Freelance (web)redacteur (van augustus 2010 tot maart 2011)
* Zijn motto: Vind je eigen kracht
* Jan in vijf woorden: kalm, yogi, nieuwsgierig, enthousiast, verliefd op Amsterdam en gebruikt vaak meer woorden dan vijf
Vorige week schreef Elvan haar laatste blog voor viva.nl. Dit kunnen we natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan.
Waar is de romantiek als je tot je knieën in de koeienstront staat? Als je voor dag en dauw op moet om voor de dieren te zorgen?
Een nieuwe caravan, een verjaardag, de eerste zonnestralen in de lente of een uit de band gesprongen borrel. Mijn Amsterdamse familie vindt altijd wel een gelegenheid om iets te vieren.
Sinds een week ben ik zwerver. Wel zelf gekozen, ondanks dat, het is soms een eenzaam bestaan.
Als ik iets weggedoken onder mijn capuchon in de regen de Dam oversteek word ik aangesproken. “Please sir, can you help us?”
Vrienden noemen me soms een gezondheidsfreak met zoete uitstapjes. Weken kan ik mijn tanden zetten in wortels, slurp ik magere soepjes en kauw ik op Knäckebröd.
De dagen na Sinterklaas en Kerstmis is het druk op marktplaats.nl. Het aanbod spullen stijgt iedere minuut. Spontaan worden massaal afgedankte cadeaus te koop aangeboden.
Als kind was het voor mij een enorme happening. Het optuigen van de kerstboom. Mijn moeder had wel altijd één regel; niet voor 15 december het huis in.
Huppelende homo’s (waaronder ik), tienermeisjes met hun ouders, meidengroepjes en verkleedde stelletjes. Allemaal kwamen zij naar Ahoy om het fenomeen Lady Gaga te ervaren. En dat was het, een ervaring.
Ingewerkt worden door de stagiaires. Kun je het je voorstellen? Toen ik in september bij viva.nl begon, had ik deze luxe.
Vandaag kruip ik het liefst een dagje diep onder de dekens. Het is koud, ik ben blut en ik moet nog zoveel doen. Na zo’n kleine dipdag kan ik er morgen weer helemaal tegenaan. Maar wat als je leven één grote somberheid is?
Met een Gouden Kalf op zak, een stem als een nachtegaal en een bekende vader zul je denken dat de toekomst voor je klaarligt. Maar is dat wel zo?
Toen ik met mijn hond door het park liep zag ik ze zitten. Lekker dicht tegen elkaar aangeschoven, saampjes op een bank.
Bij importbruiden denk ik meteen aan Katja, Tanya, Nikita of Svetlana. Regelmatig ontvang ik van deze vrouwen van Oost-Europese afkomst ongevraagd speelse mailtjes in mijn mailbox.
Voor mijn eerste ervaring met een man zat ik diep in de kast. Nooit eerder was ik een homotent binnengestapt. Ik dacht er niet eens aan. Zo’n donkere plek met alleen mannen die maar een ding van je willen….niet mijn idee van een vermakelijke avond.
‘Ik word maar niet ongesteld!’ vertelt ze mij. Allebei 16, net begonnen met seks en dan dit! Hoe kan dat? We hebben het toch veilig gedaan?
Mijn vriend is een echte ‘newsaholic’. Zonder Journaal, Netwerk en Nieuwsuur zal zijn leven een stuk slaapverwekkender zijn. Het houdt hem letterlijk wakker namelijk.
Stel je bent 21 en je ontdekt dat je borstkanker hebt. Wat doe je dan? Aan het begin van een mooi en vruchtbaar leven vol toekomstdromen is de realiteit dan ineens bikkelhard. Het overkwam Wendy begin 2009.
