Patricia werkte als redacteur en interviewer voor vrouwenbladen, zoals Blvd. en Elle, scheef het boek Liefde onder Vuur en is nu chef reportage bij Viva.
* Haar motto: Willen is kunnen
* Patricia in vijf woorden: schoenentic, blut, schrijven, zachte g, perfectionist
* Twitter: @VivaPatriciavdb
E-mail: patricia@viva.nl
Met open mond las ik dit weekend in Volkskrant Magazine over ene juffrouw Jo. Ze heeft geen wasmachine, maar doet de was in een teil met een wasbord.
Station Amsterdam Zuid was ooit een van mijn veilige zones. En met veilige zones bedoel ik: plekken waar ik niet in de verleiding kom om kleren te kopen.
Nu ik niet meer winkel, heb ik tijd over. Om mijn shoploze bestaan toch een beetje leuk te maken, vul ik die tijd met het kijken naar series.
Maandag: vandaag begint mijn mini-experiment: elke dag één miskoop dragen.
Ik zag het colbert vorige zomer hangen in een winkel in Granada en was meteen verliefd. Op de baggy pasvorm, maar vooral op de kleur blauw.
Ik ben bang voor bankafschriften. Als er eentje in de bus valt, raap ik hem met een steen in mijn maag op en leg ik hem direct op het stapeltje andere ongeopende enveloppen.
Ik heb een nieuw woord geleerd: chiconoom; iemand die stijlvol is zonder (veel) geld uit te geven.
Geloof het of niet, maar ik heb vannacht dus gedroomd dat ik aan het winkelen was.
Elke ochtend sta ik voor mij kast en denk ik: wat zal ik nu weer aandoen? Niet omdat ik niets heb, maar omdat ik mezelf dus dwing elke werkdag iets anders aan te trekken.
Ik heb al verkering, maar mocht het nieuwe liefje van Jennifer Aniston zich ooit aan mijn voeten werpen, dan ben ik de moeilijkste niet.
Ik hoor het mijn moeder nog zeggen: nooit versleten onderbroekjes dragen en nooit bh’s en slipjes die niet bij elkaar horen.
In mijn familie gaat het verhaal dat ik ooit drie dagen achter elkaar heb gehuild. Het was 1986 en carnaval was net afgelopen. Eentje die ik nooit zal vergeten.
In mijn winkelmandje van de online shop van H&M zitten twee witte kussenslopen. Natuurlijk heb ik bij het openen van de site even gekeken naar de nieuwe collectie voor de zomer.
Omdat ik voor mijn werk alles lees wat los en vast zit, kan ik soms even geen letter meer zien.
Afgelopen donderdag had ik het ineens: winkeldrang. De onbedwingbare behoefte om mezelf te trakteren op iets nieuws.
Het is januari. En zodra de kerstversiering is opgeborgen, ontwaakt mijn innerlijke shopjunkie normaal gesproken uit haar winterslaap – zover deze ooit slaapt, heet dat.
Afgelopen zomer. Broeiende hitte in het centrum van het Spaanse Malaga, waar ik met mijn vriend op vakantie ben. Terrassen met gesoigneerde Spanjaarden die zichzelf koelte toe wapperen met waaiers en nippen van een goed glas wijn.
