Freelancejournalist, www.sanneterlingen.nl, en reist regelmatig naar Afrika om verhalen te maken
* Haar motto: Hoe meer je weet, des te beter weet je hoeveel je (nog) niet weet
* SanneT in vijf woorden: impulsief, vrolijk, leesmonster, nieuwsgierig, ambitieus
Heeft in februari 2011 op Viva.nl geblogd over haar ervaringen in Afrika.
Voor een buitenstaander is het zo romantisch: achterop de brommer bij een gespierde Afrikaan, hem stevig vastgrijpen bij een onverwachte kuil in de rode zandweg.
Speciaal voor Valentijn komt de Ghanese Staatskrant met nieuws dat de liefde voor de regering moet aanwakkeren.
Boekenwurmen in Ghana moeten overleven op schoolboeken, zelfhulpboeken en geïmporteerde tweedehands romannetjes.
Oké, geld speelt een rol bij de keuze van een partner. Maar er zijn meer methoden om het hart van een Ghanees te winnen.
In Ghana geen meisjesbaby zonder gouden knopjes in de oren. Geen stadsvrouw zonder hakken. Elke zichzelf waarderende vent heeft drie mobieltjes, al moet hij daarvoor een jaar zijn lunch overslaan.
Jah B en Smiler zijn slechts twee van de twintig rastaboys die rondhangen bij ons guesthouse Rising Phoenix. Op dinsdag en donderdag zijn de jongens acrobaat.
“Ken je Jah B?” Smiler, een man met dreads tot zijn billen kijkt me vragend aan. “Die jongen met die korte rasta’s en dat pistooltje om zijn nek. Hij is de populairste beachboy hier.”
“Nog geen dag was Ineke (72, type maagbandje en Beatrix-kapsel) in Ghana of ze lag al bovenop Eric, de knapste ober van het strandhotel.”
Niet alleen ík heb een zwak voor beachboys, ook de vriendinnen van Catherine Keyl zijn dol op zwarte jongeheren.
Zou mijn voorgangster, privédetective Cindy, mijn kindertijd onder de loep nemen, dan zou ze weinig sporen vinden die leiden naar Afrika.
Een zoektocht naar de liefde. Deze zoektocht gaat naar Ghana. Waar dreadlocks de garantie zijn voor het aan de haak slaan van een blanke vrouw.
