ik hou ‘Geest van Hierboven‘ en van ‘Licht dat ons aanstoot in de morgen‘. Soms ga ik gewoon een tijdje samenzangfilmpjes op Youtube kijken om aan mijn craving te kunnen voldoen. (Speciale dank aan de hervormde gemeente Beerta; die hebben echt de fijnste filmpjes. Dit is geheel zonder sarcasme. Ik vind dit echt.)

Het is de enige reden dat ik terug wil naar een kerk. Om te zingen. Zo nu en dan. En dat ga ik dit weekend dus weer doen. Uit volle borst. (Al moet ik daarbij wel altijd denken aan een conference van de briljante Eddie Izzard.)

CC Foto: Vik Nanda

Ik wil méér!
Nederlandse hits zijn hip. Vooral die van het tenenkrommende, oprisping opwekkende, gehoor beschadigende soort. Sinds Zanger Rinus een wereldwijde internethit werd met zijn videoclip Met Romana op de scooter, is het hek van de dam. Collega’s stuurden het filmpje naar elkaar door en vrienden plaatsten de link op Facebook. “Moet je kijken!” En kijken deed ik. Een passie was geboren, want ik verlangde naar meer. Lang leve de videosuggesties van Youtube, want méér kreeg ik!

Connaisseur du toondove, ritmisch gehandicapte Nederlanders
Ik ontdekte een verborgen schat, diep in de kelders van Youtube: de toondove, ritmisch gehandicapte Nederlander. Een heel archief vol! Ik heb inmiddels honderden filmpjes bekeken, dus ik denk dat ik mijzelf met recht een connaisseur mag noemen.

Zo lekker gewoon gebleven
Wat meteen in het oog springt zijn alle zorgvuldig gekozen artiestennamen. Iedereen is zo lekker gewoon gebleven. Geen pretentieuze aliassen, maar: Gewoon Rutger! Gewoon Jeroen! Bij vocalisten die zichzelf iets serieuzer nemen, hoort natuurlijk ook een serieuze naam. Dan volstaat het begrip ‘Gewoon’ gewoon niet meer. Deze mensen ridderen zichzelf tot ‘Zanger’. Slimme zet, Zanger Lorenzo en Zanger Petro! Op sommige video’s is het namelijk niet helemaal duidelijk wat de persoon in kwestie nu precies aan het doen is. Zingen dus.

Location, location, location!
Maar waar mijn hart nu echt sneller van gaat kloppen, zijn de prachtige locaties waar de professionele muziekvideo’s veelal zijn opgenomen. Er zijn talloze hits geschreven over zonnige oorden en tropische vakanties, maar het raakt me pas écht wanneer de zangeres met haar veterlaarzen staat weg te zakken in de eendenstront, naar een blauwalg-poel wijst en “Naar de blauwe zéée en het witte strand” zingt.

Sommige zangers huren voor hun videoclips hele villa’s af, omringen zich met bitches ‘n ho’s en zwaaien met dure flessen champagne. Maar de sfeer komt er bij mij pas goed in als ik een hele familie op plastic tuinstoelen in een speciaal afgehuurde snackbar zie zitten. Het vuur waarmee ze met vleeskroketten naar de camera zwaaien, en oma die  “Je hebt meer lol met een shoarmarol” playbackt in de camera… Dat doet wat met me. Dan sta ik dus op de banken. 
 
Bedankt mensen!
Ik geniet ervan. Van de diepgaande songteksten tot de special effects in de videoclips. Beste mensen uit de krochten van Youtube, lieve Gewoon Zangers: ik ben fan van jullie. Jullie maken me blij en inspireren me. Bedankt daarvoor en ga zo door! Dan ga ik nu iemand zoeken die mijn camera wil vasthouden.

Foto: still uit filmpje

Taboe
Blue Ribbon wil in Nederland de bespreekbaarheid van prostaatkanker op de kaart zetten. Want dat is nog een tamelijk taboe. Mannen blijven er vrij lang mee door sukkelen en wachten te lang voor een controlebezoek. Ik heb van heel dichtbij meegemaakt hoe het wel goed kan gaan. Mijn schoonvader was er gelukkig vrij op tijd bij. En dankzij snelle opsporing en de juiste medicatie leeft de lieverd nog steeds. En hoe! Viva bereikt miljoenen vrouwen, en als wij er over durven te praten en onze man, vader of opa naar de huisarts schoppen, dan komt het met die snelle opsporing wel goed.

Geld opleveren
Maar hoe kan Viva de aandacht trekken bij een heel groot publiek om de deze mannenzaak aan de orde te stellen? Door bekende mannen te strikken voor een spraakmakende reportage. En dat die mannen dan ook nog eens heel mooi poseren. En dan óók nog eens naakt.
Dat hebben we allemaal gedaan! Zeven mannen hebben het aangedurfd om poedelnaakt voor de lens van Carli Hermes te gaan staan. Dapper vind ik het. En nee, ik heb ze geen zakken met geld geboden, want deze Viva moet juist geld gaan opleveren.

Smaakvol en sexy
Wat mij betreft een staande ovatie voor Charly Luske, Michael Boogerd, Robert Doornbos, Jeroen Spitzenberger, Marcus van Teijlingen, Ramses Jedeloo en Paul Turner. Want het is een prachtige serie geworden: smaakvol en sexy. We maakten een flimpje op de set!

Vanaf woensdag in de winkels, met een feestelijke blauwe strik eromheen! Een mooi pakketje voor onder de boom.:-)

Foto: privébezit
Filmpje: WendyR

Potverdriedubbeltjes of kut, wat bekt lekkerder?
Het woord kut zit in mijn standaardrepertoire. Ik gebruik het als m’n teennagel blijft hangen op de drempel richting badkamer. Kutdrempel. Maar ook als de hagelslag op is, zeg ik kut.  Soms gebruik ik ook shit, dat schijnt weer minder erg te zijn.  Maar eigenlijk vind ik shit een kutwoord. Net als potverdriedubbeltjes. Het woord kut bekt gewoon veel lekkerder.

Vieze woorden bij het spelen van Wordfeud
Als ik aan het werk ben en me voorbeeldig gedraag zeg ik uiteraard geen kut. Dan gebruik ik sociaal geaccepteerde kreten als: ‘Hè, goh, jeetje, wat vervelend/rot/jammer/zonde’. Daar meen ik dan geen fuck van, want ondertussen denk ik ‘Kut zeg!’. In die context associeer ik de woorden kut en fuck nooit met een geslachtsdeel of de bijbehorende handeling.
Dat is anders als je Wordfeud speelt.

Hihi, haha, sorry
Zodra mijn iPhone oplicht omdat mijn tegenspeler het woord anus, penis, neuken of bef heeft gelegd, begin ik meer te associëren dan me lief is. Het wachten is dan op het chatbericht.
Daar staat vaak hihi in.
Of haha.
Of sorry.
Of je nu een kind van acht bent, twintig, dertig of zoals sommige van mijn tegenspelers in de vijftig. De magie van het vieze woord blijft. We gniffelen het beeld op ons netvlies bij die woorden wat ongemakkelijk weg.

Vieze Woorden Lingo
Niks om ons voor te schamen, volgens Van Dale. Want sinds het bestaan van het online woordenboek is meetbaar dat de woorden vagina en penis het meest worden opgezocht! Vieze woorden zijn gewoon leuk. Voor je het weet sta je bij Lucille Werner in de studio (zie onderstaand filmpje) en begint schaapachtig lachend het woord rukken of dellen te spellen voor het oog van heel Nederland. Vraag me niet waarom, maar ik gniffel net zo kinderachtig mee.

Even schakelen, is dit een mens?

Een klassieker van abnormaal goede imitaties!

Foto: Still uit filmpje

Afgelopen maandag kregen de deelnemers aan de tweede editie van Viva’s Pubquiz de meest uiteenlopende vragen voor hun kiezen van quizmaster Radio Robbie. In het stampvolle Café Kuijper in Amsterdam streden negen bloedfanatieke teams niet alleen om de eer maar vooral om de enorme hoeveelheid mieterse prijzen. Zo sleepte team Pallas een officieel mummiepak in de wacht en tikte team Flying Females een romantische dvd-box op de kop.

De jury, die bestond uit Sjuu en Rie, telde zich suf en kwam tot de conclusie dat team Wannabe Winners (zie foto) met grote voorsprong de hoofdprijs bemachtigde: een goodiebag inclusief Viva-abonnement én een fles bubbels. Wij zeggen: op naar de volgende editie!

Ben je benieuwd naar deze hysterische avond? Onze vlogger WendyR was er ook bij! Check het filmpje.

© foto: privebezit

Tientallen mensen hebben hun foto ingestuurd, uiteenlopend van Pink Ribbon Uggs tot een stap op de Chinese muur. Met dit filmpje zetten wij:

• Een stap in de goede richting voor beweging
• Een stap in de goede richting voor genezing
• Een stap in de goede richting voor Pink Ribbon!

Borstkankermaand is bijna ten einde, maar wij zetten het nog even voort door middel van dit filmpje. Iedereen bedankt voor de deelname aan deze actie!

Foto: Ingestuurd voor Pink Ribbon actie

Valse uitblinkers
Toegegeven: ik heb mezelf ook wel eens gefilmd terwijl ik My heart Will Go On  van Celinè Dion coverde, pas toen merkte ik hoe toondoof ik ben. Ik heb mijn ‘auditie’ daarom nooit gebroadcast op Youtube, godzijdank. Youtube staat vol met steekje-lostypes die zichzelf wél goed genoeg vinden zingen. En de mensen die uitblinken in vals zingen, scoren over het algemeen erg goed. Het is geen auditiestip, maar ze staan wel met stip op een van slechtste Youtube optredens!

• Zoals dit meisje, niet om aan te horen, maar ze heeft wel haar eigen Youtube-kanaal, veel views en heel veel fans. 
  Get the Flash Player to see this player.

  
  
• Het lijkt me echt een energiek optreden als zij ooit op de bühne staat.
  Get the Flash Player to see this player.

  
  
• Mijn favoriet: ze vindt dat ze potentie heeft, maar baalt ervan dat het zo beroerd haar strot uit komt.
  Get the Flash Player to see this player.

  
  

Foto: Still uit filmpje

Ik dank de meisjes die dansen en strippen voor de webcam. Ik word natuurlijk niet opgewonden van de act, maar lach wel de tranen uit mijn ogen bij het zien hoe het mis kan gaan. Sta je dan met je a-cupje voor de computer erotische capriolen uit te halen terwijl je nieuwsgierige vader om de hoek staat toe te kijken. Of probeer je je beste danspasjes te laten zien, sloop je de gehele inboedel van je slaapkamer!  Deze niet echt gebruikelijke acties zijn met de webcam vastgelegd, opgenomen, en online gezet. En nu kan de hele wereld mee genieten van tiener tieten en kapotte kroonluchters!

•Een treedje hoger, twee treedjes lager.

•Hoi pap!

•Met zo’n vriendin heb je geen sloophamer meer nodig.

Foto: Istockphoto.com

Krulsnorren en bakkebaarden
Terug naar die goede, oude tijd. Toen mannen nog snorren droegen. Mustache Me (Apple) en Mustache Photo Booth (Android) haalt fijne herinneringen op en zorgt voor een grappig resultaat.
Voor Apple of Android | Gratis | Download voor Apple of Android

Verdraaid goed verhaal
Je kent dat wel. Je vertelt een verhaal aan de buurvrouw en uiteindelijk hoor je via je neef een heel ander verhaal dat hij weer van de zus van een vriendin had gehoord, en die had het dan weer van mijn buurvrouw gehoord.

StoryLines werkt precies zo. Je maakt een zin en de buurvrouw maakt daar een tekening bij. De derde persoon maakt een titel bij de tekening en nummer vier maakt van die titel weer een tekening. Deze keer geen achterlijke roddels, maar een grappige tekening of een domme zin.
Geschikt voor iPad | Gratis | Download hier

Kunst
Als je meer een serieuze Crea Thea bent, kun je beter een app als Brushes (Apple) of Canvas (Android) kopen. The New Yorker liet al zien hoe je hier een echt kunstwerk mee kunt creëren. Zij maakten met deze app een van hun covers.
Voor Apple (€3,99) of Android (Gratis) | Download voor Apple of Android

Breakdancen
Weg met de stoffige manier van schoonmaken. Ik zie hier een nieuwe rage opkomen. Niet meer planken tussen aanrecht en tafelblad, maar headspinnen op je Dyson! Bind die theedoek om je hoofd, stop Queen – I want to break free in je platenspeler, haal je beste danspasjes én de stofzuiger van stal en ga aan de slag. Klinkt als een doorsnee poetspartij, maar dat is het niet. Ik noem het ‘i want to breakdance free’. Het behoeft wat oefening om zo goed te worden als onderstaande poetspro’s, maar je houdt tegelijkertijd wel je huis schoon!

Foto: Gettyimages.nl

Huiliehuilie om haardos
De afleveringen van Hollands en Americas Next Topmodel volg ik al jaren op de voet. De beruchte huiliehuilie om haardos aflevering vind ik meer dan plezierig. Maar de aflevering waar de ‘modellen’ leren lopen, is mijn favoriet. Ze denderen meestal verre van elegant al galopperend over die lange loper heen, of ze gaan herhaaldelijk door hun enkel wat pijnlijke valpartijen – en goede tv- oplevert. Overigens niet gek hoor als je op palen van twintig centimeter moet paraderen.

Tengere enkeltjes
Maar niet alleen amateurmodellen hebben af en toe een enkelszwieper. Topmodellen komen ook regelmatig ten val. Hieronder is een compilatiefilmpje van faalacties te zien.  Het is te bidden dat er EHBO achter de coulissen voor ze klaar stond en dat ze hun tengere enkeltjes niet gebroken hebben. Door dit soort beelden heb ik wel meer respect voor modellen gekregen, ga er maar aanstaan! Hoewel voor nu geldt: het beste vermaak is leedvermaak.

Foto: Gettyimages.nl

Er midden in
Dit alles was altijd mijn mening, als professionele zure zeurkous, wanneer ik weer zo’n persbericht voorbij zag komen. Stom eigenlijk dat vooroordeel. Want als je door het uitgekauwde imago heen kan kijken zijn er zoveel super toffe, goed uitgedachte en met zorg georganiseerde acties. Waarvan je niet alleen achteraf zegt : ‘daar had je bij moeten zijn’, maar die gewoon leuk blijven doordat ze goed zijn vastgelegd.

Op YouTube rondstruinen langs alle verschillende filmpjes is leuk, maar het is toch heel anders wanneer je er zelf plotseling midden in staat.

© Foto: Still uit filmpje

Senioren aan het roer
Die ouwe van ons heeft er nog geen. Al zou hij geen handboek nodig hebben. Nieuwsgierig genoeg die speurneus. Kwam hij vroeger thuis met een oud jachtgeweer of wat bij elkaar geraapte schroeven. Nu heeft hij via internet live-uitzicht over de Dam in Amsterdam. Soms gluurt hij zelfs even bij de verre overburen. Laatst zei hij nog: ‘slecht weer vandaag, dus het is niet zo druk op Time Square.’

Op mijn verjaardag kan ik standaard een e-card verwachten, of twee. Een schattig katje dat Happy Birthday voor me zingt, of een gekke aap die een dansje uitvoert op mijn scherm. Als mijn vriend dit naar me stuurt, heb ik daar zo mijn bedenkingen bij. Maar mijn eigen grootvader die dit presteert, daar heb ik respect voor.

Oma zie ik haar puzzelboek niet inruilen voor een iPad en zelfs die oude man zal zijn PC niet passeren voor de gadget. Maar ik ben benieuwd naar de verkoopcijfers van dit boek. Hele reeksen met handleidingen voor ouderen bestaan er, dat moet toch iets opleveren?

Geprogrammeerd
Mijn oma zegt altijd: ‘kind, wat jullie hebben dat hadden wij vroeger niet. Ik ben veel te vroeg geboren.’
De computer zat in onze programmering, maar de oudere generatie moest het zonder doen. Zij hadden geen PowerPoint bij hun presentatie, geen e-mail en zij deelden geen foto’s online met elkaar. Onze maatschappij zou niks waard zijn zonder computer en internet. Een rapport schrijven zonder word, geen groepsmail en geen online vakantie boeken. Misschien moet ik hier vaker bij stil staan, dat zou het leven een stuk mooier maken.

Deze opa en oma kunnen nog wel een handboek gebruiken…

Seinpost Den Haag
Geen vast plot, zoals Baantjer, Seinpost rukt uit voor  de ‘gewone’ ongelukken maar ook voor de onderwereld.
Onder anderen Egbert Jan Weeber, Jim Bakkum en Victor Löw steken zich in een blauw uniform.

Saar Koningsberger
Ook Saar Koningsberger vertolkt een rol als agente. Saar kruipt in de huid van Antje, een provinciaaltje dat moet wennen aan de stad. In Viva vertelt Saar komende week in een uitgebreid interview hoe stoer ze zelf nou echt is.

De eerste aflevering van Seinpost start vanavond om 20.25.

Foto: Still uit filmpje

Ik zal jullie niet teleurstellen, aaaaargh
Maar voordat ik eruit kwam, zakte ik er natuurlijk nog een paar meter dieper in. Oh mensen, ik dacht dat ik er nooit meer uit zou komen. Ik moest namelijk een artikel schrijven voor een wielertijdschrift. Een verslag van de Giro Donne, het wielerevenement waar ik in juli bij mocht zijn.

Het is zo ongeveer de belangrijkste klus uit mijn leven, want ik voor De Muur schrijven is voor mij een droom die uitkomt, plus ik heb de opdracht gekregen van mensen die ik er bewonder en dus absoluut niet teleur wil stellen.

Met mijn hoofd beuken en alles
En al die druk -die ik mijzelf dus lekker heb opgelegd SUKKEL- verlamde mij. Het verlamde mij zo erg dat ik de hele week naar een knipperende cursor bleef kijken. Ik trok mijn wimperharen uit. Ik lakte mijn nagels werkelijk elke dag. Ik beukte met mijn hoofd de kalkschilfers uit de muur.

Hallo waargebeurde woensdagavondfilm
Op vrijdagochtend stond ik onder de douche. Ik stond met mijn rug tegen de douchemuur aan, zoals men normaal alleen doet in videoclips van boybands of in waargebeurde woensdagavondfilms. En toen dacht ik ineens: shot the fok of, De Jong. Wat zit je nou te worstelen? Waarom heb je deze opdracht gekregen? Op basis van wat je al hebt laten zien. Blijf nou maar gewoon bij wat je kan, en ga niet heel desperaat ongelofelijk literair lopen doen.

Dat is dus iets wat ik vaak vergeet, vooral wanneer ik bevangen door angst ongelofelijk ga twijfelen aan alles wat ik kan. Maar eigenlijk heb ik daar al lang het beste medicijn tegen. En ik denk dat het iedereen kan helpen die wel eens onzeker is over zijn of haar werk:

Mijn geheime tip
Het is een speech van schrijfster Elizabeth Gilbert, die zij gaf bij de TED-meeting. Nu heeft TED ontzettend veel goede sprekers, maar deze speech is mijn lievelings. Elizabeth is de schrijfster van de bestseller ‘Eten, Bidden, Beminnen‘. Ze geeft een speech over creativiteit. Veel meer ga ik er niet over zeggen; je moet maar kijken. Dit verhaal helpt mij er altijd weer doorheen.

En dus tik ik vrolijk door. Met dank aan Elizabeth.

CC Foto: redcargurl

Terug van weggeweest
De keiharde missers en onverwachte toppers uit So You Think You Can Dance, panterprintjes bij Hotter Then My Daughter, Ikea geklungel bij Het Blok en het gekeuvel van expeditie Robinson starring: de afgetrainde body van Sipke Jan Bousema (op 2:22). Ik weet dat hij niet van de damesliefde is, maar zeg nou zelf: Bij zo’n jongen verwacht je toch een oer-Hollandsche witte kippenborst, inclusief spaarzame tepelbeharing. Maar Sipke Jan doet aan dubieuze vechtsport zelfverdediging en dus is het feest voor iedereen.

Natuurlijk wil ik niet voorbij gaan aan het vakmanschap van de heren Knevel en van den Brink, maar wat mij betreft mag het illustere duo wel weer met vakantie. Ik wil Pauw & Witteman en natuurlijk in de vooravond: Mathijs. Helaas is het nog niet zo ver, want op de publieke beginnen ze ook dit seizoen met een week experimentele televee bij het TV Lab.

Entertainment
Van sommige programma’s vraag ik me af hoe ze ooit een pitch overleefd hebben: een quiz voor uitgeprocedeerde asielzoekers, dat is pas entertainment! Maar er zijn er meer, waar ik best naar uitkijk. Het is weer eens wat anders dan de standaard zuip-en-neuk-reality-show, waar we ook dit seizoen niet aan zullen ontkomen.

Tijd van onbezorgdheid
Maar het tv seizoen is voor mij nog niet echt begonnen totdat ik het antwoord op de grote vraag weet die mij de hele zomer heeft bezig gehouden: Wiet schiet, maar wie is er dood? Zou er weer iemand rolstoel terecht komen en op miraculeuze wijze binnen 3 maanden weer kunnen lopen? Of raakt Nina bezwangerd door een onbevlekte ontvangenis? In GTST kan alles.

Na een lange dag buffelen eindelijk weer lekker op de bank ploffen de hometrainer voor de tv slepen, en een uurtje of twee lekker dom naar het vierkante kastje staren. Lang leve de TV!

CC Foto: skippyjon

Als je met je hoofd op tv komt, kun je er natuurlijk op rekenen dat je bovengemiddeld veel aandacht krijgt. De paparazzi volgt de sterren op de voet en houdt elke (mis)stap van ze in de gaten, en – leuk voor ons – het wordt ook vastgelegd op foto of video.

Sommige sterren houden zich netjes in als de fotografen in zicht verschijnen, maar je hebt er een paar sterren tussen zitten die doen alsof ze niet bestaan. En dat levert een hoop leuke filmpjes op.

David Hasselhoff houdt wel van een drankje (of twintig). Zijn dochter zette haar vader op film, terwijl hij knetterbezopen een snackmaaltijd nuttigde. Dat gaat niet echt op charmante wijze, zoals je ziet…

Charlie Sheen – er is al veel over gezegd en geschreven, maar feit blijft dat het een schaamteloze man is. Na alle rehabsessies beweert de acteur nu écht afgekickt te zijn, en dat probeert hij te laten zien door middel van een stel bizarre internetshows, genaaamd Sheen’s Korner. Tja, als de tv hem niet meer wil hebben, dan maar via internet, he Charlie?

Schaamte, dat komt niet in het woordenboek van Britney Spears voor. De zangeres loopt gerust rond in een doorkijkblouse – zonder beha eronder – en scheerde eerder onder het oog van fotografen haar haardos eraf. Ook als het om paparazzi gaat, kent Brit geen gêne. In dit filmpje gilt en slaat ze er op los (samen met haar louche ex Adnan Ghalib).

Taylor Momsen is onder het grote publiek beter bekend als de brave Jenny uit Gossip Girl. Inmiddels heeft de actrice/zangeres de serie verlaten, maar gefluisterd wordt dat ze ontslagen is. Taylor is in het echt namelijk een stuk minder braaf. Het meisje is pas 18, maar loopt er in haar vrije tijd bij als een vaste bewoonster van de Amsterdamse Wallen. Ook houdt ze wel van een potje droogneuken op het podium. Niet zo’n goed voorbeeld voor haar jonge fans.

Wie zijn jullie favoriete schaamteloze sterren?

Lees vanaf morgen Viva 36 voor meer schaamteloze sterren.

CC foto: still uit filmpje

Ik heb ook ooit verwoede pogingen gedaan mijn trouwe viervoeter trucjes te leren: zinloos. Ik wacht op de dag dat hij op commando van de bank afkomt. Al zal ik hem het toilet doortrekken besparen.

In de nieuwste Viva vind je deze week een interview met Jan, waarin Zarayda Groenhart de Volendammer onderwerpt aan een vragenvuur. Is Jan een held, een schurk, een minnaar of een monnik? Het eindoordeel houden we nog even geheim, wel kun je alvast genieten van een filmpje met daarin behind the scenes-beelden van het interview.

Nou, vooruit. Eén voorproefje dan van het Viva-interview. Zoals iedereen wel weet, is Jan inmiddels de trotse vader van dochter Emma. Zarayda wilde graag weten hoe het vaderschap hem heeft veranderd. “Ik merk dat ik meer beschermend ben. Als ik mijn huis uit loop, kijk ik altijd eerst of er fotografen staan. Het is een automatisme geworden, onbewust. Ik ben nog steeds de nuchtere en open Jan Smit, maar de kinderen hebben niet voor de spotlight gekozen, dus moet ik voorzichtiger zijn.”

Da’s dus wel andere koek dan tijdens zijn relatie met Yolanthe, toen de bladen elke week vol stonden met foto’s, gossip en ander nieuws. Wij kunnen wel raden wie toen de hoofdverantwoordelijke was voor die overdaad aan aandacht. Wat zal Jan blij zijn dat hij haar hoofd nooit heeft laten tatoeëren (wel haar naam, maar dat terzijde).

Wat vinden jullie van Jan Smit? Of noemen jullie ‘m stiekem nog steeds ‘Jantje Shit’?

Bron foto: still uit filmpje

Vast adres
Het is echt niet zo dat ik met mijn voorhoofd tegen het keukenraam van de buren geplakt sta, maar ik werp vaak wel een snelle blik naar binnen.
Als kind pakte ik graag de verrekijker erbij en onderweg van school naar huis had ik mijn vaste ‘zwaai adresje’. Een opa en oma die mij altijd zagen kijken en vrolijk zwaaiden. In het begin was het wat onwennig, maar al snel sloegen we geen dag meer over.

Begluren
Het lijkt misschien makkelijk, maar het ‘begluren’ is een echte sport. Je wil natuurlijk niet overkomen als en freak en daarom is het zaak al lopend één goede lange blik naar binnen te werpen. Eigenlijk moet je dus voorbereid zijn op het juiste ‘kijkmoment’.

Superman
Op mijn ‘vaste route’ weet ik precies waar ik graag kijk. De zolderkamer die omgebouwd is tot duiventil, die ene huiskamer waarvan de muren vol hangen met kruizen,  dat keukenraam waarin een aquarium vol met kleine maanvisjes staat en het huis op de hoek waar, weer of geen weer, Superman je altijd met een glimlach aankijkt.

Verhalen
Het gaat me niet zozeer om het stiekem meekijken, maar om de verhalen die er achter de voordeur liggen. Iedereen kent plezier, geluk, passie en verdriet. Soms fiets ik door de stad en vraag ik me af wat iedereen op dat moment aan het doen is.

Wie wonen er achter die ramen en wat zijn de verhalen die ze te vertellen hebben? Het blijft me fascineren, elke dag. Daarom besloot ik om op zoek te gaan naar  het verhaal achter de glimlach van Superman.

CC Foto: sntgmdm

Het ging om een fietsprogramma op RTL 4. De presentator zou een aflevering door Friesland fietsen, en nou zocht de productie nog een Bekende Nederlander om met hem mee te trappen. En toen dachten ze aan mij.

De andere Bekende Nederlanders
De vorige zin impliceert al de volgende twee dingen: 1. RTL heeft waarschijnlijk al toute bekend Friesland gebeld, maar Syb van der Ploeg, Monique Sluijter en Zanger Rinus durven waarschijnlijk niet op een racefiets en 2. Als het mensen goed uitkomt, kunnen ze je zo bestempelen als BN’er, ook al is daar geen duidelijke aanleiding toe.

Drie dreinende kinderen
Maar goed, ik zou al in Friesland zijn, plus ik ben een sucker voor publiciteit, dus ik wilde wel meewerken. Ook omdat het ging om Go Cycling, wat een soort Campinglife is, maar dan met fietsen. En de trouwe lezer weet dat ik een onbegrensde liefde heb voor het tv-programma Campinglife.

Ik dacht: dichter bij Campinglife ga ik nooit komen. Tenzij ik as soon as possible een licht-burgerlijke echtgenoot op de kop tik, om daarmee drie dreinende kinderen te verwekken. Maar goed, die optie is niet een realistische, dus dan maar zo.

Met Tonnie op de fiets
De presentator van dienst was Eric, die mijn generatie vooral kent van Idols of anders van Being Tonnie de Vries in Onderweg naar Morgen. De producent had ook gevraagd of een vriend van hem ook mee wilde fietsen. En die vriend had zijn vader meegenomen.

En zo fietsten wij zondagochtend door Noord-Friesland. En dat ging ongeveer zo: fiets maar langs de camera – ja goed – draai maar om – fiets maar weer langs de camera – ja goed zo – draai maar om – fiets maar weer langs de camera. En dat dan ad infinitum.

Wat valt hier te beleven?
Ondertussen deden we koddige gesprekjes, over ons boek en over fietsen in het algemeen. En het was heel gezellig. En die Eric is waarlijk een aardige man. Onze laatste stukjes draaiden we in het dorpje Hijum, alweer twee mondige vrouwen al even verhaal kwamen halen. ‘Ja nou sie wij sien jullie hier so besig, en wij dachten wat valt hier te beleven? En sie, mijn man schrijft voor de dorpskrant, dus nu vraag ik: wat is hier aan de hand en waar sijn jullie van?’

Op tv in je wielerkleren huuuu
Ik vond het allemaal hartstikke vermakelijk, maar het lachen zal me over driekwart jaar wel vergaan. Want maart 2012 is dit alles op tv, en ik weet nu al dat ik dan met mijn handen voor mijn ogen voor het plasmascherm zal zitten. En elke keer dat ik tussen mijn vingers door durf te kijken, zal ik schreeuwen. ‘HOU JE BUIK IN!!’

Want op tv komen is erg, maar op tv komen in je wielerkleren, is zo ongeveer het ergste wat er is. Maar goed, alles voor de publiciteit hè. Zodra het op tv is, geef ik een gil. Kunnen jullie ook eens lachen.

Wat een dictator!
Meer dan 800.000 Nederlanders hebben een fobie. Een fobie om naar de tandarts te gaan. De witte steriele ruimte met de geur van tandpasta en spoelwater jaagt duizenden mensen de stuipen op het lijf. Oh wat een tirannie! Die jankende boor en die grote enge haak achter in je keel. Bah! Al kippenvel?

Spiegeltje in mijn mond
Hoe mijn middag bij de tandarts eruit ziet? Ik ga rustig in de wachtkamer zitten. Een medewerkster achter de balie bericht mij dat de vorige afspraak iets uitloopt. Ik knik en sla de krant open. Helaas geen kopje koffie, anders stink je zo uit je muil. Tien minuten later stapt de tandarts naar buiten en geeft mij een stevige hand. “Dag mevrouw”, zeg ik. Samen lopen we naar binnen en ik plof neer op de stoel. Haar assistente vraagt of ik nog bijzonderheden heb. Ik schud nee. Ze vraagt of de lamp te fel is. Inmiddels zit er een spiegel en een haak in mijn mond dus ik maak een raar geluid waarmee ik ‘nee’ bedoel.

Na een beetje schrapen, zuigen en spoelen ben ik klaar. Tien minuten later. Voor de zekerheid nog even een röntgenfoto om de verstandskiezen te controleren. Niets aan het handje.

Is het zo erg?
Ik vraag mij altijd af waar die ophef over de tandarts vandaan komt. Vanwaar al die zenuwen? Ik kan me niet voorstellen dat al die 800.000 mensen elk half jaar een bloederige wortelkanaalbehandeling moeten ondergaan.
Trouwens, het kan altijd nog een stuk erger:

(Niet geschikt voor mensen met een zwakke maag)

© foto: Getty Images

Knutselen, sprookjes en gezelligheid
Voor de 21ste keer reist het theaterfestival de Parade door het land. Kids tussen de drie en elf jaar kunnen genieten van theater, sprookjes en muziek. Ouders kunnen heerlijk relaxen op de vele terrasjes. Verder staat er een grote zweefmolen en kun je er poffertjes bakken, ijs maken en t-shirts bedrukken. Al met al een perfecte familiedag met voor ieder wat wils.

De Kinderparade staat nu in Utrecht (15 t/m 31 juli) en zal zich daarna naar Amsterdam (5 t/m 21 augustus) verplaatsen. Klik hier voor meer informatie en bekijk dit filmpje:

© foto: Getty Images

En, om maar meteen met de deur in huis te vallen: die spotjes zorgden bij mij echt voor een hele heftige tracheacollaps. Of een antiperistaltische beweging. In ieder geval iets met kokhalzen.

Het busje. Verpauperd.
Er zijn twee spotjes gemaakt. Eentje met Rob Kamphues en eentje met Yvon Jaspers. Laten wij ons focussen op de laatste. In het spotje zie je Yvon door een desolaat en mistroostig landschap wandelen. Een paar verdwaalde geiten om haar heen, en het Boer Zoekt Vrouw busje in verpauperde staat.

Iets over hopjesvla?
‘Ik kan me niet voorstellen dat dít werkelijkheid wordt’, zegt Yvon met ernstige stem. Wat dan? Wat dan? Denk je als argeloze kijker. Dat wát werkelijkheid wordt? Dat de hopjesvla uit de supermarkten verdwijnt? Dat Dennie Christian weer een plaat gaat maken? Dat ook mannen leggings gaan dragen?

En dan noem ik nog de ietwat frivolere doemscenario’s die mij door het hoofd schoten. Want als je Yvon door het unheimische landschap ziet ploegen, zou het net zo goed een spotje kunnen zijn voor hongerige kindertjes in Afrika. Of voor onverdoofd gecastreerde boerderijdieren. Iets met veel leed, in ieder geval.

Maar nee hoor! Want Yvon zegt vervolgens: “dat we geen boeren meer kunnen helpen in hun zoektocht naar de ware liefde.”

Kartonnen borden met ‘waarom’ erop
Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat mijn wenkbrauwen het plafond raakten. Want sorry hoor Yvon, moeten we daar zo hysterisch over doen? Jullie weten dat Boer Zoekt Vrouw mij dierbaarder is dan menig familielid, maar mocht de KRO er de stekker uit trekken en de boeren vanaf nu liefdesgewijs aan hun lot overlaten, dan ga ik nergens waxinelichtjes aansteken, knuffelbeertjes neerleggen en kartonnen borden met ‘waarom’ erop maken.

Want het is maar tv. Leuke tv, maar desondanks: tv. Dus ik snap best dat de KRO nieuwe leden wil hebben, maar zij hoeven daar geen sfeer omheen te creeëren waardoor het lijkt alsof de apocalyps zal aanbreken wanneer mensen als Pros, Martijn en Gijsbert weer zelfstandig achter de vrouwtjes aan moeten.

Dus Yvon, doe niet zo hysterisch. Ik krijg gewoon een beetje de slappe lach van zoveel misplaatste pathetiek. En lid worden hoeft voor mij dan helemaal niet.

CC foto: still uit filmpje

Mascara tot op je kin
Daardoor ontdekte in een ander probleem: op de fiets naar je werk. Wat iedereen ook beweert: soms is het gewoon ruk. Daar zit je dan in je goede goed op de fiets. Toen je het aantrok waren die hakken echt niet zo hoog en het rokje heel netjes op de knie. Maar als je dan eenmaal op die fiets stapt gun je heel Amsterdam een blik op je über sexy ‘Bridget Jones’ strakhoud-slip. Lekker luchtig is het wel, maar of dat nou de functionaliteit is die je zoekt…..

Vervolgens begint het ook nog is te regenen. Lekker met die leren jas, zijn je kleega’s ook blij mee; zo’n vieze stinkende lap half vergaan koeienleer aan de kapstok naast hun bureau. Als je dan eindelijk je fiets hebt weg gezet ren je naar de trein. Wanneer je een plek hebt gevonden werp je een vluchtige blik in de spiegel en zie je dat de mascara tot op je kin zit en je kapsel makkelijk voor natte dweil kan doorgaan. Fijn.

Wat als..
Dit was wat me bezighield. Totdat ik op mijn werk aankwam en de angst plotseling toesloeg. Ik heb nog steeds geen uitslag van de scan van vorige week. En ondanks dat ik geen negatieve uitslag verwacht spookte het even door mijn hoofd. De woorden die je niet wil laten vallen, maar die er diep van binnen altijd zijn: Wat als…..

Toen ik de eerste keer door onderzoeksmolen ging zei ik letterlijk tegen mijn moeder dat het allemaal wel los zou lopen. Hoe groot is de kans voor een 21-jarige dat het mis is? Onzin. Ik was er van overtuigd dat het met een sisser zou aflopen. Ik hield geen rekening met de wat als-optie. En toch werd dat de realiteit.

Ik was die uitgelopen make-upkop in één klap weer vergeten. Lekker belangrijk. Waar een mens zich allemaal niet druk om kan maken.

© Beeld: Privébezit

Gratis
Ik denk dat het woord ‘gratis’ de belangrijkste veroorzaker is. Zodra iets gratis is, komt al het gajes er op af. Vooral als zo’n feest een hele dag duurt en iedereen aan het einde van de dag zo lam als een tientje is van alle drank, levert het al snel gedonder op. Als je €60 euro voor een toegangskaartje betaalt, kom je waarschijnlijk echt voor de muziek en de sfeer. Je gaat niet zoveel geld betalen om ruzie te maken, dan kun je beter op de hoek van de straat gaan staan.

Zo kan het dus ook
Bij concerten wordt er dus aanzienlijk minder ruzie gemaakt, lijkt het. Zo was ik eens bij het concert van Coldplay in het Goffertpark. By far het slechtst geregelde concert dat ik ooit meegemaakt heb. Toen we met tienduizenden mensen in het schemerdonker door welgeteld één uitgang moesten en de security in geen velden of wegen te bekennen was, dacht ik dat er vast wel iemand zou flippen. Maar nee hoor, iedereen liep rustig door. Zo kan het dus blijkbaar ook.

Je kunt het natuurlijk ook anders oplossen. Dave Grohl van de Foo Fighters is in het filmpje hieronder helemaal klaar met een vechtende fan. Hij besluit er wat van te zeggen….

© Beeld: Getty Images

Geen plaatjes graag
Uit onderzoek is gebleken dat lichamelijke versieringen zoals piercings en tatoeages nog steeds een afknapper zijn bij sollicitatiegesprekken. Men vindt dat deze versieringen ‘niet stroken met het professionele imago die een werknemer moet uitstralen.’ Werkgevers beoordelen dus niet alleen je leiderschapskwaliteiten of je competenties maar zeker ook je uiterlijk.

De top vijf
Naast de plaatjes op je lijf of het staal in je gezicht zijn er nog een aantal dingen die niet echt bevorderlijk zijn voor je promotie. Probeer niet met je ogen te rollen van: ‘Duh’! Hier komen ze:

Belemmeringen voor je promotie zijn onder andere:

1.    Piercings
2.    Een slechte adem
3.    Een zichtbare Tatoe
4.    Slordig haar
5.    Te casual gekleed

Voor veel van deze dingen zijn hele simpele oplossingen te verzinnen natuurlijk. Laat je in ieder geval nooit zo te grazen nemen als de sollicitant in dit filmpje:

© foto : Getty Images

Het eerste wat ik doe als mijn wekker gaat is richting het koffiezetapparaat strompelen. Pas als de eerste kop gezet is, kan ik de confrontatie met m’n verkreukelde spiegelbeeld aan.

Zure automaatdrab
Vroeger vond ik koffie niet eens lekker. Ik was een gelegenheidsdrinker. Ik dronk het omdat mijn vriendinnen het dronken en ik er dan bij hoorde. Maar door de jaren heen is het zwarte goud ook voor mij onmisbaar geworden. Ik gok dat het gebeurd is toen ik ging werken. Als je maar vaak genoeg een kopje zure automaatdrab weet binnen te houden ga je alle andere koffie vanzelf ook waarderen. Behalve Senseo dan. Dat is eigenlijk ook geen koffie, maar lauwe pis met een donker kleurtje. Niet dat ik weet hoe dat smaakt, (nee echt!) maar dit stel ik me erbij voor.

Ik vind het heerlijk om op zondag een percolator op het vuur te zetten.  De geur van verse koffie die zich langzaam door het huis verspreidt terwijl de broodjes in de over liggen. Maar voor de doordeweekse shot espresso ga ik graag voor een elitaire juppenbak Nespresso.

Kop in het zand
De koffie van George & Co. heeft sowieso een onuitstaanbare aantrekkingskracht op me. Ik ben de natte droom van de marketing afdeling van die toko. Eén keer heb ik het in mijn hoofd gehaald om uit te rekenen voor hoeveel euro ik aan koffie in de kast heb staan. Mijn advies: doe het niet! Draai je om en denk aan iets anders. Het is nog niet te laat om je hoofd in het zand te steken en jezelf voor te houden dat deze koffie altijd nog goedkoper is dan de koffiecorner om de hoek.

© Beeld: Privébezit

Wij hebben onze beste, meest creatieve én interactieve producties van het afgelopen half jaar gebundeld in een BEST Of VIVA. Met video’s, animaties, audio fragmenten en slideshows en al het andere dat een digitaal magazine onderscheidt van de papieren versie. Al dat fijns kun je kopen voor maar 79 cent. Een buitenkansje, dachten wij zo.

Inhoud Best of Viva
-    Het decennium overzicht & nog meer bewegende covers
-    Relatie irritatie – onze eerste touch & swipe productie
-   10 Geboden der Social Media
-    Schuif de doos open!
-    Maxi-jurken!
-    Ben Saunders met én zonder
-    Fotogenie(k) – Nederlandse topfotografen voor en achter de camera
-    Helemaal fan-tas-tisch – met video’s van de fans van Jan Smit, Gordon en Guus Meeuwis
-    De ontplofte cavia – Haarproblemen? Wrijf over de cavia’s!
-    De agenda van een stalker
-    Chez Christina A. –  kwijl mee met het interieur van Christina A.
-    Ik wil geen sex! + Filmpje

En nog veel en veel meer ..NU TE KOOP VOOR € 079 CENT.

P.S. De volgende Viva op iPad ligt op 15 juli in de app store.

© Beeld: Privébezit

Liefde en haat
De een doet het puur uit liefde voor zijn of haar idool. De ander wil gewoon laten zien dat hij of zij goed kan acteren. Het leukste zijn de filmpjes waarin iemand compleet in de zeik wordt genomen. Vaak zijn die filmpjes over de top en vreemd genoeg is het vaak een man die een vrouwelijke artiest nadoet of andersom.

Kaf van het koren
Als je een beetje in You Tube rommelt zijn er duizenden filmpjes met karikaturen van Justin Bieber, Madonna, Michael Jackson en noem maar op. De meeste zijn overigens echt mega slecht maar er zijn er een paar die toch wel grappig zijn. Een van de meest bekende impressionisten is denk ik wel Weird Al Yankovic. Weird Al maakt al jaren videoclips na van de meest bekende artiesten en liedjes.
Enkele video’s van Weird Al zijn:

1. Amish Paradise ( Parodie op Coolio – Gangsters Paradise)

2. White and Nerdy ( Parodie op Chamillionaire – Ridin Dirty)

3. Fat ( Parodie op Bad – Michael Jackson)

4. Eat it ( Parodie op Beat it – Michael Jackson)

5. Smells like Nirvana ( Parodie op Nirvana – Smells like Teen Spirit)

6. Like a Surgeon (Parodie op Madonna – Like a Virgin)

Op You Tube vind je nog veel meer van Weird Al. Ik geef toe dat niet alles even goed of grappig is. Zijn laatste werk vond ik echter wel weer hilarisch. Kijk maar naar dit volgende filmpje:

© foto: Getty Images

Fan van Amanda
Ik keek ‘Echte Meisjes in de Jungle’om Britt. Mijn liefde voor haar begon toen ze toegaf fan te zijn van Amanda van ‘De Gouden Kooi’ (serieus, wie is er nu fan van Amanda?). En ik bleef kijken om haar geweldige opmerkingen.

Trekpaard
Britt is tof. Britt zorgt ervoor dat er nog wat te lachen valt op de televisie. En dan bedoel ik niet eens dat ik haar uitlach. Nee hoor, want ondanks Britt’s ietwat domme opmerkingen heeft ze wel het doorzettingsvermogen van een trekpaard.

Als je ‘Echte Meisjes in de Jungle’ hebt gevolgd, weet je vast nog wel dat Britt degene was die met twee zware backpacks en een luchtvochtigheid van 90% zonder te morren die jungle door banjerde. En dat zij -terecht- degene was die de finale won en ervandoor ging met het prijzengeld (en een broodje hamburger).

Wees voorbereid!
En je kunt er over zeggen wat je wil: Ze heeft het nog behoorlijk ver geschopt. Zo mag ze meedoen aan deel twee van ‘Echte Meisjes In De Jungle’, wordt uitgenodigd in veel spelshows en heeft zelfs een single opgenomen. Soms denk ik dat ze eigenlijk heel erg slim is en dit een grote truc is waar we allemaal zijn ingetrapt.. F*cking vet! (be prepared op de slechtste clip en het slechtste nummer die je ooit gehoord hebt)

© Beeld: Still uit filmpje

Kijk en huiver
Isabelle is een verfilming van het gelijknamige boek van Tessa de Loo en wordt geregisseerd door Ben Sombogaart. Hij regisseerde ook De Storm, De Tweeling en Bride Flight. Je kunt de thriller vanaf 21 september in de bioscoop zien.

Hieronder kun je alvast de trailer van Isabelle zien. Ik vind hem al behoorlijk spannend. Kijk en huiver.

© Beeld: Still uit filmpje

Oogjes toe
Om de een of andere reden is mijn verhuisbericht nog steeds niet doorgekomen bij Klaas Vaak & co.

Alles maalt maar door je hoofd en het wordt gek genoeg ook steeds aantrekkelijker om je hoofd tegen de muur te slaan in de hoop dat je dan misschien toch je ogen even dicht hebt. Voor je het weet kijk je naar de wekker en besef je dat je net zo goed gelijk op kunt staan. Weer een nacht voorbij.

Iedereen heeft er vast wel eens last van, maar tot nu toe heeft niemand me de gouden tip kunnen geven.

CC foto: sabrina eras

Memories
‘Een ondernemend jongetje’ zei mijn moeder eens. Klimmen in bomen, op hekken, rennen, enorme kraters graven in de zandbak, ik bewoog vroeger als een bezetene. Altijd was ik buiten. Met weer en wind. Zo ook toen ik de eerste keer André Hazes hoorde. Uit de radio van twee bouwvakkers die op de parkeerplaats naast ons huis bezig waren. De gezette vent stond mee te bulderen op het eerste Hazes nummer in mijn, nog korte, leven. Ik ging op de rand van de zandbak staan en keek over de coniferen naar het tweetal.

Flashback muziek
Daar houdt de memorie op. Op zichzelf geen opvallende gebeurtenis in het leven. Toch zie ik het steeds voor me als ik dat nummer van Hazes hoor. Die poort, die tuin, die zandbak, mijn blauwe schoentjes, het rode schepje en die massieve bouwvakker die Hazes stond te jodelen. Hier dan mijn zondag-terugdenk momentje:
Adré Hazes met kleine jongen.

© foto: Getty Images

Hoewel ze pas een paar maanden bezig is heeft ze al veel bereikt. Twee grote hits, een 3FM-award, een optreden met Marco Borsato en ze is het gezicht van kledingmerk WE. Niet slecht!

Kom meer te weten over Krystl
In mei tourde Krystl met een WE Fashion-caravan door Nederland. Gelukkig voor ons stopte ze toen ook heel even bij Sanoma. Onze collega’s van Style Today mochten haar interviewen.

Bekijk hieronder het interview en lees ook het interview met Krystl in Viva 26 (Nu in de winkel)

© Beeld: Still uit filmpje

Boos
Kijkend naar oude foto’s en bladerend door een zelf ingevuld toekomstdossier kreeg ik enorm veel zin om met spullen te gaan gooien. Nooit had ik erbij stilgestaan dat de toekomst, mijn toekomst, misschien niet zou zijn wat ik ervan verwachtte. Boos op de docenten die me nooit verteld hadden dat je niet altijd alles zelf voor het zeggen hebt. Dat hard werken alleen niet genoeg is. Diep van binnen weet ik dat dit onterecht is. Dat ik eigenlijk alleen boos ben op de kanker, maar het niet wil toegeven.  Het voelt onwerkelijk dat zoiets stoms en triviaals zoveel invloed op je leven kan hebben.

Voor en na
Ik besef me dat er voor mij nu nog maar twee periodes zijn. Voor de kanker en na de kanker. Elke keer als ik denk dat ik er ben, dat ik de kanker achter me kan laten, bijt het me in m’n kont. Het heeft me veel meer gedaan ik ooit had kunnen vermoeden. Met grote woorden keerde ik hier terug, dat er zoveel meer was dan die kanker, maar eigenlijk ben ik daar dus nog helemaal niet aan toe.

Alles wat ik nodig had
Terugkijkend op vroeger had ik alles wat ik nodig had. Ik was gezond en onbezonnen. Ik had niet heel veel vrienden, maar de vriendschappen die ik had waren meer dan goed. Samen konden we de wereld aan! Stom eigenlijk dat ik dat toen zelf niet zag.

Poooookpokpokpokpok
Ook zo een frappant iets is Twitter. We volgen elkaar massaal, tweeten en retweeten naar en met elkaar en lezen allemaal elkaars wissewasjes. In real life is dat vaak heel anders. In deze video zie je precies wat ik bedoel. De jongen in het filmpje test op straat, in real life, de functionaliteiten van onder andere Twitter en Facebook. Verbazing ten top:

© foto: Smith Collection

Hotspotten
Ook zo’n zin om de door ons geselecteerde adresjes persoonlijk te testen? Als je je nu aanmeldt, maak je kans op een weekendje hotspotten voor twee. Deze weekendtour langs de leukste adressen is inclusief lunch, diner, hotelovernachting, biosbezoek en een les bikramyoga. En het beste van alles: je toert van spot naar spot in een supergave cabrio! Benieuwd hoe dat eruitziet? Viva’s Shirley en Sophie gingen je voor en sjeesden per cabrio door het land. Bekijk hier het filmpje:

© foto: Bas Arps

Sister Wives
In de serie Sister Wives krijg je een kijkje in het leven van de familie Brown. De heer des huizes, Kody Brown is al jaren getrouwd met drie vrouwen. Onlangs trouwde hij vrouw nummer vier. Deze levenswijze heet Polyamorie, dit betekent dat je erkent dat het mogelijk is om van meer dan een persoon tegelijk te houden. In de serie Sister Wives kun je zien hoe dit er in de praktijk aan toe gaat.

Toevallig zag ik gisteren een interview met de familie Brown bij Oprah.

Trots
Kody zat er het hele interview een beetje trots bij en dat vind ik niet gek. Je moet kunnen lullen als brugman om dit voor elkaar te kunnen krijgen bij de vrouwen. Toch leek het me best een aardige vent. En die vrouwen zagen er ook tevreden uit. Ze hebben hier zelf voor gekozen en zijn gelukkig met de manier waarop ze leven, niets mis mee toch? Ook de kinderen vonden het geen probleem, zij ervaren het als normaal en vinden hun gezinsleven druk maar gezellig.

Geloofsovertuiging
Er was alleen een ding dat ik niet snapte. Niemand van Kody’s vrouwen hield er zelf meerdere mannen op na. Kody gaf ook aan dat hij het niet zou accepteren als ze het wel zouden doen. Dit heeft met hun geloofsovertuiging te maken.

Geloofsovertuiging of niet, het zou me toch een beetje steken. Ik zou het vrij lullig vinden dat alleen een man meerdere vrouwen zou mogen.

Lekker onoverzichtelijk
Aan de andere kant zou de situatie dan helemaal onoverzichtelijk worden. Zelf zou ik er niet aan moeten denken om mijn vriend te delen met meerdere vrouwen. En ik moet ik er al helemaal niet aan denken om drie mannen in huis te hebben, wat een drukte zeg.

Smullen
Toch moet ik toegeven dat ik zat te smullen bij alle fragmenten van Sister Wives op You Tube. Juist omdat het zo’n ver van mijn bed show is vind ik het reuze interessant.

Bekijk hier het fragment waarin Kody trouwt met vrouw nummero vier, Robyn. Lees ook het artikel over polyamorie in Viva 25 (vanaf vandaag in de winkel).

© Beeld: still van YouTube

Niet onder stoelen en tafels
Ik zal er geen doekjes omwinden, ik heb zeker meer dan 10 meubelstukken van onze blauw gele vriend. De rest van mijn inboedel zijn krijgertjes en kringloop.  Eigenlijk kan het me geen moer schelen. Mijn tafel is wit, de bank is oranje en de muur is metallic blauw. Jan des B. zou stil in een hoekje gaan zitten wiegen als hij wist hoe het er hier uitzag. Verder staat er een mooie semi-antieke buffetkast, maar de ereplaats in mijn woonkamer is gereserveerd voor Billy, mijn ideale boekenvriend.

Droom
Als kind van de jaren ‘80/’90 ben in opgegroeid met de sprookje van Disney en Lecturama (ping, u weet wel) en vanuit daar duurde het niet lang voordat mijn grote meisjesdroom geboren werd: een grote boekenkast mèt ladder.
Als ik Belle was geweest had ik het al veel eerder geweten. Wie boeit het nou dat de beste man last heeft van wat overbeharing: Hij heeft boeken, en hoe!

Potter en Tolkien
Als ik ergens binnenkom manoeuvreer ik me zo snel mogelijk richting de boeken, niets zegt meer over iemand dan een boekenkast. Wie of wat staat er en hoe staan ze gesorteerd. De twee boekenkasten in mijn huiskamer zijn natuurlijk gereserveerd voor boeken die gezien morgen worden. Alle guilty pleasures zoals Harry Potter, een serie doktersromannetjes en m’n dubbele versies van Tolkien staan natuurlijk veilig achter slot en grendel.

Billy en ik, ik en Billy. Ik denk niet dat we ooit gaan scheiden. Er is zoveel moois op boekenkast gebied, maar Billy zal altijd een speciaal plekje in mijn hart houden. Deze week dus een stukje home made boekenporno met Billy in de hoofdrol.

© foto: Privébezit

Poe Poe Pooh
Mij een beetje te hyper, maar sommigen halen er echt een kick uit. Kijk maar eens naar het volgende filmpje. Een tripje naar Disneyland neemt een bizarre wending als opeens de schattige figuurtjes van Winnie de Pooh totaal uit hun dak gaan. Het begint met een beetje licht hiphoppen. In het tweede deel barsten de troetelpopjes uit in een volledige ‘shuffelballade’. Ik lag krom. Daar kan ik dus om lachen. Ga ik nu ook shuffelen? Nee.

© foto: Still uit filmpje

Doei stereotype
Daar gingen we dan, op naar Amsterdam. Samen met Mellanie ging ik op weg naar de Spuistraat. Om zes uur waren we in Amsterdam, om acht uur begon het optreden. Wat doe je dan in de tussentijd? Juist: Shoppen! Daar sneuvelde gelijk een stereotype; ik kocht veel meer dan Mellanie. Het arme kind was helemaal gefrustreerd. Na een peptalk en een koffie liepen we tegen acht uur richting Bitterzoet.

Magisch sfeertje
Eenmaal binnen liepen we een trap af naar een de zaal. Het was een klein en intiem zaaltje.  De gedimde lichten en rode glas-in-lood ramen brachten een magisch sfeertje. De perfecte locatie om een knus en tegelijkertijd spetterende performance neer te zetten. Toen we binnenkwamen was de zaal nog maar half vol. We dronken wat en zochten alvast een goed plekje. De zaal stroomde langzaam vol. Iets na negenen was het zover, de leden van Kissmekillme betraden het podium. Onze camera sprong aan.

Vrolijk, energiek en anders
De toegankelijkheid van de muziek viel ons gelijk op. Een goede sound die een prettige sfeer schepte. We hadden de nummers van het album al beluisterd voordat we naar het optreden gingen, maar wat bleek? Live was Kissmekillme nog veel beter! Vrolijk, energiek en anders dan anders, zo kunnen we de muziek het beste beschrijven.

Stilzitten is onmogelijk
De zaal luisterde eerst aandachtig naar de nieuwe nummers van het album, die achter elkaar werden opgevoerd. Na een korte tijd begonnen er mensen te dansen en te bewegen. Dat kon ook niet anders, het was onmogelijk om stil te zitten bij zulke lekkere feel-good muziek. Het podium van Bitterzoet in Amsterdam leek gemaakt voor de heren van Kissmekillme. De acht bandleden gaven zich helemaal en zaten zelf ook niet stil. Erg leuk om naar te kijken.

Aanrader
Veel sneller dan we wilden was de avond alweer aan zijn einde gekomen. Het was al met al een ontzettend leuke en zeer geslaagde avond. Het album is een aanrader voor iedereen die houdt van prettige feel-good muziek.

Nummers beluisteren
Wil jij meer weten over Kissmekillme en hun nieuwe album ‘V for Variety’? Kijk eens op hun website, hier kun je ook een aantal nummers van het nieuwe album beluisteren.

Kijk ook nog eventjes naar dit filmpje voor een kleine sfeerimpressie van deze avond.

© foto: Jonathan Kitchen

Echte vrouwenloop
Zondag 15 mei vond de 9e editie van de Marikenloop in Nijmegen plaats. Deze echte vrouwenloop kon natuurlijk niet plaatsvinden zonder de aanwezigheid van Viva. Driehonderd Viva-lezeressen gaven zich op. Zij renden vijf of tien kilometer voor het goede doel.

Rondom de Marikenloop werd ook van alles georganiseerd. Zo was er een groot terrein waarop allerlei standjes stonden. Vrouwen konden hier van alles kopen, krijgen en proeven. Alle Viva-vrouwen kregen een speciaal hardloopshirt van Asics en een goodiebag mee naar huis.

“Kom op Thea”
Thea Thijssen was een van de vrouwen die voor Viva liep. “Het was superfijn dat er zo veel supporters langs de route stonden aan te moedigen,” zegt Thea later. “Op m’n startnummer stond m’n naam en er werd af en toe door iemand in het publiek geroepen: ‘Kom op, Thea!’ Dat gaf me vleugels. Ik heb hele stukken met een brede glimlach op m’n gezicht gelopen. Het ging superlekker, ik haalde veel vrouwen in en m’n eindtijd is 28:41 minuten, heel mooi. Nu ik de smaak te pakken heb, wil ik volgend jaar de tien kilometer rennen.”

Bekijk hieronder een sfeerverslag van de Marikenloop en misschien zien we jou volgend jaar ook wel meelopen!

© Foto: Wout Jan Balhuizen

Ik heb niet de behoefte om in m’n blote kont over de dam te rennen (de Kalverstraat was druk zat), pijn te lijden(moet je eens een rondje chemo proberen, das pas een thrill) of om vieze dingen te eten. Ik snap ook niet zo goed waarom je dat soort dingen überhaupt zou willen doen, laat staan voor een camera.

Maar zo af en toe heb ik wel zin in een beetje actie. Leven op het randje, zodat je weet dat je nog leeft. Daarom en omdat mijn moeder het vast geen goed idee vindt (hoi mam) stond liften naar Parijs hoog op mijn lijstje.

Als je alle cowboyverhalen over koppensnellers even wegdenkt, goed oplet en niet als een kip zonder kop overal instapt, of in slaap valt, is het echt fantastisch.

De reis
Als je op tijd boekt kun je voor zo’n dertig euro in Parijs zitten, dus geldbesparing speelt niet echt een rol. De spanning dat je niet weet hoe de dag gaat verlopen, wie je tegenkomt en waar je heengaat bepaalt de reis. Iedereen heeft zo z’n eigen verhaal en een autorit met een totaal onbekende maakt vaak dat je over onderwerpen spreekt die je anders misschien niet zo snel zou aansnijden.

Na de lift gaat iedereen zijn weg, maar sommige personen of gebeurtenissen blijven je nog lang bij. *zweef modus aan* Het gaat niet om de bestemming maar om de reis. *zweef modus uit*

Vertrouwen
Misschien is het naïef, je vertrouwt immers of de welwillendheid en oprechtheid van een ander, maar juist dat maakt het ook zoveel beter dan het zitten in een muffe treincoupé. Wanneer je op de plek van bestemming alle bizarre en mooie verhalen met elkaar deelt besef je pas echt dat achter elk mens een verhaal zit.

Het grote nadeel van liften is toch wel de terugreis. Want eigenlijk wil je met je reiskater gewoon zo snel mogelijk naar huis en dat gaat niet altijd even makkelijk.

Soms wil ik veel meer dan dat ik ooit kan doen. Voordat ik doodga, het klinkt nu allemaal toch heel anders dan toen ik twintig was.

Wat staat er bij jullie op ‘de lijst’?

© Foto: Privébezit

Zelf je haar kleuren
Marjo, Anita en Liesbeth zitten al te wachten bij de receptie wanneer ik binnen kom. Deze drie enthousiaste vrouwen hebben elk hun eigen reden om mee te doen aan de workshop. Zo baalt Liesbeth er altijd zo van dat ze naast haar haren, ook vaak haar voorhoofd, oor en hoofdhuid voorziet van een kleurtje “Alsof je een helm op hebt” roept iemand. Marjo verft haar haren al jaren zelf, maar heeft altijd ruzie met de verf. Reden genoeg dus om eens van een expert te horen hoe het nu echt moet.

Voorpigmenteren & emulgeren
We worden hartelijk ontvangen door Emmi en Ingrid van L’Oréal Paris. Na koffie en wat lekkers beginnen we met een stukje theorie. Woorden als ‘emulgeren’ en ‘voorpigmenteren’ vliegen ons om de oren. Gelukkig zijn we maar met een klein groepje ‘studenten’ en krijgen we alle ruimte om vragen te stellen.

Driftig
Na een half uur is het zo ver: We mogen in de kappersstoel plaatsnemen. Samen met Ingrid kiezen we onze kleur uit. Driftig gaan we aan het werk, hier en daar krijgen we tips om het verven nog makkelijker te maken.

Wat doen ze nu echt in 30 minuten?
Toen de verf eenmaal in ons haar zat, werd de wekker op dertig minuten gezet. Maar wat doen deze vrouwen nu echt in dertig minuten? Kletsen! Over het werk, wonen en sporten. Er wordt flink gekletst en gelachen en de dertig minuten vliegen voorbij.

Verwend
Nadat onze haren zijn uitgespoeld en we ons haar in model hebben gebracht, lopen we met wapperende, glanzende manen weer richting de uitgang. Hier krijgen we ook nog een goedgevulde goodiebag mee! Het was een heerlijk ontspannende maar ook leerzame dag! Vanaf nu ben ik niet meer huiverig om zelf mijn haren te verven, het was eigenlijk best makkelijk!

Bekijk het filmpje hieronder om te zien hoe we het er vanaf hebben gebracht!

Filmpje gemaakt door WendyR

© Foto: L’Oréal Paris