Weekend van de Rollende Keukens
De naam zegt het al, dit weekend staat in het teken van Meals on Wheels. Je kunt het eigenlijk geen trend meer noemen, want het is al een paar jaar populair: de foodtruck. Inmiddels al veel meer dan een ‘truck’ want het varieert van VW-busje, mini (Vitamini, erg leuk gevonden) en caravan tot verrijdbaar stalletje.

Een greep uit het assortiment
Het festival begint om 13.00 uur, een mooie tijd voor lunch. Ik wil niet bij keuken nr. 1 verzadigd zijn dus pakken we overal wat. Eerst lopen we een verkennende ronde: wat is er allemaal? Onderweg stoppen we bij De Espressobus, waar twee jonge mannen verse espresso maken, een heel goed begin. We lopen verder en passeren crêpes, wafels, ijs, tosti’s, saté, pulled pork bbq en drie uur slowcooked spareribs (aan de rij mensen te zien erg goed). Even verder kunnen we verse Indiase chai voor een euro niet weerstaan. We zien homemade taartjes, broodjes, salades, Franse kreeftenbisque, houtoven pizza, shakes, cocktails, sappen en koffie. Teveel lekkers om hier op te noemen.

Een lekker dagje uit
Een dag of zelfs een paar uur Rollende Keukens is zeker de moeite waard. De sfeer is goed, van jong tot oud en ook voor kinderen is er van alles te doen (kinderkeukens, muziek, et cetera). En ben je uitgegeten, dan ben je binnen 10 minuten lopen op de gezellige Haarlemmerdijk!

Wat, wanneer en hoe?
Vanaf vandaag tot en met zondag 20 mei staat het Westergasfabriekterrein in Amsterdam in teken van mobiel lekker eten. Nou ja, voor dit weekend staan de mobiele keukens stil, zodat je op je gemak rond kunt kijken. Toegang is gratis en je eet er tegen bescheiden prijsjes. Elke dag van 13.00-23.00 uur.

CC Foto: Privébezit

De Tosti
Eerlijk is eerlijk, een tosti kan altijd en is lekker snel. Ook nog eens aan te passen aan je foodmood en daarmee favoriet bij velen. Als lunch, maar flink belegd ook prima als snel avondmaal. Ham en kaas is natuurlijk een classic , maar is zoveel meer mogelijk. Met salami, chorizo, tomaat, mozzarella, enzovoorts. Maar: denk de ham – en vlees in z’n geheel – even weg en maak ‘m eens vega!

Vegaversie
Als ik aan vegetarische gerechten denk, zijn paddenstoelen, groenten en kaas de eerste dingen die in me opkomen om vlees mee te vervangen. Want vleesvervangers zoals tofu en alles wat ze in het schap hebben liggen aan nepvlees, kunnen mij niet bekoren. Is er iemand die dat nepvlees serieus lekker vindt? Zijn er vegetariërs in de zaal die tips voor de ‘lekkere neppers’ hebben? Voor mij deze keer dus kaas in de hoofdrol. Het idee voor de vegatosti is ook heel goed om te bouwen tot een grilled sandwich: twee helften die je dus niet op elkaar legt, maar naast elkaar en dan even onder de grill van de oven legt. Aan jou de keus.

Vegatosti
met brie, druiven, peer en honing

Nodig

• 2 sneeën brood (lekker: dik en zelfgesneden)
• Brie
• ½ peer
• Paar druiven (pitloos!)
• Pistachenoten, ongezout
• Honing
• Rode wijnazijn
• Beetje sla
• 1 sjalotje
• 1 eetlepel rode wijn om de sjalot mee af te blussen

Maken

1. Fruit een gesnipperd sjalotje aan in een beetje olie (niet laten verkleuren, alleen fruiten). Blus af met een eetlepel rode wijn. Haal uit de pan en zet apart.
2. Snij brood in dikke sneeën en beleg één snee met dikke plakken brie en verdeel er in plakjes gesneden peer en gehalveerde druiven over. Breng op smaak met zout en peper en maak af met de pistachenootjes en een theelepel honing. Leg de andere snee erop.
3. Doe in een tosti-apparaat of panini-ijzer en laat dat z’n werk doen.
4. Ga je voor de grilled sandwich-variant, dan beleg je beide sneeën met bovenstaande en leg je ze onder de grill van de oven (even voorverwarmen vooraf).
5. Serveer met een groene salade met een dressing van rodewijnazijn en sjalot. Meng daarvoor het rode wijnazijn met goede olijfolie (verhouding olie-azijn is 3 eetlepels : 1 eetlepel) en roer er de sjalot doorheen. Ook lekker met een beetje verse sinaasappelsap er doorheen.

Smakelijk!

CC: Foto: Seamus Walsh

Exotische twist
Ik had er eerlijk gezegd zelf nog niet aan gedacht ze te vullen. Ik at ze gewoon. Au naturel, zeg maar. Maar dat vul-idee klinkt eigenlijk ook wel goed. Dus geheel geïnspireerd door mijn recente trip naar Mexico en de werkelijk overheerlijke mega-mango’s die ik in de winkel zag, bedacht ik de perfecte zomersalsa om je Bugles mee te vullen.

Fruit met zout en chili? Ja!
Wanneer je in Mexico over straat loopt, zie je overal fruitkarretjes. Grote doorzichtige plastic bekers met rijpe meloen, ananas, mango en/of komkommer staan te wachten op een hongerige voorbijganger. Wanneer je een beker fruit bestelt, krijg je standaard de vraag of je er limoen, zout en chili bij wilt. Op het eerste gezicht denk ik: zout, chili? Maar dit blijkt een lekkere toevoeging te zijn. Het zout maakt het zoete van het fruit nog zoeter en de limoen en chili geven het een extra kick.

Salsa met mango en avocado
• 1 limoen, uitgeperst
• 1 mango, geschild
• 1 avocado, gehalveerd en ontpit
• 1 tomaat, ontpit
• 1 rode ui
• Chilivlokken
• Zout

Snij de mango, tomaat, avocado en rode ui in heel kleine blokjes. Door de blokjes zo klein te maken, wordt de salsa makkelijker te ‘scheppen’. Meng alles door elkaar en doe er een snufje zout, het limoensap en naar smaak wat chilipoeder of chilivlokken doorheen.

Verzin en win 10.000 euro!
De Vivabloggers delen hun favoriete vultip, maar Smiths is ook benieuwd naar jouw ultieme creatie(s). De beste wordt beloond met een mooie prijs. Ga snel naar hun website en laat jouw vultip achter, wie weet wordt jij wel de gelukkige winnaar.

Extra tip: de hittegolf-variant
Ook lekker en snel (en weer eens wat anders): snel yoghurt-fruit-ijs. Doe 200 gram diepvriesmango in een blender met 200 ml dikke yoghurt (bijvoorbeeld Griekse, hangop of verse biologische volle yoghurt). Voeg er voordat je de blender aanzet limoenrasp van 1 limoen en heel klein gesneden verse rode peper (een halve, zonder zaadlijsten) doorheen. Meteen serveren of even in een diepvriesbak scheppen en in de vriezer extra laten bevriezen. Lekker om je Bugles mee te vullen wanneer het tropisch warm is!

Het mysterieuze succes van gourmetten
Het stinkt, het spettert en je eet standaard véél teveel. Waarom houden we dan met z’n allen zo van gourmetten? De variatie is zeker een factor, je kunt namelijk verschillende dingen in één maaltijd eten. Maar ik ben ervan overtuigd dat het schattige formaat van de voedselonderdelen ook van invloed is.

Mini-food
Ten eerste eet het makkelijk, van die kleine hapklare gerechten. Daarnaast ziet een mini-slavink er drie keer zo lekker uit als de reuze (gewone) variant. En zo’n lief klein biefstukje met zelfgemaakte champignon-roomsaus in het pannetje dat je onderin zet. En kip, hamburgers, worstjes worden afgemaakt met ouderwetse cocktailsaus. Everyone’s favourite, bij ons aan tafel althans.

Cocktailsaus
Naar oma’s recept

Nodig
•    100 ml mayonaise
•    50 ml ketchup
•    1 theelepel Worcestershiresauce
•    2 eetlepels cognac
•    2 eetlepels droge sherry (of 4, als je geen congac hebt)
•    Sap van een halve citroen
•    150 ml slagroom
•    Peper en zout
•    Een snufje paprikapoeder

Maken
1.    Meng de mayonaise met de ketchup en roer goed. Voeg er de rest van de ingrediënten aan toe en roer tot en glad mengsel.
2.    Slagroom zorgt voor luchtigheid en romigheid. Klop de slagroom of kookroom lobbig (vladikte) en schep met een spatel door de basis van de cocktailsaus. Voeg steeds een schepje toe totdat de saus de gewenste dikte heeft (dat kan ook met minder dan 150 ml lobbige room zijn).
3.    Proef en breng op smaak met zout en peper en een snufje paprikapoeder.

Nog meer gourmet-tips:
•    Maak zelf slavinkjes door gehakt te kruiden met peper, zout, een beetje verse nootmuskaat, een snufje kerrie, zout en peper. Bind met paneermeel en een ei. Draai kleine rolletjes en rol ze in (gehalveerde) plakjes gerookt ontbijtspek.
•    Zelfgemaakte kruidenboter maakt het nét wat specialer: Meng roomboter die op kamertemperatuur is met in kleine stukjes geknipte of gesneden groene kruiden zoals bieslook, peterselie en basilicum. Doe er een gesnipperd sjalotje bij en een halve teen knoflook. Maak af met citroenrasp, peper en zout. Even terug in de koelkast en op tijd er weer uit zodat ie smeerbaar is.
•    Saus voor mini-biefstukjes: plakjes champignon aanbakken in een mini-pannetje met zout en flink wat peper. Wanneer ze aangebakken zijn, voeg je wat slagroom toe en een paar druppels Worcestershiresauce en balsamico-azijn. Even laten indikken.

CC: Foto: Jeff McNeill

Iemand nog een beetje?
Voor mij is dat vaak het geval bij Spaanse tortilla. Die grote ronde ‘taart’ ziet er zo sneu uit met alleen een paar taartpuntjes eruit gesneden. De overgebleven punten smeken om opgegeten te worden. En zodoende zit je dus aan tafel met vriendinnen en schep je voortvarend een tweede ronde voor ze op. Tussen de van de hak op de tak-verhalen over werk, liefde en scripties. Zonder te vragen of ze ook daadwerkelijk nog een stuk willen. Zelf eet ik gestaag door natuurlijk, lekker!

Ongemerkte vreetpartij
Aan het eind van het liedje diner, wanneer je de balans opmaakt en inventariseert of er nog wat bewaard kan worden of dat het eigenlijk allemaal op is gegaan, zie ik het. Waar ik niet kon ophouden met het eten van de Spaanse tortilla, hebben mijn vriendinnen heel wijselijk de tweede ronde niet opgegeten. Zonder het te merken had ik toch vier puntjes tortilla op, oeps.

Nu vraag ik me af: Wat is typisch zo’n gerecht waar jíj drie keer van opschept?

Spaanse tortilla met geroosterde paprika en chorizo, voor 4 personen
met groene salade en brood

Nodig
• 750 gram aardappelschijfjes
• 200 gram chorizo (worst, aan één stuk)
• 10 eieren
• 1 grote teen knoflook
• 1 pot gegrilde paprika
• Zakje geraspte belegen kaas
• Stokbrood
• Extra vergine olijfolie
• Cherrytomaten
• Veldsla

Maken
1. Bak de aardappelschijfjes in ongeveer 15 minuten gaar en bruin.
2. Haal ondertussen het velletje van de chorizo en snij de chorizo in plakjes. Halveer de plakjes eventueel als je ze te grof vindt. Ik vind dat juist wel lekker.
3. Bak de chorizo even kort aan in een koekenpan (olie is niet nodig) tot ie verkleurt. Zet apart.
4. Als de gegrilde paprika in olie zit, spoel ze dan even af onder koud water. Snij in dunne reepjes.
5. Breek 10 eieren en klop ze goed los.
6. Doe er de geraspte kaas en geperste teen knoflook doorheen en breng op smaak met zout en peper. Ook lekker: een beetje gedroogde chilivlokken voor extra pit.
7. Zet het vuur onder de aardappelen uit als ze klaar zijn en laat een paar minuten afkoelen. Is de eerste hitte eraf, meng de aardappelen en chorizo dan door het eiermengsel. Roer goed door elkaar en giet dan in een grote koekenpan of verdeel (zoals ik) over twee middelgrote koekenpannen.
8. Zet op middelhoog vuur (niet te hoog, dan verbrandt het) en laat 10-12 minuten garen.
9. Tijd voor de omkeertruc. Zorg dat je een deksel of plank hebt die groter is dan de koekenpan. Leg de deksel op de pan en keer de pan om, zodat de tortilla op de deksel ligt. Laat de tortilla nu in de pan glijden, met de nog ongebakken kant naar beneden.
10. Laat nu nog 8 minuten op middelhoog vuur aan de andere kant bakken. 
11. Leg de tortilla (‘s) op een grote houten plank en snij in taartpunten. 
12. Snij stokbrood en serveer dat met een lekkere olijfolie (met zout en peper) of aïoli. Maak een simpele groene salade met cherrytomaatjes en dressing van goede olijfolie en balsamico-azijn (verhouding 3:1). Beetje peper en zout en klaar!

Smakelijk eten en schep gerust nog een keer op, morgen maar weer een balansdagje

CC Foto: Privébezit

Wakker worden!
Een amuse klinkt erg fancy, maar hoeft dat niet te zijn. Het is gewoon een lekker hapje om mee te beginnen, om je smaakpapillen wakker te schudden en de honger aan te wakkeren. Het liefst zo simpel mogelijk, zodat je smaakpapillen ook de kans krijgen wakker te worden en zich niet kapot schrikken. Probeer het daarom bij een paar ingrediënten te houden in plaats van ingewikkeld te doen.

Groot of klein, aan jou de keus
Dit recept is multi-inzetbaar, snel klaar en de ingrediënten zijn meestal wel aanwezig in de voorraadkast of koelkast en anders zo gehaald bij de supermarkt. Ik heb hier gekozen voor de voorgerecht-variant, maar je kunt er ook hele eenvoudig een mini-hapje of amuse van maken.

Bruchetta van appel met Prosciutto en verse geitenkaas, voorgerecht voor 4 personen
met veldsla en balsamico

Nodig
• 2 grote Elstar of Granny Smith appels, gewassen
• Een pakje goede gedroogde ham, bijvoorbeeld Parmaham
• Verse geitenkaas
• Handje veldsla
• Goede kwaliteit (gerijpt) balsamico-azijn
• Extra vergine olijfolie

Maken
1. Haal eventuele grote vetranden van de ham af. Rol de plakken ham dan tot rolletjes en snij er smalle reepjes van met een scherp, glad mes (geen kartels!). De reepjes moeten ongeveer 3-5 mm breed zijn. De reepjes kun je vervolgens in korte stukjes snijden van ongeveer een centimeter. Je houdt dan dus kleine smalle reepjes ham over.
2. Snij vier plakken appel van ongeveer een halve centimeter dik. Doe dat zo dicht mogelijk naar het midden, zonder kroost mee te nemen. Op die manier heb je een zo groot mogelijke plak van de appel om te gebruiken. Je haalt – als het in één keer goed gaat – twee plakken uit 1 appel.
3. Verdeel de hamreepjes over de appelplakken. Op elke plak mag een flink bergje reepjes liggen.
4. Verkruimel er een beetje verse geitenkaas overheen en leg elke plak in het midden van een klein bordje. Ik vind zelf geitenkaas die al wat gezoet is met honing (versafdeling supermarkt), bijvoorbeeld van Bettine, erg lekker voor voorgerechten.
5. Verdeel wat blaadjes veldsla om de appel heen op het bord.
6. Druppel wat goede balsamico over de veldsla. Balsamico die wat duurder is, is vaak langer gerijpt en daardoor wat dikker en stroperiger. Maak af met een beetje peper (de ham is al zout genoeg dus zout is niet nodig) en een paar druppels goede extra vergine olijfolie.
7. Wil je het recept als amuse of hapje serveren, dan kun je er een mini-versie van maken. Steek met een stekertje een rondjes uit de plakken appel of snij met een scherp mes langs een vormpje af (bijvoorbeeld een borrelglaasje). Verdeel dan de ingrediënten over de kleinere appelplakjes. Druppel er wat olijfolie en een beetje balsamico overheen en serveer op een groot bord of een houten plank.

CC: Foto: flickr.com

Op verkenning
Eind december verhuisde ik naar Eindhoven. Een nieuwe woonplaats en een nieuw avontuur. Ik vind het heerlijk om een stad te ontdekken. Vooral de kleine straatjes, volksbuurten, markten en pleintjes. Gelukkig begint het lente te worden en ontwaakt de stad uit haar winterslaap. Een mooie tijd om op de fiets te stappen en de stad te verkennen.

Herkenbaar maar toch anders
En dat terwijl Eindhoven eigenlijk als thuiskomen voelt. Het is een stad die ik al mijn hele leven ken en waar ik vaak en graag kwam. Straten waar ik al winkelend doorheen slenterde met vriendinnen, kroegen waar ik voor het eerst een keer te dronken werd en pleinen waar we met Koninginnedag de hele middag feestvierden. Ik ken het allemaal, maar toch voelt het als bezoeker anders dan wanneer je er woont.

Je weg vinden
Ik pak mijn fiets en fiets naar de stad. Het is een mooie, koude maar zonnige dag en ik ben niet de enige die de fiets pakt vandaag. Ik passeer voor mij onbekende straten en zie soms punten van herkenning. Ik fiets langzaam, alles goed in me opnemend. Wat ik zie krijgt een plekje op mijn denkbeeldige plattegrond van de stad, die ik al fietsend inkleur. Eindhoven wordt steeds meer van mij. Of beter gezegd: ik ben steeds meer een beetje van Eindhoven.

Foto: flickr.com

De eerste zonnige dagen zijn een feest. De vogels die je ‘s morgen wakkerfluiten in plaats van de wekker en ‘s middags buiten lunchen en de ramen open. Ook mijn eetpatroon verandert, want opeens kook ik minder winterse kost en met frisse smaken zoals citrus, munt en komkommer. Vandaag een salade die het beste van beide seizoenen heeft: warmte van de winter en het knisperend frisse van de eerste lentedagen.

Salade met Granny Smith, geitenkaas, walnoten en Coburger ham, voor 4 personen
lekker met een citrus-honing dressing

Nodig

Voor de salade
• 1 citroen
• 1 sinaasappel
• 4 trostomaten
• 150 gram walnoten
• 100 gram rozijnen
• sla, genoeg voor 4 personen 
• 2 Granny Smith appels
• verse geitenkaas uit het versschap van de supermarkt (de versie met honing er doorheen is erg lekker)
• 100 gram magere spekblokjes
• 100 gram Coburger ham

Voor erbij
Turks brood van de Turkse bakker (snij in smalle taartpuntjes)

voor de dip:
• 200 ml griekse yoghurt
• 50 ml mayonaise
• 2 lente-uitjes
• 1 klein sjalotje
• 1/2 teen knoflook

Maken

1. Rooster de walnoten in een droge koekenpan. Ze hoeven niet te verkleuren zoals pijnboompitten.
2. Zet de walnoten apart om af te koelen en bak in dezelfde pan de spekjes uit. Laat ze op keukenpapier uitlekken.
3. Maak de dip door ongeveer 200 ml yoghurt te mengen met 50 ml mayonaise. Doe er in reepjes gesneden lente-ui doorheen en een fijn gesnipperd klein sjalotje. Pureer een halve teen knoflook in de vijzel, of pers knoflook en plet het met een breed mes tot puree op een snijplank. Rasp er wat citroenschil overheen en meng door elkaar. Breng op smaak met zout en peper.
4. Maak een dressing van 9 eetlepels goede olijfolie, 1 eetlepel balsamico-azijn, 1 eetlepel citroensap en 1 eetlepel sinaasappelsap (vers). Breng op smaak met 1 theelepel honing en zout en peper.
5. Snij de Granny Smith appels in kleine blokjes of dunne schijfjes, wat je lekker vindt.
6. Snij de tomaten in blokjes of dunne partjes.
7. Doe de sla in een grote kom en meng met de dressing zodat deze goed verdeeld is. Doe er daarna de appel, tomaten, rozijnen, uitgebakken spekjes, walnoten en in stukken gescheurde plakken coburger ham door. Brokkel de geitenkaas er overheen en meng het er voorzichtig een beetje doorheen.
8. Verdeel over de borden en serveer met het brood en de dip.
9. Lekker als extraatje: granaatappelpitjes erover!

CC Foto: Privébezit

Water en chocolade
De échte koks zeggen dat water en chocolade niet samengaan. Dat komt omdat de bestanddelen van chocolade bij het mengen met water samen gaan klonteren, waardoor het mengsel korrelig wordt. Dat gebeurt wanneer het mengsel afkoelt. In de meeste recepten doe je nog iets met het mengsel. Je voegt extra ingrediënten toe of verwerkt het in een groter geheel. In het recept van vandaag blijft het bij water en chocolade. Door het mengsel tijdens het afkoelproces met een garde te kloppen, krijgen de bestanddelen van de chocolade geen kans om zich samen te klonteren en krijg je toch een zijdeachtige luchtige mousse.

Koken is soms wetenschap
Nee, die wetenschappelijke theorie heb ik niet zelf verzonnen. Dat deed Hervé This, een fysisch chemicus die de kookkunst onderzoekt. Heston Blumenthal legt het principe uit en doet het voor in dit filmpje. Toen ik het zag, dacht ik: dat moet ik testen. Want als het mij lukt, lukt het jullie ook en hebben we er weer een goed chocoladerecept bij! Mooi meegenomen: er zit niets meer in dan water en pure chocolade, helemaal zo slecht nog niet dus!

Krachtpatser
Dus op naar de winkel voor wat goede chocolade en een sinaasappel (want chocola en sinaasappel is mijn all time favorite). Voordat ik begon, heb ik alles goed voorbereid, dat werkt het fijnst. Maak ijsklontjes, zet een kom (met water erin) in de vriezer en een andere kom in de koeling. Zet zes vormpjes zo groot als een espressokopje of vier die wat groter zijn klaar. Chocolademousse is best machtig, dus ik heb voor kleine vormpjes gekozen. Laat de elektrische mixer in de kast staan, een garde is beter voor dit recept. Wel even doorzetten want 5-7 minuten met een garde kloppen is fitness!

5 minuten-chocolademousse, voor 4-6 personen
naar een tip van Cafe Fernando

Nodig
• 240 ml water
• 265 gram goede kwaliteit pure chocolade (minstens 70% cacao)
• 2-3 eetlepels rietsuiker (naar smaak)

Wanneer je sinaasappelsap, likeur of espresso toe wilt voegen moet je de hoeveelheid ervan aftrekken van de 240 ml water die je normaal zou gebruiken.

Maken
1. Voorbereiding, ongeveer 3 uur vantevoren: maak ijsklontjes, zet een kom om het mengsel in te kloppen koud en zet een kom klaar die groter is dan de kom waarin je gaat kloppen.
2. Voordat je begint: vul de grootste kom met (ijs)koud water en voeg de ijsklontjes toe. Zet de kom waarin je gaat kloppen in de kom met ijswater, zodat de bodem erin staat of ‘m raakt. Leg een spatel en een metalen garde klaar.
3. Doe het water en de chocolade (in brokjes) in een pan op middelhoog vuur en laat de chocolade smelten. Roer af en toe door totdat het mengsel egaal is. Voeg eventueel de suiker toe.
4. Wanneer het mengsel glad en gesmolten is, giet je het in de mengkom (spatel komt hier goed van pas om al het lekkers uit de pan te krijgen).
5. Nu begint het echte werk: mixen. Met een elektrische mixer gaat dit recept echt moeilijker dan met de hand. Het kost wat armpower, maar het zorgt ervoor dat je precies op het juiste moment kunt stoppen met kloppen. Teveel kloppen is voor dit recept namelijk funest, dan wordt het mengsel korrelig.
6. Klop met de garde totdat het mengsel dikker wordt, net zoals bij slagroom. De dikte die het mengsel moet hebben, is dikker dan yoghurt, maar niet zo dik als stijfgeklopte slagroom. In het filmpje zie je hoe de consistentie is bij Heston Blumenthal.
7. Schep de mousse in de vormpjes en serveer direct. Ik heb een versie met wat sinaasappelsap gemaakt, afgemaakt met wat sinaasappelrasp. Een beetje slagroom erbij en aanvallen! Heb je wat over? Gooi niet weg maar gebruik het bijvoorbeeld als vulling voor een taartje.

Smakelijk!

CC Foto: Privébezit

After-carnavalsdieet
Overal om me heen hoor ik gehoest, hese stemmen en gesnotter. Carnaval is weer voorbij en het afweersysteem heeft een flinke klap gehad. Strepsils, vers sinaasappelsap en hete thee is wat de klok slaat. De post-carnavalstijd is voor mij een tijd om weer goed op mijn eten te letten en alle waarden weer even op peil te brengen.

Goede vetten, veel groenten
Wat eet je dan? Juist: groenten, granen en vitaminen. Ik ben tegenwoordig ook een groot fan van volkoren pasta. Je ziet het liggen en denkt: mwah. Maar eenmaal gekookt is het niet meer zo donker van kleur en eerlijk is eerlijk: verschil proef je niet. Ondertussen is het wel veel gezonder omdat er – net als in volkorenbrood – langzame koolhydraten in zitten die je meer goede energie geven dan de witte variant. Je hebt er dus ook minder van nodig om er toch dezelfde hoeveelheid energie van te krijgen. Dan nog een paar goede vetten van zalmfilet erbij en de vitaminebom is een feit.

Frisse pasta met citroen, courgette en zalm, 2 personen

Nodig
•    1 courgette
•    2 zalmfilets
•    1 teen knoflook
•    1 goed gewassen citroen
•    200 ml (light) kookroom
•    200 gram volkoren spaghetti
•    2 lente-uitjes
•    peper en zout

Maken
1.    Zet een pan met 1,5-2 liter met een theelepel zout op het vuur en laat aan de kook komen.
2.    In de tijd dat de water aan de kook komt, bereid je de rest voor: was de courgette en snij in blokjes.
3.    Pers de teen knoflook.
4.    Doe een beetje zonnebloemolie in een pan en bak de courgette aan met de knoflook. Breng op smaak met peper en zout. Zet na ongeveer 4 minuten het vuur uit.
5.    Doe de room in een steelpan met dikke bodem en zet op laag vuur om rustig op te laten warmen. Rasp de schil van de citroen in de room en voeg peper en zout toe.
6.    Snij de lente-uitjes in dunne ringetjes. Check of de boven- en onderkant er goed uitzien, snij ze er zonodig vanaf.
7.    Als het water kookt, kook je de pasta volgens de aanwijzingen op het pak. Dit zal ongeveer 10 minuten zijn.
8.    Wanneer de pasta nog 6 minuten moet koken, bak je de zalmfilets. Eerst 3 minuten aan de ene kant en dan nog eens 3 tot 4 minuten aan de andere kant.
9.    Giet de pasta af en doe terug in de pan.
10. Zet het vuur onder de room uit en doe er het sap van een halve citroen bij. Even mengen en voeg dan toe aan de pasta in de pan.
11. Roer de courgetteblokjes en lente-uitjes er ook doorheen.
12.  Schep op borden en leg de zalmfilet op de pasta. Een schijfje citroen erbij en klaar!

CC foto: puamelia

Eenpansgerecht dus weinig opruimen
Ik ga binnenkort naar Mexico, vandaar dat ik op de Mexicaanse toer ben gegaan. Ik ben sowieso een groot fan van de gevulde wrap. Een snel en makkelijk te maken gerecht, wat je helemaal zelf kunt samenstellen. En één pan dus weinig op te ruimen en/of af te wassen. Dat telt ook!

Mexicaanse kruiden
Je kunt natuurlijk een Mexicaanse-kruidenmix-zakje kopen, zeker wanneer je weinig tijd hebt is dat heel handig. Maar zelf maken is met een goede basis in je voorraadkast ook heel eenvoudig. In Mexico koken ze namelijk veel met gedroogde ingrediënten, bijvoorbeeld knoflookpoeder, paprikapoeder en cayennepeper en dat kun je lang in je voorraadkast bewaren.

Niet compleet zonder dips
En bij de wrap horen natuurlijk wel dipjes, of het nou ‘echt echt’ hoort of het de Europese versie van Mexicaans is. Want elke kans om guacamole te eten, pak ik met beide handen aan. Zure room kun je trouwens ook zelf maken. Hoe? Dat lees je in mijn blog over Mexicaanse tosti’s (quesedilla’s), ook erg lekker! Daar staat trouwens ook nog eens beschreven hoe je guacamole maakt.

Mexicaanse gevulde tortillawraps, voor 2 personen
met gehakt, maïs, paprika en dips

Nodig

•    1 krop sla of een zak sla, als je weinig tijd hebt
•    2 tortillawraps (zacht)
•    400 gram gehakt
•    1 rode paprika, in kleine blokjes
•    1 blikje biologische maïs
•    1 rode ui
•    1 teen knoflook

Om het gehakt te kruiden
•    ½ theelepel cayennepeper
•    ½ theelepel mild paprikapoeder
•    Snufje zout
•    Versgemalen zwarte peper
•    ½ theelepel djintan (komijnpoeder)
•    Snufje ketoembar (korianderzaad)

Maken

1.    Snipper de rode ui en fruit aan in een beetje zonnebloemolie (middelhoog vuur). Pers de knoflook en doe erbij, fruit ook even aan.
2.    Bak het gehakt rul en gaar. Voeg de kruiden zoals in de ingrediënten genoemd, toe.
3.    Voeg dan de paprika en maïs toe en laat nog een paar minuten op middelhoog vuur pruttelen en doorgaren.
4.    Ondertussen haal je de buitenste slabladeren van de krop af (gooi ze weg). Daarna haal je alle blaadjes los (afpellen, laag voor laag) en was je ze. Laat uitlekken of doe in een slacentrifuge. Zet de blaadjes apart.
5.    Verwarm twee grote tortillawraps in een droge koekenpan. Af en toe omdraaien (heeft maar een minuutje nodig op middelhoog vuur). Let op dat ze niet verbranden of te hard worden.
6.    Leg de tortilla op bord, bedek met een paar slablaadjes en een beetje zure room. Schep het gehaktmengsel erin en er bovenop nog een beetje sla en eventueel verse tomatenschijfjes.
7.    Rol de tortilla op en snijd doormidden.
8.    Serveer met guacamole en zure room en eventueel nog met een frisse tomatensalade erbij.

Buen apetito!

CC Foto: Privébezit

Dat lust ik niet!
Geef je toe aan je vriend(in) of kind? Of ga je voor dat gerecht waar je zoveel zin in hebt? Ofwel: ben je het type dat toegeeft of doordrijft? Ik ben – helaas voor mezelf – van dat eerste type, maar wil best af en toe meer van type 2 zijn. Zo van: ik kook, dus ik bepaal! Of: en daarmee basta, eh, pasta! Maar nee, ik ben nou eenmaal een kookpleaser. In de keuken wil ik het mensen naar de zin maken.

Alleen thuis
Ik bewaar al mijn eetwensen die thuis niet of nauwelijks op tafel komen voor die avonden dat ik alleen eet. Dan ga ik helemaal los en eet ik waar ik zin in heb. Dat komt de combinaties niet altijd ten goede, omdat ik dan denk dat alles op één avond moet. Of het wordt een allegaartje. Maar één ding is zeker: ík vind het lekker!

Wat vind jij lekker maar je tafelgenoten niet ? En wat eet jij als je een avond helemaal voor jezelf hebt?

Foto: flickr.com

Stoere steak
Een groot stuk vlees, het klinkt een beetje holbewoner (ik zie nu Fred Flinstone voor me, kluivend aan een homp vlees met bot) maar ik word er altijd érg blij van. Zeker een biefstuk, rood en mals. Biefstuk wordt vaak geserveerd met friet of aardappel en groenten. Ik dacht, laat ik de biefstuk eens door een salade doen. Niet te zwaar, maar wel goed gevuld.

Salade in de winter?
Salade staat voor mij gelijk aan zomer. Warm weer, koud eten. Maar door warme ingrediënten én winterse smaken aan een salade toe te voegen, is het ook op koude dagen een lekker avondmaal. Serveer er lekker boerenbrood bij, in grote stukken gescheurd of gesneden en zet een schaaltje extra vergine olijfolie op tafel met zout en peper er doorheen om het brood in te dippen. En om het winters te houden neem je als toetje gewoon een lekkere kop huisgemaakte warme chocolademelk.

Beefsalade met tomaat, spekjes, granaatappel en pijnboompitten, voor 4 personen
met dressing van mosterd, balsamico-azijn, basilicum en knoflook

Nodig

Salade
• 4 biefstukken, op kamertemperatuur
• 75 gram gerookt ontbijtspek of Coburgerham
• 4 kleine of 2 grote sjalotten, in ringen gesneden
• 2 bakjes kastanjechampignons, in plakjes gesneden
• 300 gram sla, een mix met rucola is lekker
• 2 tomaten, ontpit en in smalle reepjes gesneden
• handje Parmezaanse kaas, geschaafd
• 100 gram pijnboompitten, geroosterd
• pitjes van 1 granaatappel

Dressing
• 20 ml balsamico-azijn
• 1 eetlepel milde, kruidige mosterd (ik gebruikte rozemarijn-knoflook mosterd)
• Handje gevijzelde verse basilicum
• 60 ml extra vergine olijfolie
• ½ teen knoflook (in vijzel met basilicum)
• Peper
• Zout

Maken

1. Snij spek of Coburger in reepjes (dat gaat ’t makkelijkst als je de plakjes oprolt) en bak de reepjes aan in een beetje zonnebloemolie.
2. Voeg in ringen gesneden sjalot toe en bak ze 3 minuten op middelhoog vuur.
3. Voeg de in schijfjes gesneden kastanjechampignons toe.
4. Was de sla en scheur de stukken klein (als je een krop sla gebruikt). Sprenkel er een scheutje goede extra vergine olijfolie over en meng.
5. Bak je biefstukken, ik ga zelf voor medium. Doe een flink stuk boter in de pan en een klein scheutje zonnebloemolie. Lata goed heet worden (maar de boter niet verbranden) en bak de biefstukken drie tot vier minuten op middelhoog vuur aan. Draai om en bak dan nog 2 minuten. Let op: biefstuk bakken is een kwestie van smaak (hoe wil je ‘m hebben) en afhankelijk van de dikte en grootte van de biefstuk.
6. Scheur een groot stuk aluminiumfolie af en vouw dubbel. Haal de biefstukken uit de pan en leg in het midden van het vel en vouw er een pakketje van. Laat het vlees nu 5 minuten rusten.
7. Leg de biefstukken op een snijplank en trancheer ze (ofwel: snij er schuine plakken van met een heel scherp mes).
8. Hussel de sla om met het spek-ui-paddenstoelenmengsel, verdeel er de tomatenreepjes overheen en schep op de borden. Verdeel over elk bord een in stukjes gesneden biefstuk. Besprenkel met de dressing en doe er de pijnboompitten, granaatappelpitten en Parmezaanse kaas overheen.

Smakelijk!

Variatietip
Je kunt in plaats van pijnboompitten ook zelfgemaakte croutons gebruiken. Doe wat zonnebloemolie in een pan met anti-aanbaklaag. Kneus een knoflookteen (in de schil) en leg in de olie. Zet op heel laag vuur om de olie op smaak te brengen. Is de olie voldoende op smaak, zet dan het vuur middelhoog en voeg de broodstukken toe. Schud of roer doorlopend, het brood verbrandt best snel. Strooi als je wil nog verse kruiden over de croutons, bijvoorbeeld tijmblaadjes of verse oregano en natuurlijk peper en zout.

Hoopvolle ogen en optimistische hoteleigenaars
Ik vind het een beetje aandoenlijk, die Elfstedentocht-koorts. Al rondzappend kom ik verschillende hoopvolle ogen tegen, optimistische schaatsers en nog optimistischere hoteleigenaars (u kunt alvast reserveren, voor het geval dat..). En toch wil al dat Elfstedentochtgeneuzel zeggen dat het winter is. Serieus koud, echte sneeuw en glijpartijen in de wijk. Ja, ook ik heb al een schuivertje gemaakt met botsauto-effect als besluit.

Schaatsen uit het vet
Ik heb dan niet zoveel met dat marathonschaatsen, maar toch is schaatsen iets speciaals. Het is elk jaar maar de vraag ‘of het kan’ en altijd spannend (zou het ijs mij houden?). Dus ook ik kijk uit naar de dag dat het verlossende woord komt: er kan geschaatst worden. Dan nog even schaatsen regelen en mezelf belachelijk maken want schaatsen kan ik natuurlijk helemaal niet. Maar het gaat om het idee. Dat er eten en drinken bij hoort, is logisch. Zelfgemaakte warme chocolademelk in plaats van de aanmaakpoeder-variant en een winters warme kruidenthee. Koekje erbij? Probeer eens deze cranberry-witte chocolade-koekjes.

De lekkerste warme chocolademelk, voor 4 grote koppen (1 liter)
Met échte chocola en een snufje kaneel voor de warmte

Nodig
• 200 ml slagroom
• 2 eetlepels (riet)suiker
• 800 dl melk
• 4 theelepels (riet)suiker
• 200-300 gram pure chocola (minstens 70% cacao)
• 1 kaneelstokje

Maken
1. Klop slagroom stijf met twee eetlepels rietsuiker (of naar smaak) en een mespuntje kaneelpoeder.
2. Doe de melk in een pan met dikke bodem en zet op middelhoog vuur.
3. Leg het kaneelstokje erin en laat aan de kook komen. Laat een minuutje zachtjes koken.
4. Breek de chocola in kleine stukjes en voeg toe aan de melk. Roer de chocola er goed door (totdat alles gesmolten is) en laat de melk weer aan de kook komen.
5. Voeg de suiker toe, roer goed door en giet in grote mokken.
6. Maak af met de verse slagroom.

Snelle versie, voor één persoon:
Doe 200 ml melk in een pannetje of in de magnetron en zorg dat deze goed heet is (tegen de kook aan). Meng een flinke eetlepel cacaopoeder (minstens 70% cacao, bijvoorbeeld van Droste) met een theelepel rietsuiker en maak hier een papje van met een scheutje gekookt water. Is het papje egaal, dan giet je er de hete melk bij. Even roeren en klaar!

Tip: Een keer iets anders? Ook lekker met witte chocola in plaats van pure! Laat de kaneel dan weg en voeg in plaats daarvan een mespuntje kaneel toe aan de slagroom voordat je deze klopt.

Thee met citroen, verse gember en honing, voor 4 grote glazen
Lekker met sinaasappelschil

Nodig
• 2 citroenen
• 5 cm verse gemberwortel
• Honing (naar smaak)
• 1 liter kokend water

Maken
1. Doe het kokend water in een pan (of breng het in de pan aan de kook).
2. Was de gemberwortel en snij in hele dunne plakjes.
3. Was de citroenen; halveer ze en pers ze uit. Snij de helften daarna in stukjes of reepjes (pitjes er even uithalen natuurlijk).
4. Voeg de gember en citroen toe aan het water en breng op smaak met honing. Ik gebruik zelf een eetlepel honing per glas, om de zuurheid van de citroen in balans te brengen.
5. Ook lekker: haal met een dunschiller wat sinaasappelschil van een halve sinaasappel (niet het witte deel van de schil, dat is bitter) en voeg dat toe aan het theemengsel. 
6. Even laten trekken en in grote glazen schenken.

Het is 24/7 koken wat de klok slaat
Dat is zo’n beetje de strekking van wat zich er waarschijnlijk in mijn vriend’s hoofd heeft afgespeeld toen ik enthousiast vanachter mijn laptop jubelde dat er een kookzender zou komen. Alwéér iets over koken, hij zag de bui al hangen. Nieuwsgierig zat ik klaar om de noviteit te gaan beleven. Welke koks hebben ze weten te strikken en wat zijn de thema’s?

Meester Rudolph
24Kitchen is Rudolph’s zender en bij Rudolph heb ik mijn bedenkingen. Hij bedoelt het goed, maar praat altijd net iets te Schoolmeester Rudolph-achtig en ik voel me dan ook 10 jaar als ik naar zijn programma’s kijk. Dat hoge stemmetje is ook niet bevorderlijk voor het kijkgenot. Maar gelukkig zendt 24Kitchen ook shows van Jamie Oliver, Donna Hay (mijn favoriet)en Bill Granger uit, wat zorgt voor de nodige afwisseling. De zender heeft ook een aantal eigen koks, die de meeste van ons waarschijnlijk nog niet kenden.

Nieuwe TV-talent?
Tussen de programma’s door, zorgt Bianca ervoor dat we elke dag iets snel en makkelijk kunnen koken. Beetje jammer dat haar manier van uitleggen mij kippenvel bezorgt (en dan niet op de de ‘oh-wat-prachtig-manier’). Waar ik dan wél weer uren naar kan luisteren, wat praatgenot betreft, is de Italiaan Giovanni. Hij is alleen een beetje warrig en chaotisch dus zijn recepten zijn niet zo goed te volgen. Soms doet z’n Italiaanse mamma mee, erg leuk! Gelukkig is er altijd nog John. John is de pretty boy van 24Kitchen die ‘van een bubbeltje of mojito houdt en resideert aan de Amsterdamse grachtengordel’. En koken, dat kan ie natuurlijk ook nog. Maar het mooiste is toch als ie op ‘t einde van zijn programma aankondigt dat zijn haarbandje weer uit mag, hij zijn manen eens lekker los schudt en het gerecht aan de kijker presenteert.

Wat vind jij van 24Kitchen? En over kookprogramma’s gesproken: Wanneer zou er weer een Australische Masterchef beginnen?

Foto: 24Kitchen

Kruidenkaravaan
Als ik denk aan oosters eten, dan denk ik vooral aan alle kruiden en specerijen die ze in de Aziatische keuken gebruiken. Koenjit, ketoembar, djintan, djahe, sereh, kerrie en venkelzaad, om maar een kleine selectie te noemen. En dan zijn er natuurlijk de verse kruiden, zoals peper, citroengras, kokos, gemberwortel, venkel en koriander. Sauzen en olie? Die ook nog, van oestersaus, vissaus en sojasaus tot ketjap en sesamolie.

Wat de boer niet kent…
Nou ben ik a) geen boer en b) eet ik ook dingen die ik niet ken. Maar. Het blijft lastig om kruiden die in een andere taal staan geschreven te duiden. Hoe smaken ze, waar komen ze vandaan en hoe combineer ik ze? Voor mij was de veelheid aan opties en mogelijke ingrediënten lange tijd een drempel om de Aziatische keuken te verkennen. En dat terwijl ik tijdens mijn studietijd altijd een makkelijk en snel gerecht maakte, hartstikke oosters en érg smakelijk. Geen zelfgemaakte currypasta of ingewikkelde ingrediënten voor nodig!  Eerlijk gezegd ben ik op een doordeweekse avond ook veel te lui om langer dan een half uur in de keuken te staan.

Liever lui dan moe
Dus mijn studentenrecept en tevens supermarktgerecht deel ik graag met jullie. Je hoeft geen kruidenkenner te zijn en niet naar de markt of toko, dat scheelt weer tijd.
Met een aantal basisingredienten en -kruiden (bij mij staan ze in ieder geval altijd in de voorraadkast) en kip uit je vriezer kom je al een heel eind.  Eigenlijk hoef ik vaak alleen de shii take, peultjes en taugé vers te gaan halen. En elke keer dat ik het maak, voeg ik weer iets oosters toe, laat ik iets weg of probeer ik er een andere Aziatische draai aan te geven. Ja ja, ik kom er wel!

Wokgerecht met kip, peultjes, shii take en taugé, voor 2 personen
met woksaus van ketjap manis, chilisaus, knoflook en sojasaus

Tip: Probeer ook eens met grote garnalen of biefstukreepjes in plaats van kip! Garnalen combineren goed met citroengras (laat de cashewnoten weg) en bij rundvlees is dungesneden rode ui lekker.

Nodig
•    Kipfilet (het liefst biologisch), in reepjes of blokjes
•    200 gram peultjes
•    1 bakje shii take paddenstoelen
•    1 bakje taugé
•    Voor 2 personen noodles, bijvoorbeeld woknoedels  of droge noodles die je eerst even voorkookt
•    75 gram ongezoute cachewnoten

Voor de woksaus
•    1 teen knoflook
•    1 gedroogde chilipeper (heel of in molen)
•    2 eetlepels zoete chilisaus
•    4 eetlepels ketjap manis
•    2 eetlepels sojasaus (bijvoorbeeld Kikkoman)

Maken
1.    Maak de peultjes schoon (topjes en draad verwijderen). Zet ze in een flinke laag water op hoog vuur en breng aan de kook. Laat drie minuten koken en spoel dan goed af onder de koude kraan (blancheren). Giet af door een zeef of vergiet en zet apart.
2.    Was de taugé en zet apart.
3.    Als je kipfilet hebt die nog niet in blokjes of reepjes is gesneden, doe dat dan terwijl de peultjes aan de kook komen.
4.    Borstel de paddenstoelen schoon en snij het harde steeltje eraf. Snij in plakjes van ongeveer een halve centimeter.
5.    Snij de knoflook in dunne reepjes en vijzel de gedroogde chilipeper (als de gedroogde chili in een molentje zit, is dit natuurlijk niet nodig).
6.    Meng de knoflook, ketjap, gedroogde chilipeper, sojasaus en chilisaus tot een woksaus.
7.    Doe wat zonnebloem- of wokolie in een wok en laat deze heet worden. Als de wok op temperatuur is, bak je de kip al omscheppend 1-2 minuten (afhankelijk van de dikte van de kip) aan.
8.    Voeg de woksaus toe en daarna de peultjes en shii take. Bak 2 minuten mee.
9.    Bak dan de taugé en woknoodles nog 1 minuut mee.
10. Schep op diepe borden en strooi er de cashewnoten overheen.

En dan: attack!

CC Foto: Privébezit

Witgrijze sneeuwlucht en ademwolkjes
Een beetje winter heeft toch minstens één keer sneeuw en in ieder geval een paar keer vorst. Al voorruit-krabbend vervloek ik de verdomde winter, maar nu ik niet hoef te krabben, mis ik het. Gure wind, de witgrijze sneeuwlucht en de ademwolkjes van mensen die op straat lopen. Maar eenmaal binnen, in de keuken, maak ik de winter zo winters als ik wil. Stoofpotten, zelfgemaakte appelmoes en natuurlijk stamppot.

Stamppot van rauwe andijvie en spekjes, voor 4 personen
lekker met zelfgemaakte appelmoes en een Hollandse gehaktbal

Nodig
•    1,5 kilo kruimige aardappelen
•    250 mager gerookt spek (blokjes of reepjes)
•    500 gram gewassen en fijn gesneden andijvie
•    200 ml melk
•    Twee eetlepels roomboter

Maken
1.    Schil de aardappelen en doe in een pan met ruim water en zout. Breng aan de kook en laat 20 minuten koken.
2.    Ondertussen bak je de spekjes (geen olie of boter nodig) in een koekenpan met antiaanbaklaag. Zijn ze goudbruin en knapperig? Laat ze dan uitlekken op een paar vellen keukenpapier.
3.    Check of je aardappelen na 20 minuten goed gaar zijn door een punt van een scherp mes in de aardappelen te prikken. Gaat het mes er soepel in en doorheen dan zijn ze gaar. Voel je weerstand? Laat de aardappelen dan nog een paar minuten langer koken. De kooktijd is dus afhankelijk van de grootte van je aardappelen. Grote aardappelen kun je voordat je ze kookt ook even doormidden snijden, dat scheelt wat kooktijd.
4.    Giet de aardappelen af als ze gaar zijn en doe ze terug in de pan. Zet nog een minuutje op je laagste pit met de deksel op de pan om droog te stomen.
5.    Hou de pan goed vast met één hand en stamp met je andere hand de aardappelen kapot (of gebruik een pureeknijper). Voeg de helft van de melk toe en stamp weer. Voeg nu de boter toe en roer goed. Voeg de overige melk toe als de puree nog niet smeuïg genoeg is.
6.    Schep de rauwe andijvie en spekjes door de puree, meng goed.
7.    Let op: tijdens al deze handelingen laat je de pan op je kleinste pit (en op het vuur) staan.
8.    Maak af met verse peper en een beetje zout (niet teveel, de spekjes zijn ook zout).

CC Foto: Privébezit

Wintersmaak
Als ik iets met paddenstoelen kook, begint de pret al bij het uitpakken van de paddenstoelen. De geur is zó anders dan alle andere geuren. Als ik mijn ogen dicht doe lijkt het alsof ik weer tien jaar oud ben en met mijn vader door het bos loop op een koude herfstdag. Daarom hou ik zo van eten en koken, elke smaak en geur is een herinnering!

Een keer geen vlees?
Paddenstoelen zijn voedzaam en vlezig, waardoor je ze ook als vleesvervanger kunt gebruiken. Onderstaand broodje is dus lekker als lunch, maar net zo lekker om een keer ‘s avonds te eten. Kun je niet zonder vlees? Bak dan wat gerookte ham of spek met de paddenstoelen mee.

Broodje Winter, voor 2 personen
met gebakken paddenstoelen, mosterd, balsamico en Parmezaanse kaas

Nodig
•   1 zuurdesembrood, ongesneden
•   1 teen knoflook, in de schil
•    500 tot 600 gram gemixte paddenstoelen, bijvoorbeeld oesterzwammen, kastanjechampignons en shiitake
•    75 gram rucola of een salademix met daarin rucola
•    Geschaafde Parmezaanse kaas
•    4 eetlepels van de lekkerste mosterd die je hebt of kent

Maken
1.    Snij vier dikke sneeën van het brood af (van ongeveer 2 cm).
2.    Verwarm de oven voor op 150 graden.
3.    Borstel de paddenstoelen schoon (niet wassen) en scheur of snij ze in grove stukken. Ze hoeven niet heel fijn gesneden te worden.
4.    Maak een verdeling tussen de wat hardere en wat zachtere soorten (kastanjechampignons zijn bijvoorbeeld hard en moeten wat langer gebakken worden).
5.    Kneus een teen knoflook (met de schil er nog omheen), doe een flinke scheut zonnebloemolie in een pan en leg de teen daar in. Laat de pan op middelhoog vuur op temperatuur komen.
6.    Heet genoeg? Dan mag de knoflookteen eruit en de paddenstoelen erin. Doe er eerst de harde paddenstoelen erin en ongeveer 3 minuten daarna de zachtere.
7.    Leg ondertussen de sneeënbrood in de oven om ze te roosteren.
8.    Is de pan op z’n heetst en goed aan het bakken? Blus de boel dan af met een scheut balsamico-azijn en bak nog een minuutje door. Breng nu ook op smaak met verse peper en een beetje zout. Zet het vuur laag.
9.    Smeer de lekkerste mosterd die je kent of kunt krijgen op elke snee brood (ik gebruik een milde knoflook-rozemarijnmosterd van een boerderij in de buurt).
10. Doe de sla in een mengkom en doe er een scheut extra vergine olijfolie en een kleiner scheutje balsamico-azijn over. Even husselen en meng er dan de warme paddenstoelen doorheen.
11. Verdeel over de vier sneeën brood en strooi er de geschaafde Parmezaanse kaas overheen.

CC Foto: Privébezit

Proost!
Oudjaarsavond is niet compleet zonder een appelbol, een vettige oliebol en een glaasje champagne. Jammer genoeg is écht goede champagne behoorlijk prijzig. Duurder dan de Spaanse, Italiaanse of Duitse variant. Dus ga dit jaar gerust voor een lekkere cava, prosecco of sekt, net zo smakelijk! Wil je het nóg feestelijker maken? Doe dan een scheutje cranberrysap, perensap of likeur (bijvoorbeeld Cointreau) onderin het glas. Alcoholvrij proosten? Meng dan wat fruitsap of fruitpuree met spa rood.

Wens aan een touwtje
Maak je glaasje champagne dit jaar extra speciaal door iedereen een nieuwjaarswens te geven. Bij het klaarzetten van de glazen, geef je elk glas een eigen label met daarop een nieuwsjaarswens geschreven (een beetje zoals een gelukskoekje). En als je tijd en inspiratie hebt, is het extra leuk om de nieuwsjaarswensen persoonlijk te maken. Dus wens die vriendin met een nieuwe baan veel succes en twee vrienden met een nieuw huis veel woonplezier. Zorg er dan wel voor dat de juiste persoon het juiste glas krijgt natuurlijk!

Wenslabels
Om aan een champagneflute te maken (of aan iets anders feestelijks)

Nodig
•    Labels, bijvoorbeeld bruine kartonnen labels (te koop bij o.a. boekenwinkels en hobbywinkels)
•    Lint of in mijn geval: rood-wit-gestreept rolladetouw
•    Een pen of fijnschrijver

Maken
1.    Verzin voor elke gast een persoonlijke wens of verzin evenveel ‘algemene’ wensen als gasten.
2.    Schrijf de wensen op de labels en bind het label met een lint of touw aan elk glas. Zo strak mogelijk, zodat het er niet af kan glijden.

CC Foto: Privébezit

Hoofdrol en bijrollen
Kerstdiners hebben vaak één hoofdrolspeler: het hoofdgerecht. Daar wordt uitgebreid aandacht aan besteed in de kookbladen (fijn!), maar mijn devies is: vergeet de bijrollen niet. Bijgerechten kleden je hoofdgerecht aan en maken het diner af. Lekkere winterse groenten, gratins en groentestoofpotjes. Deze week daarom een recept voor een heerlijk winters bijgerecht voor bij dat lekkere stuk vlees of vis. Of als aanvulling op je vegetarische kerstdiner natuurlijk!

Kerstige geroosterde pompoen, bijgerecht voor 6 personen
Ook lekker gevuld vult met geroosterde tomaatjes en Parmezaanse kaas

Nodig
•    1 flespompoen (butternut)
•    Snufje kaneel
•    1 sinaasappel, rasp en sap
•    1 takje verse rozemarijn
•    2 kruidnagels
•    1 teen knoflook, in de schil

Maken
1.    Verwarm de oven voor op ongeveer 160 tot 180 graden.
2.    Was de pompoen, halveer ‘m en verwijder de pitjes en draden.
3.    Maak een kruidenmengsel van sinaasappelrasp, kaneel, peper, zout en verse rozemarijnblaadjes.
4.    Besprenkel de helften met zonnebloemolie en wrijf ze in met het kruidenmengsel.
5.    Leg de helften in een ingevette braadslee of ovenschaal, samen met de teen knoflook.
6.    Besprenkel de helften met een beetje olie, leg in elke helft een kruidnagel en zet een uur in de oven.
7.    Haal de pompoen uit de oven, verwijder de knoflookteen en de kruidnagels en snijd de helften in dunne, behapbare parten of plakken. Serveer deze op een mooi bord (even voorverwarmen door in de oven te zetten, zie tip onderaan). En besprenkel voor het serveren met een beetje extra vergine olijfolie en sinaasappelsap.
8.    Variatietip: vul de opening waar de pitten zaten met zelfgedroogde tomaatjes en Parmezaanse kaas of Grana Padano. Tomaatjes droog je door kleine tomaten (bijvoorbeeld kerstomaten of mini-pruimtomaten) doormidden te snijden, te ontpitten en met de open kant naar boven op een bakplaat met bakpapier te leggen. Sprenkel er wat extra vergine olijfolie overheen, leg er een teen knoflook (in de schil) bij en bestrooi met een beetje zout. Zet een uur in de oven op 100 graden met de ovendeur een klein beetje open. Haal na een uur uit de oven en doe in een afsluitbaar bakje. Lang bewaren? Zet ze dan onder olie (gebruik dan extra vergine olijfolie).

Tip: Probeer je borden en serveerschalen voor te verwarmen, op die manier blijft je eten wat langer warm. Zet de oven – als je klaar bent met de meeste gerechten – op 60 graden en zet je borden en serveerschalen voordat je ze nodig hebt even in de oven.

Smakelijke kerstdagen!

Foto: flickr.com

Het kerstgevoel
Het begint de dag na Sinterklaas. Kerstliedjes! De kerstzender staat ongegeneerd de hele dag op. Ook op mijn werk, maar gelukkig vinden mijn collega en ik Mariah Carey of Chris Rea drie keer op een dag helemaal niet erg. En zonder boom geen kerst, wel een echte (neppers tellen écht niet mee). Wel even mooi versieren natuurlijk, de mijne is lekker bont zonder enige structuur of vooropgezet kleurenplan.

Opzij, opzij, opzij
Naarmate De Datum nadert beginnen ook de voorbereidingen op de eetfestijnen. In meervoud inderdaad, want we hebben maarliefst vier adressen om in twee dagen te bezoeken. En dan ook nog vrienden die het leuk vinden om samen te eten (en dat vinden wij ook!). Dus we beginnen op kerstavond met surprise en cadeaus om vervolgens een kerstontijt te nuttigen op eerste kerstdag. Waarna we ‘s avonds een diner hebben en de ochtend van tweede kerstdag weer een ontbijt. ‘s Avonds schuiven we aan bij vrienden waar ieder een dinergang kookt.

Worstenbroodjes, alleen in Brabant?
Ergens in de afgelopen jaren zijn mijn moeder en ik begonnen met het bakken van worstenbroodjes voor kerstmis. Eerst maakten we nog kleine porties van 22 stuks. Die waren zó snel op (dat krijg je met zoveel adressen) dat we er inmiddels meer dan 80 maken om op te eten en uit te delen. Ik kan me geen leven voorstellen zonder worstenbroodjes, maar ik geloof dat ze niet in heel Nederland voorradig (of lekker) zijn. Daarom deze week het – eigenlijk geheime – recept voor échte Brabantse worstenbroodjes. Een beetje bourgondische Brabantse gemoedelijkheid voor iedereen! 

Brabantse worstenbroodjes, voor 22 worstenbroodjes
Niet alleen lekker met kerst..

Tip!
Met z’n tweeën werken is erg fijn:de één kruidt het gehakt, draait de worstjes en rolt ze in en de ander maakt het deeg, verdeelt het deeg en rolt het deeg uit. Zelfgemaakte worstenbroodjes hoeven er trouwens niet uit te zien alsof ze van de bakker komen. Ik vind ze juist het lekkerst als ze een beetje gebarsten zijn en als ziet dat ze met de hand gemaakt zijn.

Nodig
• 1 pak witte broodmix, bijvoorbeeld van Koopmans
• 600-800 gram gemengd gekruid gehakt van een goede slager (30 à 40 gram gehakt per worstenbroodje)
• 2 afgestreken eetlepels gekruid paneermeel
• 2 eierdooiers, 1 voor het gehakt en 1 voor het besmeren van de broodjes
• 1 mespunt kerrie
• 1 mespuntje nootmuskaat
• Peper
• Naturel paneermeel om achter de hand te hebben als het gehakt te nat is
• Bloem om het aanrechtblad mee te bestrooien
• Beetje water

Maken
1. Verwarm de oven voor op 220 graden en zet een bakplaat bekleed met bakpapier klaar.
2. Bereid de witte broodmix volgens de aanwijzingen op het pak.
3. Kruid het gehakt met het gekruide paneermeel, kerrie, nootmuskaat en een beetje verse peper. Voeg de eidooier toe en kneed het gehakt tot een samenhangende massa. Te nat? Voeg dan wat naturel paneermeel toe (het gehakt is inmiddels zout genoeg).
4. Verdeel het gehakt in 22 gelijke stukken. Dat kun je ook op basis van gewicht doen. Deel dan het totaalgewicht van het gehakt door 22. Draai daarna 22 rolletjes van ongeveer 10 cm. lang en 2 à 3 cm. dik
5. Verdeel ook het deeg in 22 bolletjes en rol ze uit tot deeglapjes van ongeveer 2 mm. dikte. Gebruik voldoende bloem (bloem op het aanrecht strooien) anders plakt het deeg aan het aanrechtblad.
6. Nu kan het inrollen van de worstenbroodjes beginnen. Leg een worstje in het midden van een deeglapje. Kijk of het deeglapje in formaat een beetje past bij het formaat worstje. Als het deeglapje te groot is, snij het dan bij totdat je genoeg hebt om het worstje één keer in deeg te omhullen.
7. Vouw de zijkanten van het deegflapje (links en rechts) aan allebei de kanten naar binnen, zo’n 2 cm.over het worstje heen.
8. Leg nu de onderkant van het deeglapje naar binnen, over het worstje heen. Je kunt het deeg nu om het gehakt heen rollen. Zorg ervoor dat de beide deegkanten elkaar ongeveer 2 cm. overlappen aan de onderkant van de broodjes.
9. Als het goed is, heb je nu een ‘dicht’ rolletje met een worstje erin (rol het deeg niet te losjes om het gehakt heen).
10. Leg de ingerolde worstenbroodjes met de openingoverlapping naar beneden op de bakplaat. Zorg dat de worstenbroodjes elkaar niet raken, anders plakken ze in de oven aan elkaar.
11. Klop een eierdooier los met een scheutje water en besmeer hiermee de worstenbroodjes aan de bovenkant. 
12. Bak de worstenbroodjes 15 minuten op 220 graden en daarna nog 5 minuten op 150 graden (zet de ovendeur op een kiertje). Let op, elke oven is anders..

Smakelijke kerstdagen, geniet ervan!

CC Foto: Privébezit

Onleesbare menukaarten
Reizen is niet alleen een onderdompeling in een andere cultuur, maar ook een kennismaking met een andere keuken. Als liefhebber van eten natuurlijk erg leuk. Maar ook een uitdaging, want in een land waar je de taal niet spreekt zijn menukaarten onleesbaar en is bestellen een hele opgave. Dus je waagt een gokje, bestelt een keer iets en als het je bevalt probeer je uit alle macht te onthouden wat je hebt gehad. In de hoop dat je de volgende keer in staat bent het te herkennen op de kaart of goed uit te spreken zodat ze weten wat je bedoelt. Zo heb je vanzelf op een gegeven moment je eigen ‘favorieten’. Maar de heimwee naar je Nederlandse favorieten blijft, vooral naar een bruine boterham of lekker ontbijtje.

Same same but different
Met die alomtegenwoordige heilige koeien, wordt er natuurlijk heel wat zuivel geproduceerd in India en Nepal. Een geweldige uitkomst als je ‘s morgens geen zin hebt in spicy fried rice, maar hunkert naar yoghurt. De yoghurt, daar curd genoemd, is iets anders dan wat we gewend zijn, maar daar is ie zeker niet minder lekker om! Toegegeven, ik moest even wennen aan de ‘stukjes’ die erin drijven maar de drang naar zuivel trok me al snel over de streep. Het lekkerste curd-gerecht? Dat moet lassi zijn, naast chai (Indiase thee met kruiden en melk) ook een favoriete drank van de Indiërs. En met zo’n stevige lassi achter de kiezen, ben je goed voorbereid op een dag rondlopen door een vreemde stad.

Banana lassi, voor 2 grote glazen
Yoghurtdrank met banaan

Nodig

• 250 ml yoghurt, het liefst verse
• 125 ml water of crushed ice
• 2 rijpe bananen
• suiker (of honing) naar smaak

Maken

1. Zet een hoge kom klaar, of gebruik je kom van blender of keukenmachine.
2. De makkelijkste manier is de keukenmachinemanier: doe alle ingrediënten in een keukenmachine en meng tot er een luchtige yoghurtdrank is ontstaan.
3. De iets moeilijkere manier, zonder keukenmachine, is de manier met de garde. Heb je meteen een work-out gehad! Gebruik in dit geval water, geen crushed ice en prak de banaan voordat je deze met de rest van de ingrediënten mengt. En dan kloppen maar!
4. Geen zin in banaan, gebruik dan elk ander fruit! Is het erg ‘sappig’ dan kun je wat minder water of ijs gebruiken.

Volgende week mijn – eigenlijk geheime – recept voor de lekkerste Brabantse worstenbroodjes. Een must voor het kerstontbijt (of elk zondagochtendontbijt eigenlijk).

CC Foto: Privébezit

Alle begin is moeilijk
Wanneer je in het buitenland bent is het altijd even zoeken naar het hoe en wat. India is geen uitzondering en misschien wel een extra grote uitdaging. We moeten niet alleen nadenken over wát we eten (een menukaart lezen (als ie er al is) is een hele opgave) maar ook waar. Eten op straat durfden we eigenlijk de eerste dagen in Mumbai niet. En dat terwijl we uiteindelijk het lekkerst hebben gegeten op straat, bij Bademiya (als je naar Mumbai gaat, ga daar dan zeker naartoe!). Paneer en Alu, met bijvoorbeeld roti, nan, chapati of paratha. Voor een broodeter als mij een walhalla.

Elke regio een andere smaak
Naarmate we meer naar het zuiden reizen, verandert de keuken met ons mee. Waar we in Mumbai vooral de noordelijke gerechten eten, eten we in Kerala thali en gegrilde reuzegarnalen en vis. Eindelijk iets anders dan alleen groenten, een heerlijke afwisseling. Vanuit het zuiden gaan we weer naar het noorden, waar we vast weer verrast zullen worden door meer lekkers.

De lust naar Westers eten
Op momenten is er De Grote Lust naar Westers eten, vooral wanneer je jezelf even niet zo goed voelt (een keer ziek worden zit er dik in). Wanneer je dan een cafeetje vindt waar je een volkoren toast met jam, een omelet of yoghurt (curd) met fruit kunt eten, dan is dat en welkome verademing. En als ik dan lees dat het in Nederland herfstweer is en koud, dan kijk ik nu al uit naar stamppot met een ouderwetse gehaktbal en jus. Maar tot die tijd dompel ik me nog even onder in de Indiase keuken!

Foto: Istockphoto.com

Traditie
De Restaurantweek-etentjes begonnen voor mij in Amsterdam. Samen met vier vriendinnen reserveerden we bij een leuk restaurantje wat normaal wat uit de richting was, maar voor de gelegenheid leuk leek om naartoe te gaan. En leuk was het, we hebben er heerlijk gegeten! En daar begon de traditie. De tweede keer gingen we voor een lunch, bij een restaurant waar we waarschijnlijk nooit meer terugkomen, tja soms leer je dat een restaurant niet echt bij je past.

Afscheidsdineetje
Dinsdagavond hadden we weer een fameus Restaurantweek-etentje gepland. Deze keer in Den Bosch, om nog even bij te kletsen voordat ik twee maanden naar India en Nepal ga. Ik hoop stiekem op een menu met on-Indiase cuisine. Het liefst iets héél Europees en gewoon met friet en mayonaise als bijgerecht. Het voorgerecht arriveert en we kijken allemaal wat twijfelachtig. Op ons bord liggen verschillende kleuren hoopjes mousse. Na inspectie blijken het allemaal verschillende soorten bloemkool te zijn, in moussevorm. Daarbij kalfstartaar. En ik moet toegeven, het was lekker, anders, culinair en zag er mooi uit. Het hoofdgerecht was precies wat ik nodig had, een lekker stuk rood vlees: entrecôte met truffeljus en drie soorten wortel. Ik geniet er extra van omdat ik weet dat ik de komende maanden waarschijnlijk vooral vegetarisch zal eten.

Eten ontspant
Voor mij is uit eten leuk, een ontdekkingsreis langs verschillende keukens en restaurants, maar vooral ontspannen. Zeker in de hectische week voor de reis, ben ik blij tijd vrij te kunnen maken om even te genieten, een wijntje te drinken en vooral bij te kletsen. En tuurlijk, bij die driegangen-menu-prijs van € 27,50 komen nog kosten voor je drankjes, maar toch is het een leuke prijs. De volgende Restaurantweek ben ik weer van de partij! Wil je er nog gebruik van maken, reserveer dan snel via www.restaurantweek.nl (tot en met zondag 2 oktober kun je er gebruik van maken).

De komende twee maanden ben ik India en Nepal, dus jullie moeten het even zonder me doen. Ik zal proberen af en toe een blog voor jullie te schrijven, als dat lukt. Dat ligt een beetje aan de internetmogelijkheden daar. Dus tot december of misschien eerder..!

 CC Foto: Privébezit

Ei love you
Ik werd vanmorgen wakker, het was 6 uur en eten was niet het eerste dat in me opkwam. Maar je moet toch iets eten, dus ging ik kastje in kastje uit. Een boterham? Yoghurt? Nee. Maar daar zag ik opeens een doosje eieren. Een gekookt ei, dat wordt het. Dus hier zit ik dan, mijn blog te schrijven met een gekookt eitje erbij. En toen dacht ik opeens: een ei, dat is zo eenvoudig dat je het bijna vergeet. Maar ook zo ontzettend lekker, mits ie goed bereid is natuurlijk.

Het perfecte ei
Maar wat is goed? Dat is moeilijk te zeggen. Ik ben een zacht- ei-mens. Niet zo zacht dat het eiwit nog doorschijnend is en blubbert, maar wel zo zacht dat het eigeel nog vloeibaar is. Zout erop en mij hoor je niet klagen. Mijn vriend is een echte hard-ei-man. Van dat zachte vloeibare gedoe moet ie niets hebben. Je hebt ook nog de ‘er tussenin’ mensen. Soms schaar ik mezelf onder die categorie, maar dat is eigenlijk een excuus: mijn ei heeft gewoon iets te lang gekookt. Wat is jouw ei-stijl?

Gekookt ei

Nodig
•    Vrije uitloop eieren, medium
•    zout

Maken
1.    Zet de eieren met ruim koud water op middelhoog vuur (ze moeten onder staan).
2.    Voeg een snufje zout toe, zodat het eiwit sneller stolt wanneer je ei onverhoopt barst.
3.    Zodra het water kookt, zet je de timer. Voor een zacht ei op 2.50 min. voor een ‘er tussenin-ei’ op 3.40 min. en voor een hard ei op 5 min.
4.    Laat het water zacht koken, het hoeft niet op hoog vuur te staan. Doe je dat wel, dan stuiteren de eieren door de pan en is de kans groot dat ze kapot gaan.
5.    Gaat je wekker, haal dan de pan van het vuur en spoel de eieren af onder koud water. Je laat ze dan even ‘schrikken’ waardoor ze je zachte ei niet verder stolt of je je harde ei makkelijk kunt pellen.

CC Foto: Privébezit

Vloeken in de kerk
Het voelt een beetje als vals spelen en het druist tegen mijn drang om zoveel mogelijk zelf te maken, in. Zo’n kant- en klaardeeg, zou dat überhaupt werken? Zou het lekker zijn? Mijn nieuwsgierigheid heeft me over de streep getrokken. En eigenlijk is het helemaal niet zo vreemd als wij denken. In Frankrijk hebben ze wel vijf verschillende soorten kant- en klaardeeg in de schappen liggen. En de Fransen zijn toch de patisserie-experts met hoge eisen, zou je zeggen.

Een beetje van Tante Fanny…
Goed, in de supermarkt pak ik het zanddeeg van Tante Fanny, een lieve cartoon-oma die er erg bakwijs uitziet. Dat kan toch niet misgaan? Eenmaal thuisgekomen rol ik het deeg (wat op bakpapier ligt) op het aanrecht uit. Het ruikt deegachtig en voelt ook prima aan. Een beetje stug aan het eind van ‘de rol’ waardoor het een beetje barst. Maar met een beetje drukwerk, is dat zo opgelost.

en een beetje van mezelf
Ik gebruik het deeg vandaag als appeltaartbasis. In de tijd dat de oven wordt voorverwarmd, schil en snij ik de appels. Even mengen met wat kaneel, suiker en citroen en ik ben klaar om te beginnen. Het deeg is op kamertemperatuur en ik snij er rondjes uit die ongeveer drie centimeter groter zijn dan mijn mini-Creusetpannetjes. Ik snij ze boven, onder, links en rechts een beetje in zodat ze makkelijker in de pannetjes te manoeuvreren zijn. Het deeg is soepel genoeg om het netjes in de pannetjes te krijgen. De restjes deeg gebruik ik om de zijkanten goed te bedekken. Appelmengsel erin, reepjes deeg erop en de oven in.

Tromgeroffel
En dan de Grote Test. De geur is goed, dat wel. Maar nu de knapperigheid en de smaak nog.
Het valt op dat het appelmengsel in is gezakt. Ook al waren de taartjes er tot de rand mee gevuld. Tip: vul met extra veel appelmengsel! Verder zien de taartjes er lekker uit. En de smaak? Eerlijk is eerlijk, nothing beats homemade, maar dit komt toch wel heel dicht in de buurt. Een acceptabel en smakelijk alternatief voor de dagen waarop je tijd tekort komt!

Appeltaartpannetjes met kant- en klaardeeg, voor 4 kleine vormpjes

Nodig

• 2 rollen zanddeeg van bijvoorbeeld Tante Fanny
• (met 1 rol kon ik 3 pannetjes taart maken)
• 4 mini-pannetjes, ramekins of grote mokken die in de oven kunnen
• Beetje boter om de vormpjes mee in te vetten
• 4-5 zure appels zoals Goudreinet of Elstar
• 3 eetlepels suiker (of naar smaak)
• een theelepel kaneel
• Citroenrasp en citroensap van 1 citroen
• Eventueel een beetje paneermeel om op het deeg te strooien voordat het appelmengsel erin gaat

Maken
1.    Laat het deeg op kamertemperatuur komen en zet de oven op 180 graden. Vet ondertussen de vormpjes in met een beetje boter.
2.    Schil de appels en snij ze in kleine stukjes. Meng dan met de citroen, suiker en kaneel. Schud goed om en zet apart.
3.    Zet een vormpje op het deeg en snij de vorm uit het deeg. Neem de cirkel ruim, zo’n 3 cm groter dan het vormpje daadwerkelijk is.
4.    Maak inkepingen op de kwarten (boven, onder, links en rechts) zodat je de rondjes makkelijk in de vormpjes kan leggen.
5.    Doe het deeg in de vormpjes en zorg ervoor dat het goed tegen de bodem zit. Doe dit voorzichtig, anders kan het deeg scheuren omdat er lucht tussen de bodem en het deeg zit.
6.    Vul  de vormpjes tot aan de rand met het appelmengsel, meer dan je zou denken want het zakt een beetje in tijdens het bakken.
7.    Snij reepjes deeg van ongeveer 1 cm breed en maak daarmee een ruitpatroon op de taartjes.
8.    Meng een eidooier met een scheutje water (roer het schuimig) en smeer dat op de deegranden.
9.    In de oven ermee en na 45-55 minuten zijn je appeltaartjes klaar.

Sneller en makkelijker kan bijna niet!

CC Foto: Privébezit

Niet echt, maar wel lekker
Witte chocolade heet chocolade, maar is wit. Terwijl de naam doet vermoeden dat er toch echt cacao in zit. Niet dus. In witte chocolade zit namelijk cacaobóter. Samen met gecondenseerde melk en suiker maakt dat witte chocolade. Het komt wel van de cacaoplant af, dus helemaal nep is het niet.

Koken met chocolade
Zoals je liefhebbers hebt van pure chocolade (ondergetekende) heb je ook witte chocolade-fans. Daarom zien we in het schap witte chocoladeletters, witte chocolade pepernoten, witte chocolade hagelslag en witte chocopasta. Maar laten we vooral niet vergeten dat witte chocolade, net als ‘gewone chocolade’, ook heel lekker is in zoete gerechten en baksels. In muffins bijvoorbeeld, of in koekjes en desserts. Daarom deze week een recept voor pannacotta met – je raadt het al – witte chocolade. In een half uurtje klaar en dan even een paar uur de koelkast in. Piece of cake toetje.

Pannacotta met witte chocolade, voor 4 personen
met rood fruit uit de oven

Nodig

• 360 ml slagroom
• 100 ml melk
• 100 gram witte chocolade
• 2 eetlepels rietsuiker
• 2 blaadjes gelatine (Dr. Oetker)
• 300-400 gram gemengd rood fruit

Maken
1.    Doe de room en melk in een steelpan met dikke bodem op middelhoog vuur.
2.    Week ondertussen de gelatineblaadjes in een schaaltje met koud water.
3.    Smelt de witte chocolade au bain marie of in de magnetron. Als je het in de magnetron smelt, zorg er dan voor dat om de 45 seconden even checkt hoe ver het al gesmolten is. De chocolade kan namelijk verbranden en dat is niet lekker. In voorgaand filmpje wordt 2x een minuut aangeraden, maar ik doe het vaak met meer tussenpozen om te checken of de chcolade niet verbandt. Roer als je checkt ook even door de chocolademassa met een spatel. Op die manier verdeel je de warmte en kristalliseert de chocolade niet. Na ongeveer 3×45 seconden op ongeveer 500 watt, zou de chocolade genoeg gesmolten moeten zijn. Is dat niet het geval, ga dan door totdat het wel gesmolten is.
4.    Ondertussen kookt als het goed is het roommengsel. Laat de massa een beetje inkoken en schep een eventueel melkvelletje eraf. Als de massa wat is ingekookt haal je de pan van het vuur en doe je er de gesmolten chocolade en 2 eetlepels suiker in. Knijp de gelatine uit en roer ook deze door het roommengsel. Zet de pan in de koeling totdat het mengsel wat is ingedikt (en het een laagje op de bolle kant van een lepel achterlaat).
5.    Vet vier kleine koffiekopjes of espressokopjes van ongeveer 150 ml dun in (bijvoorbeeld met zonnebloemolie).
6.    Verdeel de pannacotta over de vier kopjes en zet minstens 3 uur in de koeling (het liefst een nacht).
7.    Zet vier bordjes klaar en verwarm de oven voor op 200 graden. Doe het fruit in een ovenschaal en bestrooi met een beetje rietsuiker of een beetje honing. Haal het fruit er na 5-10 minuten uit.
8.    Laat een laagje heet water in de gootsteen lopen. Snijd nu met een scherp mesje rondom de randen los van het kopje. Zet ze kort in het hete water (= 15 seconden). Zet elk kopje op een bord en wiebel/schud een beetje terwijl je het kopje ondersteboven op het bord drukt (houd het bord ook vast natuurlijk!). Op een gegeven moment voel je dat de pannacotta binnenin het kopje loslaat en dan haal je het kopje omhoog.
9.    Schep het warme fruit er omheen en maak af met een takje munt.

CC Foto: Privébezit

Onderzoek
Dus. Ik speur eerst allerlei via Google gevonden artikelen, blogs en reiswebsites af. Daarna ga ik met de eerste kennis op zak, rondneuzen op reisfora. Zoals die van Lonely Planet en Around The Globe, maar ook Tripadvisor en lokale fora zoals Indiamike.com. Nu ik ongeveer elke uithoek van internet heb gehad, kan ik me op de details gaan storten. Zoals het vinden van leuke wetenswaardigheden, lokale gewoonten, cultuur, architectuur en natuurlijk: eten!

Het ontwijken van darmproblemen
Inmiddels weet ik dat ik waarschijnlijk veel chapati, korma, dhal en naanbrood zal eten. Ik ontwijk zoveel mogelijk vlees en eet fruit nooit zonder het geschild te hebben (omdat ik liever niet dagenlang op de wc wil zitten). In plaats van zoveel mogelijk uitproberen, word je vooraf eigenlijk vooral geadviseerd een hoop dingen níet te eten. Nou ben ik nog niet bekend in India en Nepal, maar ken ik de Thaise en Laotiaanse keuken. En uit ervaring weet ik dat mijn smaak niet echt matcht met de Aziatische keuken, dus ik zal echt even moeten omschakelen! Ik ben wél een enorme broodliefhebber, dus ik stort me waarschijnlijk op het naanbrood.

Top 10 reiscuisine
De India en Nepal-queeste inspireerde me tot een Top 10 Reiscuisine, mijn favoriete eten en drinken uit vakantieoorden.

1. Verse krab uit Maryland
2. Ravioli met pompoen-saliesaus uit Florence
3. Franse mosselen uit Hossegor
4. Buttermilk pancakes uit New York
5. Banana lassi uit Thailand
6. Pinxtos uit San Sebastián
7. Vijgenijs uit San Gimignano
8. Shortbread met caramel uit Engeland
9. Reibekuche van de kerstmarkt in Düsseldorf
10. Vers sinaasappelsap uit Marrokko

Wat is jouw favoriete eten uit het buitenland, van één van je reizen of vakanties? Alle tips over lekker en goed eten in India en Nepal zijn welkom, ik ben benieuwd wat jullie ervan vonden.

P.S. Volgende week weer een recept!

CC foto: Louise Gill

Vroeger en nu
Waar zijn de tijden gebleven dat we tevreden waren met Jamie, Nigella en Two Fat Ladies? Drie programma’s in de week en dan had je je portie leuke recepten en kooktechnieken wel gehad. Als kookfanaat zou je zeggen dat ik van het principe ‘hoe meer, hoe beter’ ben, maar de televisie barst bijna uit z’n voegen van kookprogramma’s. Wie is de chef, Over de kook, Ik kom bij je eten, Smaken Verschillen, Hell’s Kitchen, Jamie Oliver, Nigella Lawson, Herrie in de keuken, enz. enz. Daar bovenop doet Nederland natuurlijk ook mee met de Masterchef-rage en doen we het nog eens dunnetjes over met Topchef. Voor je het weet hebben we dadelijk ook al een celebrity versie. Overkill? Ik dacht het wel.

Selectiviteit
Met zoveel aanbod moet je dus wel selectief zijn, het kaf van het koren scheiden. Mijn eerste gedachte was om over te lopen naar de BBC. Daar hebben ze Masterchef en The Great British Bake Off (een geweldig bakprogramma). Maar alles veranderde toen Masterchef Australia afgelopen jaar ten tonele verscheen; ik was meteen verk(n)ocht.

Masterchef
De presentatoren slash juryleden zijn véél leuker dan de ingetogen Engelse en popiejopie Nederlandse chefs. Zo hebben ze Gary Mehigan, de vriendelijke knuffelbeer en de kleine George Calombaris die zijn geringe lengte probeert te verdoezelen met een soort van springerige presentatietechniek (lijk je dan soms groter?). En dan de strenge recensent Matt Preston, de kakkerd van het stel, een echte heer inclusief zakdoekje in zijn borstzak. Maar het leuke is het enthousiasme dat er vanaf straalt, daar word je gewoon vrolijk en geïnspireerd van.
De spin off Junior Masterchef is ook al zo’n leuk concept. Ik weet niet of iemand van jullie het gezien heeft maar mijn mond viel ervan open. Talént, je gelooft je ogen niet. Die kleine minimensen van tien jaar schudden zo eventjes een ‘tea-infused consommé with poached fish’ uit hun mouwtjes. Wow.

De kunst van het proeven
Mocht je na het lezen van deze lofzang vanavond Mosterchif kijken, dan heb ik een opdracht voor je. Er zit mij ondanks de adoratie van George, Gary en Matt, namelijk toch iets dwars. Heb je wel eens gelet op de manier waarop de chefs proeven? Vooral Matt Preston is er een kei in. Het gaat ongeveer zo. Hij neemt een half hapje van iets, zodat er net nog een beetje op de lepel of vork achterblijft. Daarna sabbelt ie even (met open mond) op de hap en herkauwt ten slotte de nog niet doorgeslikte elementen. Het zal de smaaksensatie vast wel ten goede komen. Maar lieve Matt, je bent ook op televisie. En daar zie ik liever geen ‘ongeluk in een tunnel’ voorbij komen.

Masterchef Australia (seizoen 3) wordt elke dag van 18.35-19.35 uur op NET5 uitgezonden.

Smaak is subjectief en dat geldt ook voor televisieprogramma’s. Wat is jouw favoriete kookprogramma? Is er één die ik nog niet ken of echt niet mag missen? Of deel je mijn Masterchef Australia-passie? Ik ben benieuwd!

Foto: flickr.com

Als de basis maar goed is
Mijn basisrecept voor muffins is geïnspireerd op die van Nigella Lawson. Jeweetwel, de sensuele bakgodin uit Engeland die zelfs een sperzieboon sexy kan maken.
Het is een foolproof recept dus ook de onervaren bakkers kunnen hiermee de blits maken. Zoals altijd in Engelse bakrecepten, wordt ook in dit recept ‘baking soda’ gebruikt.  Baking soda ofwel dubbelkoolzure soda (natriumbicarbonaat) is in Nederland verkrijgbaar bij de drogist, natuurwinkel of toko (als zuiveringszout of natriumbicarbonaat). Kun je er niet aankomen? Gebruik dan een zakje bakpoeder, dat werkt ook.

Muffins met…
Tja, muffins met wát, eigenlijk? De mogelijkheden zijn eindeloos en smaakgebonden. Fruit is erg lekker in muffins, omdat het naast smaak ook smeuïgheid toevoegt. Banaan of appel bijvoorbeeld. Maar ook kruiden of hartige ingrediënten, zoals kaas en noten doen het goed. Ga na wat je lekkere combinaties vindt op brood, in pannenkoeken en in (hartige) taarten, dan kom je vanzelf tot leuke smaakvolle combinaties voor je muffins. Zelf heb ik gekozen voor framboos en witte chocolade en een variant met blauwe bessen, citrus en kaneel. Succes en smakelijk!

Basisrecept voor muffins, voor 12 stuks
Variaties met frambozen en witte chocola of blauwe bessen, citrus en kaneel

Nodig

• 250 gram zelfrijzend bakmeel
• Halve theelepel baksoda (flinke mespunt)
• 1 theelepel bakpoeder
• 75 gram suiker
• 75 gram boter
• 1 dl karnemelk (of melk)
• 1 ei

Maken
1.    Verwarm de oven voor op 200 graden en vul een muffin- of cupcakebakvorm met papieren vormpjes (invetten hoeft dan niet).
2.    Weeg de hoeveelheden af en zet klaar.
3.    Smelt de boter en zet apart.
4.    Meng in een mengkom de droge ingrediënten (bakmeel, baksoda, bakpoeder, suiker) door elkaar.
5.    Meng in een andere kom de natte ingrediënten met een vork door elkaar (ei en (karne)melk eerst, daarna de gesmolten boter).
6.    Meng nu de natte ingrediënten door de droge ingrediënten. Doe dit niet te grondig (bijvoorbeeld met een vork). Het deeg mag (moet) een beetje grof en klonterig zijn.
7.    Voeg als laatste de ‘vulling’ aan het basisrecept toe. Schep het voorzichtig door het deeg. Wanneer je fruit gebruikt, zoals ik, zorg er dan voor dat de vruchten heel blijven.
8.    Bak de muffins in ongeveer 20 minuten bruin en gaar. Steek een satéprikker in de muffins om te testen of ze gaar genoeg zijn. Wanneer de prikker er ‘schoon’ uitkomt, dan zijn de muffins klaar.
9.    Ideeën voor smaakvariaties:

Frambozen & witte chocolade
200 gram frambozen (vers of uit de diepvries)
200 gram witte chocolade (in grove stukjes kapot geslagen met bijvoorbeeld een deegroller)

Blauwe bessen, citrus & kaneel
200 gram blauwe bessen
Citroen of sinaasappelrasp van 1 vrucht
Flinke snuf kaneel (ongeveer een mespunt)

CC Foto: Privébezit

Met de Franse slag
Heel lang dacht ik bij mosselen aan glibberige weekdieren. En daar is eigenlijk niets aan veranderd (wat dat zijn ze ook). Maar een paar jaar geleden zocht ik mijn schoonzus op die aan de Franse kust op een camping werkte. Op een avond ging er een hele groep collega-campingmedewerkers naar een dorpje verderop waar je ‘de lekkerste mosselen kon eten’. Iedereen was wild enthousiast en ik dacht: doe mij maar gewoon steak frites. Maar: een mooi moment om in het diepe te springen. En dat deed ik gelukkig ook, want het was zó lekker dat ik het jaar erop – met schoonzus – het gerecht ben gaan maken en perfectioneren. En nu kun jij er ook van genieten…

Mosselen, voor 4 personen
met verse kruidenroomsaus

Nodig
•    4 kg mosselen
•    4 grote sjalotten (of 3 kleine uien)
•    6 teentjes knoflook, geperst
•    1 plantje verse bieslook
•    1 plantje verse platte peterselie
•    2 glazen witte wijn (droog)
•    Rasp van 2 citroenen
•    Een pakje spekblokjes of -reepjes
•    600 ml crème fraîche
•    600 ml room

Maken
Wanneer je mosselen in de supermarkt koopt zijn ze schoongemaakt en hebben ze geen ‘baard’ meer. Toch maak ik ze nog een keer schoon, omdat mijn ervaring is dat er vaak nog wat baard aan de mosselen zit en ze soms nog wat zanderig zijn.

1.    Zet een grote schaal klaar om de schone mosselen op te leggen. Pak steeds een mossel en wrijf deze onder een lopende koude kraan schoon door met je vingers over de schelp te wrijven. Voel met je vingers ook even langs de zijkant of er nog baarddraden zitten en trek die er zo nodig vanaf. Doe dit tot alle mosselen schoon en baardvrij zijn. In principe moeten de mosselschelpen dicht zijn. Een open schelp hou je even onder de kraan of tik je zachtjes tegen het aanrecht. Sluit ie zich, dan is er niets aan de hand. Blijft de mossel open staan, gooi ‘m dan weg.
2.    Voor dit recept gebruik je twee grote pannen met dunne bodem. De stappen hieronder doorloop je steeds voor elke pan. Verdeel de ingrediënten in dit recept dus steeds over de twee pannen.
3.    Snij de uien en pers de knoflook. Fruit ze op middelhoog vuur in een beetje boter of olie.
4.    Zet het vuur wat hoger en voeg de spekjes toe. Bak ze aan en blus af met een glas droge witte wijn.
5.    Voeg nu de mosselen toe (op hoog vuur). Doe de deksel op de pan en laat de pan op hoog vuur staan. Check af en toe of het kookvocht onder in de pan al kookt. Als dat zo is, zet je de kookwekker op 4 à 5 minuten.
6.    Na deze 5 minuten voeg je de crème fraîche en room toe en laat deze over de mosselen ‘smelten’. Voeg peper en zout toe.
7.    Doe de deksel weer op de pan en schud de pan (houd de deksel ook vast!) zodat de mosselen en ingrediënten goed door elkaar gemengd worden. Het zorgt er ook voor dat de onderste mosselen boven komen en de bovenste mosselen onderin de pan komen.
8.    Laat de mosselen nu nog een paar minuten in de pan nagaren (het vuur mag je uitzetten). Snij of knip ondertussen de bieslook en peterselie fijn.
9.   De mosselen zouden hierna allemaal open moeten staan. Check dit en als dat zo is strooi je de citroenrasp en het bieslook-peterseliemengsel over de mosselen heen.
10.    Schud de pan nog een keer om (met deksel) en serveer het zo snel mogelijk. Onderin de pan zit al het lekkers, dus vergeet niet daar een lepel van op je bord te scheppen. Als er mosselen in de pan of op je bord dicht zijn gebleven, moet je ze niet opeten.
11.    Lekker met vers afgebakken Frans stokbrood of zelfgebakken frietjes. Er hoeven geen mosselsausjes bij geserveerd te worden zoals bij het traditionele recept, de room en crème fraîche zorgen namelijk voor een heerlijke kruidensaus.

Smakelijk!

Foto: Gettyimages

Reclame
Reclame is een vak apart. De ene helft van de mensen vindt het irritant en de reinste vorm van list en bedrog. De andere helft gaat juist op zoek naar de grappigste reclames op YouTube. De campagnes van Albert Heijn doen het altijd goed: meneer de shopmanager, Wuppies en de dierenplaatjes. Bij de meeste van die (op kinderen gerichte) acties, gaat het langs me heen en ben ik vooral blij dat ik op woensdagmiddag niet met de kids naar de ruilmiddag hoef. Maar bij de zomerhits hadden ze ook mij te pakken.

Meezingers
Je hebt van die liedjes die niet meer uit je hoofd gaan als ze er eenmaal in zitten. Carnaval Festival is er zo een, maar blijkbaar horen Vamos a la playa en La bamba ook in dat rijtje thuis. De zomerhits van Albert Heijn zitten de afgelopen twee weken namelijk in mijn hoofd. Ik neurie ze onbewust hardop en in de winkel heb ik opeens zin in hamburgers… Daarom deze week een recept voor homemade hamburgers (dus niet die ‘Hamburgers met korting, ohohohohooo’).

Homemade broodje hamburger, voor twee stuks
Een Italiaanse variant

Nodig
Hamburgers

• 300-350 gram half-om-half gehakt (ongekruid)
• Snufje nootmuskaat
• Snufje kaneel
• Citroenrasp van een halve citroen
• 50 gram geraspte Parmezaanse kaas
• Basilicumpuree (handje verse blaadjes en 1/2 teen geperste knoflook)
• Scheutje balsamico-azijn
• 1 klein ei of een half groot ei
• Paneermeel
• Zout en peper

Overig

• Half bakje champignons, in schijfjes gesneden
• 4 grote uien, in ringen gesneden
• 2 Italiaanse bollen of andere harde/zachte broodjes
• Tomatensalsa of tomatentapenade (gekocht of gemaakt)

Maken
1. Snij de uien in ringen en de champignons in schijfjes. Doe boter of olie in een pan en bak eerst de uien aan. Wanneer deze wat kleur krijgen, doe je er de champignons bij. Zet daarna op laag vuur zodat de uien de tijd krijgen om te karameliseren. 
2. Voor deze Italiaanse variant gebruik ik een op een recept van Jamie Oliver geïnspireerd gehaktmengsel. Meng alle ingrediënten behalve de basilicum en de knoflook door het gehakt. De basilicumpuree maak je door de verse blaadjes even in de vijzel met een beetje zout en de geperste knoflook tot moes te maken. Paneermeel gebruik je om de vochtigheid van het gehakt in balans te brengen (als het bijvoorbeeld iets te vochtig is).
3. Verdeel het gehakt in twee delen en rol er twee ballen van, die je voorzichtig plat drukt tot een schijf van ongeveer 2 centimeter dik. Als je je handen een beetje nat maakt, krijg je een ‘gladder’ resultaat.
4. Verwarm de oven voor op 200 graden en snij de broodjes door.
5. Als je zelf een snelle tomatensalsa wil maken, snij dan 4 grote tomaten in kleine blokjes en bak aan met een theelepel tomatenpuree, wat gedroogde oregano, peper en zout. Zorg dat je het uit de pan haalt voordat het tomatensaus wordt (kort bakken dus). Laat even afkoelen.
6. Bak de hamburgers op middelhoog vuur in ongeveer 8 minuten bruin en gaar. Haal van het vuur en laat ze in aluminiumfolie verpakt nagaren (2 minuten laten rusten).
7. Leg ondertussen de broodhelften in de oven met de snijkant naar boven. De zachte binnenkant wordt daardoor een beetje knapperig. 2 minuten is voldoende.
8. Smeer de onderkant van het broodje in met tomatentapenade of zelfgemaakte tomatensalsa en leg daarop een beetje van het ui-champignonmengsel. Daarop leg je de hamburger en daar bovenop weer wat tomatensalsa.
9. Afmaken met plakjes mozzarella en verse basilicum.

CC Foto: Privébezit

Koekjesbakweer
Seizoenen zijn net als to do-lijstjes. Ze scheppen een bepaalde verwachting, zorgen voor structuur en geven aanknopingspunten voor je daginvulling. Sneeuw? Dan maak ik iets met anijs, kruidnagel en sinaasappel. Zon? Dan kook ik veel met citroen en zomerfruit. Regen? Dan blijf ik binnen en bak ik iets.

Een slimme meid is op alles voorbereid
Bakken is een ideale regenactiviteit, omdat je er niet voor naar buiten hoeft. Met boter, bloem, suiker en eieren kom je een heel eind en dat zijn basisingrediënten die bij de meeste mensen in de kast staan. Ook handig om op voorraad te hebben: gedroogde vruchten, vanillestokjes, bakpoeder, noten, ingevroren fruit. Of zorg er gewoon voor dat je de ingrediënten voor je favoriete koekjes of taart altijd in huis hebt. Niets zo veranderlijk als het weer..je weet maar nooit wanneer het van pas komt!

Deze week koekjes dus. Met chocola (puur en wit), gedroogde cranberry’s en een vleugje citroen (het is tenslotte éigenlijk zomer).

Koekjes met chocola, cranberry’s en citroenrasp
voor ongeveer 20 koekjes

Nodig

• 75 gram zachte boter (op kamertemperatuur)
• 50 gram lichtbruine basterdsuiker
• 50 gram rietsuiker
• 1 ei
• 1/2 zakje bakpoeder
• 170 gram bloem
• Snufje zout
• 1 vanillestokje
• 60 gram pure chocolade (met minstens 70% cacao)
• 60 gram witte chocolade
• 50 gram gedroogde cranberry’s
• Citroenrasp van een halve citroen

Maken
1.    Hak de chocola en cranberry’s met een groot mes in kleine stukjes.
2.    Roer de boter en suiker met een spatel door elkaar. Mix daarna met een mixer tot een glad mengsel.
3.    Snij het vanillestokje in de lengte doormidden en schraap de donkere zaadjes eruit. Doe de vanillezaadjes en het ei bij het mengsel en mix opnieuw tot het ei goed is opgenomen.
4.    Zeef het bloem, bakpoeder en zout boven de kom en meng door elkaar met de spatel of mix op een lage stand.
5.    Meng nu de chocoladestukjes, cranberry’s en citroenrasp door het mengsel en zet het deeg een half uur in de koeling.
6.    Verwarm de oven voor op 190 graden.
7.    Als je twee bakplaten hebt, bedek ze dan allebei met bakpapier. Heb je één bakplaat, dan moet je in twee sessies bakken.
8.    Haal het deeg uit de koeling en schep met een theelepel steeds een beetje deeg in je hand, rol er een balletje van en leg op de bakplaat. Mijn deegballetjes waren ongeveer 3-4 centimeter groot.
9.    Zorg dat je voldoende ruimte tussen de balletjes deeg laat, want de koekjes lopen uit in de oven. Er passen ongeveer 10 koekjes op een gemiddelde bakplaat.
10. Zet nu 10 minuten in de oven. Check na 10 minuten of de koekjes goudbruin zijn en de randen van de koekjes al wat donkerder zijn. Is dat niet het geval, laat de koekjes dan nog 2 minuten langer bakken.
11.  Laat de koekjes afkoelen en nagaren op de bakplaat en leg ze na 5 minuten op een bord.
12.  In een afsluitbare doos of koekblik zijn de koekjes een week houdbaar (maar ik zou ze gewoon meteen opeten).

CC Foto: Privébezit

Zwartgeblakerd
Ik kan er lang of kort over zijn. En hoewel ik lang van stof ben, hou ik het vandaag kort. Want dan blijft er meer plaats over voor mijn moeders recept voor geroosterde paprika’s én de fabuleuze tacosaus waarin ze verwerkt zijn. Niet in een tacobui? Geroosterde paprika’s zijn ook héél lekker in couscoussalade of als bijgerecht (met goede olijfolie, peper en zout).

Geroosterde paprika’s

Nodig

• Paprika’s (gewassen en in alle kleuren)
• Papieren zak of grote schaal die je met vershoudfolie kunt afdekken

Maken
1.    Bekleed de bakplaat met bakpapier en leg de paprika’s in zijn geheel op de bakplaat.
2.    Zet de oven op 200 graden (voorverwarmen is niet nodig).
3.    Hoe lang het duurt om ze te roosteren, hangt een beetje van je oven af. Dat verschilt, dus de eerste keer moet je het een beetje uitproberen. Zet de kookwekker op 30 minuten en check dan of de paprika’s al zwart blakeren. Is dit niet het geval, wacht dan nog even tot dat wél gebeurt. Bij mij duurde het ongeveer 45 minuten.
4.    Zijn ze aan de boven- en onderkant zwart geworden, draai de paprika’s dan – met een tang - een kwartslag om. Geef de andere kant ook tijd om te roosteren. Dit zal minder lang  duren omdat de oven op temperatuur is, dus hou ze in de gaten.
5.    Wanneer de paprika’s rondom zwartgeblakerd en geroosterd zijn, haal je ze uit de oven. Doe ze in een papieren zak (vouw goed dicht) of in een grote schaal die je afdekt met vershoudfolie. Laat 20 minuten rusten.
6.    Haal de paprika’s uit de zak of schaal, trek het steeltje eruit en snij ze in kwarten.
7.    Ontvel de paprika’s nu per kwart en schraap met een mes de zaadjes eruit. Dit zou nu redelijk makkelijk moeten gaan (maar het blijft een beetje viezevingerwerk).
8.    Klaar! Nu kun je je zelfgeroosterde paprika’s gebruiken. Waarvoor?

Bijvoorbeeld voor tacosaus
lekker bij tacochips

Nodig

• 1 gesnipperde ui
• 1 groene paprika, heel fijn gesneden
• 2 blikken gepelde tomaten, gepureerd
• 5 geroosterde paprika’s, in de hakmolen fijngemaakt
• Bosje verse koriander (blaadjes van de steeltjes plukken)
• 1 geperste teen knoflook
• Snufje komijnpoeder
• Snufje ketoembar
• Snufje chilipoeder
• 1 theelepel suiker
• 1 eetlepel limoensap
• Beetje sambal badjak, tabasco of chilisaus
• Zout en peper

Maken
1.    Laat de ui in een pan met dikke bodem op een laag pitje glazig worden (in een beetje zonnebloemolie).
2.    Doe er dan de groene paprika bij en laat die zacht worden.
3.    Voeg de ketoembar en komijn en knoflook toe.
4.    Zet het vuur iets hoger en roer even goed door (ongeveer 2 minuten).
5.    Voeg dan de gepureerde bliktomaten toe. Begin met de helft. Als je de saus straks te dik vindt, doe je er pas de tweede helft bij.
6.    Voeg dan een flinke snuf zout toe en wat peper, chilipoeder, verse koriander (niet alles) en een paar druppels tabasco (of een bovenstaand alternatief).
7.    Voeg de gehakte geroosterde paprika’s toe.
8.    Geef de saus tijd om op smaak te komen (mag best een uurtje op laag vuur pruttelen).
9.    Proef nog een keer goed of de saus op smaak is. Doe er eventueel nog een schepje suiker of wat tabasco bij en maak af met de rest van de verse koriander.

CC Foto: Privébezit

Verse pasta
Gelukkig maar, want die pastamakers hebben het zo geregeld dat wij in de supermarkt of delicatessenzaak gewoon verse pasta kunnen kopen. Toegegeven, het is niet zo vers als zelfgemaakte, maar het komt in de buurt. En laten we realistisch blijven, alleen the lucky few hebben tijd om na het werk nog verse pasta te maken. Het drukke avondprogramma wacht (sport, kinderen, Dr. McDreamy, Masterchef, afspraken) en koken is niet het enige wat je in de tussentijd wil en moet doen. Naar de supermarkt dus en ‘verse’ ravioli maken, gewoon op een doordeweekse avond. Niets moeilijks aan.

Twitterverzoek
Via Twitter kreeg ik het verzoek om een zomers recept te bedenken met geitenkaas. Het geitenkaasgevoel komt bij mij vaak in de herfst opzetten, maar des te groter de uitdaging. Combinaties met pompoen, peer of honing-tijm kunnen dus niet. Wat dan wel? Niets zo fris en zomers als citroen dus daar ging ik mee aan de slag. 

Ravioli gevuld met rauwe ham en verse geitenkaas, voorgerecht voor 4 personen
Met citroenboter en basilicum

Geen geitenkaasfanaat? Gebruik dan buffelmozzarella voor de vulling.

Nodig
• 12 verse lasagnebladen
• +/- 240 gram verse geitenkaas, verkruimeld
• 6 plakken prosciutto (Parmaham)
• 1 theelepel vloeibare honing
• 100 gram roomboter
• Rasp van 1 citroen
• Een beetje rucola, genoeg voor een paar blaadjes op elk bord
• Verse basilicumblaadjes, in kleine stukjes gescheurd
• Handje geroosterde pijnboompitten

Maken
1. Zet alvast een pan met voldoende water op, minimaal 3 liter, en breng aan de kook met een theelepel zout. Kookt het water? Zet het vuur dan laag en doe de deksel op de pan.
2. Snij de lasagnebladen doormidden, zodat je 24 vierkantjes overhoudt. Elke 2 vierkantjes maken straks 1 ravioli.
3. Halveer de plakken prosciutto zodat je 12 plakjes ham krijgt.
4. Meng de geitenkaas met de honing, de rasp van een 1/2 citroen en peper.
5. Leg met een theelepel een flinke lepel van het geitenkaasmengsel op de plakjes ham en wikkel er dan steeds een balletje van. Deze balletjes geitenkaas met ham zijn de vulling voor de ravioli.
6. Pak steeds 2 vierkantjes pastadeeg en maak er een ravioli van. Dat doe je door een vullingballetje in het midden van één vierkantje te leggen. Maak het deeg rondom de vulling een beetje vochtig door middel van water en je vingers  of een kwastje.
7. Leg het tweede vierkantje er bovenop. Nu is het erg belangrijk dat je er voor zorgt dat er geen lucht in de ravioli komt, zodat hij bij het koken niet openbarst. Dat doe je door de pastavellen rondom de vulling op elkaar te drukken. Je doet dat door voorzichtig met je vingers rondom de vulling te wrijven. Van binnen naar buiten, op die manier wrijf je de lucht via de zijkanten van de ravioli naar buiten.
8. Als het goed is, heb je nu een vierkante ravioli met vulling. Herhaal dit proces voor alle vellen en dan hou je 12 ravioli’s over (3 per persoon). 
9. Check of de vulling in verhouding is met de grootte van de ravioli’s. Is er namelijk een te brede deegrand (groter dan 2 cm.), dan kun je ervoor kiezen om een rondje uit het vierkante te steken, met een steker of een glas.
10. Zet een pan met dikke bodem op het vuur (koekepan of steelpan) en het vuur laag. Wanneer de boter gesmolten is, doe je er het restant citroenrasp bij. Laat even op smaak komen en doorwarmen. Haal de boter op tijd van het vuur, want bruine boter is niet lekker. 
11. Leg op elk van de vier borden een beetje rucola.
12. Zet het vuur onder de pan met water weer hoog en leg de ravioli voorzichtig in het kokende water. Na  2 minuten is de ravioli klaar. Schep deze met een schuimspaan uit het kokende water en verdeel over de vier borden.
13. Schep de citroenboter over de ravioli en strooi de basilicumblaadjes en pijnboompitten erover. Ook lekker met een beetje geschaafde Parmezaanse kaas.

Tip: Salieboter
Maak in plaats van citroenboter, salieboter. Laat de boter zoals hierboven in een pan smelten, maar voeg in plaats van citroenrasp, vier salieblaadjes toe. Draai de blaadjes een keer om en haal de boter van het vuur af wanneer deze helemaal gesmolten en warm is.

CC Foto: Will Luo Verse pasta Gelukkig maar, want die pastamakers hebben het zo geregeld dat wij in de supermarkt of delicatessenzaak gewoon verse pasta kunnen kopen. Toegegeven, het is niet zo vers als zelfgemaakte, maar het komt in de buurt. En laten we realistisch blijven, alleen the lucky few hebben tijd om na het werk nog verse pasta te maken. Het drukke avondprogramma wacht (sport, kinderen, Dr. McDreamy, Masterchef, afspraken) en koken is niet het enige wat je in de tussentijd wil en moet doen. Naar de supermarkt dus en ‘verse’ ravioli maken, gewoon op een doordeweekse avond. Niets moeilijks aan. Twitterverzoek Via Twitter kreeg ik het verzoek om een zomers recept te bedenken met geitenkaas. Het geitenkaasgevoel komt bij mij vaak in de herfst opzetten, maar des te groter de uitdaging. Combinaties met pompoen, peer of honing-tijm kunnen dus niet. Wat dan wel? Niets zo fris en zomers als citroen dus daar ging ik mee aan de slag.  Ravioli gevuld met rauwe ham en verse geitenkaas, voorgerecht voor 4 personen Met citroenboter en basilicum Geen geitenkaasfanaat? Gebruik dan buffelmozzarella voor de vulling. Nodig • 12 verse lasagnebladen • +/- 240 gram verse geitenkaas, verkruimeld • 6 plakken prosciutto (Parmaham) • 1 theelepel vloeibare honing • 100 gram roomboter • Rasp van 1 citroen • Een beetje rucola, genoeg voor een paar blaadjes op elk bord • Verse basilicumblaadjes, in kleine stukjes gescheurd • Handje geroosterde pijnboompitten Maken 1. Zet alvast een pan met voldoende water op, minimaal 3 liter, en breng aan de kook met een theelepel zout. Kookt het water? Zet het vuur dan laag en doe de deksel op de pan. 2. Snij de lasagnebladen doormidden, zodat je 24 vierkantjes overhoudt. Elke 2 vierkantjes maken straks 1 ravioli. 3. Halveer de plakken prosciutto zodat je 12 plakjes ham krijgt. 4. Meng de geitenkaas met de honing, de rasp van een 1/2 citroen en peper. 5. Leg met een theelepel een flinke lepel van het geitenkaasmengsel op de plakjes ham en wikkel er dan steeds een balletje van. Deze balletjes geitenkaas met ham zijn de vulling voor de ravioli. 6. Pak steeds 2 vierkantjes pastadeeg en maak er een ravioli van. Dat doe je door een vullingballetje in het midden van één vierkantje te leggen. Maak het deeg rondom de vulling een beetje vochtig door middel van water en je vingers  of een kwastje. 7. Leg het tweede vierkantje er bovenop. Nu is het erg belangrijk dat je er voor zorgt dat er geen lucht in de ravioli komt, zodat hij bij het koken niet openbarst. Dat doe je door de pastavellen rondom de vulling op elkaar te drukken. Je doet dat door voorzichtig met je vingers rondom de vulling te wrijven. Van binnen naar buiten, op die manier wrijf je de lucht via de zijkanten van de ravioli naar buiten. 8. Als het goed is, heb je nu een vierkante ravioli met vulling. Herhaal dit proces voor alle vellen en dan hou je 12 ravioli’s over (3 per persoon).  9. Check of de vulling in verhouding is met de grootte van de ravioli’s. Is er namelijk een te brede deegrand (groter dan 2 cm.), dan kun je ervoor kiezen om een rondje uit het vierkante te steken, met een steker of een glas. 10. Zet een pan met dikke bodem op het vuur (koekepan of steelpan) en het vuur laag. Wanneer de boter gesmolten is, doe je er het restant citroenrasp bij. Laat even op smaak komen en doorwarmen. Haal de boter op tijd van het vuur, want bruine boter is niet lekker.  11. Leg op elk van de vier borden een beetje rucola. 12. Zet het vuur onder de pan met water weer hoog en leg de ravioli voorzichtig in het kokende water. Na  2 minuten is de ravioli klaar. Schep deze met een schuimspaan uit het kokende water en verdeel over de vier borden. 13. Schep de citroenboter over de ravioli en strooi de basilicumblaadjes en pijnboompitten erover. Ook lekker met een beetje geschaafde Parmezaanse kaas. Tip: Salieboter Maak in plaats van citroenboter, salieboter. Laat de boter zoals hierboven in een pan smelten, maar voeg in plaats van citroenrasp, vier salieblaadjes toe. Draai de blaadjes een keer om en haal de boter van het vuur af wanneer deze helemaal gesmolten en warm is. CC Foto: Will Luo]]> http://www.viva.nl/2011/06/30/vivablog-ijsthee-waterijsjes-sam/ http://www.viva.nl/2011/06/30/vivablog-ijsthee-waterijsjes-sam/#comments Thu, 30 Jun 2011 13:30:15 +0000 SamZ http://www.viva.nl/?p=31257 Wanneer je in de zomer op een willekeurig terras in Nederland neerstrijkt, hoor je mensen vanuit alle hoeken ijsthee bestellen. Ik ben er niet zo van. Zélf ijsthee maken is daarnaast ook nog eens makkelijk, lekkerder en goedkoper. Net als waterijsjes maken, ook al zo'n feest! Theeleut Je zou verwachten dat een theeleut zoals ik, die elke dag minstens een liter wegwerkt, ook grootverbruiker van ijsthee zou zijn. En dat is nou net het rare aan ijstjee. Het lijkt helemaal niet op 'echte' thee. Het is zoeter, er zit (soms) prik in en er zitten allerlei toevoegingen in die ik 's morgens niet in mijn thee doe. Daarom dus een zomers recept voor zelfgemaakte ijsthee. Zó easy dat je het eigenlijk minstens een keer moet uitproberen. Je kiest zelf wat je erin doet, wat je lekker vindt, hoe zoet het moet zijn en dan ben je goed en gezond bezig. Tenzij je er een halve kilo suiker in doet natuurlijk.  Stuk goedkoper ook dan op het terras, waar je voor een ijsthee toch minstens twee Euro betaalt. En als je dan toch bezig bent Als je dan toch in de weer bent met water, fruit en kruiden, dan kun je meteen waterijsjes maken. Dat gaat allemaal in één moeite door. Jeweetwel, in van die retro waterijsjeshouders (ze bestaan nog)! Waterijsjes zijn zowaar nog veelzijdiger dan ijsthee. Wat fruit, ranja, sapjes en/of kruiden, even de vriezer in en klaar ben je. Laat die zomerse dagen maar (weer) komen. Ik ben voorbereid met een vriezer vol waterijsjes! Zelfgemaakte ijsthee, voor 1 liter met groene thee, honing, perzik, citroen en munt Nodig

• 1 liter water, gekookt
• 2 zakjes groene thee
• 1 eetlepel honing
• 1 citroen
• 1 perzik
• 1 bosje munt

• ijsvormpjes  (meestal per 6)
• biologisch perensap, bijvoorbeeld van Perelaere of Schulp
• 24 blauwe bessen (4 per vormpje), vers of uit de diepvries

Snacktime
Het is weekend, ik zit op de bank en drink er een drankje bij. Ik weet dat het moment komt, maar ik zit zo lekker en wil eigenlijk niet opstaan. Vriend ligt ook languit dus gaat het sowieso niet doen. De mentale afweging speelt zich herhaaldelijk af in mijn hoofd: blijven zitten of een snackje maken? Uiteindelijk wordt het dat laatste. Want niets is zo lekker als ’s avonds op de bank liggen met een late night snack. Brood met van allerhande smeersels, worst, kaas, olijven, popcorn, ijs, quiche, taart of bitterballen. Ook al heb je geen honger. Ik kan het iedereen aanbevelen. Maar, aan het rijtje wil ik toevoegen: quesadillas (dat is Mexicaans, mensen).

Mexicaanse tosti
Ik at quesadillas voor het eerst bij een Mexicaanse vriendin en vond het meteen een werelduitvinding. Het is namelijk niet gebonden aan één soort vulling (ofwel: je hoeft het recept niet helemaal te onthouden/kennen/volgen) én het is in 15 minuten klaar. Ik maak het meestal als ik alleen thuis ben, geen zin heb om te koken en snel op de bank voor de tv wil zitten. Met in m’n hand (yes,  met je handen eten!) een stuk quesadilla en in de andere hand de afstandbediening. Maar eet het vooral samen met anderen, want volgens mij is de quesadilla nog een beetje (te) onbekend en onbemind. En dat terwijl het eigenlijk een Mexciaanse versie van onze doodgewone tosti is. Proberen en variëren dus!

Quasadilla’s, snack voor vier personen (avondeten voor twee)
Lekker met zure room

Nodig
Voor de guacamole
•    2 avocado’s, gehalveerd en ontpit
•    1 in dunne reepjes gesneden (ontpitte) tomaat
•    Paar druppels Tabasco (of 1/2 rode peper in reepjes, zonder zaadlijsten)
•    Sap van een limoen
•    2 gesnipperde sjalotjes
•    1/2 teen knoflook, geperst
•    Mespunt zout

Voor de zure room
•    Optie 1 kopen in de supermarkt (snel en makkelijk)
•    Optie 2 zelf maken (zie recept van Moeder Marga hieronder)

Voor de Mexicaanse tost’s
•    4 grote zachte tortilla’s (2 per quesadilla)
•    1 rode paprika, in kleine reepjes
•    1 grote tomaat (zonder pitjes), in kleine reepjes
•    2 steeltjes lente-ui, grof gesneden
•    1,5 zakje geraspte belegen kaas (of zelf geraspt: 200 gram)

Maken
1.    Maak guacamole: Lepel het vruchtvlees uit twee avocado’s en doe in een kom. Prak de avocado tot een grove massa en meng met de reepjes tomaat en de sjalot . Pers een limoen uit en voeg het sap toe. Voeg ook een geperste halve teen knoflook toe en een mespuntje zout. Afmaken met in stukjes gesneden rode peper of een paar druppels Tabasco.
2.    Leg twee tortilla’s klaar. Eén daarvan ga je beleggen, de andere dient als ‘deksel’.
3.    Smeer de beleg-tortilla in met een laag guacamole. Verdeel stukjes paprika, tomaat en lente-ui over de tortilla. Maak af met flink wat kaas (het smeltelement).
4.    Dek de beleg-tortilla af met de deksel-tortilla. Je hebt nu een soort tortilla-sandwich.
5.    Laat een grote koekenpan warm worden (geen olie of boter nodig) en leg de tortilla-sandwich er met de kaaskant naar beneden in. In ongeveer 2 minuten per kant bak je de quesadilla bruin en knapperig. Let op met het omkeren, het is zonde als de vulling eruit valt. Een brede spatel kan uitkomst bieden. Of laat de tortilla op een bord glijden, keer ‘m met behulp van het bord om op een deksel/plank en leg met de nog ongebakken kant naar beneden terug in de pan.
6.    Herhaal dit voor de twee overige tortilla’s. Maak ook daar een sandwich van en bak in de pan.
7.    Snijd de quesadillas in zes punten en serveer met zure room.
8.    Die maak je als volgt: Roer twee eetlepels karnemelk of yoghurt (ik gebruik altijd yoghurt) door 2 1/2 dl slagroom en laat het afgedekt op een warme plaats in 8-24 uur dik worden. Roer daarna goed om en je zure room is klaar. Laat de zure room in de koelkast op smaak komen door ‘m daar nog een dag te laten ‘rijpen’.  Biologische room en yoghurt maken de zure room nog lekkerder!
9.    Eet je het als avondeten, maak er dan een frisse salade bij. 

CC Foto: Privébezit

Voet bij stuk
Mijn vriend houdt niet van lasagne, althans dat houdt ie al acht jaar stug vol. ‘Vroeger te vaak gegeten’, zegt ie dan. Het is niet dat ik geen rekening wil houden met zijn wensen, maar ik geloof gewoon niet dat ie mijn lasagne niet lekker vindt. Dus op een onbewaakt moment bedacht ik dat ik maar weer eens een poging zou wagen. Bij binnenkomst en een blik in de oven, was de reactie nou niet bepaald superenthousiast. Ik slik mijn semi-geïrriteerde woorden stilletjes in en denk ‘wacht jij maar’. Eenmaal aan tafel hoorde ik bar weinig vanuit zijn kant van de tafel. Uitzonderlijk. Zou het misschien komen omdat ie zo druk is met het eten van mijn overheerlijke lasagne? Wanneer ik vraag of het ‘m smaakt, krijg ik te maken met het ‘toegeven is lastig-syndroom’. Maar uiteindelijk is het hoge woord eruit: ‘heel vies, ehm..nouja, best lekker eigenlijk’.

Stapelen
Dus, wanneer ook jij de hobbels hebt genomen om man, vriend, huisgenoten of kroost zover te krijgen, kan het stapelen beginnen. Ik vind het best een rustgevende activiteit. Alle ingrediënten startklaar maken, klaar om deel uit te gaan maken van een mooi bouwwerk en heerlijk maal. Zorgvuldig leg ik alle bouwstenen op hun plek en na een paar minuten ligt er een kleurrijk resultaat. Het werk zit erop en de oven doet de rest!

Lasagne met gegrilde aubergine en courgette, Coburger ham en tomatensaus
Hoofdgerecht voor 4 personen

Nodig
•    Tomatensaus (zie recept eerdere blog)
•    Verse of gedroogde lasagnebladeren
•    100 gram Coburger ham
•    1 teen knoflook
•    1 grote of 1,5 kleine aubergine
•    1 grote of 1,5 kleine courgette
•    2 bollen mozzarella
•    flinke hand geraspte Parmezaanse kaas of Grana Padano
•   Verse basilicumblaadjes

Maken
1. Maak een basis-tomatensaus, in één van mijn eerdere blogs lees je hoe.
2. Als je gedroogde pasta gebruikt, kook de bladen dan volgens de aanwijzing op de verpakking voor en laat ze uitlekken op een schone theedoek.
3. Doe een flinke scheut zonnebloemolie in een koekenpan en doe daar een in dunne schijfjes gesneden teen knoflook in. Zet op heel laag vuur en laat de knoflook de olie op smaak brengen. Zet na een paar minuten uit, of eerder wanneer de knoflook verkleurt (dat is niet de bedoeling). Laat afkoelen.
4. Was de aubergine en courgette en snijd in de lengte in plakken van ongeveer 5 mm.
5. Smeer de plakken in met de knoflookolie en grill de plakken in een hete grillplan totdat ze bruine strepen hebben. Ze garen nog verder in de oven, dus ze mogen best nog een beetje stevig zijn.
6. Vet de ovenschaal in met een beetje zonnebloemolie.
7. Start met een dun laagje tomatensaus onderin de ovenschaal. Bedek met lasagnebladeren (even puzzelen want je moet proberen de schaal zoveel mogelijk bedekken, soms moet je ze een beetje bijsnijden). Nu begint het stapelen: laagje tomatensaus, Coburger ham, mix van plakjes aubergine en courgette, geraspte Parmezaanse kaas en lasagnebladeren. En dan begin je weer met een laagje tomatensaus.  Dit herhaal je totdat je de rand van de ovenschaal nadert. De laatste laag maak met een beetje tomatensaus, mozzarellaplakken en nog een beetje Parmezaanse kaas.
8. Zet de lasagne nog ongeveer 20 minuten in de oven (180-200 graden) of totdat de korst mooi bruin is.
9. Laat de lasagne heel even een beetje rusten (en afkoelen) en maak af met verse basilicum.
10. Lekker met een groene salade met dressing van goede olijfolie, een beetje balsamico-azijn, peper en zout.

Smakelijk!

CC Foto: Privébezit

Ken je klassiekers
Chocolade en sinaasappel, vis en citroen, lam en tijm, tomaat en basilicum, allemaal klassieke combinaties. En dat zijn ze niet voor niets, want sommige smaken passen nou eenmaal heel goed bij elkaar. Maar. Je kunt er best een beetje mee variëren. Neem een mooie combinatie en gebruik het als inspiratie voor iets anders, iets meer, iets spannenders.

Wilde tomaten
Supermarkten willen ons de winkel in sleuren, het liefst aan onze haren. Van musicalzegels, pluche diertjes en voetbalplaatjes tot speciale tijdelijke feestproducten. Maar de consument gaat steeds vaker lokaal op zoek naar ingrediënten, bij de (groente)boer bijvoorbeeld. De supermarkt waarvan ik altijd de folder krijg, speelt op die behoefte in door ‘speciale’ groenten in het schap te leggen, met de merknaam ‘mijn boer’. De supermarktganger krijgt daarmee het gevoel bij de lokale boer te kopen in plaats van in de doodnormale supermarkt. Opeens kan ik dus ‘wilde tomaten’ kopen bij de supermarkt. Leuk. Maar ik vind tomaten in een plastic bakje met sealtje niet wild. Als je wil dat ik écht de illusie heb dat mijn tomaten wild zijn, doe ze dan in zo’n papieren zak. Dat voelt toch weer net wat echter. De volgende keer ga ik toch maar weer naar de échte (groente)boer.

Het oog wil ook wat
Het maakt op zich ook niet zoveel uit, ik wilde vooral eens proeven of de bontgekleurde ‘wilde’ tomaten anders smaken dan gewone tomaten. En dat valt eigenlijk wel mee. Maar het oog wil ook wat en ik moet toegeven: het is wel een vrolijk gekleurd bordje salade geworden.

Deze week dus een salade caprese maar dan met wilde, bontgekleurde tomaten en – omdat ik daar zin in had – wat extra vulling in de vorm van rucola en botersla. Je kunt ook voor de klassiekere vorm gaan en alleen (wilde) tomaten, mozzarella en basilicum gebruiken.

Salade caprese met een twist
Bijgerecht voor 4 personen

Nodig
•    Verschillende tomaten (geel, rood, groen, cherry, tros, roma, etc)
•    2 bollen verse buffelmozzarella (bijvoorbeeld van Tozzi)
•    Verse basilicumblaadjes
•    Goede extra vergine olijfolie
•    Zout en peper
•    Eventueel: beetje rucola of botersla, geroosterde pijnboompitjes en citroensap

Maken
1.    Halveer de kleinere tomaten en snij kwarten van de grotere tomaten.  Verdeel de tomaten over een schaal.
2.    Scheur de bollen mozzarella in grove, maar te behappen stukken en meng met de tomaten.
3.    Verdeel de basilicum over de schaal (niet zuinig zijn met de basilicum).
4.    Besprenkel met goede olijfolie en breng op smaak met peper en zout uit de molen.
5.    Lekker voor de variatie: druppel er ook wat vers citroensap op en strooi er geroosterde pijnboompitten overheen. Iets meer body aan je salade geven? Meng er dan een klein beetje rucola en/of botersla doorheen.
6.    Voor de presentatie kun je ook plakjes snijden van de tomaten en de mozzarella en deze samen met de basilicum dakpansgewijs op een grote schaal leggen. Rood, wit, groen, etc.

CC Foto: Privébezit

Instant frisheid
Munt is een kruid waarmee je meteen frisheid in een gerecht brengt. Dit is vooral heel lekker bij (ijs)desserts of fruitige gerechten. Maar munt is ook erg lekker bij bijvoorbeeld lamsvlees of dopperwtjes. Het is behoorlijk sterk van smaak, dus begin voorzichtig en voeg steeds wat toe totdat de smaak in balans is.

Munt als accessoire
Wanneer je het niet als hoofdingrediënt gebruikt, kun je munt nog voor allerlei andere dingen gebruiken.  De groene blaadjes doen het goed in ijsblokjes, mooi in een glas of karaf. Of zet een karaf water op tafel met takjes munt en citroen- of komkommerschijfjes.

Een toetje van Sjors
Deze week een zomers dessert van vriend Sjors, die mijn vriend en mij gisterenavond uitnodigde voor een etentje. Na een heerlijk bord asperges met ham, ei en gebakken kabeljauw werden we ook nog even getrakteerd op een lekker dessert: vers rood fruit met muntroom. Het recept staat hieronder..smakelijk!

Rood fruit met muntroom, voor 4 personen
Lekker met slagroom en een kletskop

Nodig
•    1 pakje slagroom
•    1 eetlepel suiker
•    een bosje of pakje gewassen verse munt
•    rood fruit, bijvoorbeeld frambozen, aardbeien en bramen
•    4 kletskoppen

Maken
1.    Klop de slagroom met 1 eetlepel suiker lobbig. Dat wil zeggen: tot deze de dikte van vla heeft.
2.    Maak de verse munt (de blaadjes, niet de takjes) klein in een hakmolentje en meng de munt daarna door de lobbige room. Proef of deze minty genoeg is en voeg eventueel meer munt toe als je dat lekker vindt. Hou je van zoet, check dan of je de room zoet genoeg vindt.
3.    Zorg dat je fruit schoon en/of gewassen is en verdeel over vier borden. Schep de muntroom op het fruit.
4.    Maak af met een toefje slagroom (zelf geklopt of uit een spuitbus) en een kletskop.
5.    Een paar blaadjes verse munt eroverheen en je hebt een lekker zomers dessert!

Tip: Voor extra fruitige frisheid kun je nog wat citroenrasp door de muntroom doen.

CC Foto: Privébezit

Geen zin om te koken
Het gebeurt me best vaak: geen in zin om te koken. Van die dagen waar ik maar moeilijk aan fatsoenlijk koken toe kom. Vriend gaat sporten, ik moet ‘s avonds nog werken of ben laat thuis. Elk gerecht waarvoor ik maximaal 1 pan hoef te gebruiken, is dan acceptabel. Daarom deze week een snelle, maar gezonde groene salade.

Dressings
De lekkerste dressings zijn die van goede olijfolie en een zuur. Dat zuur kan azijn zijn, zoals rode wijnazijn, balsamico en witte wijnazijn. Ook lekker: sap van citrus, bijvoorbeeld citroen, sinaasappel of mandarijn. Een beetje peper en zout erbij en klaar ben je. Wil je die dressing nog een beetje opleuken, voeg dan bijvoorbeeld verse kruiden toe, zoals basilicum of platte petereselie.

Rucolasalade met gegrilde courgette en dressing van olijfolie en citroensap
Bijgerecht voor 4 personen of maaltijdsalade voor 2 personen

Nodig
•    2 courgettes
•    1 teen knoflook
•    Handje geschaafde Parmezaanse kaas
•    Geroosterde pijnboompitten
•    Rucola of een mengsel van rucola en een andere sla

Voor de dressing: goede olijfolie en citroensap (olie en zuur in een verhouding 3:1), peper en zout.

Maken
1.    Snij of schaaf de courgettes in plakken van ongeveer 3-4 mm., wrijf de plakken in met een gehalveerde en gekneusde teen knoflook. Smeer in met een beetje zonnebloemolie en breng op smaak met zout en peper.
2.    Laat een grillpan heet worden en grill op hoog vuur de plakken courgette totdat je aan beide kanten bruine grillstrepen hebt (af en toe even omdraaien dus).
3.    Maak een dressing van goede olijfolie en een beetje citroensap. Maak de rucola-salade aan met de dressing.
4.    Meng de gegrilde courgette met de rucola en proef of het nog een beetje zout, peper of citroensap kan gebruiken.
5.    Schaaf Parmezaanse kaas of Grana Padano over de salade en maak af met pijnboompitten.

Ook lekker met pasta of als pastasalade. Voor pastasalade kook je de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking en spoel je de pasta na het afgieten goed af met koud water (dan kookt ie niet door). Daarna meng je de koude pasta met de salade.

CC Foto: Privébezit

Ik wil winnen
Ik ben niet zo iemand die vaak dingen wint. Sterker nog, eigenlijk nooit. Ik hoor je denken: doe je dan ooit ergens aan mee? Nee, ik doe nooit ergens aan mee en daarom win ik natuurlijk ook nooit iets. Toen ik 16 was won ik voor het laatst iets en na tien jaar winloos door het leven te zijn gegaan, vond ik het wel weer tijd worden.

Toch handig, dat Twitter
En daar komt Twitter in het verhaal. Ik Twitter namelijk (@SamZonjee) en heb inmiddels een aardig lijstje interessante en leuke mensen verzameld die ik volg of die mij volgen. En dan komt er wel eens wat voorbij, zoals bijvoorbeeld @JamieMagazineNL. Ik zie ‘Jamie’ en denk ‘Oliver’. Terwijl het net zo goed iedere andere willekeurige Jamie had kunnen zijn met een magazine. Maar dat was niet zo en mijn hoop werd bevestigd. Jamie gaat Nederland verblijden met een Nederlandse Jamie Magazine.

Gewonnen!
Dus ik onderzocht het hoe en wat rondom @JamieMagazineNL en kwam er al snel achter dat er een lanceringsfeestje zou zijn. Ondertussen stuurde ik een tweet de wereld in over waarom Jamie mij inspireerde en inspireert in de keuken. En warempel, een paar dagen later krijg ik een tweet terug met de heuglijke boodschap dat ik – jawel – een uitnodiging had gewonnen! Kijk, daar word ik blij van. Gewonnen én de prijs is iets met schrijven, koken en eten. Twee dingen die ik toevallig leuk vind om te doen. Ik kan er dus weer 10 jaar tegenaan!

Een winnaarsmaal (omdat ie zo lekker is)
Vroeger bestond het gerecht surf ‘n turf uit ossenhaas en kreeft. Inmiddels staat de naam voor combinaties van vlees en vis of  vlees en schaal- of schelpdieren. Mijn variant is een surf ‘n turf-pasta. Geïnspireerd door mijn liefde voor pasta en omdat het zo makkelijk is om te maken én te eten. Twee pannen, één bord (of vier in dit geval) en klaar ben je.

Pasta met gamba’s, chorizo en basilicumcitroenolie, voor 4 personen
Lekker met geschaafde Parmezaanse kaas

Nodig
• 400 gram gedroogde pasta, bijvoorbeeld penne
• plantje verse basilicum (2 handen vol)
• Ongeveer 500 gram gamba’s / garnalen
• 1 citroen, rasp en sap apart gehouden
• 1 zachte, dunne chorizoworst
• 2 bakken kleine tomaten, bijvoorbeeld kleine trostomaten, mini-pruimtomaten
• ½ teentje knoflook, in de vijzel tot papje gemaakt of heel klein gesneden
• Peper
• Zout

Maken
1. Zet een grote pan met 3-4 liter water (en flinke snuf zout) op hoog vuur en breng aan de kook . Zet laag als het water kookt, maar zorg dat het blijft koken.
2. Maak ondertussen de gamba’s schoon (verwijder het darmkanaal, zoals ik in het filmpje in deze blog voordoe).
3. Maak basilicumcitroenolie door in een hakmolen de basilicum heel fijn te malen. Voeg daar de knoflook en de rasp van de citroen aan toe. Meng en hak nog even goed met de hakmolen. Voeg nu ¾ van het citroensap toe en net zoveel olie toe tot je een goedgevulde, soepele olie met basilicum hebt. Voeg er zout en peper naar smaak aan toe.
4. Snij de tomaten in kwarten of kleiner, dat ligt een beetje aan de maat tomaat die je gebruikt. Je kunt ook cherrytomaatjes gebruiken en die halveren.
5. Snij de zachte chorizoworst in schijfjes van ongeveer 5 mm (check even of je er eentje hebt waar het velletje nog af moet of juist niet).
6. Bak tegelijkertijd met het opzetten van de pasta de  chorizo in een grote pan met een klein beetje (!) olie aan. Voeg de tomaten toe en bak die ook even op laag vuur mee.
7. Net voordat je pasta klaar is, voeg je de gamba’s toe aan de chorizo en tomaat en bak je die nog 3 tot 4 minuten op hoog vuur mee. Blus af met het citroensap dat je nog over hebt.
8. Kook de pasta gaar volgens de aanwijzing op het pak. Voordat je de pasta afgiet, schep je met een kopje wat kookwater uit de pan. Zet apart.
9. Doe de afgegoten pasta bij het chorizo-tomaat-gamba-mengsel en roer goed door elkaar. Als je het niet smeuïg genoeg vindt, voeg dan beetje bij beetje wat kookvocht van de pasta toe tot je tevreden bent.
10. Schep de pasta op borden en verdeel de basilicumcitroenolie over de borden.
11. Afmaken met geschaafde Parmezaanse kaas of Grana Padano en als je nog wat hebt: verse basilicumblaadjes.

Geniet ervan!

CC Foto: Privébezit

Zomers gevoel
Je kent het wel, het gevoel van de zomer. Dat gevoel van warm weer, rozig van die 10 minuten in de zon zitten na je werk. En dan nog moeten koken. Eigenlijk geen zin in iets warms en al helemaal geen zin om uitgebreid en lang in de keuken te staan. Je kijkt in de koelkast en tovert de inhoud van je koelkast en voorraadkast om in een lekkere salade. Dit is geen utopie, dit is de realiteit mensen. Roeien met de riemen die je hebt is niet zo moeilijk wanneer je basisingrediënten in huis hebt. Denk aan knoflook, balsamico of een andere lekkere azijnsoort, citroen, peper, zout, tomaten, afbakbrood, noten, enz.

Eindeloze mogelijkheden
Ik kan het aantal verschillende soorten maaltijdsalades al niet meer terughalen, zoveel maak ik er elk jaar weer. Het is ook niet nodig om steeds te onthouden wat er ook alweer allemaal in die ene lekkere salade zat, want de volgende keer maak je gewoon weer wat je in huis hebt of waar je op dat moment zin in hebt. Een paar favoriete combinaties: salade met aardbeien, pistachenoten, sinaasappel-balsamicodressing en gerookte kip of probeer eens appel, feta en walnoten. Ook lekker: met gegrilde courgette, grana padano en basilicumdressing . En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het belangrijkste is: kies wat je lekker vindt..

Oja, ze doen het goed bij moeders, die maaltijdsalades. Nodig je moeder uit voor een Moederdag-Maaltijdsalade achter in de tuin, in de zon. Glaasje wijn erbij en proost!

Maaltijdsalade met geroosterde tomaten, Coburger ham, buffelmozzarella en Parmezaanse kaas
Lekker met een gekookt ei, verschillende noten en yoghurtbalsamicodressing

Nodig
•    Verschillende soorten sla
•    Coburger ham, ongeveer 5 plakken
•    2 eieren, gekookt, lauwwarm en gepeld
•    Verschillende noten
•    Bakje cherrytomaten, in kwarten (zaadjes eruit gehaald)
•    Buffelmozzarella
•    Parmezaanse kaas in schaafsel
•    Handje verse basilicum
•    Yoghurt
•    Mayonaise
•    Balsamico-azijn

Maken
1. Verwarm de oven voor op 180 graden en zet een ovenschaal met de tomaten erin (doe er een gekneusde teen knoflook bij en sprenkel er een beetje olie overheen). Rooster 10 minuten, haal uit de oven en schep in een koud bakje om een beetje af te koelen.
2. Kook eieren naar behoefte, ik deed één ei per persoon in de salade. Kook de eieren hard en laat ze afkoelen in een bak met koud water. Pel ze en hak in grove stukken of in kwarten.
3. Maak de dressing. Dit doe je door twee flinke eetlepels (Griekse) yoghurt te vermengen met twee eetlepels mayonaise. Breng het mengsel op smaak met zout en peper en een flinke scheut balsamico-azijn. Knoflook is niet nodig, dat maakt de dressing te scherp.
4. Was de sla en doe in een grote schaal. Meng de helft van de dressing door de sla.
5. Scheur van de plakken Coburger ham kleine stukken die je door de sla husselt.
6. Voeg noten toe, bijvoorbeeld geroosterde pijnboompitten, zonnebloempitten of amandelen.
7. Snij de buffelmozzarella in blokjes of scheur in stukken en verdeel over de sla. En doe dit ook met de Parmezaanse kaas.
8. Nu hoef je alleen nog de geroosterde tomaatjes, de rest van de dressing door de salade te doen en de basilicumblaadjes over de schaal te verdelen. En klaar ben je!
9. Serveer met lekker brood dat je in een mengsel van goede olijfolie, zout en peper doopt. Meer tijd? Maak gegrilde stukjes brood met olie en knoflook.

Smakelijk en geniet van het mooie weer!

CC Foto: Privébezit

Het Koninginnedaggevoel
Ik weet nog dat ik als kind op de vrijmarkt stond, duppies te verdienen met speelgoed waar ik te oud voor was geworden. En dan met dat beetje geld dat je verdiende weer andere rommel kopen natuurlijk. Dat was de sport.

Nu heb ik andere dilemma’s. Wat trek ik aan, waar gaan we heen, waar is het leuk, dat soort dingen. En dit jaar een nieuwe opgave: wat blog ik voor Viva deze week? Hoe oranje moet het zijn en mag het iets anders zijn dan cupcakes met oranje icing? Ja graag..

Oranje
Dus ging ik op zoek naar dingen die oranje zijn. Papaya, sinaasappel, mango, wortel of meloen misschien? Dat laatste vond ik wel wat voor een zomerse soep. En dan geen zoete, maar een ‘hartige’ voor de verandering. En dan cantaloupe, want die is oranje en daar doen we het ten slotte voor!

Cantaloupe-soep met gepofte tomaatjes
Met verse basilicum en witte balsamico

Nodig
•    2 cantaloupes
•    Klein handje verse basilicumblaadjes
•    Een flinke scheut wit balsamico-azijn
•    Goede olijfolie
•    Ijsblokjes of water
•    Zout en peper
•    250 gram cherrytomaatjes

Maken
1.    Verwarm de oven voor op 180 graden.
2.    Halveer de cantaloupe, haal de pitjes eruit en schep het vruchtvlees in een blender.
3.    Voeg toe aan:  een scheutje goede olijfolie, een scheutje wit balsamico-azijn, wat zout en peper en een paar ijsklontjes of een scheut heel koud water.
4.    Blend tot een soep en beoordeel of de dikte goed is. Voeg bij te dikke massa een paar ijsklontjes of een beetje water toe totdat je tevreden bent. Proef af en breng eventueel verder op smaak.
5.    Pof de tomaatjes in de oven. Doe daarvoor de tomaatjes in een ovenschaal, leg er een gekneusde teen knoflook bij en strooi er een snufje zout overheen. De tomaatjes hebben 15 minuten nodig om te poffen (op 180 graden). Laat afkoelen en voeg dan toe aan de soep.
6.    Koel de soep zodat ie lekker koud is wanneer je ‘m serveert.
7.    Maak voor het serveren af met verse basilicumblaadjes.
8.    Ook lekker in kleine amuseglaasjes als fris tussengerecht!

Veel plezier vrijdag en zaterdag en tot volgende week!

CC Foto: Privébezit

Voor ieder wat wils
Een breed assortiment is daarnaast ook nog eens veilig. Het kan namelijk bijna niet zo zijn dat er iemand aan tafel zit die niets van dat alles lust. Er is namelijk zoveel keus dat je wel een enorme zeur bent als je daar nog iets over te klagen hebt. Een win-win situatie dus: mensen vinden het leuk om te zien dat je zo je best hebt gedaan en kunnen uit zoveel verschillende dingen kiezen dat je ze niet zult horen.

Haastige spoed
Ik weet wat ze zeggen en heb me er toch schuldig aan gemaakt: haastige spoed is zelden goed. De blog van deze week is in 5 minuten uit mijn vingers geschreven, omdat ik natuurlijk erg druk was met mijn Paaslunch. En ik kocht een huis en dan moet je opeens heel veel regelen. Een grotemensenhuis met heel veel kamers, genoeg om voor vrienden te koken die dan allemaal kunnen blijven slapen..woehoe!

Ook al is het met haast opgeschreven, het is met liefde gemaakt. Smakelijk de komende dagen!

Lunchwrap met basilicummayonaise, rookvlees, avocado en rucola
Voor 3 wraps

Nodig

Voor de basilicummayonaise
Een hand verse basilicum
Klein beetje knoflook (paar flinterdunne reepjes)
1 tube Zaanse mayonaise
1 flinke lepel Griekse yoghurt

Voor de rest
3 zachte tortilla’s
100 gram rookvlees, dun gesneden (ook lekker met rauwe ham of rosbief)
1 avocado
Beetje rucola

Maken
1.    Maak basilicummayonaise door de verse basilicumblaadjes met de knoflook in een vijzel (of hakmolen) tot een grove pasta te maken en dat te mengen met de mayonaise en Griekse yoghurt. Proef, voeg zout en peper naar smaak toe en klaar is kees.
2.    Smeer met de bolle kant van een lepel een dun laagje basilicummayonaise op de tortilla’s (zoals je tomatensaus over een pizza verdeelt).
3.    Halveer de avocado’s en haal de pit eruit. Het halveren gaat heel makkelijk: snijd de avocado rondom in de lengte door en draai de helften in tegengestelde richting zodat ze van elkaar gaan. De pit wip je er met een lepel uit.
4.    Je hebt nu twee helften avocado die je uit hun schil haalt door met een eetlepel voorzichtig langs de randen te gaan en de avocado uit de schil te lepelen. Snijd deze in dunne plakjes.
5.    Verdeel 4-5 plakjes rookvlees over de tortilla en leg er de avocadoplakjes op.
6.    Om het af te maken doe je een beetje rucola eroverheen voordat je de tortilla oprolt.
7.    De volgende stap is dus het oprollen van de tortilla totdat je een mooie strakke rol hebt. Doe er (strak) vershoudfolie omheen en leg in de koelkast.
8.    Snijd net voordat je de tortilla wilt serveren de rollen in stukjes van ongeveer 5 cm breed (met een houten prikker erdoorheen blijven ze beter de goede vorm liggen). Leg ze op een mooie schaal of etagère en zet op tafel.
9.    Tip: Maak deze tortilla kort voor het serveren. Avocado verkleurt namelijk wanneer het te lang in contact komt met de ‘buitenlucht’.

CC Foto: Privébezit

Eiersalade maar dan anders
Met Pasen ontkomen we niet aan de eieren, dus ik zal jullie verblijden met een lekker recept. Want eigenlijk zijn de simpelste dingen vaak het lekkerst en al helemaal wanneer je er je eigen draai aan geeft. Het is het stoere broertje van de gewone eiersalade, met Italiaanse roots.

Homemade Italiaanse eiersalade
Met bieslook, basilicum, mosterd en balsamico-azijn

Nodig
•    Zes hardgekookte bio- of scharreleieren (maat L)
•    3 grote tomaten, in grove stukken gesneden
•    1 theelepel mosterd
•    1 eetlepel mayonaise
•    1 scheutje balsamico-azijn
•    Klein handje bieslook, in stukjes van 5 mm geknipt of gesneden
•    Handje basilicumblaadjes, in kleine stukjes gescheurd
•    1/4 teen knoflook, in kleine stukjes gesneden (of uit de knoflookpers)

Maken
1.    Doe de eieren na het koken in een pan of bak met koud water. Laat ze daar in afkoelen totdat je ze kunt pellen.
2.    Snijd ondertussen de tomaten in grove stukken. Zijn de zaadjes erg groen, haal die er dan uit.
3.    Knip of snijd de bieslook in stukjes. Je kunt in plaats van bieslook bosui gebruiken, dat is ook lekker.
4.    Pel de eieren en hak in grove stukken (in plaats van met een ei-snij-ding).
5.    Meng de grove stukken ei met de tomaten, bieslook / bosui en knoflook.
6.    Voeg de mayonaise en mosterd toe. Ik gebruik altijd yoghurtmayonaise omdat die iets frisser is. Daarna voeg je een scheutje balsamico-azijn toe en wat peper en zout. Meng zodat alles bedekt is met een dun laagje. Zoals je ziet is mijn eiersalade er geen met dikke gele mayo-eierdooier-bedekking en dat is bewust. Mocht je het lekker vinden meer te gebruiken dan moet je dat natuurlijk lekker doen!
7.    Het laatste ingrediënt is het basilicum. Deze roer je op het eind door de salade.

CC foto: Natalie Maynor

Test 1, 2, 3
Dus, deze week test ik Jamie’s recept voor Summerfruit, elderflower and Prosecco Jelly. Het loopt meteen al mis, want elderflower (vlierbloesem) in sap- of siroopvorm kan ik nergens vinden. En nergens wil in dit geval zeggen: niet in het dorp waar ik woon. Ik laat het voor nu dus weg en vervang het voor een beetje verse munt. Waarom munt? Omdat de vlierbloesem volgens Jamie zorgt voor frisheid in het recept. Dat doet munt denk ik ook.

Het resultaat
Ik moet eerlijk zeggen dat de jelly, eenmaal klaar, niet helemaal is en doet wat ik wil. Ten eerste vallen nummer één en twee al uit elkaar als ze uit hun eierdopje komen. En ik had toch echt meer dan voldoende gelatine gebruikt. De andere twee doen het goed, dus laten we concluderen dat de eerste twee gewoon een beetje pech hadden.
Nu de smaak. Lekker, echt Prosecco-achtig. Droog en fris! Ik ben niet zo’n zoetekauw maar heb er achteraf gezien te weinig suiker in gedaan. Omdat ik de siroop weggelaten heb, had ik extra suiker moeten toevoegen (tip voor jullie!).
Verder: zeker een lekker zomers toetje. Als tip wil ik meegeven dat als je kleine vormpjes gebruikt, zoals ik, je er dan op moet letten dat je niet teveel fruit in de vormpjes doet. De jelly wordt dan fragieler omdat het tussen al dat fruit moet zien op te stijven.

Rood fruit en Prosecco jelly voor 10 kleine jelly’s
Met verse munt

Nodig
•    425 ml Prosecco
•    Gemixt rood fruit, bijvoorbeeld blauwe bessen, frambozen, aardbeien
•    Gelatine, 4 blaadjes (ik ben altijd van het principe ‘eentje extra kan geen kwaad’)
•    Verse munt, in hele fijne reepjes gesneden
•    Suiker, 2 eetlepels

Maken
1.    Gebruik een grote vorm of allemaal kleine vormpjes. Ik heb in dit recept eierdopjes gebruikt. Ik vet ze een heel klein beetje in met neutrale olie die ik op een stuk keukenpapier heb gedaan. Net genoeg om het aanplakken tegen te gaan.
2.    Snijd de aardbeien in stukjes, de overige soorten fruit kunnen vaak in z’n geheel gebruikt worden. Verdeel het fruit over de vorm(pjes) en zet in de koelkast.
3.    Zorg dat de Prosecco koud is. Zet desnoods even in de vriezer.
4.    Leg de gelatineblaadjes in koud water om te weken. Dit duurt ongeveer 3-5 minuten.
5.    Knijp uit en doe in een pannetje met dikke bodem. Voeg een scheutje water toe en laat rustig opwarmen op heel laag vuur. Net warm genoeg om de gelatine te laten smelten. De er de lepels suiker doorheen en roer totdat de korrels zijn opgelost. Let hierbij goed op dat de pan niet te heet wordt, want dan wordt het caramel en dat is niet de bedoeling..
6.    Haal de pan zodra de gelatine en suiker gesmolten is van het vuur. Laat ongeveer 3 minuten afkoelen.
7.    Voeg de Prosecco toe aan het gelatinemengsel in de pan en meng goed. Het moet een geheel zijn.
8.    Giet daarna op het fruit in de vorm(pjes), totdat deze helemaal vol zijn. Druk het fruit een beetje naar beneden, zodat het goed in de vloeistof zit. Zet nu in de koeling en laat minstens 2 uur opstijven.
9.    Als uitprobeersel heb ik in een paar van de vormpjes een druppel aanmaaksiroop gedaan. Om te achterhalen of dat een toevoeging was in plaats van de vlierbloesemsiroop. Nee, dat was het niet, dus doe dat maar niet.
10.    Klaar om te serveren? Dan dompel je de onderkant van de vorm even in heet water zodat ie makkelijker los komt. Snijd ook even met een scherp mesje langs de randjes. ‘Stort’ de jelly op een bordje en serveer met een beetje munt.
11.    Ook lekker: meng een beetje Griekse yoghurt met crème fraîche en een vleugje honing. Serveer erbij.

Smakelijk!

cc foto: privébezit

Onbekend maakt onbemind
Koken is voor 75% routine. Ook al gebruik je andere ingrediënten dan normaal, de meeste mensen grijpen terug op de voor hen bekende of werkende smaken. Ik pleit mezelf niet vrij hoor, ik doe het ook. Ik moet echt oppassen dat ik niet te pas en te onpas balsamico, knoflook en tomaat in gerechten doe omdat ik die smaken nou eenmaal lekker vind.
Maar, dat is dan ook de uitdaging van koken. Iets anders proberen, een keer iets maken wat níet lekker is om erachter te komen dat die combinatie niet werkt en jezelf kietelen.

Klein beginnen, groots eindigen
Het is makkelijker dan je denkt om te variëren, ik help je elke week een beetje vooruit en dat laatste beetje (het daadwerkelijk doen) is aan jou. Het leuke is dat je soms ontdekt dat je iets totaal ten onrechte links hebt laten liggen. Ik at nooit courgette en nu is het één van mijn favoriete groenten. Hetzelfde had ik met risotto, wat ik dit jaar (!) pas voor het eerst zelf maakte. En dat is het leuke aan koken: elke keer weer ontdek ik nieuwe smaken, combinaties en ingrediënten. Zo ben ik nooit uitgeleerd en uitgekookt.

Pasta met rucola-basilicumpesto en gegrilde courgette voor 2 personen
Met ham en aangebakken tomaatjes

Nodig
•    200 gram pasta, vers of gedroogd
•    1 courgette, gewassen en in plakken van ongeveer 3-5 mm gesneden
•    6 cherrytomaatjes, in kwarten
•    1 teen knoflook, in dunne plakjes of kleine stukjes gesneden
•    Zes plakjes ham, zoals Schwarzwalder of Coburger

Voor de pesto
•    Klein handje rucola
•    Grote hand basilicum
•    1 eetlepel geroosterde pijnboompitten
•    Paar dunne schijfjes knoflook (ongeveer een kwart teen)
•    Twee eetlepels geraspte Parmezaanse of andere Italiaanse kaas
•    3 eetlepels goede olijfolie
•    1 eetlepel balsamicoazijn
•    Paar druppels citroensap
•    Peper en klein beetje zout

Maken
1.    Zet alvast een pan met veel water op om aan de kook te komen terwijl je de rest maakt.
2.    Zet ook een kleine koekenpan met een flinke scheut zonnebloemolie op heel laag vuur en doe er de fijngehakte teen knoflook bij. Op die manier wordt het een knoflookolie waarmee je straks de courgetteplakken insmeert.
3.    Dan nu de pesto. Doe de rucola en basilicum in een hakmolentje en maal kort fijn.
4.    Schep het mengsel eruit en doe het in een vijzel en stamp het met de knoflook en een beetje zout nog iets fijner. Heb je geen vijzel? Ga dan door met de hakmolen tot je een redelijk fijne massa hebt.
5.    Voeg achtereenvolgens (met tussendoor stampen/hakken in de molen) de pijnboompitten en de kaas toe. Meng goed tot je een gladde massa hebt.
6.    Voeg nu de olie, het azijn en het citroensap toe. Olie en azijn moeten altijd in verhouding 3:1 zijn, hou dat een beetje in de gaten (het komt niet superprecies, het is (gelukkig) geen scheikunde). Proef, breng op smaak (met peper) tot je tevreden bent en zet opzij.
7.    Laat een grillpan heel heet worden.
8.    Giet de knoflookolie (zonder knoflookstukjes, lepel die er eerst even uit) over de plakken courgette. Dit gaat het makkelijkst in een diep bord. Meng totdat elke plak bedekt is en voeg een beetje zout en  eventueel een paar citroendruppels toe.
9.    Grill vervolgens de plakken courgette tot ze iets zachter zijn en er mooie donkerbruine strepen op komen.
10.    In het pannetje van de knoflookolie kun je nu de plakken ham op laag vuur even kort aanbakken. Zijn ze klaar? Leg dan alvast apart.
11.    Kook de pasta volgens de verpakking en 3 minuten voordat de pasta klaar is, bak je de kwarten tomaat even kort  in één van de pannen.
12.    Alles klaar? Schep een beetje kookvocht uit de pan en zet apart. Giet dan de pasta af, doe terug in de pan en schep de pesto er doorheen. Niet smeuïg genoeg? Druppel er dan een beetje goede olijfolie of kookvocht overheen.
13.    Voeg de gegrilde courgette en gebakken tomaatjes toe en verdeel over borden. Maak af met een beetje verse rucola- en basilicumblaadjes. Lekker voor erbij: pijnboompitten en geschaafde Italiaanse kaas.

Smakelijk!

cc foto: privébezit

Proost
Ik vind proosten leuk om de doodsimpele reden dat het meestal ter ere van een leuke gebeurtenis is én gebeurt in het gezelschap van vrienden of familie. Dat zijn toch wel de ingrediënten voor een mooi feestje. Daarnaast maakt het de simpelste dingen net een beetje gezelliger. De zon heeft bijvoorbeeld eindelijk (en voorgoed) haar intrede gedaan in 2011, ik zeg: proostmomentje!
Je kunt proosten met verschillende soorten dranken. De meest gangbare zijn Champagne, Prosecco en Cava. Noem het alsjeblieft geen ‘bubbels’, als in: ‘Oh, laten we er een glaasje bubbels op drinken!’. Het doet namelijk geen eer aan wat je drinkt en het klinkt érg Hyacinth Bucket (pardon; Bouquet).

Prosecco voor 6 glazen
Met peer en munt

Nodig
•    Fles Prosecco (Champagne of Cava kan ook natuurlijk)
•    1 grote of 1,5 kleine peer (of biologisch perensap)
•    Paar blaadjes munt

Maken
1.    Schil de peer, haal het klokhuis eruit en snijd in stukjes.
2.    Doe de stukjes in een foodprocessor of hakmolen tot het een puree is geworden (staafmixer of blender zou ook moeten werken).
3.    Je kunt ook biologisch perensap gebruiken, bijvoorbeeld van Schulp of Perelaere.
4.    Doe een lepeltje puree of klein laagje perensap in champagneglazen en schenk, net voor je het gaat serveren, de Prosecco erbij.
5.    Maak af met een blaadje munt.
6.    Ook lekker, als het érg warm is buiten: blaadjes munt in een ijsklontje invriezen en zo’n ijsklontje in de glazen doen.
7.    Varieer met soorten fruit: frambozen- of aardbeienpuree is ook erg lekker!

cc foto: privébezit

Goed en vet, kan dat?
Dat kan! Je lichaam heeft vet nodig om zichzelf warm te houden, vitaminen en voedingsstoffen op te nemen en energie te leveren. De clou zit ‘m in verzadiging van de vetten. Slechte vetten zijn verzadigd, zoals bijvoorbeeld in chips, chocola en roomboter. Deze vetten verhogen het cholesterolgehalte van het bloed en verhogen zo de kans op hart- en vaatziekten. Onverzadigde vetten zijn juist niet slecht voor je en hebben vaak zelfs een positief effect op het cholesterolgehalte.

Vette vrienden
Dus, welke producten kan ik toevoegen aan mijn lijst van vette vrienden? Vette vis, met een hoog gehalte Omega 3-vetzuren is goed voor je. Omega 3 vind je in hoge mate in zalm, haring, makreel, ansjovis en sardines. Maar goede vetten zitten ook in noten, zaden en vloeibare plantaardige producten, zoals olijfolie. En in avocado! Goede vetten eten was nog nooit zo makkelijk, want mijn vette vriend avocado is heel lekker en multifunctioneel.

Avocado
De avocado is een vrucht, terwijl veel mensen het als een groente zien. Het maakt ook eigenlijk niet uit, want het is gewoon erg lekker. Eerder gaf ik jullie als eens het recept van mijn favoriete gezonde snack – die nachochips maken het dan weer iets ongezonder – guacemole. Vandaag een recept wat ik in 100 varianten de hele zomer door eet. Snel gemaakt en aan te passen aan je eigen wensen: wraps!

Wrap met salade van avocado, tomaat en gerookte kip
voor 2 personen

Nodig
•    2 grote zachte tortilla’s
•    2 avocado’s
•    Gerookte kipfilet aan een stuk
•    Sla
•    4 tomaten
•    Tabasco of gedroogde chilipeper (bijvoorbeeld uit een molentje)
•    Citroensap

Maken
1.    Halveer de avocado’s en haal de pit eruit. Het halveren gaat heel makkelijk: snijd de avocado rondom in de lengte door en draai de helften in tegengestelde richting zodat ze van elkaar gaan. De pit wip je er met een lepel uit.
2.    Je hebt nu vier helften avocado. Gebruik drie van de vier voor een avocado-prakje. Lepel de helften uit en doe in een ondiepe schaal. Prak met een vork tot een grove massa. Voeg toe: beetje chilipeper uit de molen (of twee druppels Tabasco), een beetje citroensap en breng op smaak met zout.
3.    Verdeel het prakje met de bolle kant van een lepel over de twee tortilla’s (zoals ze het bij de pizzeria de saus over de pizza verdelen) .
4.    Snijd met een scherp mes de gerookte kip in dunne schijfjes. Hoe dunner hoe lekkerder!
5.    Snijd de tomaten en laatste avocadohelft in plakjes. Je vraagt je misschien af: hoe krijg ik die laatste helft avocado netjes uit de schil om ‘m daarna in plakjes te kunnen snijden? Gebruik een grote eetlepel en ‘schep’ de helft uit de schil door voorzichtig de randen los te maken en ‘m daarna in één keer eruit de lepelen.
6.    Nu is het een kwestie van verdelen van je gesneden ingrediënten. Verdeel alles over de tortilla (op de sla) tot dat het er ongeveer zoals op de foto uitziet.
7.    Oprollen, doorsnijden en smakelijk eten!

cc foto: privébezit