De Pakistan-actie is voorbij, en volgens NOS-verslaggever Gerri Eickhof hebben we ons donderdag terughoudend gul getoond.
Sommige televisieprogramma’s kijk je alleen met de gordijnen dicht. Denk aan As the World Turns, Char het medium, de woensdagavondfilm van RTL8.
Komend weekend is het weer dorpsfeest in mijn geboortedorp. Met een thema waar ik echt geen hol mee kan.
Blote lijven en goede doelen. Geen alledaagse combinatie, maar wel eentje die mijns inziens werkt.
Expeditie Robinson is dit jaar met bekende Nederlanders. Ik zou nooit aan Expeditie Robinson mee kunnen doen.
Ik Vertrek is weer op tv. Zijn het herhalingen? Ik weet het niet, en frankly, het maakt me niet uit. Ik wil gewoon even iets schrijven over Ik Vertrek.
Dit stukje gaat niet over het dierenrijk. Dit stukje gaat over tv-presentatoren.
Even was daar de mogelijkheid voor Paul om te verhuizen naar Spanje. Een Spaanse dierentuin zag het wel zitten, zo’n pro-Spanje octopus in hun aquarium.
Aan de ene kant is verhuizen leuk, maar aan de andere kant…wat een geregel kan het zijn!
Vanaf volgende week is Step Up 3D te zien in de bioscoopzalen. Het is de eerste dansfilm volledig in 3D gefilmd. Ik ben dan ook erg nieuwsgierig.
Naast die leuke presentatoren waar ik het laatst over had, zijn er ook presentatoren waarvan ik denk ‘wat doet hij daar in godsnaam?’.
Toen ik een tijdje terug in Berlijn was, heb ik de geneugten van het 3D-televisiekijken mogen ervaren aan de Potzdamer Platz.
De Tour de France loopt zondag tot een einde. Het waren drie fantastische weken.
Er zijn een aantal presentatoren waar ik altijd om moet lachen. Gewoon om hun manier van doen en spreken. Van die presentatoren die gewoon door zichzelf te zijn een leuk programma aan elkaar praten.
Het is alweer meer dan tien jaar geleden, maar ik weet nog goed dat ik iedere aflevering vol spanning (en met de slappe lach) aan de buis gekluisterd zat.
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben niet de allergrootste Guus Meeuwis-fan op de wereld.
Voor de één is het iets waar je jaren naar uit hebt gekeken, voor de ander iets wat je is overkomen: je eerste zwangerschap.
Ik heb gekeken, net zoals jullie allemaal. En nu is het half twaalf, en zit ik alweer thuis. Er is iets fout gegaan.
Geen één wedstrijd heb ik gezien dit WK. En ik zeg dat dan niet met een bepaalde trots, zo van: kijk mij eens lekker dwars doen. Kijk mij eens met mijn ogen rollen om die oranjehysterie en kuttoeters.
