Viva Mama 2 ligt nu in de winkel. Op deze pagina vind je alle blogs met betrekking tot kinderen en - uiteraard - het tijdschrift.
Viva Mama is bedoeld voor (al dan niet zwangere) vrouwen met kinderen van 0-4 jaar, ‘met een blik, die verder reikt dan de wieg alleen’. Abonnee worden? Je kunt kiezen voor een abonnement op alleen Viva Mama, of een combi-abo: Viva én Viva Mama. Hier vind je meer abonnementsinfo.
Viva Mama vind je ook op Twitter en op Hyves :) Of kijk ook eens op het forum!
PS Het volgende nummer ligt vanaf 28 april in de winkel.
Tijdens de eerste perswee dacht ik nog, “Dit-wil-ik-nooit-meer!”. En dat terwijl ik tijdens mijn zwangerschap enorm nieuwsgierig was naar de pijn van de bevalling.
Het is Sinterklaasavond. Geen surprises op tafel, maar een verzameling sissende bakjes gevuld met mini-slavinken, gehaktballen en kipfilet.
Je kent de spotjes van kindermishandeling vast wel. Bijvoorbeeld die van een meisje dat in haar eentje over straat loopt en de zin ‘Rot jij maar op!’ met zich meesleept. Tragisch.
Ruim negen jaar na de leeftijd waarop je officieel je rijbewijs mag halen, was het voor mij zover: ik mocht het roze papiertje in mijn portemonnee stoppen.
In de witte doos met het rode kruis rommel ik wat, op zoek naar paracetamol. Dat zit bij mij thuis als poeder in een zakje. Het lost lekker snel op in water en is bovendien een goed excuus voor mij om die pillen niet te hoeven slikken.
Gisteravond was het dan zover: de eerste zwangerschapsyogales met partners – alleen heb ik er geen. Dus dat was… Tja.
Je kent het vast nog wel van vroeger. Toen je nog op de basisschool zat, of nog eerder, toen de basisschool nog lagere school heette.
Afgelopen vrijdag ontving ik een sms’je vanaf het oppasfront, “Irem staat!”. Terwijl ik in de trein onderweg naar Utrecht zat, trok mijn dochter zich op aan tafel en stond rechtop! Jullie begrijpen dat dit wereldnieuws is.
Een aantal jaar geleden heb ik als trainer voor een groep getalenteerde acht- en negenjarige voetballertjes gestaan. In drie seizoenen pupillenvoetbal kun je een hoop meemaken, maar de grootste verrassing komt pas later.
Mijn kleine baby wordt vandaag 2. Mijn kleine baby die eigenlijk nooit klein is geweest. Na een week pastte ze al niet meer in maat 56.
Mijn zoon stak zijn vinger uit naar de fiets met afbeeldingen van Kabouter Plop er op. Hij is vijf, binnenkort is de Plopfase voorbij en wij zien het al gebeuren dat hij dan niet meer op die ’stomme fiets’ wil.
Het is tijd voor een bekentenis: door mijn angelschap ben ik met mijn echte nick minder op het forum te vinden dan voorheen.
Vorige week heb ik een kaart in de bus gekregen van de dierenarts. Hij is gericht aan de baasjes van beagle Struin (11). Ze mag weer op komen draven voor haar jaarlijkse prikje.
Het zou je maar gebeuren, dat je wordt gebeld door Schiphol, met de vraag of je nog langskomt om je koffer op te halen, terwijl er toch echt een koffer achter in je auto ligt.
Op de dag dat het kabinet viel, werd Irem één jaar oud. Hieperdepiep, op alle fronten werd het een dag om nooit te vergeten. Terwijl iedereen bij elke ‘hoera!’ de handen in de lucht gooide, voelde ik mijn baarmoeder als vanouds weer samentrekken.
Gisteren ging hij in première: ‘The Lovely Bones’. De nieuwe van Hij-van-The-Lord-of-the-Rings!
Mijn dochter is niet bang, ze doet bang. ‘Papa, ik ben bang in het donker.’ Donker is hetzelfde als licht, maar dan met je ogen dicht, zeg ik dan.
Hier in het westen zijn veel dingen anders dan in het hoge noorden. Een voorbeeld daarvan zijn de bussen. Hier zijn bijna alle bussen voorzien van schermen met de haltes en tijd, maar dat is niet het enige wat op de schermen verschijnt.
Zoals ik jullie rond Sinterklaas al vertelde is mijn schoonzus zwanger. En dat maakt bij mij meer los dan ik had gedacht.
Het zal je maar gebeuren als man zijnde: je krijgt een verzoekschrift van de rechtbank omdat de moeder van je kind je voor de rechter sleept. En dit terwijl je niet eens weet dat je überhaupt vader bent.
Overal om mij heen zijn kinderen: ik woon in een kinderrijke buurt, vrienden hebben kinderen, familieleden hebben kinderen (waaronder de leukste nichtjes van de hele wereld), kinderen zijn onontkoombaar.
Ik was vanochtend om half zeven al uit de veren. “Het is zondagochtend hoor!!” zeg ik tegen Irem. Vanuit haar bed kijkt ze me met twee dikke snottebellen aan. Haar gezichtje is bedekt met een laag opgedroogd snot.
