PetraK
Freelance journalist, schrijfster en veellezer.
* Petra in iets meer dan vijf woorden: letterliefhebber, wannabe sportief, vindt heel veel interessant, verveelt zich daarom nooit, reist graag en vooral met de trein.
Petra's website
Petra's twitter-account
Twee jaar geleden begonnen een paar vrienden een recensiesite. De bedoeling was lekker veel freebies binnen te halen, net als beautybloggers. Dat is vooralsnog niet zo goed gelukt.
Afgelopen zondag verschenen negen Viva-loopsters aan de start van de Marikenloop: vijf voor de 5, vier voor de 10 kilometer. De een beter getraind dan de ander, maar allemaal even gemotiveerd.
De meeste mensen houden hun stemgeluid op een heel beschaafd niveau. Maar ‘de meeste mensen’ is niet iedereen, en zoals wel vaker vallen de uitzonderingen op z’n zachtst gezegd (bwaha) nogal op.
Baal je weleens van je baan? Dan zou het kunnen dat je lijdt aan sleur, in welke zin van het woord dan ook. Dit boek belooft je ervan af te helpen.
Alsof er nog niet genoeg keuzestress bestaat in het leven van een aanstaande bruid, moest ik afgelopen vrijdag ook nog eens kiezen welke naam ik wilde hebben.
Een roman is in de eerste plaats een verhaal. Toch? Nou nee, niet altijd.
Het begint er nu echt om te spannen: over minder dan twee weken staat het Vivateam aan de start van de Marikenloop in Nijmegen. Zijn we er klaar voor?
Nooit gedacht dat ik nog eens heimwee zou hebben naar een supermarkt. Maar dat is dus wel wat ik nu heb.
Astrid Harrewijn is een door de wol geverfde chicklitschrijfster. Ineens lijkt ze het genre zat en stapt ze over op een soort vrouwenthriller.
Ik geloof dat ik een stokpaardje heb. Het heeft te maken met gewichtszaken. Vandaar dat er bij vier superslanke vrouwen die over hun gewicht praten (deze week in Viva) alarmbellen afgaan in mijn hoofd.
Het is momenteel de Week van het Luisterboek. Een boek luisteren had ik nog nooit gedaan, dus ik dacht: laat dit een mooie gelegenheid zijn om dat uit te proberen.
Geduld is niet mijn sterkste punt. Daar had ik beter bij kunnen stilstaan voor ik een nieuwbouwhuis kocht.
De ondertitel van het boek De virtuele spiegel is ‘Waarom Facebook ons ongelukkig maakt’. Maar het is niet Facebook dat ons ongelukkig maakt: we doen het helemaal zelf.
Twee dagen spierpijn, dat was het bemoedigende resultaat van een hardlooptraining met Annamarie Thomas afgelopen vrijdag.
Omdat ik door mijn vriend ten huwelijk ben gevraagd (en ja heb gezegd) kwam voor mij de droom van elke vrouw uit: ik mocht een trouwjurk uitzoeken. Nounou, wat een feest.
Je kent haar waarschijnlijk van haar boekrecensies op Viva.nl, maar wat je misschien nog niet van haar weet, is dat Petra Kruijt zelf ook al verschillende titels op haar naam heeft staan.
Met de lente in aantocht haal ik elk jaar weer het idee in mijn hoofd dat er planten in huis moeten.
Het was vriendschap op het eerste gezicht tussen Daphne Timmers en haar hartsvriendin Daphne, toen ze elkaar ontmoetten op de redactie van het Haarlems Dagblad. Dat is niet meer overgegaan. Totdat Daphne tijdens een gezamenlijke vakantie om het leven kwam.
Vorige week reed ik netjes met 125 kilometer per uur over de linkerrijstrook om een paar vrachtwagens en andere langzaamrijders in te halen. In mijn achteruitkijkspiegel bevond zich plotseling een beuker.
Soms heb ik zin in een lekkere thriller. Zo bloedstollend dat je tot diep in de nacht doorleest en van je stoel vallen als je erachter komt hoe alles in elkaar steekt. Zo’n boek is dit niet.
Elke ochtend staat hij voor ons klaar op station Meppel. Krantman, met een stapel gratis kranten over zijn arm. Zodra ik hem passeer haalt hij er eentje af en kijkt hij me vriendelijk aan.
Bert Natter zat al bijna twintig jaar in of om het boekenvak toen zijn debuutroman Begeerte heeft ons aangeraakt verscheen. Dat hij na al die tijd en zo veel boeken toch nog dacht iets toe te kunnen voegen, daar heb ik bewondering voor.