Terwijl ik heen en weer geslingerd wordt tussen blijdschap en ongeloof, begint het me steeds meer te dagen: ik ben de nieuwe Viva- blogster! *Doet hysterisch vreugdedansje*
Nynke heeft de webstrijd gewonnen en zal dus de komende tijd te lezen zijn op Viva.nl:
“Ik dacht dat Roos zou winnen!” Dat was zo ongeveer de reactie van de bloggers die ik belde met het nieuws dat
chopchopchopchop (paar hoofden eraf)
sip sip sip (nipje van een cola met rietje)
krakkrakkrrr (hapje van wat m&m’s)
bofbofbofferdebof (man wordt in elkaar geslagen)
sipsipsipsipsssshiiii (colaatje op)
De webstrijd is alweer afgelopen, bizar hoe snel dat gaat.
En dus… En dus kunnen jullie gaan stemmen! Wie van de vijf overgebleven bloggers willen jullie blijven volgen op Viva?
Vier weken geleden ging webstrijd 2008 van start. Deze zes bloggers kregen de kans zich aan jullie te presenteren:
CathelijneB (36) -*- NynkedeJ (23) -*- IndiraR (34)
-*- JanvanT (23) -*- RoosG (35) -*- SannevanA (25)
Jammer genoeg zag Indira het na een paar keer bloggen niet meer zitten en nam zij alvast afscheid. Vandaar dat er nu vijf mensen over zijn op wie je [...]
E. en ik gingen weer sporten. En deze keer was ik niet de fanatiekste. Was ik aantal weken geleden nog volop in de sportmood, en stond ik lachend meerdere malen per week een crosstrainer te verkrachten; de afgelopen weken was het sporten ronduit pet.
Nog niet eens een maand geleden begonnen we met loggen voor de Viva. Binnen een maand moesten we laten zien wat we schrijfsgewijs allemaal in huis hadden.
Met mijn blote voeten in het water
leg ik mijn blik te rusten op de horizon.
Mijn gedachten drijven af en
herinneringen spoelen aan, één voor één,
ze komen en gaan, zo gaat dat aan zee.
De webstrijd is alweer afgelopen, bizar hoe snel dat gaat.
En dus… En dus kunnen jullie gaan stemmen! Wie van de vijf overgebleven bloggers willen jullie blijven volgen op Viva?
Hoe dichter de Olympische Spelen naderen, hoe duidelijker het wordt: China neemt het niet al te nauw met de mensenrechten.
Zo lang ik mij kan heugen word ik in de vakantie ernstig verliefd. Niet een beetje, maar het tot-over-je-oren-en-terug werk. Of het aan de zon, de muziek, het eten of de wijn ligt; ik weet het niet. Elk jaar weer verloor ik mijn hart aan Juan, François, David, Luigi, Jan of Mehmet, in willekeurige volgorde.
Er zijn dagen dat ik zo blij ben dat ik denk dat mijn hoofd gaat exploderen. Zondag was zo’n dag. Maar ondanks die blijheid voelde ik een mespuntje verdriet.
Gisteravond zat ik op het terras met B. en de familie Deelder. Jules Deelder is nachtburgemeester van Rotterdam, dichter en dj, maar misschien hoef ik dat niet uit te leggen.
Het zijn de laatste paar dagen niet de állerleukste dagen uit het leven van NynkeDeJ. Vandaar de ietwat mineurderige stukjes. Normaal ben ik nooit zo hoor, maar soms is wat lastig om van je hieperdepiep te doen als de omstandigheden niet heel erg hieperdepiep zijn.
sluipen op je laarsjes
waar vallende giegeltjes
die breken op de blaadjes
je onschuld verraden
Carnaval. Sinds ik hier vijf jaar geleden kwam wonen doe ik vrolijk mee. Ondersteund door een Jomandajurk, zwart gelakte voortanden, ontploft haar en vier neuswratten was sjans van mijn Brabantse medemens ver te zoeken. Kon me niets schelen. Toen iemand tijdens een ellenlange polonaise echter ‘Wa bende gij ûn lillekerd’ in mijn oor blèrde, wat zoveel wil zeggen als “wat ben jij lelijk”, toverde ik hem het liefst om tot een sanseveria of bloemetjesgordijn.
Lova en ik op de fiets door het bos.
Heej, daar staat een ijscoman!
Mama en Lova naar de ijscoman.
‘Dag ijscoman! 1 chocoladebolletje graag!’
Ik loop op een avond over de gang van het bejaardentehuis waar ik werk.
“Psst…psst..zuster!” hoor ik in de verte.
B. kan niets weggooien. Dat heeft hij van zijn moeder. In hun huis met een groot gezin werd vroeger ook niets opgeruimd of weggegooid, dus ik kan het ‘m niet kwalijk nemen.(Of het heeft iets te maken met het slecht doorkomen van zijn anale fase, maar dat is speculeren.) [...]