Elke maand op Viva: minimaal één Viva 400-blogger én een 'maand van'-blogger. Op deze pagina vind je de blogs van gastbloggers die nú aan het schrijven zijn:
Roelien Luijt - oprichter van Shesports.nl.
Blanca van den Brand- relatietherapeute.
Oud-gastbloggers vind je in het archief!
CC foto: Giorgo Montersino
Het zag eruit als dé ideale baan. Ik zou als reisjournalist vier maanden lang betaald worden om door de Alpen reizen. Alles leek perfect! Totdat ik drie weken voor vertrek met Sander zoende..
Als we de gemiddelden moeten geloven, doen wij “het” 3 keer per week. Deze hardnekkige seksmythe verschaft seksuologen al jarenlang een niet-aflatende stroom cliënten en patiënten.
Hèhè, even rust om een blogje te schrijven. Dit keer vanuit de auto, rijdend over de Duitse snelweg. Ik ben op weg naar Davos in Zwitserland voor Big LePowski, een freeride ski evenement.
Ken je die momenten dat je je even ultiem gelukkig voelt? Alsof niets in de wereld ertoe doet, behalve je eigen geluk. Je zintuigen staan op scherp. Het lijkt alsof je buiten jezelf treedt, je kijkt naar jezelf en denkt: “Ja, ik ben gelukkig!”
Zo na de Olympische Spelen dreigen ‘wij kijkers’ in een *overdrijft lichtelijk* diep zwart gat te vallen. De sporters zijn terug in Nederland, het is nu écht klaar.
Je partner krijgt steevast gesimuleerde paniekaanvallen als je het hebt over “samenwonen”, “kinderen krijgen” of “onze toekomst”. De verklaring luidt: “Het ligt niet aan jou, maar aan mij”. “Ik ben er nog niet aan toe om me te binden”…
In tegenstelling tot veel vreemdgangers, liegen de cijfers er niet om. Er wordt veel vreemd gegaan. Heel veel zelfs. Sommige echtelieden houden er een enkel amoureus uitstapje op na, anderen zijn ronduit promiscue te noemen.
Je bent vurig verliefd. Je kunt je lol niet op. Maar dan. Plotsklaps dienen de eerste conflicten, meningsverschillen en twijfels zich alweer aan… Het-is-dit-het-nou-gevoel bekruipt je…
Het is heel spannend. Doodeng… Het is première. Bij het Ro Theater. De zaal zit BOMvol. Er staan talloze mensen op de wachtlijst. Mijn ouders komen, mijn studiegenoten komen, mensen uit het vak komen… en de PERS. Fuck, de pers ja…
‘Branden’, het stuk dat wij spelen (geschreven door Wajdi Mouawad), speelt zich af in Libanon en ergens in een Europees land.
Ik zit in de trein en ben kapot, ik heb de hele week gewerkt tot elf uur ’s avonds. Ik kom aan in Maastricht en er verschijnt een glimlach op m’n gezicht.
Hadden we maar een paniek-uitknop. Ieder moment dat je in paniek schiet, bijvoorbeeld als de scene die je speelt echt NIET goed gaat of als de regisseuse roept dat het te braaf is wat je doet of
Het is twee weken voor de première en deze week gaan we monteren. Dat is heel technisch werken. Het betekent ook heel lang op je beurt wachten.
Een nieuw jaar, een nieuwe maand, een nieuwe gastblogger en, beter laat dan nooit, voor mij tijd om afscheid te nemen.
Sinds een jaar zing ik. Ik bedoel, zing ik echt. Niet in de douche, maar echt voor een publiek. ‘Nas, in het 2e jaar ga je een solo lied zingen onder begeleiding’. Ik kies een lied uit en ik begin te zingen en het is best mooi.
Ik mag me nu gaan voorstellen en de eerste zin is bij deze getypt. Als de eerste zin getypt is, gaat het allemaal wel makkelijk. Zou je denken… Niet zeiken, DOEN!
Jawel, 2010 is begonnen en het is toch echt al (bijna) half januari. Tijd om de oliebollensloomheid af te werpen, en onze nieuwe gastblogger aan jullie voor te stellen!
Zaterdagavond. Buiten valt de sneeuw in dikke vlokken neer. Ik zit lekker warm binnen, bij een vriendin. Ik heb me genesteld in een comfortabele stoel, een goed glas wijn binnen handbereik. Haar man is de heerlijkste dingen voor ons aan het koken.
He dames, ik weet niet hoe jullie kerst is geweest, maar die van mij was weer heerlijk.
2009 ligt achter ons, 2010 is nog niet begonnen. We blikken terug, we kijken vooruit. Wie wordt er niet melancholisch van? Ik denk aan de dingen die gebeurd zijn, de kansen die ik gepakt heb, de mogelijkheden die ik heb laten liggen. Wat zal het komende jaar brengen?
Vorig jaar had ik tijdens de jaarwisseling rood ondergoed aan. Dat staat hier voor de wens voor liefde in het nieuwe jaar. Of het aan de keus voor mijn ondergoed lag weet ik niet, maar die wens kwam inderdaad uit.
Ik houd van muziek, ik houd van lekker eten, ik houd van hardlopen langs de Amstel, maar het meest van alles houd ik van op de bank met een boek.
