Ik resideerde deze week in Friesland, om in een vakantiehuisje mijn boek te schrijven. Ik zat in Stavoren, waarmee ik mijn vrienden de gelegenheid gaf om zoveel mogelijk ‘vrouwtje van Stavoren’ grappen te maken.
Daar sta ik dan, ingeklemd tussen tienduizenden Egyptenaren op het Tahrirplein. En hoe later het wordt, hoe moeilijker de mannen hun handjes weten thuis te houden…
‘Welkom bij de perfecte plek om de helft van je geld te spenderen.’ Breed glimlachend wijst de Egyptenaar naar zijn schappen vol gammele waterpijpen, glimmende mummiebeeldjes en andere prullaria. ‘Maar de helft?’, schateren we over onze schouder.
Na 22 jaar geen zwarte, gele, groene of pimpelpaarse piste te hebben gezien, stapte ik op de latten.
Ik was vorige week even weg. Want ik zat dus op Mallorca. Met allemaal wielrenners. En daar kwam mijn afwijking weer aan het licht.
Slangenbezweerders, verhalenvertellers, gesluierde, maar ook high-fashion-vrouwen: Marrakech is net zo sprookjesachtig als veelzijdig. Met deze Viva-aanbieding maak je een superleuke stedentrip naar de parel van Marokko.
Eindeloze goudgele steile zandbergen waar kamelen doorheen sjokken. En verder helemaal niets. Dat is wat ik me bij een woestijn voorstelde.
Afgelopen zomer. Broeiende hitte in het centrum van het Spaanse Malaga, waar ik met mijn vriend op vakantie ben. Terrassen met gesoigneerde Spanjaarden die zichzelf koelte toe wapperen met waaiers en nippen van een goed glas wijn.
‘Willen jullie echt met deze auto Jericho in? Onderzoekend wandelen de Palestijnse militairen rond de Landrover en gluren nieuwsgierig door de zijraampjes naar binnen. Mogelijk zien ze jullie voor Israëlische militairen aan. Dat kan gevaarlijk zijn.
Waarschijnlijk hangt kerst jullie zo onderhand de keel uit. Of lijkt het na een heftig Oud en Nieuw alweer maanden geleden. Toch wil ik er in dit blog nog iets over kwijt. Rond kerst in Israël zijn, vond ik namelijk een aparte ervaring.
Ik koop bijna nooit iets online. Kleding wil ik passen en de meeste andere spullen wil ik op z’n minst eerst aanraken, maar vliegtickets? Die kun je net zo goed uitprinten. En dat zou ik liever vandaag dan morgen doen.
Het is augustus 2009 als Laura Dekker aankondigt een zeiltocht rondom de wereld te willen maken, in haar uppie in de Guppy.
Altijd al willen weten wat je sterrenbeeld nou écht zegt over jouw kwaliteiten? Wat de vorm van je neus betekent en wat dat zegt over je persoonlijkheid?
Een leven zonder internet. In Nederland zullen de meesten het zich nog nauwelijks kunnen voorstellen.
Mensen willen ‘wat zien’ van de wereld en gaan de ‘ongebaande paden verkennen’. Ze vertrekken een paar maanden naar Amerika, Thailand of Australië, en blijven het liefst nog langer dwalen. De wereld wordt steeds kleiner. Rugzak om en niets is meer onbereikbaar.
Mijn hart klopt in mijn keel als ik tussen de woestijnduinen de witblauwe vlaggen met Davidssterren zie opdoemen. Snel verstop ik onze viezige paspoorten, net van de Jordaanse douanebeambte teruggekregen.
We zitten schouder aan schouder in de volle coupé. Hij frunnikt aan zijn stropdas en zijn knie wipt zenuwachtig op en neer. Dan bukt hij en pakt iets uit zijn koffertje. Ik hoor een klik gevolgd door gesis. Een muffe geur verspreidt zich.
Na twee maanden ver van huis, ben ik weer terug in ons vertrouwde herfstachtige Nederland. Ik laat de curry’s en rijstschotels even voor wat ze zijn en doe mezelf tegoed aan Hollandse kost. Een terugblik en recept!
Des te langer ik in Jordanië ben, des te meer vraag ik me af wat de Jordaanse koning er van vindt dat werkelijk overal in het gehele land foto’s van hem opduiken in de meest uiteenlopende outfits.
Wordt het vandaag skiën op die besneeuwde bergtoppen of gaan we in de zon liggen op het strand? Heerlijk, die dilemma’s waar je in de herfst en winter voor komt te staan als je in Andalusië zit. Via Viva en Eliza was here kun je er nu voordelig naartoe.
Ik zat donderdag in de trein. Op weg naar Leeuwarden, dus dan heb je volop de tijd voor het bestuderen van je medereizigers.
