Ik moet eerlijk zeggen dat ik in bad lag op het moment dat hij mijn telefoon even in zijn handen had. En juist op dat moment riep ik: “Lief, wil jij mijn telefoon even brengen?” Ik had namelijk al tien minuten mijn mail niet gecheckt, het werd dus wel weer tijd.

Ik moet iets bekennen: ik lijk verslaafd aan internetten met mijn mobiel.  Ik plaats regelmatig foto’s (gemaakt met mijn telefoon) en update mijn Facebook als ik in de auto zit. Mijn vriend wordt gek van me, omdat ik vaak aan het Wordfeuden ben. Hij heeft het ook een tijdje gespeeld, maar heeft er alweer genoeg van. Ik niet: ik speel het regelmatig. Ja, ook op het toilet.

Verder mail ik regelmatig met mijn vriendinnen. Naar één vriendin stuur ik drie of vier per dag een foto van mijn voeten. Of  ik nou onderweg ben naar mijn werk, in de wachtkamer bij de dokter zit of in de supermarkt sta. Voeten: check! Zij stuurt mij op haar beurt foto’s van haar voeten. Hysterisch? Jazeker. Maar wel leuk!

Nadat ik de toch wat confronterende opmerking van mijn baas terughoorde via mijn vriend, werd ik toch bang dat ik in sneltreinvaart afstevende op een noodzakelijk bezoek aan de zelfhulpgroep voor mobiel internet verslaafden. Ik besloot de proef op de som te nemen en deed een testje over mobiel internet-gebruik op Vrouwonline.nl en wachtte met trillende vingers op de uitslag.

Goed nieuws: ik blijk geen ’heavy user’. Ik ben zelfs een ‘light user’. Dat valt me reuze mee! Ik vraag me alleen wel af hoe dat nou precies zit. Als ik verder lees, blijkt dat het komt omdat ik geen filmpjes kijk of muziek stream op mijn mobieltje. Want dat kost natuurlijk veel meer MB dan even een mailtje sturen of een foto uploaden. Dus de volgende keer dat ik hoor dat ik internetverslaafd ben, kan ik zeggen dat ik nog steeds geen ‘heavy user’ ben. Voorlopig hoef ik die zelfhulpgroep voor mobiel internet verlaafden niet op te zoeken. Want als ‘light user’ is er vast nog niets aan de hand. Hoera!

Wil je ook weten wat voor mobiel internet-gebruiker jij bent? Doe de test op Vrouwonline.nl.

foto:Thinkstock

Mannen krijgen naar mijn idee vaker te horen dat ze niet romantisch zijn dan vrouwen. Wat geven we toch veel hints en wat pakken ze die toch nooit op, is een veelgehoorde klacht. Uit nieuw onderzoek blijkt echter dat de heren dat ook maar beter niet kunnen doen, want vrouwen worden achterdochtig als ze toch zomaar een keer worden verrast.

Sherlock
Gooi mijn klomp maar in de open haard, want die is inmiddels gebroken. Bij maar liefst tweederde van de vrouwen gaat er een belletje rinkelen als man- of vriendlief eens de moeite neemt om haar te verrassen! Krijgen we een keer een ontbijtje op bed, sexy lingeriesetje, uitgebreide liefdesverklaring of bos bloemen, vragen we ons direct af of hij iets te verbergen heeft. Vervolgens gaat zo’n zelfde percentage nog op onderzoek uit ook. Als een ware Sherlock Holmes wordt de Facebook-pagina en de mobiele telefoon van de arme man gecheckt.

Onlogisch
Zeg mij: waarom werkt het bij ons niet zoals bij mannen? Zij vinden het namelijk leuk om te worden verrast en zijn pas op hun hoede als we opeens veel minder aandacht voor hen hebben en geheimzinnig gaan doen. Dat klinkt toch veel logischer? Waarom moeten wij vrouwen altijd zo moeilijk doen en overal iets achter zoeken?

Natuurlijk zijn er partners die wél wat te verbergen hebben en hun schuldgevoel proberen af te kopen. Maar zouden dat er echt zo veel zijn als die tweederde? Ik geloof er niks van. Laten we beginnen bij onszelf: als je paniekerig wordt bij het eerste de beste attente gebaar, kan er ook iets mis zijn met je zelfvertrouwen. Probeer eens vaker stil te staan bij wat je hebt: een lieve vriend die het jou graag naar de zin wil maken!

Ik heb er eentje
Trots kan ik zeggen dat ik zo’n vent heb. Zo eentje die daadwerkelijk moeite voor mij doet. We wonen ver uit elkaar en hebben bizar drukke schema’s, maar hij zorgt ervoor dat hij me zo vaak mogelijk kan zien. Hij rijdt voor me om, trotseert files en staat tegelijk met mij belachelijk vroeg op.

Hij laat briefjes achter op mijn kussen, die ik dan ’s avonds als ik ga slapen vind. Hij werkt mijn berg afwas weg als hij weet dat ik een moeizame week heb gehad en op zie tegen die stommer dan stomste huishoudklus. Hij luistert naar me als ik ergens mee zit, of als ik gewoon even ongegeneerd wil klagen. Hij koopt originele kadootjes, is daar veel beter in dan ik. Hij vertelt me regelmatig hoe blij hij met me is en hoe mooi hij me vindt. Hij is mijn steun en toeverlaat, in alle opzichten.

Toegevoegde waarde
Dat soort acties en die momenten maken de liefde tot een toegevoegde waarde. Nu het leven alsmaar hectischer, vluchtiger en sneller lijkt te worden, zouden die kleine gebaren juist meer waardering moeten krijgen. Als voorvechter van Ware Liefde kan ik dan ook niet anders dan het voor de mannen opnemen. Voor deze ene keer dan.

Foto: Thinkstock

Porna van het volk
Porna is porno voor vrouwen, maar zoveel vrouwen is zoveel smaken. Niet gek dus dat de reacties op de vorige dvd nogal uiteenliepen. Zo vond de een de fragmenten te mannelijk en sukkelde de ander juist halverwege in slaap. Daarom wordt de dvd dit keer samengesteld door een porna-panel van Viva-lezeressen. Als je mee wil beslissen welke porna-fragmenten er uiteindelijk op de dvd komen te staan, kun je je nu nog aanmelden voor het grootste porna-panel van Nederland!

Wat wil jij zien?
Daarnaast zijn we benieuwd naar jullie pornokijkgedrag (en wensen), daarom vragen we jullie mee te werken aan het onderzoek. Klik hier om de porna-enquête in te vullen.

De Viva mét porna-dvd en het resultaat van het onderzoek ligt 14 maart in de winkel.

Foto: GettyImages.nl

Site van mijn dromen
Volgens een onderzoek onder 10.000 Nederlanders, willen vrouwen het liefst verleid worden Nick en Simon of door Chris Zegers. Dit meldt mijn lievelingssite ons, Nu.nl/achterklap (Waar waren wij zonder nu.nl/achterklap? Nergens. We zouden doelloos dobberende mensen zijn, op een grote woeste zee vol serieus nieuws en omlaaghangende mondhoeken. Basta.)

Een van de twee? Of allebei tegelijk?
Ik moest dit bericht even een paar keer lezen. Willen die vrouwen door Nick OF Simon verleid worden? En maakt het ze dan niks uit door wie? Of willen ze gewoon door ALLEBEI tegelijk verleid worden? Waarmee we qua seksuele dingetjes meteen een level verder zijn, natuurlijk.

Feit is dus dat er dus best veel Nederlandse vrouwen zijn die graag een trio willen met Nick en Simon. Vrouwen die de tekst van het lied ‘Rosanne’ dus iets te letterlijk nemen.

Lekker beachvolleyballen
Ik kan me hier maar moeilijk iets bij voorstellen. Vooropgesteld: ik ben dol op Nick en Simon. Vooral sinds ‘The Voice of Holland’ en ‘De Zomer Voorbij‘. Wat een grappige jongens. Altijd vrolijk, zo lijkt het. Ik heb dus ook sinds kort de vurige wens om een keer te komen logeren tijdens ‘De Zomer Voorbij’, zodat ik kan beachvolleyballen met ze, en bij het kampvuur een gevoelig liedje kan zingen. En verder de hele dag grappen maken in plat Volendams.

Dat zou ik allemaal met ze willen doen. Maar seksen? Echt seksen? Dat je dan roept: ‘kom eens hier met die dikke paling van je’ en dat zij dan allemaal sexy dingen tegen jou zeggen die je niet kunt verstaan omdat dat Volendams zo’n verrekte lastig dialect is? Dan kan ik zo twintig spannendere alternatieven bedenken.

Het ruikt hier naar de NS
Zijn Nick en Simon tegenwoordig het sexy neusje van de zalm? Loop ik achter wanneer ik nog altijd liever een iets sexiër, broeieriger type wil? Ik vind het leuke jongens, maar ze rieken toch een beetje naar Ik Hou van Holland, de NS, paling en senseo-koffie met een gevulde koek.

Ik zou graag een groter onderzoek willen. Onder alle vrouwen van Nederland. Want ik kan me gewoon niet voorstellen dat we dit willen met z’n allen. Het is vast een onderzoek in opdracht van de NS. Dat kán niet anders.

CC Foto: still uit filmpje

Schaamte voor seks
54% van de onderzochte vrouwen geeft aan alleen oppervlakkig over seks te praten met vriendinnen. De reden daarvoor is dat 61% de meeste dingen gewoon te gênant vindt om tot in detail door te nemen, en 15% vindt seks sowieso een privéonderwerp. Slechts 9% van de vrouwen vindt dat we heel open zijn over seks en onze seksualiteit.

Schaamstreek?
Maar we zijn nog erg onzeker. Ruim 70% is wel eens onzeker over haar bedprestaties en 16% schaamt zich voor haar vagina, en dan te bedenken dat ze in Afrika elkaars schaamlippen oprekken voor extra genot tijdens de seks. (Meer hierover in Viva 6.) Ondanks de onzekerheden is 57% zeer tevreden met haar seksleven.

Stoeipoezen
De Viva-vrouwen zouden wel stouter willen zijn. Bijna een derde (27%) zou meer willen experimenteren in bed. Maarliefst 70% schept daarom ook wel eens op over haar leven onder de lakens door het mooier te maken dan het is.

Gelukkig zijn er ook vrouwen die echt niets te klagen hebben. Die voelen zich vrijgevochten in bed en verleggen graag hun grenzen (48% + 18% meestal alleen met drank op). Toch schreeuwen de trotse dames alsnog niet van de daken dat zij een puike punani hebben. Kortom: onze vagina is vaak slachtoffer van schaamte en taboe. 77% van de vrouwen praat er met niemand over.

Zijn we dan toch niet zo open en vrij?

Meer over het onderzoek lees je in Viva 6 die vanaf vandaag in de winkels ligt.

© Beeld: GettyImages.nl

Verliefd op mij
Het ging eerst goed tussen hen, maar ongeveer vijf weken geleden ging het uit. Ik had nog heel veel contact met allebei. Joris was inmiddels ook een goede vriend geworden, maar op een gegeven moment merkte ik dat mijn gevoelens voor hem weer helemaal terugkwamen. Toen vertelde hij me dat hij, voordat hij iets kreeg met mijn beste vriendin, verliefd op mij was geweest en dat dit gevoel weer teruggekomen was nu het uit was met haar. Ik zei dat ik hetzelfde voelde. We waren hopeloos verliefd, maar ik durfde het niet aan mijn beste vriendin te vertellen omdat we wisten dat zij nog niet over Joris heen was. Toch vertelde ik haar hoe de vork in de steel zat. Ze zei dat ze het niet erg vond als Joris en ik een relatie kregen. Dus dat gebeurde.

Heel boos
Twee dagen later kwam mijn vriendin naar me toe om te vertellen dat ze heel erg boos was en me nooit zou vergeven wat ik gedaan had. Voor mij een reden om de relatie met Joris te verbreken, want ik wil haar niet kwijtraken. Maar nu, zo veel weken later, is ze nog steeds heel boos op ons. Intussen zijn Joris en ik niet bij elkaar weg te slaan en zijn we dus eigenlijk heel stiekem bezig. We voelen ons er heel schuldig over. Wat moet ik doen? Ik wil mijn beste vriendin niet kwijtraken, maar ik ben heel gek op Joris. Ik kan me niet voorstellen dat ik hem niet meer zou zien. Moet ik voor mijn beste vriendin het contact met Joris verbreken?”

Foto: GettyImages.nl

Dansend in zijn armen
Haar lichaam in zijn armen
ze legt haar vertrouwen in hem
haar emoties laat ze gaan
zonder woorden hoor je haar stem

als een zwaan slaat ze haar vleugels uit
geborgen en veilig in zijn armen
een moment als in de mooiste droom
hij doet haar hart verwarmen

haar ogen smelten voor hem
de muziek speelt mooi en zacht
ze is helemaal in de wolken
de eerste zoen is waar ze op wacht

VERS is een terugkerend item gevuld door de redactie, bloggers of lezers van Viva.nl. Heb jij ook een gedicht dat je wilt dit delen? Stuur dan een mailtje naar Kelly@viva.nl

Familie
Maar voor veel van mijn vriendinnen zijn familieleden een doorn in een oog. Zoals mijn vriendin Linda, die op haar 18e is weggevlucht uit haar kleine Brabantse geboortedorpje, omdat niemand haar Lady Gaga-outfits avant la lettre begreep. Ze voelt weinig verwantschap met haar familie, die gezellig op een kluitje in haar dorp is blijven wonen. Mijn andere vriendin Kitty heeft een ronduit rampzalige relatie met haar familie. Volgens Kitty positioneren haar familieleden zich tijdens verjaardagen en feestdagen in hun denkbeeldige loopgraven en vuren ze de ene na de andere vreselijke opmerkingen op elkaar af. ‘Kind, jij hebt lekker zitten snoepen, aan die stevige benen te zien.’ Of: ‘Heb je dit jaar weer geen promotie gemaakt? En: ‘Waarom lukt het jou nou niet om een man aan je te binden?’

Vrienden
Deze vriendinnen hebben hun familie afgezworen, en koesteren veel meer vertrouwen in hun vrienden als steun en toeverlaat. Vrienden hebben dezelfde interesses, ze begrijpen veel meer van je leven, ze zijn eerlijk en openhartig, en wonen bovendien veel dichterbij. Vrienden zijn alles voor Kitty en Linda. Net zoals je in Sex and the City of Friends zie je in hun levens nooit zussen, broers en ouders voorbijkomen. Steeds meer mensen verkiezen (oude) vrienden boven hun echte familieleden.

Framily
Het Amerikaanse begrip voor deze ontwikkeling is de framily: de zelfverkozen familie als sociaal vangnet. Ik vind het heel hip en modern, maar toch heb ik mijn twijfels bij de framily. Ja, moeders zijn irritant, vaders ongeïnteresseerd, en met broers en zussen kun je verdwaald raken in een uitputtende concurrentieslag. Maar wie gaat je verzorgen als je een gênante ziekte krijgt? Op wie kun je rekenen als de belastingdienst met een enorme aanslag komt? Ik denk bovendien dat bloed kruipt waar het niet gaan kan, en dus ook naar plekken waar je framily toch niet zo graag komt, zoals in de verloskamer of later in het bejaardentehuis. Maar wat vinden jullie daar eigenlijk van? Zijn jullie van de family of framily? Laat het ons weten door deze korte vragenlijst in te vullen, want we zijn nieuwsgierig naar hoe jullie daar in staan!

Klik hier om de enquête in te vullen!

© Beeld: Getty Images Tekst: Esma Linneman

Break-ups
Hadden we eerst nog hoop dat er ook heus showbizzhuwelijken bestaan die het tegendeel bewijzen, sneuvelen nu ook die één voor een. Neem een Jennifer Lopez & Marc Anthony en Demi Moore & Ashton Kutcher als verrassende break-ups, bijvoorbeeld.

Dé voorvechters van een lang en gelukkig sterrensamenzijn waren echter Johnny Depp & Vanessa Paradis en Heidi Klum & Seal. Helaas werd onlangs bekend dat ook aan die sprookjes een einde is gekomen.

Zonde
Hoewel menig vrouw staat te springen dat Johnny Depp de plaats van George Clooney als meest begeerde Hollywood-vrijgezel heeft ingenomen, vind ik het toch zonde. Johnny en Vanessa, maar ook Heidi en Seal, leken altijd hét voorbeeld dat een relatie of huwelijk in showbizzland wél kan slagen. Ik vond hen fantastisch. Ondanks alle verleidingen der showbizz, bleven zij elkaar altijd trouw. Zelden kwamen zij negatief in het nieuws. De roddels en achterklap gingen aan hun relaties voorbij. Heidi en Seal deden hun huwelijksdag zelfs elk jaar dunnetjes over, om hun liefde voor elkaar te vieren. Romantischer kan bijna niet!

Ruzie
Schijn bedriegt helaas toch, zo blijkt. Johnny en Vanessa schenen de laatste tijd zo vaak ruzie te hebben, dat hun veel-delig servies inmiddels volledig gesneuveld moet zijn. En Heidi zou Seals temperament inmiddels zo zat zijn, dat ze haar biezen heeft gepakt voordat ook haar kinderen last gaan krijgen van de woede-uitbarstingen van hun vader. Wie had dat gedacht van de zanger die zo bekend werd met zijn romantische rozenkusjes?

Who’s next?
Eigenlijk is het gewoon afwachten wie de volgende zijn. SATC’s Sarah Jessica Parker en Matthew Broderick wellicht? Will Smith en zijn Jada? Of toch David en Victoria Beckham, die toch al menig storm hebben doorstaan en alweer 12 jaar getrouwd zijn.

Als rasechte romanticus moet ik het niet van de showbizzhuwelijken hebben. Ik geef het ze ook te doen, dat leven onder een microscoop. Nee, ik kijk liever naar mijn ouders: de lieverds zijn al ruim 30 jaar getrouwd en nog altijd zielsgelukkig met elkaar. Doe mij dan maar die veilige anonimiteit.

Foto: GettyImages

Go Arie en zijn team
Ik vind het een goed programma, dat ‘Uit de Kast’. Je zou het liefste in een wereld leven waarin iedereen moeiteloos zijn of haar geaardheid aan familie en vrienden kan vertellen, maar zo lang dat nog niet voor iedereen een gemakkelijke boodschap is, is het goed dat Arie en zijn team de jongeren helpen en ondersteunen.

Korfbal
En vaak levert dat hele spannende en lieve televisie op. Zoals bij de jongen van afgelopen dinsdag. Niek vertelde aan zijn korfbalteam en zijn klas over zijn homoseksualiteit, en de wetenschap dat hij heel lang gepest is, maakte zijn actie alleen nog maar dapperder. Gelukkig reageerde iedereen hartstikke positief (de meisjes uit zijn korfbalteam: ‘dat lekkere ding dat laatst met je mee was naar de training, is dat je vriendje? Oh shit man, hij was echt vet knap!’)

Depressief
Maar toen ik online alvast de aflevering van komende dinsdag bekeek, sprongen de tranen mij in de ogen. Derk Anne is christen èn homoseksueel. Hij weet het al een tijd, en is daardoor lange tijd depressief geweest. Nu heeft hij zichzelf geaccepteerd, en is hij er klaar voor om het zijn christelijke studentenvereniging en zijn opa en oma te vertellen.

Als je er maar niks mee doet
Zijn opa en oma reageren zoals je dat van een christelijke opa en oma kunt verwachten. Maar hoe sommige van zijn studentenvrienden reageerden, daarvan sprongen de tranen in mijn ogen. Er waren erbij die hem het beste gunden, maar er waren er ook een heleboel die hem heus wel het beste gunden, mits hij geen praktiserend homo zou worden. Want dat mocht natuurlijk niet van God.

Liever niet
Waarmee dus gezegd: prima dat je op mannen valt, maar doe er maar niks mee. Stop het maar weg. Als je alleen, op je kamer naar foto’s van Jamai wilt staren, dan is dat okee, maar mocht je per ongeluk de liefde van je leven tegenkomen, dan hebben we liever niet dat je daaraan toegeeft.

Want we hebben onze naasten wel lief, maar alleen als het in ons straatje past. Anders pas je je maar aan.

Dan maar niet
Mijn hart brak. Die arme Derk Anne. Dit zijn je vrienden. Vrienden die zeggen dat ze het accepteren, mits jij je gevoelens maar wegdrukt. Wat zijn dan voor vrienden? En het ergste was dat Derk Anne, toen Arie hem een maand later opzocht, vertelde dat hij dat dan misschien maar zou doen. Niet praktiserend homoseksueel worden. Want het oordeel van zijn vrienden en familie telde wel zwaar.

Potje schreeuwen tegen de laptop
‘Nee!’ schreeuwde ik tegen mijn laptop.’Niet doen, Derk Anne! Je bent niet raar, zij zijn raar!! Er zijn genoeg mensen die je wel accepteren! Hoe kun je je leven nu zo laten bepalen door mensen die je overduidelijk niet eens het beste gunnen, al denken ze totaal in hun recht te staan!’

Ik was er een halve dag ziek van. Dat het nog bestaat zeg, anno 2012. Het is maar goed dat Arie en zijn team mensen zoals Derk Anne kunnen ondersteunen. Hij zal het hard nodig hebben.

CC Foto: elsie esq

‘Je riep me toch’, antwoordt mijn moeder. Verwikkeld in een droom, heb ik haar blijkbaar uit bed gejaagd. Dit is niet de eerste keer dat ik mezelf, en anderen, verbaas.

Lullen tussen de lakens
Tot op de dag van vandaag ben ik er nog niet overheen gegroeid. Maar gelukkig: soort zoekt soort. Vriendlief vindt het ook heerlijk om te knarsetanden en te brabbelen in bed. We spreken dezelfde taal, en al slapende geef ik hem reactie. Daarom nemen wij tegenwoordig onze nachtelijke ‘avontuurtjes’ op met de Sleep Talk Recorder.

Luister en huiver
Hoewel ik nog steeds bang ben dat ik gênante details over mezelf onthul aan de app, levert het de meest hilarische conversaties op over niets. Voor het gewenste resultaat moet je wel eerst de gevoeligheid opschroeven via de instellingen van de app. Bovendien zijn er ook nachten dat ik alleen het ritselen van de dekens ten gehore breng. Maar ondertussen heb ik een aantal grappige fragmenten verzameld in mijn favorieten (mijn vriend zal ik sparen):
- Dit is het verkeerde deel
- Hey dames
- Gebrabbel

Toppers
Wil jij meer fragmenten luisteren? In de toplist kun je vreemde en lachwekkende prietpraat van mensen over de hele wereld luisteren. Soms zelfs zo bizar dat ik me afvraag of dit echt in hun slaap is opgenomen…

Download hier de Sleep Talk Recorder voor Android (gratis) en hier voor iPhone (€0,79).

© Foto: Getty Images

Linksaf
Het was iets over half één en wij waren op weg naar mijn lunch. ‘Moet jij niet linksaf hier?’ vroeg ik, want hij had gezegd naar welke kledingzaak hij ging en rechtdoor lopen was om voor hem.

‘Nee, ik loop wel met jou mee.’

Samen zondigen
‘Neem je dan toch een broodje?’ vroeg ik hoopvol, want ik wilde liever samen zo’n smerig, vet broodje eten dan alleen. Het is niet alsof je met zijn tweeën de calorieën eerlijk deelt, dus eigenlijk slaat het nergens op. Maar toch voelt het beter om samen te zondigen, dan alleen.

Helaas liet hij zich niet overreden. Hij hield zich sterk. Dat kwam waarschijnlijk door die broek die hij ging kopen. Zijn broekmaat confronteerde hem met wie hij was, want mijn pauzepartner loopt een aantal kilo op mij voor. We hebben dezelfde lengtemaat, maar die andere maat is bij hem wat ruimer. ‘Vijfendertig,’ zei hij. ‘Maar dat verkopen ze niet, dus zesendertig.’ Ineens voelde ik mijzelf met mijn maatje vierendertig heel gelukkig. Ik nam tevreden een hap van mijn broodje vlees.

Tikkeltje homo
Omdat hij zo sterk was, besloot ik dat ook te zijn. Ik ging met hem mee om een broek voor hem te zoeken, ook al was het een tikkeltje homo. Eigenlijk vond ik dat we tijdens het uitzoeken van een prima passende broek, het best naar ons zin mochten hebben. Als het normaal wordt gevonden dat vrouwen met elkaar de stad aflopen, mogen mannen dat ook zonder dat er meteen van ze wordt gedacht dat ze homo zijn. Een prima standpunt, vonden wij, alleen vonden wij het veel leuker om er ontzettend homo bij te doen.

‘Wat vind je van deze?’ vroeg hij. ‘Béééééldig, vind je niet?’

Passen
‘Je moet hem toch even aantrekken. Als je er een lekker kontje in hebt mag je hem daarna weer heel snel uittrekken,’ zei ik.

‘Ik pas hier nooit broeken,’ zei hij, waarbij hij even uit zijn rol viel. ‘Deze maat past me, dat weet ik, want alles wat ik hier koop in deze maat, dat past, dat hoef ik niet uit te proberen.’ Hij zei het heel erg stellig, maar ik hoefde alleen maar op die ene speciale manier naar hem te kijken, om hem aan het twijfelen te krijgen. ‘Verdomme,’ zei hij en hij liep naar de pashokjes. Niet veel later kwam hij naar buiten. Hoe de broek hem stond had ik niet gezien, want hij hield hem alweer in zijn handen. ‘Ik zei het toch,’ zei hij. ‘Deze past prima.’

‘Afrekenen dan,’ zei ik.

Kassajuffrouw
We stonden zij aan zij bij de kassa. De kassajuffrouw keek ons één voor één aan. Ze was een erg strenge juffrouw, zo één die over haar brilletje heen keek. Mijn mond ging al open. Ik wilde het donders graag zeggen: ‘Wij zijn geen stelletje hoor, we deden alsof.’

‘Precies,’ zei mijn collega, want in mijn verwarring had ik het toch hardop gezegd.

‘Jammer,’ zei de dame. ‘Ik vond jullie juist zo leuk bij elkaar passen.’

Foto: Gettyimages.nl

Nadat we op kerstavond weer massaal voor de tv kropen voor de heerlijk zoetsappige jaarlijkse kerstspecial, mogen we nu weer elke week de waterproof mascara en familieverpakkingen tissues tevoorschijn halen. Liefdesdokter Robert ten Brink is terug met een gloednieuwe reeks afleveringen. Ik heb weer zitten genieten.

Succesformule
En velen met mij: de eerste aflevering trok afgelopen zaterdagavond 1,5 miljoen kijkers. De succesformule is volgens mij gewoon het feit dat er in de loop der jaren weinig aan het programma is gesleuteld. Het is simpel: geliefden horen bij elkaar te zijn én te blijven, met Robert ten Brink als voorvechter van die opvatting. Mocht hij ooit met pensioen gaan, kunnen ze het programma net zo goed opdoeken. All You Need Is Love zonder de charmant klungelige, altijd meelevende en beroerd Engels sprekende Robert ten Brink is geen All You Need Is Love.

Down Under
Naast de caravan die als vanouds door het land rijdt voor korte liefdesboodschappen en de gebruikelijke verrassingen in de studio, staat dit seizoen Roberts reis naar Australië centraal. Waarschijnlijk had hij zelf ook wel eens zin in een mooie trip, want in plaats van geliefden en familieleden uit verre landen naar Nederland te halen, draaide hij het dit jaar om. Robert levert de mensen hoogstpersoonlijk Down Under bij hun dierbaren af. Dat zorgde bij mij voor een waterval aan tranen: een echtpaar dat zakelijk bedonderd werd, daardoor failliet ging, noodgedwongen bij een camping moest bedelen om een baantje en hun in Australië wonende zoon en kleinkinderen dus al jaren niet had gezien. Veeg mij maar op.

Baarmoeders gezocht
Hilarisch vond ik de oproep van een vrouw uit Veulen. Een Limburgs dorp met slechts 500 inwoners, zo leerden wij kijkers. De dame in kwestie maakte zich ernstig zorgen over het voortbestaan van de school van haar kinderen, want er worden in Veulen te weinig koters geboren om de school mee te blijven vullen. Oorzaak: veel vrijgezelle mannen, maar geen vrijgezelle vrouwen. Robert helpt natuurlijk graag een handje, dus mochten de betreffende heren voor de camera een oproepje doen (zie ook de website). Direct had ik flashbacks naar Boer Zoekt Vrouw’s Limburger Marcel, voor wie dat programma net zo goed Boer Zoekt Baarmoeder had kunnen heten. Overigens zit die nog altijd zonder vrouw en kind.

Alles is liefde
Verder verbaasde ik me over een vrouw die over een wel heel groot vergevingsvermogen beschikt. Na een snel huwelijk en twee dochters met de liefde van haar leven, kwam ze er na jaren achter dat de beste man er nog een relatie op nahield. Inclusief kind. Na de confrontatie, waarbij de twee zelfs op kraamvisite gingen bij de minnares in kwestie, flikte meneer het om nog een half jaar verder te rommelen. Om er vervolgens achter te komen dat hij zijn vrouw toch niet kwijt wilde. Zij aanvaardde zijn excuses en ging met hem verder. Haar antwoord op Roberts vraag waarom zij hem in godsnaam niet de deur had gewezen: “All you need is…”

Zo blijkt maar weer eens dat de liefde een gevoel is en niet te sturen met je verstand. Zoals je dit heerlijke tv-programma ook gewoon moet zien met je verstand op nul. Niet nadenken, gewoon kijken. En huilen.

Foto: GettyImages

Ze werden verliefd
“Ook Astrid was een goede vriendin van me en ik introduceerde haar in de vriendinnengroep van Maaike. Dat was best een interessant groepje, want er zaten wat meiden in die bi waren en meisjes die uitsluitend op vrouwen vielen. Astrid en ik waren de enigen die hetero waren, dachten we. Astrid trok al snel naar Maaike toe. Een tijdje later werden ze verliefd. Ik zag het van ver aankomen en was blij voor ze. Zelf had ik ook warme gevoelens gekregen voor een meisje uit de groep.”

Van kwaad tot erger
“Zodra Astrid en Maaike een relatie kregen, begon de ellende. Astrid eiste al Maaikes aandacht op en probeerde mij en Maaike uit elkaar te drijven. Als ze geen aandacht kreeg, verzon ze wel een list om ervoor te zorgen dat dat toch gebeurde. Het ging van kwaad tot erger. Wat ze precies uithaalde, is te veel om hier uit te leggen, maar op een gegeven moment had Astrid het zo op de spits gedreven dat Maaike tussen haar en mij moest kiezen. Ze koos Astrid. Ik was ziek van verdriet en heb Maaike daarna jaren niet gesproken. Ik kon het niet aan contact op te nemen omdat ik wist dat het, zolang die twee samen waren, weer van voren af aan zou beginnen.”

Ik mis haar nog steeds
“Laatst kwam ik Maaike voor het eerst in vijf jaar tegen. We praatten wat, maar het was heel onwennig. Ze vertelde dat ze inmiddels een huis had gekocht met Astrid, wat ik oprecht leuk voor hen vind. De ontmoeting zette me aan het denken. Ik mis Maaike namelijk nog steeds. Misschien zijn we er nu wel overheen gegroeid en kunnen we de strijdbijl begraven. Maar aan de andere kant: de pijn die ik toen voelde, wil ik nooit meer meemaken. Wie weet gaat het weer net als toen. Moet ik me van mijn beste kant laten zien en contact opnemen met mijn vroegere beste vriendin?”

PS Je reactie op dit dilemma kan (ingekort) in Viva komen. Alleen je initiaal en eventueel je leeftijd komen erbij. Heb je zelf een dilemma? Mail dat kort maar goed uitgelegd naar dilemma@viva.nl

© Foto: Getty Images

Traditioneel
Wat betreft relaties ben ik erg traditioneel. Ik was altijd op zoek naar die Ene Ware en nu ik hem gevonden heb, hoop ik dan ook de rest van mijn leven bij hem te mogen blijven. Met hem wil ik oud worden, hoe zoetsappig dat misschien ook klinkt. Ik kan me niet voorstellen ooit iemand anders te willen dan hem. Voor mij is hij perfect.

Iedereen verdient 200%
Bij het woord ‘vreemdgaan’ staan mijn nekharen dan ook direct overeind. Als vroegere vriendjes niet degenen bleken waarmee ik mijn leven wilde delen, had ik wel dusdanig respect voor ze dat ik het eerst uitmaakte voor ik mijn vizier op een ander richtte. Wel zo fair. Ook als vriendjes het uitmaakten met mij vanwege weggeëbde gevoelens, kon ik dat ondanks mijn enorme verdriet altijd vrij snel accepteren. Ik ben liever single dan dat ik een relatie heb met een jongen die niet voor 200% voor mij wil gaan. Ik verdien beter, vind ik. Dat verdient iedereen.

Nachtmerrie
Bij elkaar blijven vanwege de economische crisis klinkt in mijn oren dan ook als een vreselijke nachtmerrie. De directeur van het Scheidingscentrum Nederland zegt in het blad dat het aantal scheidingen in 2010 duidelijk was gedaald, mede door de slechte huizenmarkt. In dat jaar waren er dus meer stelletjes die vanwege een niet te verkopen huis toch maar bij elkaar bleven, terwijl ze (of een van de twee) eigenlijk liever alleen verder zouden willen.

Blok aan je been
Een daling van het aantal scheidingen klinkt positief, maar niet als de crisis daarvan de reden is. Hoe moeilijk moet het zijn om gedwongen samen te leven met een partner met wie je eigenlijk niet samen wil zijn? Of met iemand die eigenlijk niet bij jou wil zijn? Bij elkaar te blijven ‘omdat het moet’?

En als je dan het dappere besluit neemt om er wél een einde aan te maken, blijft dat huis een blok aan je been. Ik zie het in mijn directe omgeving: ongelukkige vriendinnen die constant met het verleden geconfronteerd worden en niet verder kunnen met hun leven, omdat het maar niet verkocht wordt.

Voor die vrouwen en mannen alleen al hoop ik dat de economie weer aantrekt, de huizenmarkt verbetert en ze weer het geluk kunnen najagen waar ze naar op zoek zijn. Dat verdient iedereen.

Foto: GettyImages

‘Het is ingewikkeld’
Natuurlijk heb ik dat niet gedaan. Net zoals ik nooit de relatiestatus op Facebook heb ingevuld. Ik ben niet zo’n fanatieke Facebooker en bovendien kun je kiezen tussen ontzettend veel statussen die ik nooit wens te bereiken. ‘Het is ingewikkeld’, bijvoorbeeld. In september vinkte Ben Saunders het aan op z’n Facebookprofiel nadat hij eerder van de daken had getwitterd dat hij zijn Soraya ten huwelijk had gevraagd. Op een kameel, maar dat terzijde. Hij had z’n status nog niet veranderd of het ‘nieuws’ dook op alle sites op.

Flirtmail van Anson Bevis
Bij gebrek aan de status ‘Waarom zou ik dat Facebook aan de neus hangen?’ heb ik het altijd in het midden gelaten. Met zo’n niet ingevulde status kreeg ik bovendien grappige datingspam, rechtstreeks uit Google Translate. Deze week nog van ene Anson Bevis, een digitale John Doe zonder profielfoto.

Hallo zonneschijn,
Hoe gaat het?. Ik keek naar je foto Ik ben er heel gefascineerd door de mooie foto. Je ziet er zo prachtig en mooi. Ik besef dat je beschikt over alle kwaliteiten die ik nodig had in vrouw en uw foto gevangen mijn ogen en mijn ziel gevangen.

Facebookromantiek, waarvan ik me niet kan voorstellen dat er mensen zijn die Anson Bevis daadwerkelijk voorstellen om eens samen een goed gesprek bij een dito glas wijn te voeren. Voor je dat doet, moet je de naam Anson Bevis even door de anagrammachine halen (ja hele rare tic, ik weet het) dan duikt niet geheel toevallig NAIVE SNOBS op.

Voor het altaar je status updaten
Na het mailtje van Anson Bevis besloot ik spontaan mijn relatiestatus eens aan te vinken. Van niks naar verloofd. Op Facebook is dat een hele kleine stap. Ik kon het gewoon niet laten. De duimen schoten massaal de lucht in. Blijkbaar is het inderdaad een hele populaire functie op Facebook. Ik vond het bij nader inzien maar vreemd, hysterisch en een tikkeltje lachwekkend om een hartje op mijn eigen Facebookprofiel te zien staan met de woorden ‘is verloofd’.
Maar het kan altijd erger.
Er circuleert een filmpje op internet van een stel dat na het uitspreken van het ja-woord, nog voor het altaar, de smartphone tevoorschijn tovert om de relatiestatus te updaten op Facebook.
Mhh. Dat wilde ik straks graag achterwege laten.

CC foto: rareclass.

Hij is er klaar voor
“Inmiddels is mijn vriend 33 en hij laat steeds vaker doorschemeren dat hij het helemaal ziet zitten om vader te worden. Zelf zit ik er eerlijk gezegd nog steeds niet op te wachten. Ik zie helemaal niet voor me hoe een kind in onze levens zou passen. En andersom. Sterker nog, ik betwijfel of die kinderwens er ooit gaat komen. Mijn vriend is heel stellig en heeft al eens gezegd dat als ik geen kinderen wil, we net zo goed uit elkaar kunnen gaan omdat het voor hem wel een grote wens is.”

Van mij hoeft het niet
“Nu hij het onderwerp steeds tussen neus en lippen door ter sprake brengt, durf ik niet zo goed te zeggen dat het wat mij betreft niet hoeft. Niet dat ik niet van kinderen hou, ik ben dol op mijn neefjes en de kinderen van vrienden. Maar we hebben het zo ontzettend leuk met z’n tweeën, er liggen carrièrekansen in het verschiet die ik wil benutten – het zou gewoon niet eerlijk zijn tegenover het kind, m’n vriend en mezelf om mee te gaan in zijn wens.”

Bang dat hij me verlaat
“Maar ja, ik ben als de dood dat hij niet verder met me wil als ik zeg dat ik net zo lief kinderloos blijf. Wat zal ik doen? Eerlijk zijn en het risico nemen dat hij er niet mee kan leven en onze relatie verbreekt? Of het onderwerp laten rusten in de hoop dat ik er over een paar jaar toch wel aan toe ben?”

PS Je reactie op dit dilemma kan (ingekort) in Viva komen. Alleen je initiaal en eventueel je leeftijd komen erbij. Heb je zelf een dilemma? Mail dat kort maar goed uitgelegd naar dilemma@viva.nl

© Foto: Getty Images

Ruime voldoende
Natuurlijk is klaarkomen tijdens een potje seks niet het allerbelangrijkst. Seks is ook fijn zonder die climax. Het is intiem, je voelt je op zo’n moment optimaal verbonden met je partner. Zeker als je er de tijd voor neemt, met een uitgebreid voor- én naspel, zal dat tevredenheidsgehalte best een ‘ruime voldoende’ halen.

Hand aan onszelf
Ik vind alleen dat wij dames onszelf daarmee tekort doen. Onze seks verdient op z’n minst een ‘goed’, maar eigenlijk een ‘uitstekend’. Eerlijk is eerlijk, zo’n ongelofelijk lekkere ontlading is gewoon een mooie afsluiter van een sekspartij, zo niet een goed moment om gewoon weer verder te gaan en iets anders leuks te proberen. Als het op seks aankomt, moeten wij vrouwen het heft in eigen hand nemen. Letterlijk. Uit het onderzoekje kwam namelijk ook naar voren dat wij vrouwen het makkelijkst klaarkomen door masturbatie. Waarom die sekspartij dan niet daarmee combineren?

Stekeblind
Hoewel de Nederlandse mannen erg tevreden zijn over hun eigen bedprestaties, blijken zij in de praktijk lang niet altijd de juiste snaar te raken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf ook weleens een orgasme heb gefaket, omdat ik een one night stand mee naar huis had gesleurd en daar bij het binnenstappen van mijn appartementje al direct spijt van had. Om hem zo snel mogelijk te kunnen lozen, deed ik alsof. Oscarwaardig was het niet, maar mannen zijn wat dat betreft stekeblind. Drie keer kreunen en ze geloven meteen dat ze de award voor Beste Minnaar ter Wereld verdienen.

Voor je eigen bestwil
Hem vertellen hoe ‘ie het dan wel moet doen, is niet altijd even makkelijk. Daarom zou ik zeggen: doe het zelf! Zorg ervoor dat je je eigen lichaam goed kent en weet wat er nodig is om een hoogtepunt te bereiken. Dat is namelijk mijn zeer succesvol gebleken truc: krijgt een man het niet voor elkaar bij me, dan help ik hem een handje. De meeste kerels vinden het nog geil ook, om een vrouw met zichzelf te zien spelen. Een mooi bijkomend voordeel is dus dat je het avontuur voor beiden leuker maakt.

Ik pleit voor meer emancipatie in bed. Voor ons eigen bestwil, dames!

Foto: iStockPhoto

‘De Playboy,’ zei mijn vrouw met fonkelende ogen.

Benzinepomp
De Playboy, hét magazine voor mannen. Er stond een heel klein plaatje van het tijdschrift in het boekje, een sterk verkleinde afbeelding van een dame met borsten die ik achter mijn pink kon verbergen. Ik heb het tijdschrift nooit durven kopen. Zoiets gooi je niet even tussen de boodschappen op de lopende band in de supermarkt. Melk. Brood. Tieten. Het past er niet echt tussen. Als ik het tijdschrift zou kopen, zou ik het in een benzinepomp halen in een uithoek van het land.

Gelukkig
Het is niet dat ik niets om blote vrouwen geef. Juist wel. Ik kijk er graag naar. Sinds bewezen is dat mannen gelukkiger worden wanneer ze sporadisch een blote, vrouwelijke borstpartij zien, probeer ik toch wel met enige regelmaat wat aan mijn geluk te doen. Maar als ik blote tieten wil zien heb ik daar geen tijdschrift voor nodig. Het aanbod is gewoonweg erg beperkt in zo’n blad. Op het Internet daarentegen is het aanbod duizelingwekkend groot. Misschien zijn er in de digitale wereld zelfs meer borsten te vinden dan dat er in werkelijkheid echt zijn.

Google
Als je zo graag borsten wilt zien, dan Google je die toch? Dan kun je meteen borsten van je eigen gading zoeken. De Playboy hoeft mannen niet meer voor te schrijven hoe borsten eruit horen te zien. Daarom denk ik ook dat er nog maar weinig mannen zijn die de Playboy ook echt kopen voor de blootreportages. Misschien nog wel als er een bekende vrouw in staat waarvan de foto’s voor de afwisseling nog niet zijn uitgelekt op het Internet. Ik denk echt dat mannen die nu een abonnement nemen op de Playboy dat ook echt doen vanwege de interessante interviews.

‘Dus jij vindt het goed als ik de Playboy kies,’ zei ik.

Kiezen
‘Het is jouw cadeau. Jij moet maar zelf kiezen,’ antwoordde ze. Dat klonk ineens heel wat minder enthousiast. Ook de fonkeling was weg uit haar ogen, misschien omdat ik het nu zelf als serieuze optie presenteerde. Was het soms haar opzet geweest om een reactie bij mij uit te lokken over de Playboy, bij voorkeur een reactie die haar goed zou bevallen. Wilde zij dat ik de Playboy zou verguizen: ‘Dat is toch niets voor mij. Ik geef daar niet om hoor, al dat bloot, dat heb ik allemaal al een keer gezien. Ik heb jou, als jij je uitkleed vind ik dat al bloot genoeg.’

Ondeugend
Ik bladerde nog eens rustig door het boekje heen. ‘Misschien dat ik dan toch maar voor de Playboy ga,’ zei ik. Mijn vrouw liet haar Viva op schoot zakken en keek naar mij. Ik keek terug met de hoop dat mijn ogen iets van ondeugende pret uitstraalden. Daarna ging ik tegenover haar op de bank zitten met de laptop op schoot, om op de website van bladcadeau mijn definitieve keuze te maken: ‘Disney XD Junior’, de kinderen gaan dat helemaal geweldig vinden.

CC foto: Tony the Misfit

Wat er zo leuk is aan trouwen
Trouwen heb ik altijd leuk gevonden. Nu is leuk een heel leeg woord, maar dat vond ik het: leuk. Het huwelijk heb ik nooit als instituut gezien, maar als een vorm van verbondenheid waarin je elkaars liefde voor elkaar benadrukt. Een bruiloft als een dag waarop je de liefde viert, met iedereen die je lief is. Ik hou van feestjes, van mooie jurken en lekker eten. En vooral van de man die mij vorige week ten huwelijk heeft gevraagd.

De Grote Onverwachte Vraag
En ik wist niet dat het zo bijzonder was. Want dat vind ik het. Bijzonder. Nog geen twee jaar geleden ontmoette ik mijn vriend op een wintersportvakantie. Afgelopen week op wintersport in een  wat-ben-ik-toch-blij-met-jou-moment toverde hij een ring tevoorschijn. Met de vraag die ik nog lang niet verwacht had: wil je met me trouwen?
Ik zei: ja, dat wil ik heel graag.

Om eerlijk te zijn, zei ik eerst in een vlaag van hyperventilerende verbazing: ‘Oh nee, oh nee, oh nee, is dit echt?’
Daarna snotterde ik zoals Julia Roberts dat in een film nóóit zou doen. Heel onelegant, met een snurkende snik en giechel tegelijkertijd.
Door mijn bewering dat ik zo’n nuchter mens ben kan nu definitief een streep.

Bridezilla, nee hoor
Ik giechel al de hele week. Verbied mezelf neurotisch aan de ring te draaien (maar dat lukt nog niet echt) en ben opeens panisch voor afvoerputjes, waar ik de ring in zie verdwijnen.
“Je verandert toch niet in bridezilla hé?”, kreeg ik te horen.
“Nee, natuurlijk niet”, zei ik.
Daarna installeerde ik de bruidsmars als ringtone op mijn Blackberry.

CC foto: vicky_dom.

Bleek bekkie
Zoals jullie weten verfde ik recentelijk mijn haar bruin. Dit omdat mijn blonde haar in een verregaande staat van ontbinding verkeerde, en omdat het winter zou worden, en ik in de winter van blond haar altijd zo’n bleek bekkie krijg.

Nu schreef ik al over het feit dat bijna alle vrouwen in mijn omgeving het een goede zet vonden, maar dat de mannen in de mijn omgeving een beetje lauwtjes reageerden. Die zagen mij liever met blond haar.

Een voetbalminnende prostituee
Dit baarde mij toch enigszins zorgen. Niet dat ik blind afga op het oordeel van mijn mannelijke vrienden (want dan zou ik er altijd bijlopen als prostituee en mijn dagen vullen met volgen van alle voetbalcompetities ter wereld), maar ik vind het wel leuk als mannen mij aantrekkelijk vinden.

Noem me oppervlakkig, dat mag. Maar ik ben een vrijgezelle vrouw met ambitie en verlangens, en ik heb zo nu en dan ook een aai over de bol en een complimentje nodig.

Maar dat complimentje kwam uit een totaal andere hoek!

Uit welke hoek dan?!?
De Universiteit van Westminster heeft namelijk een onderzoek gedaan. Ze hebben een meisje drie keer naar een kroeg gestuurd. Een keer met blond haar, een keer met bruin haar, en een keer met rood haar. Het bleek dat ze als blondine het meest werd aangesproken. Okee, okee.

Maar daarna lieten ze de kroegbezoekers foto’s van haar zien, en toen vond de meerderheid haar er met bruin haar het aantrekkelijkst en het intelligentst overkomen.

Voer een goed gesprek met me
Woohoo! Ik ben zonder blond haar dus wel minder pik-me-op-en-sleur-me-mee-naar-je-hollerig, maar meer pik-me-op-voer-een-goed-gesprek-met-me-en-sleep-me-daarna-mee-naar-je-hollerig!

Nou, daar doe ik het wel voor hoor. Prima. En ach, het is maar een onderzoekje hè. En het fijne van onderzoekjes als deze: mocht de uitslag je niet bevallen, dan kun je de boel altijd nog keihard negeren. En gewoon naar de kroeg gaan.

Ik sluit 2011 met veel liefde af, maar ben ook blij dat ik er van af ben. Ik vond het een zwaar jaar, afgewisseld met enorme dieptepunten en geweldige hoogtepunten. Dus met een teder, maar beslist gebaar heb ik het boek 2011 gesloten en ben vol enthousiasme begonnen aan 2012. Niet alleen trouwt één van mijn liefste vriendinnetjes, ook ik mag de welbekende witte jurk aan. Maar dat duurt nog even: 12-12-12.

Mijn voornemens passen bij mijn aanstaande huwelijk. Stoppen met roken bijvoorbeeld: zie je me al gaan met een brandgat in mijn mooie jurk?

Mening van anderen
Nog zo’n goed voornemen: me geen zorgen meer maken over zaken waar ik geen invloed op heb. Dus ik ga niet voor anderen bedenken hoe zij het vinden dat ik ga trouwen met mijn grote liefde: zolang Lief en ik maar gelukkig zijn. Ik heb daarnaast bijvoorbeeld ook geen invloed op de mening van anderen (over wel of geen uitnodiging, mijn trouwjurk en onze manier van trouwen), dus waarom zou ik me daar druk over maken?

Gezonder eten
Mijn laatste voornemen is om gezonder te eten. Mijn Lief en ik zijn daar al mee begonnen het afgelopen jaar en blijven dat doorzetten. Minder wijntjes en bier, meer groenten en fruit. Ik heb het geluk dat mijn verloofde kok is en overal wat lekkers van weet te maken. Maar hij is ook veel aan het werk en dan moet ik zelf aan de slag. Gelukkig helpt Optimel daarbij met hun lekkere toetjes zonder vet en toegevoegde suiker. Zo waag ik mij vanavond aan de Perzikbavarois. Kijk voor meer lekkere en gezonde recepten op de website van Optimel. Zo wordt het een stuk gemakkelijker om gezonder te eten. Gelukkig maar.

Beeld: iStock

De tempel
Mijn lichaam, de anker van mijn bestaan,
het omhulsel van elke zenuw en meridiaan,
is voor Konijn de tempel, de innerlijke essentie.

Mijn hersenen, de dirigent tot mijn zijn,
de vlees en belichaming van mijn brein,
is waar ik voel voor Konijn´s intelligentie.

Mijn figuur, het silhouet van mijn persoon,
de suggestie tot vorm, lichaam en patroon,
is dat waarmee ik Konijn doe verlangen.

Mijn mond, met er in mijn smaakorgaan,
voor mij één hele belangrijke genotsbaan,
 is waar ik de smaak van Konijn mee wil vangen.

Mijn borsten, mijn relatie tot kinderen,
en wier aanzicht mannen doet zinderen,
is voor Konijn de vlag op mijn vrouw zijn.

Mijn huid, de schil rond mijn blanke lijf,
het omhulsel van alles wat ik hier beschrijf,
maakt voor Konijn massages zo mooi en fijn.

Mijn vagina, ingang tot mijn vochtige grot,
het centrum van mijn seksuele genot,
is waar ik Konijn graag wil ontvangen.

Die tempel wil ik zijn en wil ik blijven,
met die tempel wil ik de liefde bedrijven,
die tempel wijd ik aan mijn Konijn.

VERS is een terugkerend item gevuld door de redactie, bloggers of lezers van Viva.nl. Heb jij ook een gedicht dat je wilt dit delen? Stuur dan een mailtje naar Kelly@viva.nl

Foto: Gettyimages.com

Een natte grand foulard
Want echt, op kerstavond kan ik zulks helemaal niet aan. Al die gespannen mensen, al die ongelukkige geliefden, zo ver uit elkaar. Voor ik het weet snuit ik mijn neus in de grand foulard. (Plus: ik moest naar de kerstnachtdienst, dus Robert ten Brink zijn kerstmanifestatie kwam een beetje in het gedrang.)

Drie random chicks in de sneeuw
Dus ik keek ‘m vanochtend. En serieus, het viel weer niet tegen zeg. Al vind ik wel dat een bepaalde onderdelen aan vervanging toe zijn. Want serieus, hoe lang gaan we nog drie random chicks met een vriend in het buiteland ergens in een besneeuwde blokhut stoppen?

En dat we dan heel lang gaan wachten met vertellen dat hun Colombianen en Argentijnen gewoon vlakbij in de sneeuw staan te blauwbekken? Die meiden weten toch al vanaf seconde 1 wat er gaat gebeuren? Waarom zou je ze zo lang in spanning laten, denk ik dan. Ik vind het martelen.

Je klompen, dat voel je aan je klompen
Net zoals de mensen in de studio. Even tussen ons gezegd en gezwegen: mocht je nou een geliefde in het buitenland hebben, en je wordt door je vrienden meegenomen naar de opnames van All You Need, dan voel je toch ook wel op je klompen aan dat er een hereniging aan zit te komen? Helemaal wanneer Robert een praatje met je komt maken, en naar je liefdesleven vraagt.

En dan nog verbaasd kijken, waneer Monica of José door de deur komt stappen. Vind ik schattig, maar wel een tikkeltje naiëf.

Vaders
Waar ze echter nooit mee mogen stoppen, zijn de huilende vaders. Vooral de vaders van middelbare leeftijd, met een zoon of dochter in het buitenland. Ik hield het deze keer overal bij droog, zelfs bij de samenzang van Patty Brard, Patricia Paay en Tatjana. Behalve bij de vader in de Efteling met de dochter in Nieuw-Zeeland en de ernstige ziekte, vorig jaar.

Daar zat ik hard bij de te huilen. Omdat ik die mannen echt álles gun. En vooral gun ik ze een schitterende Kerst. Met dank aan Robert ten Brink.

Besmettelijk
Ik kan me nog goed herinneren dat ik hem leerde kennen. Of tenminste, het is me bijgebleven. De bewuste avond, het trouwfeest van mijn neef, had ik het flink op een zuipen gezet. Sinds mijn vorige relatie had ik totaal nog geen behoefte gehad aan testosteron en mannengelul, maar blijkbaar brak er tijdens deze bruiloft iets in mij. Alsof ik werd aangestoken door de liefdesbacillen die rondzweefden in de zaal.

Kat en muis
Hij dacht dat ik hem behoorlijk zag zitten nadat ik de hele avond aan zijn kont geplakt zat. Maar ik was er van verzekerd dat het wel mee viel. Een hele mooie man, maar een potentiële partner? Nee. Ik was de volgende dag vooral druk met mijn kater uitslapen en de puzzelstukjes bij elkaar rapen.

Toen hij contact bleef zoeken, dacht ik dat juist hij een oogje op mij had. Echter toen ik twee weken niets van hem hoorde, besefte ik dat dit een illusie was en dat ík misschien wel degene was die zich een ietsiepietsie tot hem aangetrokken voelde. Uiteindelijk bleek de interesse toch wel wederzijds te zijn en na een paar geslaagde dates nodigde ik hem uit op mijn verjaardag. Was het nu dan officieel? Nee, natuurlijk niet!

Rozen
Maar toen ik ’s middags thuis kwam stond er wel een grote bos witte rozen op mij te wachten. Wat lief een mooie bos van mijn ouders, dacht ik oprecht. De rozen bleken echter niet van mijn moeder te komen, maar van hem. Dan zal hij vanavond wel niet komen, was mijn conclusie. Maar zoals mijn grootmoeder zei: ‘doe niet zo gek. Mannen sturen niet zomaar een bos rozen, meid.’

Vandaag weet ik zeker dat hij erbij zal zijn, maar kunnen we niet nog heel even doen alsof?

© Foto: iStockphoto

Geschrokken van die zoen
“De eerstvolgende keer dat ik hem zag, begon ik een gesprek en liet doorschemeren dat ik op zoek was naar een appartement. Uiteindelijk gaf ik ook mijn telefoonnummer, zodat hij me kon bellen als hij iets wist. Toen ik even later naar huis ging, wachtte hij me op in de keuken en trok me mee naar de afwashoek. Daar zei hij dat hij over een tijdje waarschijnlijk bij mijn bazin zou intrekken en dat ik dan zijn appartement wel kon huren. Daar zocht ik verder niks achter: ik zag hem als handig contact. Toen ik afscheid nam en wilde weggaan, zei hij: ‘Wacht’, trok me aan mijn arm en zoende me ineens. Daar schrok ik zo van dat ik ben weggelopen zonder een woord te zeggen.”

Bang voor m’n baan
“Inmiddels zijn we twee weken verder, maar ik heb het nog niet aan m’n bazin verteld. Eigenlijk vind ik dat ze het moet weten, maar ik ben bang dat ze me niet gelooft of dat ze denkt dat ik hem juist heb verleid. Ik wil mijn baan natuurlijk niet kwijt, maar tegen haar liegen of iets voor haar verzwijgen, voelt ook niet goed – we hebben namelijk best een goede band en ik zou het in haar plaats graag willen weten als mijn vriend niet trouw is. Wat zal ik doen? Haar vertellen dat haar vriend me probeerde te zoenen? Of het toch maar voor me houden?”

Foto: IstockPhoto.com

2011: Het jaar dat ik…
• Sanne Kraaijkamp - over de dood van haar vader John 
• Katelijn viel 69 kilo af – ‘Toen Obese klaar was, ging ik helemaal los’ 
• Hadewych Minis – over zingen en zwanger zijn
• De hel van Alphen – Marianne en Marieke ontstapten aan Tristan van der Vlis
• Glennis Grace – ‘Ik wist: die hit gaat een keer komen’
• Lara was bij het bloedbad op Utoya – ‘Anders Breivik vermoordde mijn zus’
• Monique Samuel – ‘Ik scheidde van mijn man en kwam definitief uit de kast’
+ nog veel meer persoonlijke verhalen

Koop ’m nu voor slechts € 0,79!

© Beeld: Viva

Ondeugende twinkeling
Natuurlijk had ik hem sinds die tijd nog wel een paar keer gezien, als ik eens terug was op het oude nest en in mijn vroegere stamkroeg wat ging drinken. We maakten dan een beleefd praatje, over werk en/of studie, maar ook was daar steevast de vraag: “Hoe is het in de liefde?” Ik was altijd gelukkig met een of ander vriendje, dus toen ik tijdens dat tentfeest eens antwoordde: “Ik ben momenteel heel happy single”, popten zijn ogen bijna uit zijn kassen van verbazing. Waarna al heel snel een ondeugende twinkeling volgde.

Niet lang daarna stonden we te zoenen, bijna 15 jaar na onze eerste echte kus. Het voelde gek, maar juist het idee dat hij mijn allereerste was geweest, bezorgde me kriebels. Zoenden we op 12-jarige leeftijd nog voorzichtig en onderzoekend, nu hadden we allebei duidelijk meer ervaring: het was intens, hunkerend zelfs, met diezelfde zoentechnische klik. Heerlijk.

Seks met de ex waarmee je nog geen seks had gehad…
We besloten het erop te wagen en eens een keer samen uit te gaan; wie wist waar het toe zou kunnen leiden! Omdat we elkaar al goed kenden, zo voelde het tenminste, was de stap naar een logeerpartijtje klein. Een tikkeltje zenuwachtig en wat lacherig belandden we bij elkaar in bed. Hoewel ik het niet eens ben met de stelling dat goede zoeners ook direct geweldige minnaars zijn, gold dat voor hem wel. Eenmaal gewend aan het idee dat we na 15 jaar dan eindelijk all the way zouden gaan, wisten we ons te ontspannen en er een heerlijke vrijpartij van te maken. Ik genoot optimaal en stond in vuur en vlam. Erg voor herhaling vatbaar, vond ook hij.

Hij was het niet
Na verloop van tijd zwakte mijn interesse in hem echter af. We deden het nog een paar keer over, maar dat echte liefdesvuur bleek er niet te zijn. Voor mezelf kwam ik tot de conclusie dat ik die eerste date geen echte verliefdheidsvlinders had gevoeld, maar er gewoon op had gekickt dat ik de jongen die mijn allereerste liefje was geweest, nu ook in mijn bed had gehad. Mijn nieuwsgierigheid was gevoed, de cirkel rond, het plaatje compleet. Hij vond het jammer dat ik verder ging zonder hem, maar respecteerde mijn keuze.

Die Ene Ware? Mijn eerste vriendje was het niet.

Foto: iStockPhoto

To do-lijst
In 2010 werd de Brabantse Elle gevraagd een boek te schrijven over de ontvoering van Toos van der Valk. Eén boek betekende voor haar eigenlijk twee boeken en een column. Naast het schrijversbestaan bedacht zij tv-programma’s en schreef ze een filmscript. Alsof het niets was, moest zij daarnaast ook nog liefde geven aan vier kinderen en haar man. Terwijl Elle ook wel weer eens zin had in een vrijdagmiddagborrel of een flauwe grap bij de koffieautomaat, ging zij in één ruk door.

Seven year itch
Dat haar huwelijk op knappen staat, klinkt dan ook niet verrassend. Nadat Elle zichzelf confronteerde met de harde waarheid in de vorm van een column, heeft zij haar columns stopgezet. Echtgenoot, Kaja, reageerde verbaasd op haar tekst over de seven year itch: ‘dit slaat toch helemaal niet op ons?’ Elle zegt hierover: ‘Als ik schrijf, ben ik kennelijk in goed contact met mijn onderbewuste. In dit geval was het iets wat ik onbewust al voelde, maar nog niet durfde uit te spreken.’

Goede tijden, slechte tijden
Elle hoopt in 2012 betere tijden tegemoet te gaan in de liefde en langer stil te staan bij de mooie dingen in het leven: ‘meer met mijn kinderen doen en dingen doen waar mijn hart ligt: boeken, scripts, zo nu en dan een filmpje, maar dan moet het wel echt klaar zijn’ en ze heeft ‘de goede hoop dat het met Kaja allemaal weer goed komt.’

© Foto: Viva

We brachten veel tijd met elkaar door. Na school bleven we vaak op het schoolplein hangen en kochten dan snoep voor een gulden, om dat vervolgens samen zittend op een hekje op te eten. We speelden spelletjes op zijn of mijn kamer, zaten naast elkaar in de klas en schuifelden op het klassenfeest. Alle juffen en meesters wisten ervan.

De tongzoen
Na heel wat voorzichtige kusjes was daar op een gegeven moment dan dé tongzoen. Mijn eerste echte. En ik vond het heerlijk: het was zacht, lief, teder, onderzoekend en romantisch. (In de loop der jaren kwam ik er overigens achter dat wij OF allebei natuurtalenten waren OF zoentechnisch gewoon uitstekend bij elkaar pasten, want lang niet elke tongzoen die ik later kreeg was zo lekker als die van hem. Beginnersgeluk, wellicht.)

De verkering overleefde de brugklas helaas niet. Er ging een wereld voor mij open op de middelbare school, vol nieuwe interessante mensen. Ik liet mijn vriendje steeds linkser liggen, tot ik hem op een gegeven moment zelfs gewoon maar negeerde. Nooit hebben we de woorden ‘het is uit’ officieel naar elkaar uitgesproken, maar via via hoorde ik dat hij zelf al tot die conclusie was gekomen. (Hee, ik was 12!)

Fascinatie
Sindsdien ben ik gefascineerd door de liefde en later ook seks. Ik heb genoeg leuks en ook ellende meegemaakt: oudere vriendjes, jongere jongens, lange relaties, korte flings, ver weg, dichtbij, samengewoond en toch weer uit elkaar, gedumpt worden, zelf uitmaken… Achter elkaar door.

Ik ben altijd een relatiemeisje geweest, ik vind het heerlijk om bij iemand te horen en mijn leven met diegene te delen. Tot ook ik er op een keer genoeg van had: nog rouwend om mijn laatste (en tot dan toe grootste) liefde, stortte ik me in het vrijgezellenbestaan en haalde ik alle in mijn vroege jeugd ‘verloren’ tijd in. Een klein jaar hield ik het vol: het stappen, de flirts, de dates, de seks. Het was leuk zo lang het duurde, maar ik wilde uiteindelijk nog steeds maar één ding: die Ene Ware.

There we go!
Die heb ik inmiddels gevonden, lucky me. Mijn fascinatie voor de liefde én seks is bovendien gebleven. Ik blijf graag op de hoogte van de nieuwste onderzoekjes, vreemdste speeltjes, mooiste fantasieën en meest bizarre initiatieven op dit gebied. En die mag ik vanaf nu, samen met mijn eigen ervaringen, met jullie delen!

Foto: iStockPhoto

Leed
“ik was mijn leven begonnen als de gelukkigste man op aarde. Ik zat met een lekker bakkie tevreden om me heen te kijken toen er gebeld werd. Iemand van het kamp van mijn ouders helemaal overstuur. Ik kwam aan op het kamp en ging als in trance de woonwagen binnen van mijn tante en oom. Mijn tante was dood. Zelfmoord. Ik stapte vanuit een sprookjeswereld een negatieve, donkere wereld binnen. Muziek was voor mij op dat moment de enige manier om wat te voelen. Binnen vijf minuten schreef ik het nummer ‘zonder vaarwel’.”

 Liefde
“Mijn gezin staat op één, altijd. En ik wil dat niet alleen kunnen zeggen, ik wil het ook laten zien. Ik zal nooit meer kerst, oud en nieuw of een verjaardag missen, die zijn nu standaard vrij geboekt.”

 Lijf
“Ik ben ijdel. Wat zeg ik: ik ben vreselijk ijdel. Mijn badkamer staat vol met gezichtsmaskers, schampoos en crèmes. Maris heeft maar een klein plankje, de rest is allemaal van mij. Onzeker ben ik nooit geweest. Dat zit niet in me. Nou, misschien over mijn haar. Ik heb al twee haartransplantaties achter de rug. Te zwaar zijn maakt me niets uit, maar mijn haar is heilig.”

Lust
“Verleidingen ken ik niet. Natuurlijk zie ik genoeg mooie vrouwen, dat kan ik ook gerust tegen Mariska zeggen. Er is nogal een verschil tussen iemand mooi vinden en besluiten er op te gaan liggen in de hoek van de kamer. Dat lijkt me zo niets zeggend. Al ben je Pamela Anderson met borsten zo groot als de Pyreneeën: je komt nooit tussen Mariska en mij!”

Viva 51, inclusief het volledige interview met Frans Bauer en dé naaktfoto’s, ligt vanaf vandaag in de winkels!

Foto: Privébezit

En: hoe overleeft je relatie de opvoeding? Met een baby in de box lijkt het nog ver weg, maar voor je het weet moet je hem tafelmanieren leren en onderhandelen over wel of geen snoep. Handig als je dan op één lijn zit. Maar dat gaat niet altijd vanzelf. Soms botst je eigen strenge opvoeding met de vrije manieren van je partner. In Viva Mama vijf knelpunten onder de loep én de oplossingen.

Plus: Mama klust bij als escort, actrice Medina Schuurman over haar baby op de valreep, chic wonen met een groot gezin, zo jong en dan al op wintersport en columns van Filemon, Aaf, Nadja en Jelte.

De nieuwe Viva Mama komt 8 februari in de winkel!

© Foto: Viva mama

Je kunt kiezen voor een crime passionel of gaan voor dat beetje zelfrespect wat je nog bezit, hoewel je blijft hopen dat de goden zich tegen hem zullen keren. Tegen de tijd dat hij ontdekt dat je meer was dan een appetijtelijk tussendoortje, heb je de moed gevonden om zijn ego te doorboren met je gloednieuwe stiletto’s  en hem te vertellen dat jullie affaire niets voorstelde…’

Stil verbond
Ik tast maar grijp in het niets.
Ik kijk om me heen maar zie niemand.
Ik fluister jouw naam maar je hoort me niet.
Ik smeek maar jouw begrip is veranderd in argwaan.
Als ik begin te schreeuwen, vloek jij terug.
 
Waar ben jij, die ooit hunkerend tastte naar mijn lijf, die naar me keek met bewonderende blikken en mijn naam fluisterde terwijl ik sliep,
me smeekte te ontwaken om daarna schreeuwend van genot in mijn armen te vallen?
 
Jouw mond wordt nooit meer een paar lippen die voortreffelijk zoenen.
De steen op mijn maag wordt nooit meer een hart vol passie.
Zodra de lucht die jij uitademt enkel nog gevuld zal zijn met wraak en haat, zal ik stoppen met ademhalen.
Liever stik in in mijn laatste zuchtje van liefde en respect voor jou…
 
Anja Wilting

VERS is een terugkerend item gevuld door de redactie, bloggers of lezers van Viva.nl. Heb jij ook een gedicht dat iets met je doet en wil je dit delen op Viva.nl? Stuur dan een mailtje naar Kelly@viva.nl

Foto: IstockPhoto.com

Ik heb niet veel met aura’s en met afstoffen nog minder, toch bleef ik kijken wat het zweverige type te melden had.

Bel of sms…
Mocht ik willen weten of ik in 2012 de liefde van mijn leven leer kennen, dan kon ik 0909-9922 bellen. En als ik nekklachten of andere lichamelijke kwalen had, kon dat telefonisch verholpen worden door Astrid. Tot slot voor een persoonlijke toekomstvoorspelling, moest ik Petra even een sms’je sturen. Dan zou ik namelijk direct via een sms-bericht het antwoord ontvangen.

De remedie
Ik lag zo ongeveer onder de stoel - met het crackertje tegen het beeldscherm aan geproest - van het lachen. Iedereen moet toch inzien dat een simpel telefoongesprek niet de remedie is tegen chronische rugklachten? En succes in de liefde niet bepaald kan worden door iemand aan de andere kant van de lijn? Schijnbaar niet, daar de telefoon roodgloeiend stond gedurende het tv-programma.

Zelfverklaard spiritueel specialist
Ik stel als zelfverklaard spiritueel specialist mijn 06-nummer ter beschikking voor Astro-tv. Wanneer deze sjacheraar vraagt naar zijn toekomstvoorspelling, zal ik hem eens goed de waarheid sms’en. 

Beste Astro-tv,

Gezien de stand van de sterren, ligt er voor jou in de toekomst geen televisiecarrière in het verschiet. En als ik in mijn glazenbol kijk, zie ik bovendien dat je binnen nu en vijf minuten een smak met centen uit zal moeten geven. Kan ik dan nu even vangen voor deze waarzegging?De bovennatuurlijke groeten van Kelly alias ‘Petra’.

Foto: Still uit filmpje

Steeds weer leugens
“Helaas betrapte ik hem al snel op kleine leugens. Over zijn ex, over afspraken met vrienden waar hij niet bleek te zijn geweest, dat soort dingen. Ik confronteerde hem er een paar keer mee, maar hij wist zich er telkens uit te praten of hield vol dat ik hem verkeerd had begrepen. Toch bleef ik hem wantrouwen en omdat met hem praten op niets uitliep, heb ik na een paar maanden – heel fout, ik weet het – de berichtjes in z’n telefoon gecheckt. Hij bleek er verschillende verhoudingen op na te houden.”

Meteen weer een ander
“Ik was woedend en verdrietig en heb hem ermee geconfronteerd. Dat gesprek betekende het einde van onze relatie. Ik was er kapot van en voelde me gekwetst, maar hij reageerde ‘schouderophalend’ en zat er niet echt mee. Sterker nog, twee weken later had hij alweer een nieuwe vriendin. Een lief en aardig meisje dat ik via via ken. Omdat we veel gezamenlijke vrienden hebben, kom ik hen nu regelmatig tegen. Ik zeg dan beleefd hallo maar hou verder afstand.”

Waarschuwen?
“Inmiddels hebben ze een paar maanden een relatie en van de week zag ik op haar Facebook dat ze volgens haar al samen waren toen ik nog een relatie met hem had – ik weet vrijwel zeker dat zij niet weet dat hij toen nog met mij was. Moet ik haar dit vertellen? En zal ik haar waarschuwen voor zijn neiging om vreemd te gaan? Ik weet namelijk dat er voor mij andere meiden ook slachtoffer van zijn geworden. Of is het beter om te doen alsof mijn neus bloedt en me nergens mee te bemoeien?”

© Foto: iStockphoto

Droom in duigen
Hij is duidelijk goed verzorgd, dat ruik ik, en hij heeft zachte handen. Handen?! Vreemd, ik durf zijn handen vast te pakken terwijl ik hem nog nooit heb gezien. Opeens maakt liefde niet blind, maar andersom. Tot het licht aan springt. Het is alsof ik wakker word uit een mooie droom. Hij is overduidelijk niet mijn type.

Daten in het donker
Dit is mijn voorstelling van daten in het donker. Een beetje naïef, maar dat is vast mijn angst voor het onbekende. Singelssite deed een onderzoek onder 500 vrijgezellen en meer dan de helft zou wel eens een date in het donker willen. Ik vraag me af of ik een date in het donker zou willen. Het is een lastige kwestie, omdat ik überhaupt niet op een afspraakje zit te wachten. Maar als, dan… Ja, ik denk dat ik het dan wel eens zou willen.

Nieuwsgierig watje
In principe werkt het hetzelfde als bij the Voice. Als je de zang, of in dit geval de inhoud, goed vindt, draai je om. Het gaat niet om het plaatje. Na een date in het donker weet je toch meteen wat je écht van iemand vindt? 
Uiteindelijk komt dat watje in mij weer naar boven, want ik wil wel graag weten wie ik tegenover me heb. Echter bedenk ik me nu dat een date in het donker misschien helemaal niet blind – als in een blind date – is. Of word ik daar dan weer onzeker van? Is dat dan de reden dat het licht uit gaat?

Fijne geur en zachte handen
Ik hoop dat er een redacteur is die open staat voor een date in het donker? Dan reserveer ik de Viva met uitgebreide reportage graag alvast. Geen flauw ‘daten in het donker’ aftreksel van de televisieserie, maar een pure reportage op basis van gevoel en beleving. Zonder gêne. Of heeft één van jullie ervaring met daten in het donker?

© Beeld: Viva.nl

Hallo, project
Het ging namelijk over daten. Iets waar die vriendin en ik bij tijd en wijle best goed in zijn. Maar zo nu en dan heb je zo’n date-luwe periode. Dat geeft niks. Liever geen date, dan een stomme date.

Maar het probleem is dat je omgeving er vaak geen genoegen mee neemt. Die gaan je zien als een project. Als iemand die hoognodig een beetje liefde verdient. En dan komt er na een aantal weken altijd dit gesprek:

‘Zeg, ik hoorde laatst een heel positief verhaal over daten. Een vriend van mij was laatst gaan internetdaten…’

Samen op een eenhoorn richting de regenboog
En dan komt er altijd een positief verhaal over internetdaten. Een vriendin had een date van internet geplukt, en toen ze hem zag, wist ze meteen dat het liefde was. En daarna sprongen ze samen op een eenhoorn en reden ze over een regenboog richting de hemel.

Of: een vriend leerde een meisje kennen via internet, en drie weken later woonden ze samen, met een Friese stabij en een waslijn vol wapperend wasgoed, en was zij zwanger van een drieling.

Best okee, verder niks
Het is logisch dat je alleen maar succesverhalen hoort. Of de hele erge disasterverhalen, want die zijn gewoon smeuïg. Maar alle verhalen daar tussenin, over dates die best okee waren, maar niet voor vuurwerk in de buik zorgden, die hoor je niet.

Terwijl ik genoeg vrouwen ken die op dat soort dates zijn geweest. Maar alleen de uitzonderlijke verhalen worden genoemd. En noem een verbitterd opgedroogd wijf, maar de sprookjes komen een stuk minder vaak voor dan de ‘het was wel aardig maar verder niks’  verhalen.

Ik ken twee vrienden…
Eigenlijk, zeiden wij, zouden wij op elk verhaal dat onze vrienden ons vertellen om ons actief aan het daten te krijgen, een ander verhaal moeten vertellen. Bijvoorbeeld: ik kende ook twee mensen, en die leerden elkaar kennen via de mail. En in hun mailtjes vonden ze elkaar heel leuk. Maar wat ze niet wisten, was dat zij de eigenaresse was van een kleine boekhandel, die bijna failliet ging door het nieuwe filiaal van zijn grote boekhandelketen! En dat ze elkaar dus in het echt ontzettend haatten!

Ja. Dat is een film ja. Maar dat zijn die internetdateverhaaltjes van jullie ook. Jullie zijn nooit op een date geweest met een jongen die met zijn vrouwelijke huisgenote een gezamelijke wasmand had. Of met iemand die op de foto bij zijn profiel niet duidelijk had gemaakt dat hij eigenlijk een cycloop is. De dates waardoor je al je vertrouwen in daten verliest, en besluit om dan maar gewoon een kattenvrouwtje te worden, en in een afgelegen graanmolen te gaan wonen met al je katten.

Iets met Celine Dion
Dus: vertel me alle verhalen. De goede, maar ook de slechte. Zal ik ondertussen dan het verhaal vertellen van mijn twee goede vrienden? Ze ontmoetten elkaar op een groot schip. Hij was een arme sloeber, zij een rijke vrouw. En bovendien verloofd. Maar ze werden verliefd en stonden samen op de punt van de boot terwijl Celine Dion een liedje zong…

CC Foto: privébezit

Samenzijn
“Ik ben niet wanhopig, hoewel ik de liefde en het samenzijn mis. Ik gedij nu eenmaal goed met iemand naast me. Samen met iemand zijn, dingen delen, gelukkig heb ik een heel lieve kat.” 

Meer sex
Tygo hoeft niet bang te zijn maanden droog te moeten staan. “Als je single bent, heb je soms meer sex dan wanneer je een relatie hebt.” Daarnaast maakt hij zo nu en dan dankbaar gebruik van zijn vrouwelijk fans. “Ik ben weleens wakker geworden met op mijn kussen een briefje met: ‘Dankjewel, gister had ik Chris Zegers’. Dan ben ik niet beledigd. Waarom zou ik? Ik heb een leuke nacht gehad, zij heeft een verhaal voor haar vriendinnen.”

Twee vrouwen
Vanzelfsprekend is lang niet iedereen welkom in zijn liefdesnest.“Laatst stonden midden in de nacht twee vrouwen voor mijn raam te gillen dat ze met me wilden neuken. Dat zijn net niet de types die ik wil ontmoeten. Enige subtiliteit is prettig. Dan liever een briefje op mijn kussen.”  

Lees meer over Tygo’s liefdesleven, de brutale fans en zijn steevast volle werkagenda in Viva 49 die vanaf vandaag in de winkels ligt.

Foto: privébezit

Wanhoop
De volgende ochtend maakt zo’n onenightstand zich zo snel mogelijk uit de voeten. Floor heeft er dan een handje van te gaan schreeuwen of huilen en sms’t zo’n man tig keer per dag of hij nog een keer wil afspreken. Ze is zo wanhopig op zoek naar aandacht. Ze denkt dat seks waardering betekent – dat ze nog meetelt in de wereld of zoiets. Ik heb haar al tig keer verteld dat dit soort types per definitie geen mannen zijn die je daarna nog terugbellen.

Verdriet
Keer op keer moet Lisanne haar moeder troosten en verhalen aanhoren over weer een nieuwe man. Floor heeft Lisanne zelfs een keer midden in de nacht meegesleept naar een van haar dates om verhaal te halen waarom hij niet terug sms’te. Lisanne schaamt zich dood voor haar moeder en noemt haar in een kwade bui weleens een slet. En eerlijk gezegd geef ik haar geen ongelijk.

Help!
Ik wil Lisanne zo graag helpen. Haar vader is ziek en kan niet voor haar zorgen en verder heeft ze alleen een oma die in een andere stad woont. Het liefst zou ik tegen haar zeggen dat het me spijt dat haar moeder zich zo gedraagt. Maar kan ik dat maken tegenover Floor? We zijn al heel lang vriendinnen, hebben veel samen meegemaakt en zij heeft ook vaak voor mij klaargestaan.

Ik ben bang dat de bom barst als Lisanne echt in de puberteit komt en dan wegloopt of zo. Het is ook haar huis. Hoe kan ik Floor duidelijk maken dat Lisanne er last van heeft als zij in de kamer naast haar ligt te seksen met een dronkaard? Floor lijkt me niet te horen als ik zoiets tegen haar zeg en ik merk dat ik steeds meer afstand van haar neem. Maar als ik dat doe, voelt het alsof ik haar dochter in de steek laat. En die heeft al zo weinig mensen bij wie ze terecht kan. Moet ik het probleem nogmaals aankaarten en Lisanne daarbij betrekken?”

PS Je reactie op dit dilemma kan (ingekort) in Viva komen. Alleen je initiaal en eventueel je leeftijd komen erbij. Heb je zelf een dilemma? Mail dat kort maar goed uitgelegd naar dilemma@viva.nl

Ervaring
Nadat mijn verhaal ‘Twee maanden elke dag seks’ verscheen (artikel in Viva waarvoor ik met mijn vriend testte of elke dag seks de relatie verbetert), kreeg ik tientallen reacties. Van ‘heftig’, ‘respect’ tot ‘dat je dat durft op te schrijven onder je eigen naam’ en ‘wat vonden je ouders ervan?’. Ik had gehoopt dat het onderwerp voor mensen een aanzet zou zijn om opener over hun eigen seksleven te kunnen praten, maar in mijn omgeving bleef het bij oppervlakkige reacties, wat opmerkingen, maar geen details die er echt toe doen. Iedereen werd er vooral ongemakkelijk van of vertelde hoe ongemakkelijk anderen reageerden: ‘Zo, nou, toen Miep het las kreeg ze rode oortjes…’

Waar komt dat vandaan? Hebben onze ouders, ze waren er echt bij in de jaren in zestig!, ons geen openheid meegeven? Kunnen we niet met onze intimi delen dat ons seksleven niet altijd fantastisch is en dat we niet weten hoe we het precies kunnen verbeteren? Praten in bed en over het bed is een van de voorwaarden voor een goed seksleven. Zonder communicatie had mijn vriend er niet veel van gebakken in ons bedproject, en daarna, want hij kan nu eenmaal niet ruiken wat ik lekker vindt.

Vagina
En hoe zit het eigenlijk met onze vagina? Uit onderzoek blijkt dat 90 procent (wow!) van de vrouwen een afkeer heeft van haar eigen vagina. Dat is veel en klinkt niet goed. Hoe kun je dan optimaal van seks genieten? Laatst las ik dat seksuoloog  Goedele Liekens het woord schaamlippen wilde veranderen in ‘trotslippen’, maar dit spoorde mij niet aan om mijn vriendinnen te vragen: ‘zeg, ben jij trots op lippen?’ En eerlijk gezegd, ik kijk nooit lang naar die van mij en erover praten? Nou nee, niet mijn favoriete onderwerp.

Enquête
Viva wil graag weten hoe preuts jij bent of juist helemaal niet. Praat jij makkelijk met je vrienden (eerlijk) over seks of hou je alles privé, en durf jij met je bedpartner te bespreken wat wel of niet lekker is? Kortom: hoe vrijgevochten ben jij als het echt op de seks aankomt? En wat betekent je vagina voor jou: vriend of vijand?

Vul hier de enquête in (anoniem) en maak kans op een van de 5 I Love Romance dvd boxen met de films: Bridget Jones’s Diary, Love Actually, About a Boy en I could never be Your woman.Deze enquête kun je niet meer invullen.

© Foto: iStockphoto

Hoogtepunt
De kwaliteiten van Robert gaan echter verder dan het witte doek. Zijn vrienden noemen hem ‘romanticus’ en hij vertelt Zarayda, tijdens haar maandelijkse interview voor Viva, dat hij ‘best goed’ is in bed. De perfecte minnaar dus?

Twijfel
Volgens Robert niet. Hij zegt vaak chagrijnig over te komen op de set, als hij weer eens met zijn Blackberry zit te spelen om in uiterste concentratie te blijven. Bovendien was hij vroeger helemaal geen lieverdje. Hij zette zich af tegen het succes en de hersens van zijn familie door foute streken te leveren als straatrat.
Ach, uiteindelijk is hij goed terecht gekomen en nu mag hij zich met trots een van de grootste Nederlandse acteertalenten noemen.

De jonge acteur moet hier zelf nog erg aan wennen, want over zijn eigen prestaties is hij nooit tevreden. Hij legt de lat erg hoog en daardoor vergeet hij soms te genieten van zijn succes. Terwijl ondertussen heel Nederland zijn kunsten bewondert in de nieuwe film Nova Zembla. Een beetje zelfvertrouwen mag! 

Meer over Robert de Hoog lees je in Viva 48, die vanaf woensdag 23 november in de winkels ligt.

© Foto: Viva

Niersteen
Naast mij staat mijn moeder. Mijn vader ligt in het ziekenhuis. De niersteen die hem veel pijn bezorgt gaan ze donderdag operatief verwijderen. Omdat mijn moeder geen rijbewijs heeft, heb ik aangeboden om samen met haar de wekelijkse boodschappen te gaan doen. Wij zijn op weg naar de supermarkt, wanneer we mijn oom zien staan op de andere roltrap.

Roddels en achterklap
Mijn moeder wuift naar haar oudste broer, maar hij beantwoordt haar begroeting niet. Dat verwondert me nauwelijks. Hij toont al jaren weinig interesse in zijn vier zussen en zijn jongste broer. Hij komt niet op verjaardagen of trouwerijen. Alles wat we over hem weten, vernemen we via roddels en achterklap.

Ik heb hem vaker gezien in ons dorp, maar hij reageert niet op mij. Volgens mij weet hij niet wie ik ben. Ik lijk dan ook totaal niet meer op de jongen van vroeger. Maar nu ziet hij mij staan naast zijn zus. Een logische conclusie zal zijn dat ik haar zoon ben, dat jochie met de blonde krullen dat ooit wel eens bij hem bleef logeren.

Klappen
Terwijl we dichter tot elkaar komen, omdat wij langzaam afdalen, terwijl hij opstijgt, weet ik niet goed wat ik moet doen. Hij reageerde niet op mijn moeders begroeting. Ik weet wat er over hem gezegd wordt. Het is een verwende man, het lievelingetje van zijn moeder. Mijn oma heb ik nooit gekend, maar ik weet dat ze het zijn zussen en jongste broer niet gemakkelijk heeft gemaakt. Mijn moeder was de oudste dochter en plaatste zichzelf altijd tussen haar moeder en de rest van het gezin. Zij ving de klappen op, mentaal en fysiek. Later heeft ze daar nooit veel waardering voor gekregen. Ze had haar werk te goed gedaan en haar zusjes en jongere broer zo goed verdedigd, dat zij niet konden geloven dat zij vroeger de klappen voor hen heeft opgevangen.

IJdel
Mijn oom deed daarentegen wat hij maar wilde, zijn moeder vond het allemaal goed. Zolang hij werd verwend keek hij ook niet om naar zijn broers en zussen. Nu hij oud is doet hij dat nog altijd niet. Eigenlijk begrijp ik niet goed waarom mijn moeder naar hem zwaait. Verdient hij het? Ik vind van niet. Daarom weet ik mijzelf geen houding te geven op die roltrap en dat terwijl het eigenlijk niet zozeer mijn eigen geschiedenis is.

Pas als hij heel dichtbij is zie ik dat mijn oom mijn moeder eindelijk herkent. Ze wuift nog eens. Hij knikt naar haar en kijkt in het passeren nog even naar mij. Dan is het moment alweer voorbij. Mijn moeder vraagt zich hardop af waarom hij pas laat op haar aanwezigheid reageerde. Ik zeg dat hij misschien een bril nodig heeft, maar dat hij te ijdel is om er een te dragen.

Mijn vader
‘Het is goed dat je vader er niet bij is,’ zegt mijn moeder wanneer we beneden zijn. Wat had mijn vader dan anders had gedaan dan ik? Had hij mijn oom straal genegeerd? Had hij hem vuil aangekeken? ‘Waarom is het goed dat hij er niet bij is?’ vraag ik.

‘Je vader had de verleiding zeker niet kunnen weerstaan om hier een hamburger te kopen,’ zegt ze.

CC foto: Björn Söderqvist

En toen ontmoette hij mij. Toegegeven, ik ben geen vegetariër, maar ik kies er wel bewust voor dat ik meerdere keren per week geen vlees eet. Ik doe dit omdat is gebleken dat elke vegetarische maaltijd onze wereld al een stukje beter maakt. In onze eerste maand samen at ik zelfs volledig veganistisch, in het kader van een klein onderzoek voor mijn werk. Ondanks mijn vegetarische inslag, vindt hij mij nog steeds sexy. En inmiddels is hij er aan gewend dat ik niet zoveel vlees eet. Hij neemt nu zelf ook minder vlees!

Vlees eten ouderwets
Vroeger werd er nog wel eens een wenkbrauw opgetrokken als je zei dat je vegetariër was, want dat was toch iets voor alternatieve types die geitenwollen sokken dragen? Tegenwoordig is er niets geitenwollensokkerigs meer aan. Je wordt zelfs met respect behandeld: het is tenslotte een bewuste en gezonde keus om af en toe geen vlees te eten, of zelfs om vlees helemaal te laten staan. Het eten van veel vlees is juist ouderwets geworden.

Vegetarisch eten is sexy
Of je er nu voor kiest uit principieel oogpunt of omdat je een paar kilo wilt afvallen: het is absoluut sexy om je bordje vlees eens te laten staan. Dat vindt ook Stichting Wakker Dier. En daarom hebben zij de verkiezing van de ‘Meest Sexy Vegetariër’ georganiseerd. Ze hebben twintig Bekende Nederlanders genomineerd, waaronder schrijfster Susan Smit, actrice Georgina Verbaan en voetballer Evgeniy Levchenko. Deze BN’ers kiezen er om verschillende redenen voor om vlees te laten staan. Zo vindt Georgina Verbaan dat je met respect dient om te gaan met andere wezens en hoopt Susan Smit dat we over honderd jaar de bio-industrie net zo zullen veroordelen zoals we dat tegenwoordig doen met de slavernij.

Stem ook en win!
Wil je weten wie de andere genomineerden zijn en weten waarom zij vegetariër geworden zijn? Kijk dan op de website van Wakker Dier. Je kunt ook direct jouw stem uitbrengen op de vegetariër die volgens jou het meest sexy is. Als je hebt gestemd, maak je kans op een vegetarisch diner voor twee in driesterrenrestaurant De Librije. Dat is nog eens sexy vegetarisch eten!

© Beeld: Wakker Dier

Ik heb altijd het plaatje van verkering, samenwonen, trouwen, kinderen in m’n hoofd gehad, maar zodra ik tegen een leuke man over het woord ‘relatie’ begin, weet ie niet hoe snel hij zich uit de voeten moet maken. De redenen: geen zin in verplichtingen, gedoe, verantwoordelijkheden en ruzies – liever wil zo’n man ‘een relaxed leven’ waarin hij ‘z’n eigen ding’ kan doen. Alsof je leven stopt als je een relatie hebt!”

 Geen verplichtingen
“Van vriendinnen hoor ik soortgelijke verhalen. Over jongens die uit hun werk de stad in gaan om een onenightstand te scoren, getrouwde mannen die tijdens een vriendenweekend hun trouwring afdoen, erop los flirten en zelfs vreemdgaan en kerels die bij het eerste het beste relatieconflict het meteen voor gezien houden en de benen nemen. Het lijkt wel of de huisje-boompje-beestje-man is uitgestorven.”

 Bang om alles te verpesten
“Nu ben ik sinds twee maanden aan het daten met Kai en inmiddels ben ik tot over m’n oren verliefd op hem. Ik zou wel meer willen dan alleen een beetje daten, maar ik durf het onderwerp eigenlijk niet meer aan te snijden – ik ben de afgelopen jaren zo vaak teleurgesteld. Bovendien is Kai het prototype relaxte jongen. Ondanks dat we het ontzettend leuk hebben samen, maakt hij nog niet echt aanstalten om er wat meer van te maken dan zomaar een date. Ik ben bang dat ik alles weer verpest met zo’n opmerking over relaties.”

Ben ik ouderwets?
“Ik denk dat wanneer je echte gevoelens voor elkaar hebt, je altijd bij elkaar wilt zijn, trouw blijft, maar ook je eigen ding kunt doen en heb eigenlijk niet zo veel zin om mee te doen aan de nieuwe, solistische leefstijl. Of ben ik hopeloos ouderwets en moet ik me wél aanpassen en maar zien hoe het allemaal loopt, met het risico dat ik over een half jaar nog steeds smoorverliefd ben op een jongen die misschien helemaal geen vaste relatie wil? Moet ik meegaan in Kais relaxte tempo?”

Istockphoto.com

Zoveel woorden, toch maar niet…
Zoveel woorden te zeggen
maar eigenlijk ook niet
zoveel verbroken beloftes
dat doet me veel verdriet

kan aan niets anders denken
zit hele tijd in mijn hoofd
maakt me gek, blijft me krenken
stom dat ik er in heb geloofd

blind waren mijn ogen
mijn hart vervuld van jou,
zie je dat dan niet
waarom duw je mij dan bij je vandaan
als je van mij zo geniet

tranen over mijn wangen
dik stroperig als bloed
waarom blijf je mij kwetsen
net of dat het je niets doet

loze beloftes
zoveel verdriet
zoveel  woorden te zeggen
maar toch maar nietGeschreven en ingestuurd door: Kim.

VERS is een terugkerend item gevuld door de redactie, bloggers of lezers van Viva.nl. Heb jij ook een gedicht dat iets met je doet en wil je dit delen op Viva.nl? Stuur dan een mailtje naar Kelly@viva.nl

Foto: Istockphoto.com

Scheren, harsen, perforeren of plakken?

Vajazzling
De trends op dit gebied schieten als (haar)wortels uit de grond, de ene nog erger dan de ander. Neem voor vrouwen vajazzling (lees: blog Femke) en voor mannen heet het pejazzling. Het is hoe dan ook glamorous, echter zie ik mezelf niet zo snel met robijntjes of smaragdjes op mijn schaamstreek. Oké zo’n Braziliaans streepje is ook maar een troosteloos, karig strookje haar, maar om mijn schatkist nou te verfraaien met edelstenen, stenen voor de edele delen of wat dan ook, vind ik iets te chic de friemel. Aan mijn vagina geen bijouterie.

Vattooing
Naast vajazzling is ook vattooing een manier om de poenie te pimpen. Onder de loep nemen is niet zo gepast, maar het is, zover ik weet, een tijdelijke tatoeage daar beneden. Hierbij wordt er een soort spray-tattoo op de schaamstreek aangebracht in alle kleuren en vormpjes die je maar wilt. Zelfs glow in the dark is mogelijk! Te veel bewegen mag niet, want dat veegt het plaatje uit. Leuk zo’n Playbunny die na te veel bewegen, transformeert in Vlaamse reus!

O jeez, mijn vriend zou de ballen uit zijn broek lachen als hij een glimp opvangt van de strasstenen op mijn venusheuvel of mijn lichtgevende doos. Ik houd het maar bij dat karige strookje, het is troosteloos. Ik geloof dat ik liever achterhaald ben, dan dat ik met deze decoratie rondloop. Nee, geen haar op mijn … die daar nog aan denkt;).
 

Foto: Istockphoto.com + Photoshop

Fladderende gedachten
Ik zat een beetje uit het raam te staren, een woordje te leggen op een virtueel scrabblebordje en ondertussen liet ik mijn gedachten een beetje fladderen. We stopten bij een halte. Er stapte een man in.

Lekker behaard
Het was een knappe man, dat zag ik meteen. Hij had een baardje en droeg een bril, een combinatie waar ik het in bepaalde gevallen gewoon ontzettend warm van krijg. Hij was ergens in de dertig, een leeftijd die onbewust ook vaak wat meer aandacht van mij krijgt. (Ja hoi, ik val op oud en behaard. Kan ik niks aan doen.)

Verrekte trambankjes
De man keek zoekend om zich heen. Hij zocht een plekje om te zitten. Naast mij was een stoel vrij, maar ik reed wel achteruit. Toch kwam hij naast mij zitten. Ik schoof een beetje op, maar die verrekte trambankjes zijn zo smal dat we alsnog een beetje tegen elkaar aanzaten.

Mijn hartslag versnelde. Ik kreeg het een beetje warm. Ik keek daarom maar geconcentreerd naar mijn telefoon. Hij deed hetzelfde.

Oh, zo’n knappe knakker!
En de hele tijd dacht ik: waarom zeg ik nou niks? Ik zou best een praatje kunnen beginnen! Hoe vaak zit je nou naast zo’n knappe knakker in de trein? Wat als hij nou de Liefde van mijn Leven blijkt? Dan kan ik hem toch niet zomaar laten gaan?

De assistent-trambestuurder riep mijn halte om. Ik stapte op, glimlachte nog een keer, en liep de tram uit. Ondertussen sloeg ik met mijn vuist op mijn hoofd. Stom. Stom stom stom.

Want wat ik eigenlijk had willen zeggen, is het volgende:
Hallo leuke Ramsey Nasr. Ik wil even zeggen dat ik ontzettend geniet van de serie ‘Overspel’. En vooral van jouw spel. Want kraist alaif, wat ben je goed. Ik zit dus elke week met mijn kussen voor mijn gezicht te kijken. En ik schreeuw ook dingen naar de tv. Ik praat ook met mijn vrienden over de personages alsof het mensen zijn die wij echt kennen.

En nu ga ik donderdag de laatste aflevering met diezelfde vrienden kijken. Nog net niet op een groot scherm in een kroeg. Maar wel met hapjes en drankjes en onze volledige aandacht. Want zo geweldig vinden wij die serie van jou.

Plus: ik vind je gewoon een ontzettend goede Dichter des Vaderlands. Alleen daarom al zou ik je nou even een klapzoen willen geven.

Dat wilde ik zeggen tegen die leuke Ramsey Nasr. Maar ik durfde niet. Want ik ben een schijterd. Dus zeg ik het maar zo.

CC Foto: vitalyzator

Maar een paar weken geleden belde Angela mij op, bijna in tranen. De ruzies waren niet meer om te lachen: ze hoorde regelmatig dat haar buurman zijn vrouw sloeg en ze wist niet meer wat ze moest doen.

Huiselijk geweld
In Nederland komt huiselijk geweld vaak voor: het is één van de grootste geweldsvormen in onze samenleving. Circa 200.000 Nederlandse vrouwen hebben jaarlijks te maken met huiselijk geweld: dat is 1 op de 8 vrouwen. Het komt voor in alle lagen van de bevolking en binnen alle culturen en is vanwege de omvang en aard een groot maatschappelijk probleem.

Hoge drempel
Mijn vriendin Angela wist niet hoe ze haar buurvrouw kon helpen. Je stapt tenslotte niet zomaar op iemand af met de vraag of zij mishandeld wordt. Helaas heerst er een groot taboe op huiselijk geweld. Niemand praat graag over mishandeling door een partner en probeert er eerst samen uit te komen. Vaak is er ook nog sprake van liefde: je bent toch niet voor niets al zo lang met elkaar samen? De drempel om hulp te zoeken, wordt steeds hoger. Sterker nog: vaak wordt er pas na zes jaar (!) hulp gezocht. Online hulp kan de drempel voor een hulpvraag verlagen.

Veiligsamen.nl is zo’n website die stellen die er samen niet meer uitkomen, kan helpen. Het is een interactieve website die online hulp door maatschappelijk werkers biedt bij huiselijk geweld. Het prettige aan deze website is dat het niet alleen voor (vrouwelijke) slachtoffers is, maar ook gepaste hulp biedt aan vrouwelijke en mannelijke plegers, mannelijke slachtoffers en mensen in een homoseksuele relatie.

Hoe zit het met jouw relatie?
Als jij het gevoel hebt dat er iets niet goed zit in jouw relatie, dat er sprake is van spanningen of er harde woorden of klappen vallen, dan is het misschien tijd om er iets aan te doen. Veiligsamen.nl biedt een platform waar je veilig en anoniem hulp kunt zoeken of antwoorden krijgt op vragen die je wellicht hebt.

Misschien twijfel je wel of je in een gewelddadige relatie zit en denk je dat het bij jou niet zo erg is. Als je de zelftest op Veiligsamen.nl doet, krijg je een beter beeld of er sprake is van geweld in jullie relatie. Ook krijg je direct te horen op welke manier er hulp te vinden is voor jou en jouw partner.

Praten over huiselijk geweld is moeilijk, Veiligsamen.nl hoopt het op deze manier iets makkelijker te maken.

© Beeld: Veiligsamen.nl

Klop, klop, klop
“Ik wist toen nog niet dat hij me te pas en te onpas zou bellen en mailen. Omdat ik het toch een beetje gek vond om mijn oudere buurman zo vaak te spreken, nam ik meestal niet op als hij belde. En deed ik niet open als hij op mijn deur klopte. Sinds kort legt hij ook briefjes voor mijn deur en laat hij boeken achter die hij me wil laten lezen. Allemaal nog redelijk onschuldig. Maar toen ik hem laatst via de mail vertelde dat ik een nieuwe vriend heb in een andere stad en daarom niet zo vaak meer thuis ben – ook om hem op afstand te houden – liet hij duidelijk blijken dat hij teleurgesteld was dat ik een vriend heb. Intussen blijft hij doorgaan met briefjes neerleggen en op mijn deur kloppen. Soms hoor ik hem naar beneden komen, maar niet verder lopen dan mijn deur. Ik weet dan dat hij voor mijn deur staat.”

Goedbedoeld?
“Ik vind het allemaal behoorlijk creepy. Het voelt niet fijn dat hij zo in mijn buurt ‘hangt’, ook al benadert hij me altijd met een werkgerelateerd onderwerp. Ik weet dat als ik hem erop aanspreek, hij zal zeggen dat hij het goed bedoelt. Dat hij me alleen maar wil helpen met mijn carrière. Bovendien kan het dan nog ongemakkelijker worden als ik hem tegenkom in huis – we hebben een gezamenlijke entree – en daar heb ik geen zin in. Maar aan de andere kant: hij komt wel erg in mijn ‘ruimte’ en dat hij zegt dat hij het jammer vindt dat ik een vriend heb, vind ik veel te ver gaan. Hij wil dus duidelijk meer van me. Ik heb weinig zin in de confrontatie, maar moet ik mijn buurman toch zeggen me met rust te laten?”

PS Je reactie op dit dilemma kan (ingekort) in Viva komen. Alleen je initiaal en eventueel je leeftijd komen erbij. Heb je zelf een dilemma? Mail dat kort maar goed uitgelegd naar dilemma@viva.nl

CC foto: Aidan.Morgan

Kranten bereiden ons al de hele week voor op dé dag en op 10-11-11 was 11-11-11 zelfs al veelbesproken onderwerp op social media. Vandaag doen we dat nog eens dunnetjes over. De wereld is in de ban van elf. Niet van het schattige wezentje met puntige oren. Maar van de unieke datum.

Ja, ik wil!
Veel meer tortelduifjes dan gebruikelijk geven elkaar vandaag het ja-woord en alle zwangere vrouwen willen op deze mooie vrijdag bevallen. Niet omdat carnaval van start gaat of omdat Jan Smit met zijn Liza trouwt, maar omdat het de elfde dag van de elfde maand van het elfde jaar is.

Magie
Mooi hoor. Vorige maand was het nog 09-10-11, maar dat is mij helemaal ontgaan. De reden daarvoor las ik gisteren in de krant: elf is een magisch getal, en dus extra speciaal. Het betekent veel geluk voor je huwelijk of voor je kind. Alle mensen die vandaag op de wereld komen, worden vast heel gelukkig en wij, die niet op 11-11-11 zijn geboren, zeker niet.

Macht
Echter lees ik vandaag in de krant dat elf november voor macht staat. Volgens de numerologie trouwen mensen vandaag niet uit liefde, maar uit macht. Dat vind ik een minder prettig idee. Uiteindelijk denk ik dat mensen vandaag vooral massaal trouwen omdat het een bijzondere datum is.

Uniek
Een trouwdatum met drie overeenkomende cijfers zit er voor mij niet meer in, of ik moet het in mijn bol krijgen. Hoewel de Spits vandaag 13-13-13 beschikbaar stelde, heb ik niet het idee dat ik dit serieus kan nemen. Bovendien vraag ik me af of iemand op 13-13-13 zou willen trouwen…

Gelukkig 11-11-11!

CC foto: bayasaa