Ik resideerde deze week in Friesland, om in een vakantiehuisje mijn boek te schrijven. Ik zat in Stavoren, waarmee ik mijn vrienden de gelegenheid gaf om zoveel mogelijk ‘vrouwtje van Stavoren’ grappen te maken.
Ondanks dat – of misschien wel omdat – ik een nogal excentrieke kledingkeuze heb, ga ik graag naar de Amsterdam International Fashion Week (overigens sneuvelt vanaf dit jaar ‘International’, want ja, dat is het ook niet).
Maandag 25 juli 2011. Blue Monday is er niets bij. Het was een heftig weekend en de kranten komen ruimte te kort.
Toen ik mijn eerste koophuis kocht in 2004 voelde ik me de koning te rijk. Ik kon in mijn eentje een huis kopen. Wat een weelde, wat een vrijheid. Ik heb All the women independent van Destiny’s Child grijsgedraaid in die dagen.
Noem het toeval, maar vorige week nog griste ik uit nieuwsgierigheid bij de Lidl een foldertje mee waarop een Caribische cruise prijkt voor duizend euro.
Kan iemand mij vertellen waarom misdadigers zoveel rechten hebben? Natuurlijk: het zijn ook mensen, en ze zijn nog altijd ‘verdacht’ tot zij ‘schuldig’ zijn bewezen. Maar kom op.
Het leven van een journaliste is soms een beetje kluizenaaresque. Alleen op je kamer, met koffiezetapparaat en je laptop. Maar áls we dan ook eens naar buiten mogen…
Het is augustus 2009 als Laura Dekker aankondigt een zeiltocht rondom de wereld te willen maken, in haar uppie in de Guppy.
Terwijl jij je outfit naar de stomerij brengt, de flessen bubbels in je winkelwagen zet of de oliebollen in het vet laat zakken, gooien wij er op het laatste moment nog een eindejaarsblog uit!
Er zijn mensen die geloven dat in 2012 de wereld zal vergaan. Ik geloof er niet in, maar als het waar zou zijn, dan kan 2011 worden gezien als de generale repetitie.
Ook 2011 kende weer veel hoogte- en dieptepunten. Deze keer in Viva op de iPad: een verzameling terugblikken. Ontroerende interviews en aangrijpende verhalen, maar ook groot geluk, zelfoverwinningen en successtory’s.
Na een scheldkanonnade tussen twee Bekende Nederlanders schreef Martin Gijzemijter een gedicht over pure matennaaierij!
Er ligt een lap leer in mijn mond en wanneer ik tussen de lege drankflessen, over de bierdopjes uit bed probeer te klimmen, staat er een denkbeeldige man met een moker op me in te slaan. Ik drink nooit meer, zeg ik tegen mezelf.
Overmorgen is het zo ver! Maanden lang smeken en preken komt tot een fantastische einde: de lancering van Viva’s Naked Issue voor Blue Ribbon.
Beste dratsen, drengels en cocosmakronen, knurdels, knurften en kwezels. Dit is geen poging om nieuwe figuranten voor Harry Potter te verzinnen, dit is retroschelden.
Minister Marja van Bijsterveldt wil dat ouders meer betrokken zijn bij de school van hun kinderen. Ik las het, en moest meteen aan heel veel dingen denken.
In mijn tas vind je geen bijzondere dingen. Hoewel ik de rubrieken waarin vrouwen hun tas uitstallen vroeger best leuk vond, ga ik geen artikel schrijven over de inhoud van mijn handtas.
Haal die wodka-tampon maar uit je achterste we hebben iets nieuws bedacht! Dump de Sint Maarten meuk in een teiltje en doe er wat drank bij: een nieuwe rage is geboren. Tieners smikkelen massaal van de met alcohol doordrenkte snoepjes.
Schuren, slijpen, slijmen of schuifelen: generaties lang doen we het al. Maar het schuren van toen, is niet het schuren van nu.
Noem mij een modebarbaar, maar die collectie van Versace voor H&M hè? Waarom wil iemand in de rij staan voor een legging met Hawaii-print?
Een studente uit Boxtel is overleden nadat ze in het centrum van Tilburg werd aangereden. Ze stak over op haar fiets en werd geramd door een auto.
Er hangen slingers in de kamer van het verzorgingstehuis. Honderd, dat is ook een hele mijlpaal. Zo’n mijlpaal zelfs dat de burgemeester langskomt. En ik, journalist, ik mag optekenen wat mevrouw zoal heeft meegemaakt de afgelopen eeuw.
