Voor veel moslims zitten de dertig dagen zonder voedsel, vocht en vrijen (béétje vreemde woorden maar leuk voor de 3 v’s ;-) ) er weer bijna op. Morgen wordt het sukerfeest gevierd!
Het roze lintje staat wereldwijd symbool voor de bestrijding en bewustwording van borstkanker. Het lint heeft zelfs haar eigen glossy: deze maand verschijnt die weer!
Dat was wel even schrikken gister, toen ik op internet las dat mijn vriend de Sint niet naar Nederland kon komen in verband met de crisis! Hehe…
Volgens mij leef ik best duurzaam. Het probleem is alleen dat ik, en dat zal wel aan mij liggen, niet precies weet wat er precies onder ‘duurzaam’ wordt verstaan. Laat ik dat eerst eens uitzoeken.
Loop jij altijd zonder cash op zak en chip/pin je alles? Maak deze week dan een uitzondering: stop wat kleingeld in je zak en hou je ogen open.
Heeft iemand het al gezien? Het programma Blootgewoon van de KRO? De kijkcijfers schieten nog steeds de pan uit. Ik ben benieuwd wat het vanavond gaat worden.
Denk je er wel eens aan om vrijwilligerswerk te doen, maar heb je daar eigenlijk weinig tijd voor (over)? Misschien is het een idee om bloeddonor te worden. Dat kost heel weinig tijd en je helpt er toch mensen mee.
Pink Ribbon zet zich al jaren in voor de strijd tegen borstkanker. In oktober ligt het nieuwe magazine weer in de winkel. Om het tijdschrift te promoten wordt er een tv-spotje gemaakt. Wil jij hier wel aan mee doen?
Dat we bij Viva niet opkijken van wat bloot, zijn jullie inmiddels vast wel gewend. Heel verbaasd was ik ook niet toen ik te horen kreeg dat onze hoofdredactrice jurylid is bij het nieuwe kro-programma ‘Blootgewoon. Naakt met een missie’.
Voor een middag voel ik me het middelpunt van het universum. Waar ik ook kijk: mensen langs de kant. Rijen dik. De muziek schalt, ik klap mijn handen op de maat. Spontaan klappen de mensen aan de kant mee in het ritme.
Iedereen krijgt zijn ’15 minutes of fame’ riep Andy Warhol in 1968. En inderdaad, er zijn veel mensen die kortstondig beroemd zijn. Benieuwd hoe dat is? Drie van die mensen doen hun verhaal deze week in Viva.
Lieve lezeressen, ohw mijn excuses. Hectiek doet vreemde dingen met je. Máár ik zit zowaar op een stoel, achter de computer met een kop thee en praat/schrijf jullie graag bij over de gebeurtenissen van de afgelopen week.
Het leuke/nuttige van Twitter is hier al vaker besproken. De stichting Isabella Foundation gebruikt de berichtenwebsite nu voor een campagne-marathon; 42 uur, 19 minuten en 5 seconden achter elkaar Twitteren over hun missie.
Toen ik nét bij Viva begon te bloggen, schreef ik een stukje over de reis die ik naar Sierra Leone heb gemaakt met MTV en Plan Nederland. Vooral deze week denk ik er weer veel aan terug. Op 19 juni geven we namelijk een enorm concert voor meisjes in ontwikkelingslanden. En één van de meisjes uit Sierra Leone is net in Nederland geland!
De regels van het Vivaforum worden door sommigen gehaat, door anderen uitgebuit en door ons gehandhaafd. Achter elke regel zit een reden, wat in de meeste gevallen neerkomt op het oplossen of voorkomen van een probleem.
HIV is hip. De laatste paar weken duiken overal posters van BN’ers in abri’s op. Daarnaast kun je bij de stoerdere afdeling van H&M, T-shirts aanschaffen met teksten die nog het meest er uitzien als de eighties shirts van Wham!. Safe sex is ‘in’.
Eind januari was ik te gast in ‘De wereld draait door’. Ik liet trots m’n gitaar zien aan Matthijs, vertelde over mijn ‘onderonsje’ met minister Plasterk en mocht precies één minuut van een liedje spelen. En dat kreeg een bijzonder staartje……
Zondag vond ie weer plaats in een super warm Vondelpark: de Viva Mama-bakfietsrace. Een groot succes, met heel veel lezers en parkbezoekers als publiek. 50 Viva Mama lezeressen raceten op bakfietsen door het park. Voor de prijzen, maar vooral vanwege het goede doel: Orange Babies.
Jullie hebben de aankondiging ervan vast al een aantal keer de revue zien passeren; de Viva Mama bakfietsrace. Opgeven kan helaas niet meer, het is namelijk al vandaag. Maar aanmoedigen natuurlijk wel.
Ik ken maar weinig mensen die niet hopen op een schonere wereld. Toch ken ik ook een hele hoop mensen die daar weinig aan bij dragen. Ik moet toegeven, ik ben daar een van. Verantwoord en milieubewust shoppen is namelijk zo gemakkelijk nog niet. Toch vind ik het belangrijk, vandaar deze blog.
Vooral voor de moeders die gereageerd hebben mijn vorige blog ‘Veel te jong om ziek te zijn’, heb ik Frederiek gevraagd om een gastbijdrage te schrijven in mijn blog. Eerder vanmiddag heb ik uitgelegd wie Frederiek is. Hier haar verhaal:
Voorlopig mijn laatste foto van de Kilimanjaro. Na een rustige nachtvlucht van Kilimanjaro International Airport naar Amsterdam ben ik sinds zaterdagochtend weer op Nederlandse bodem. En de lente, heerlijk!
