De laatste tijd is er veel opschudding geweest over illegaal downloaden. Maar is het binnenhalen van muziek en films wel zo schadelijk voor de industrie als ons wordt voorgehouden?
“Zoeneh! Zoeneh! Zoeneh!” Iedereen in de kamer kijkt ons aan. Gniffelend en met glinsterende ogen. Honderden zweetdruppeltjes verzamelen zich rond mijn haargrens…
Ik wilde wel eens een lesje Zumba volgen. “Onderzoekt alles en behoud het goede” zegt de bijbel. En ook al bestond er nog geen Zumba toen de bijbel werd geschreven, ik neem aan dat die uitspraak ook voor danslesjes geldt.
Raar fenomeen is dat: mensen die voortdurend staan te ouwehoeren tijdens live concerten. Ze betalen om een bandje te zien spelen, waardoor je verwacht dat ze die band willen hóren…
Ineens stond Frank Boeijen voor mijn neus. Ik schrok me rot. Een cameraploeg volgde. Een hoop kabels en snoeren. Ik trok snel mijn koptelefoon van mijn oren en stelde me voor. Helemaal van mijn a propos.
Je zou maar in Amsterdam wonen..en van 3 tot en met 7 maart vrij zijn. Dan zou je vijf dagen lang moeiteloos naar dance festival ‘5 days off’ kunnen gaan. Om daar bijna een week lang allerlei grote dj’s binnen de elektronische muziek te horen.
Waar ben ik aan begonnen, toen ik enthousiast deze rubriek leven in blies. Leuk idee al die sporten uitproberen, maar je moet het dan ook echt gaan doen!
Het is misschien moeilijk voor te stellen, met die gure wind en natte troep om je oren, maar over een half jaar kun je toch echt weer met de zon op je porie naar muziekjes luisteren bij Lowlands! Het is pas 20, 21 en 22 augustus, maar ergens naar uitkijken kan nooit kwaad
Er is niets dat mijn leven zo intens veranderd heeft sinds ik muziek ontdekt heb. Ik wil er eigenlijk ook geen kwaad woord over schrijven. Toch doe ik het, want het heeft zo zijn nadelen.
Gezellig. Mijn moeder vroeg me vanochtend waarom het zo lang duurde voor ik blogde!? Gelukkig had ik een excuus. Druk met de foto’s voor het cd boekje en de videoclip van mijn eerste singel. Hectisch?
Ik zing graag. Op de fiets door de stad, wachtend op de trein, onder de douche of in het theater.
Sieneke gaat dus voor Nederland naar het Songfestival. Ze werd uitgekozen door Pierre Kartner op de grote TROS-Songfestivalavond. Ik heb het te doen met Sieneke. Want iedereen kotst op haar. Terwijl: wat kan zij er aan doen? We wisten al lang wat we zouden krijgen.
Misschien weten sommigen van jullie het nog. Mijn fairy godmother keerde na jaren terug naar haar geboortestad Dallas en mijn wereld stortte even in. Het had wat voeten in de aarde, maar in januari had ik haar weer heel eventjes terug…
Volgende week is het weer zover, dan barst het feestgedruis weer los in het zuiden van het land. Carnaval… persoonlijk heb ik er weinig mee.
“Lady GaGa is fán-táááás-tisch!” riep een collega vorig jaar. “Nóóit van gehoord”, dacht ik. Ik leek de enige te zijn… Nee, het afgelopen jaar ben ik niet zo met muziek bezig geweest.
Eigenlijk vierde platenlabel Motown vorig jaar al zijn 50 jarig bestaan, maar in Nederland gaat het feestje nog even door. ‘Dancing in the Streets’ in het Luxor Theater in Rotterdam is een ode aan al die Motown-hits.
Hiphop met een Nederlands sausje. Dat was het idee achter de hiphop-workshops die presentatrice Evelien Bosch en haar vriend Mark in Oeganda gaven.
De Amerikaanse actie voor hulp aan Haïti heeft 40 miljoen euro opgeleverd. Maar wacht eens: de Nederlandse actie voor hulp aan Haïti heeft óók 40 miljoen euro opgeleverd! Is dat niet een heel klein beetje raar?
Als net-geen-groupie-fan van Michael Jackson vond ik het helemaal niet leuk dat er een programma genaamd ‘My name Is Michael’ kwam. Hij is nog maar net dood, en nu al zo’n programma? Ik besloot niet te kijken.
Liefdesverdriet is ronduit klote. Je voelt je waardeloos, alsof je simpelweg bij het grofvuil bent gezet.
Sinds een jaar zing ik. Ik bedoel, zing ik echt. Niet in de douche, maar echt voor een publiek. ‘Nas, in het 2e jaar ga je een solo lied zingen onder begeleiding’. Ik kies een lied uit en ik begin te zingen en het is best mooi.