Ik sta niet bepaald bekend als een keukenprinses. Toch heb ik deze week maar liefst vier keer voor mezelf gekookt.
Fashionista’s gaan groen! Nee, we hebben het niet over de nieuwe mode kleuren. We hebben het hier over milieubewuste fashion.
Het weer wordt guurder. De bomen veranderen van kleur. Het seizoen wisselt. De modetrends wisselen mee. Weemoedig zwaai ik de zomerjurkjes gedag en blader ik door de pagina’s met wintertrends van Viva.
Dat ik de dam tot dam ga halen kan bijna niet meer stuk. Afgelopen zondag heb ik 15 km gelopen (nadat ik op stap was geweest) dus die ene kilometer extra moet ik ook gaan redden!
Naar een opening gaan van een nieuwe cupcakewinkel in mijn geliefde stad tijdens de ramadan. Het klinkt als een wrede marteling maar iemand moet het toch doen.
Thuiskomen, bah. Waarom is het altijd zo moeilijk om terug te keren naar je ‘oude’ leven, en wie zegt eigenlijk dat dat moet? I’ll keep on living the good life, en zeg nee tegen sleur!
Ik vind tante zijn helemaal geweldig! Ik knuffel en kus mijn nichtje zo vaak als ik kan. En ik vind het heerlijk om te kijken hoe ze in slaap valt.
Deze week zal de relaxte week voor dé dag worden. Ik ben vijf dagen naar Spanje geweest en heb daar voor de verandering een keer genoten van de zon in plaats van de regen.
Mijn neefje van vijftien heeft vorige week een voetbaltoernooi gewonnen op school. Vier uur lang voetballen voor gratis bioscoopkaartjes.
Een van de leukste facetten van reizen is, vind ik, het ontdekken van meerdere en erg van elkaar verschillende plekken. Ik kan met zekerheid stellen dat dit in Istanbul goed gelukt is.
Regelmatig zeggen mensen die niet vasten dat je beter geld kunt geven aan armen in plaats van te vasten. Dit is een veelgemaakte misvatting over de ramadan.
…als ik denk aan de najaarsmode. Maar er wordt alweer druk gezocht naar kleding om de koude maanden door te komen. Winterjassen, UGG Australia boots en een topper: regenlaarzen!
Vriendin S. reageert in shock op mijn ramadan jammer dan blog.
‘Je schrijft over seks Mer!’
‘Nou, ik ben gewoon getrouwd hoor. Dan mag dat.’
Ik was 16 jaar, bijna 17, toen ik – zielsalleen – naar de andere kant van de wereld vloog. Het avontuur tegemoet.
De telefoon gaat over. Mijn oom neemt op. Shit.
‘Waarom bel je zo vroeg?’
‘Vroeg? Het is 12 uur geweest hoor!’
Alsof er een gat in de tijd is geslagen, zo voel ik mij. Het congres begon met het ontmoeten en beter leren kennen van heel, heel, heeeel veel mensen.
Ik mis je. Ik zeg het niet vaak genoeg, misschien heb ik het wel nooit gezegd omdat jij me altijd vraagt of ik je mis maar nu mis ik je echt.
19 september, dat is de datum die omcirkeld staat in mijn agenda. De komende maand moet ik hier naar toe gaan werken, hopelijk dit keer pijnvrij.
Vanaf morgen blogt Linda iedere week over haar voorbereidingen voor die ene dag, waarbij ze in een zo kort mogelijke tijd van Amsterdam naar Zaandam gaat rennen.
Vandaag kreeg ik een onwijs lekker cadeautje van vriend B. Een soort zuiveldrankje met Bountysmaak, dit smaakte als een van de zeven kokoswonderen, het staat in ieder geval in mijn kokos top tien.
Ik heb een eetprobleem. Niet zo een waarbij je heel veel eet en alles uitspuugt of waarbij je helemaal niks eet. Mijn probleem met eten komt alleen voor in buffetrestaurants en all-you-can-eat sushirestaurants.
