Sneuvelende goede voornemens, daar hebben we allemaal een zolder vol van. Over het algemeen eindigen mijn voornemens daar ook onder een laag stof.
De Viva-Webstrijd zit er op. Een leuke tijd vol emotie, spanning, nieuwe ontdekkingen en vooral veel plezier, ligt achter ons.
Met die woorden werd ik vorige week gebeld. Mijn Viva-avontuur is tot een einde gekomen. Ik heb er erg van genoten om te mogen schrijven voor een groot publiek, groter dan die 10 tot 20 lezers per dag die ik gewend was.
We hebben de spanning er even ingehouden. Want wie wordt nou de nieuwe Viva-blogger? Welke man gaat ons team versterken…?
Het einde van de webstrijd is bijna in zicht. Maar… er kan nog gestemd worden!
De roze buitenkant van Viva nummer 7 schreeuwt om aandacht. Toch is er slechts één keer in gebladerd om te kijken of het echt wel de juiste is.
Gisteravond ben ik naar Studio Baarn geweest voor tv-opnames van Take Me Out. Een mooiere vergelijking met het einde van de webstrijd zou ik niet kunnen verzinnen.
Ik kreeg mijn seksuele voorlichting van een flipperautomaat.
Het is Sinterklaasavond. Geen surprises op tafel, maar een verzameling sissende bakjes gevuld met mini-slavinken, gehaktballen en kipfilet.
Een half jaar geleden begon ik mijn muziekblog. En daar begin ik nu de vruchten van te plukken.
Het parkeren in Amsterdam is en blijft een probleem. Te veel auto’s, te weinig ruimte. Maar het levert wel fraaie situaties op.
Na een maand bloggen is het dan zo ver… Het einde van de webstrijd is in zicht gekomen…
Mijn ouders zijn verhuisd naar Groningen. Zolang het oude huis nog niet is verkocht stap ik een keer per week binnen om de oude post en herinneringen op te halen.
De laatste tijd is er veel opschudding geweest over illegaal downloaden. Maar is het binnenhalen van muziek en films wel zo schadelijk voor de industrie als ons wordt voorgehouden?
In de witte doos met het rode kruis rommel ik wat, op zoek naar paracetamol. Dat zit bij mij thuis als poeder in een zakje. Het lost lekker snel op in water en is bovendien een goed excuus voor mij om die pillen niet te hoeven slikken.
Zo door de jaren heen verzamel je nogal wat boeken. Je koopt ze nu eenmaal sneller dan je leest. De voorjaarsschoonmaak is nu ook ingezet op de boekenkast.
Onlangs gaf mijn dochter Myrthe de juffrouw uit de klas van haar grote broer een compliment over haar tuniek: “Goh, jij hebt wel een mooie pyjama.”
Ik ben er nog steeds niet uit: wel of geen donorcodicil. Hoewel de algemene opinie is dat iedereen donor moet worden, twijfel ik nog.
Dinsdagmorgen half negen, plaats van handelen: Utrecht Centraal. De grote gele rups heeft enkele minuten vertraging. De trein zit helemaal vol en enkele haastige reizigers onder ons willen in de trein eigenlijk alvast beginnen met rennen.
Mijn eerste ontmoeting met Annie, de reanimatiepop, was tijdens een open dag van de brandweer.