Zangeres, tekstschrijfster en model.
* Motto: schoenmaker hou je níet bij je leest.
* Giovanca in vijf woorden: Mooi, slim, grappig, duizendpoot, aardig.
Meer Giovanca:
Giovanca's eigen website
Giovanca's hyvespagina
Giovanca heeft geblogd van 1 december 2008 t/m 7 mei 2010.
Bovengenoemde informatie betreft deze periode.
Het is tijd om los te laten. Ik háát loslaten. Ik hou het liefst alles met beide handen en voeten vast; mensen… situaties. Met ‘dingen’ loslaten heb ik niet zoveel moeite. Maar al het andere, pff.
Het duurt ongeveer even lang als een zwangerschap. In het begin ben je dol enthousiast, daarna ga je het fysiek voelen (niet altijd feest) maar eenmaal daardoor heen is álles, maar dan ook álles in jou gericht op die ene dag, dat ene moment. Nieuw leven. De geboorte.
Voor degenen die Viva 11 van de afgelopen week in huis hebben, jep, de uil is echt. En ja het was eng, want het is per slot van rekening een uil, maar het was zó’n cool idee, dat ik me vermande en met Joep op de foto ging.
Onze enige-echte-supermuzikale-blogger Giovanca sleept de een na de andere prijs in de wacht…
“Zoeneh! Zoeneh! Zoeneh!” Iedereen in de kamer kijkt ons aan. Gniffelend en met glinsterende ogen. Honderden zweetdruppeltjes verzamelen zich rond mijn haargrens…
Ineens stond Frank Boeijen voor mijn neus. Ik schrok me rot. Een cameraploeg volgde. Een hoop kabels en snoeren. Ik trok snel mijn koptelefoon van mijn oren en stelde me voor. Helemaal van mijn a propos.
Gezellig. Mijn moeder vroeg me vanochtend waarom het zo lang duurde voor ik blogde!? Gelukkig had ik een excuus. Druk met de foto’s voor het cd boekje en de videoclip van mijn eerste singel. Hectisch?
Misschien weten sommigen van jullie het nog. Mijn fairy godmother keerde na jaren terug naar haar geboortestad Dallas en mijn wereld stortte even in. Het had wat voeten in de aarde, maar in januari had ik haar weer heel eventjes terug…
Toen ik drie weken geleden door Kaapstad reed, hing ik constant met mijn hoofd uit het raam om lokale marktjes te spotten. De chauffeur begreep er niks van.
“Hey, Giovanca!” fluistert een vriendelijke stem in de drogist. “Ken je me nog? Van de sportschool! Ja, ik volg je carrière hoor, te gek, vooral je enthousiasme! Ik ben daarom zo benieuwd naar dingen waaraan je je ergert, want daar schrijf je niet vaak over…”
Het verbaast ons natuurlijk niets dat Viva’s enige echte Giovanca er met de eer vandoor is gegaan… Jawel, deze prachtige dame heeft vrijdagavond de ELLE personal Style Award gewonnen!
Zo sta je ’s ochtends bibberend je koffer uit de achterbak van een taxi te trekken en zo sta je ’s avonds ineens met diezelfde koffer op een vreemd vliegveld.
Een tijdje geleden zat ik zomaar ineens rond middernacht met Remco Campert in een auto. Van Nijmegen naar Amsterdam, een onvergetelijke rit…
Daniëlle schreef afgelopen week al een blog over de 3FM-acties rondom het Glazen Huis dat dit jaar in Groningen stond. Ook ik mocht een bijdrage leveren en dat ging ongeveer zo…
Het is alweer een tijdje geleden! Allereerst hoop ik dat jullie allemaal hele goede kerstdagen hebben gehad. Het jaar is bijna om en ik wil jullie ontzettend bedanken voor een jaar lezen van mijn blogjes. Ik ga nog niet weg hoor! Heb nog van alles te vertellen ;- Dus ik ga gewoon maar ergens beginnen!
Naomi schreef vandaag al over de forummers die zich inzetten voor Het Glazen Huis. Maar ook één van de bloggers helpt mee met geld inzamelen voor het Rode Kruis.
Ik heb hem hier op schoot, de Volkskrant van maandag 7 december. Op de voorkant staat een foto van Koningin Beatrix, die de dag ervoor in Carré de eenmalige voorstelling Claus! bijwoonde. Hoe ik de brok in haar keel zag en de mijne voelde…
Marleen schreef er drie weken geleden nog over. Naarmate je ouder wordt, openbaren er zich steeds meer eigenschappen die je ergens tijdens het wasdom van je ouders hebt overgenomen. Mijn vraag is alleen.. moet dat nu al?
In de blog die ik ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van Viva.nl schreef, vertelde ik over de nacht waarin mijn zusje van een prachtig kindje beviel. Tien jaar later, op zaterdag 8 november, rond 3 uur s’ nachts race ik haar weer tegemoet. De baby komt!!
Tijd moet je ‘maken’. Niemand kan je echt vertellen hoe (alhoewel, ene Steve Taylor maakt er een hele wetenschap van), maar kennelijk is het gewoon een kwestie van doen. We hebben het bijna allemaal druk…
Morgen is het eindelijk zover: de limited edition van haar album ‘Subway Silence’ ligt vanaf dan in de winkels!
Lieve lezeressen. Het is veel te lang geleden! Mijn excuses. Midden in de voorbereidingen van mijn nieuwe plaat, schrijf ik me werkelijk scheel aan songteksten (ik droom nu ook in Engelse zinnen, very disturbing!) en staat mijn computer vol met halve logjes.
