Goeiemiddag! Ga er maar even goed voor zitten en kraak die creatieve hersencellen, want we hebben weer een foto voor je; deze week is ‘Wat moet dat voorstellen’ een verzin én win editie!
Het is vrijdag en dat betekent: tijd voor een goeie Vrijmibo (vrijdag middag borrel) én een nieuwe foto! De vorige onderschriften – onder de foto van de donzige viervoeter – waren weer ‘om te giéééren’ (G. Joling) , de leukste reacties hebben we voor je op een rijtje gezet.
Mode gaat ver, soms tot in haar extreemste vorm. Schoenen met een hak van varkenspootjes of hele krokodillen die verwerkt zijn tot een tas.Tja, het is maar waar je van houdt.
Vorige week was de aftrap van de foto-onderschrift-wedstrijd: ‘Wat moet dat voorstellen?’. We mogen het gerust een succes noemen, want er zijn een hoop creatieve reacties achtergelaten onder de blog en op het forum! Maar zo grappig als ze waren, zo moeilijk was de keuze om de aller, allerleukste inzendingen eruit te pikken.
Op de catwalk werd twee jaar geleden de penis al in het zonnetje gezet met een speciale broek die de contouren van de piemel weerspiegelde. Nu krijgt de heer des huizes een warmer ontvangst met een nieuw accessoire: de peniswarmer.
Door Najib Amhali werd Jan Jaap van der Wal ooit aangekondigd als blonde god uit Leeuwarden. Zelf kan hij zich daar niet zo goed in vinden.
Huishoudelijk werk is niet leuk en stofzuigen al helemaal niet, maar ik vind het altijd nog leuker dan het schoonmaken van het toilet.
Onze zoon begon zich onlangs te interesseren voor het begin van zijn leven. Hij weet dat zijn moeder en ik daar iets mee van doen hebben. Hoe we dat dan precies aan hebben gepakt, daar wilde hij wel het zijne van weten.
Zoals ik woensdag al zei: ik ben een hopeloze romanticus. Soms. Niet altijd. Alleen op Valentijnsdag. Ach, wie hou ik voor de gek: ik ben een romanticus op werkelijk iedere dag van het jaar
Op kantoor vonden ze mij vandaag maar raar. Ik liep op mijn sokken rond. ‘Hé, held op sokken. Waarom draag je geen schoenen?’
Als je een blok ijs op een bevroren vennetje gooit, dan hoor je geluid dat aan science fiction films doet denken.
De algemeen heersende opvatting onder vrouwen is dat wij mannen het maar gemakkelijk hebben met ons plasapparaat. Maar er komt heel wat kijken bij de lozing van water, ureum en anorganische zouten zoals wij mannen dat doen.
Wij liepen door de winkelstraat op weg naar mijn broodje döner, want ik had mijn collega gebeld en het volgende tegen hem gezegd: ‘Ik heb echt ontzettend zin in een broodje döner
Een tijdje geleden verzandde ik -zonder het zelf te willen- in een ingewikkelde Facebookdiscussie.
Er gingen mails over en weer tussen mij en een vriendin. We probeerden af te stemmen waar wij met onze partners ergens zouden gaan eten. Ik deed een voorstel: sushi. Dat vond zij geen optie.
Al een paar maanden was ik ze meer dan beu. Die schoenen. Van die halfhoge mannenlaarsjes. Een collega zei laatst nog dat ik van die gave schoenen had
Er stond boerenkoolstamppot met worst op het menu. We gingen aan tafel zitten. De magnetron piepte en daar kwam een bord uit met daarop twee dampende rookworsten.
Op de school van mijn kinderen sta ik bekend als de grapjespapa. Dat is niet iets waar ik over wil opscheppen. Veel liever was ik ‘die lieve papa’ of ‘die leuke papa’, maar op één of andere manier mocht het niet zo zijn.
Deze blog is misschien niet zo geschikt voor mensen van middelbare leeftijd die een carrière als volkszanger nastreven. Deze bevolkingsgroep is namelijk slachtoffer van mijn gevoel voor humor. Daar ga ik het nu even over hebben.
Naar aanleiding van het interview met Tygo Gernandt in de Viva van deze week, schreef tekstschrijver Martin Gijzemijter van gedichtendsite Vijftwaalf spontaan een spottend SinterklaasVERS.
Mijn vrouw en ik hebben het huishouden onderling verdeeld. Zij doet de dingen die ik liever niet doe, zoals het toilet en de badkamer. Ik doe de dingen die zij niet leuk vindt