Webredacteur Viva.nl en blogger.
* Haar motto: in beginsel kan elke deur weer open.
* Sheila in vijf woorden: koffie, vrienden, hardlopen, muziek, film.
Als ik later, hopelijk heel veel later, dood ga, staat dit nummer op mijn verzoeknummerslijst. Wat de geachte aanwezigen ervan zullen vinden: geen idee. *Ik* kan het nummer op repeat zetten. Een avond lang.
Klinkt pakkend, of niet? ‘t Zit zo: de komende dagen is het ietwat onrustig in het pand. Watskeburt: de Mediaparade (#MP09) is vandaag begonnen. Vandaar de Dol-Dwaze Viva-Dagen, want: met gevolgen voor Viva.nl.
‘Op de radio’ wordt vooral veel gepraat. Tenminste, voor mijn gevoel hoor je vaker een dj, het journaal, of reclameblok, dan muziek. En tijdens het werken, leidt al dat gebep nogal af. Dé oplossing? Gevonden!
Heb je ‘t al gezien? Volgens mij is dat …jongensnaam… in ‘Man in bed’! Wacht, ik stuur ‘m je wel even…
Zoals jullie weten, zijn wij heel blij met het forum en de forummers. Daarom pikken we zo af en toe een van de vele topics eruit, en zetten we ze alhier *kijkt moeilijk want behoorlijk suffe uitdrukking* ‘in het zonnetje’.
Hebben we het nou alweer over de lente? Natuurlijk! Iedereen heeft het over de lente! En zo te merken, wordt iedereen ook heel, heel blij van al die ‘typisch lente’-dingen…
Oké, heel wild is Pacific Park* niet, maar leuk was het wel: de bloggersborrel! Als beloofd, heb ik mijn flip meegenomen en de dames – zij het kort – voor de camera gezet.
Ik, niet vegetarisch, vind het vaak nog een uitdaging om eten voor vegetarische vrienden klaar te maken. Geweldig dus dat Sheila met dit recept aankwam. Hoe het smaakt, durf ik nog niet te zeggen, maar ga ervan uit dat ik over Sheila’s kookkunsten, niets te klagen heb.
Als beloofd sluit ik coverweek#1 af met Placebo! Ik hoef er denk ik weinig aan toe te voegen. Sterker nog: ik gá er lekker niks aan toevoegen. *Kijkt vastbesloten.* Jongens, pardon, jongevrouwen:
Coverweek#1 loopt al bijna op haar eind. Hint. Jawel: vandaag weer een vrouw-met-eigen-uitvoering. De rustigste van de vijf covers. Morgen iets meer pit, maar nu een dame met een heel warme stem…
Het is boekenweek, boeken hebben covers, en zodoende vond ik het een uitgelezen moment (week!) voor De Mooiste Covers. En daar zijn er veel van. Vandaag een band die het aandurfde een nummer van De Tweekleurogenman te coveren. En hoe!
Een wc-rol op je scherm. Een vel aantrekken… De rol terugrollen… Zalig zinloos. Zo zijn er meer sites waar je niets anders kunt doen, dan naar die ene pagina kijken. En dat is kunst!
Sommige uitvoeringen van andersmans nummer zijn zo prachtig, dat je ze bijna de stempel ‘Mooist!’ zou willen geven. Mooier dan het origineel. Of toch op z’n minst nét zo mooi. Daarom, een week lang, kudos voor covers. Met vandaag een nummer van Nine Inch Nails.
Sommige sites zijn zo tof, dat ik het normaal vind dat ze er zijn. Soms kijk ik een tijd niet, maar fan ben ik. En dan stoppen ze er ineens mee. En bedankt, kredietcrisis. *Stampvoet als een klein kind.*
Al wekenlang loop ik met prachtige, geweldig mooie oorfeecovers in mijn hoofd. En als het dan toch boekenweek is (bijna)… lijkt me dat hét excuus moment voor een coverthemaweek. Eindelijk!
Een week lang de oorfee in dialect, woohoo! Bij het bedenken ervan wist ik al van welke zangers ik een nummer zou kiezen:
Zwanger zijn: als je van de ongevraagde tips en de ‘je moet’-en zou kunnen eten, hoefde je niet meer koken. Claudia de Breij schreef een boek over hoe het ECHT is, zwanger zijn. Met info die je waarschijnlijk nooit eerder hoorde,
Spreek je een van je beste vriendinnen een paar maanden niet (ik weet het…), zegt ze droogjes: “O ja, ik ga een schoenenwinkel openen.” Hè? Hoezo, ik ga een winkel openen? Zomaar? “Nou…” begint ze. Nee, sst, niks zeggen! kap ik haar af. Wil je *lampje!* er misschien over bloggen?
Ben je nog op zoek naar spanning in de slaapkamer keuken, badkamer, trappenhuis…? Online kun je heel wat inspiratie vinden. Soms gruwelijk banaal, soms heul grappig. Tadaa, jawel, een voorbeeld volgt!
Bij het koffieapparaat, in het café. Soms vang je een gesprek op en kun je niet anders dan blijven luisteren. Soms tenenkrommend pijnlijk…
Pijnloos uit bed. Dat had ik vandaag niet verwacht. Spierpijn, dáár wachtte ik op. In mijn rug, op zijn minst. Zondag heb ik namelijk 30 kilometer gerend. Ná eerst drie kwartier te hebben gefietst, van Alkmaar naar Schoorl. En twee dagen na zo’n sportsessie, dan is je spierpijn altijd het ergst.
Laat ze het maar niet horen, maar de videohuisvlijt van Jorge en Tobego is heul schattig. Jorge viert zogenaamd zijn zestiende verjaardig. En dat dient gefilmd.
