Leonie ter Braak: ‘Als ik ze had, zou ik die buikkwabben juist laten zien’

leonie ter braak

Roze wolk? Ze noemt het eerder een ‘roze hel’. En een maand na de bevalling haar strakke lijf in bikini showen doet ze ook niet. Leonie ter Braak (36), presentatrice van ‘Goedemorgen Nederland’, laat graag een tegengeluid horen. “Ik show liever mijn niet-perfecte leven.”

Interview Jill Waas | Beeld Natasja Noordervliet

Je bent zeven weken geleden bevallen van je tweede zoon, Valentijn. Hoe heb je die eerste periode beleefd?

“Veel relaxter dan de eerste keer, toen stond ik fysiek tien-nul achter door mijn zware bevalling. (Leonie had een dubbelgeklapte baarmoeder, red.) Al wil ik het nog steeds geen roze wolk noemen, daar ben ik het type niet naar. Ik vind het gewoon zwaar en mag graag klagen, dus noem ik het liever mijn ‘roze hel’. Mijn vriend Floris en ik staan er allebei vrij pragmatisch in. We hebben afgesproken dat we de eerste periode apart slapen, 
zodat hij zich even helemaal op zijn 
bedrijf en op onze driejarige zoon James kan richten en ik met Valentijn bezig kan zijn. Er zijn mannen die tegen Floris zeggen: ‘Wow, dat jij dat mag van je vrouw,’ maar ik gun hem zijn nachtelijke uren 
en het is ook niet zo dat hij niets doet. Valentijn slaapt nu bijna door, dus binnen twee, drie weken ligt Floris weer 
naast me. Naar James toe heb ik me wel schuldig gevoeld. Het enige moment dat ik kraamtranen had, was toen ik hem na drie weken voor het eerst weer naar bed bracht en hij zei: ‘Slaap lekker, mama.’ Toen moest ik wel even slikken en dacht: jezus jongen, het is natuurlijk ook heftig voor jou.”

Je zei in een eerder interview: “Ik ben eerst Leonie, dan moeder en ten slotte presentator.” Voel je dat nog steeds zo?

“Zei ik niet: ‘De vrouw van Floris?’ Haha wat erg! Op dit moment ben ik op de eerste plaats moeder, dan de vrouw van Floris en daarna pas Leo. Mijn eigen leven doet er op dit moment even niet toe. Ik weet dat mijn kraamtijd maar drie maanden duurt, dus ik geef me even helemaal over aan Valentijn, wat ik bij James voor mijn gevoel niet genoeg gedaan heb. Ik was toen veel panischer om mijn carrière te verpesten, ik moest van alles van mezelf. Die druk wilde ik mezelf niet nog een keer opleggen, gewoon even genieten. Die eerste keer dacht ik ook alleen maar: waar is mijn vrijheid? Je hebt negen maanden om je voor te bereiden op de geboorte, maar toch voelde het alsof mijn eigen 
leven ineens voorbij was. Ik weet nog dat ik huilend tegen mijn vriend zei: ‘Maar nu kan ik dus nooit meer zomaar even 
alleen een boodschap doen.’ Waarop hij zei: ‘Dat kan wel, maar dan moet je dus oppas regelen.’”

Zag je op tegen je bevalling na die 
traumatische eerste keer?

“In het begin wel, ik begon mijn zwangerschap met de gedachte dat ik voor een keizersnee zou gaan, ik wilde absoluut geen pijn ervaren. Maar ik eindigde met: ik wil het zonder medicatie én in bad. Daar ben ik ook begonnen, maar na de eerste rug-wee ben ik direct weer uit dat bad gesprongen, want ik lag als een walvis te spartelen. Ik ben onder de douche gaan staan. Vijf uur later was Valentijn 
er, fantastisch was dat. Bij de laatste twee centimeter dreigde het nog even mis te gaan. Toen kwam mijn oude trauma weer boven en stopte mijn lichaam ermee. 
Floris heeft me opgepept en gezegd: ‘Kom op Leo, jij moet weer de baas worden.’ 
Ik heb toen wel om een morfine-pompje gevraagd, maar daarna was Valentijn er in no time. Het was gewoon alsof ik licht gaf, zo euforisch voelde ik me. Ik ben heel blij dat ik dat positieve gevoel van bevallen nu ook heb meegemaakt.”

Je ziet er alweer in shape uit, vond je dat belangrijk?

“Nee, je hebt de Doutzen Kroesen van deze wereld en je hebt mij. Al klinkt dat een beetje krom, want ik ben natuurlijk een ex-model en had ook mijn oude gewicht na zes weken al terug. Alleen ben ik niet het type dat zich dan in bikini 
laat fotograferen. Niets ten nadele van Doutzen, want het is haar business, dus ik snap het wel. Maar ik denk ook als 
ik zulke foto’s zie: wat zullen daar veel moeders ongelukkig van worden. Soms 
is het ook fijn om een tegengeluid te laten horen. Dus als ik buikkwabben had, zou ik ze juist laten zien. Ik vind het zelf ook bizar dat die zwangerschapskilo’s er al 
zo snel weer af zijn, ik heb echt niet staan werken in de sportschool, en met de borst-voeding ben ik ook na drie weken gestopt. Mijn Surinaamse kraamhulp grapte na vier dagen al: ‘Hou maar op met die kippenkont van jou.’ Ik heb het denk ik te danken aan mijn goede genen.”

Het hele interview met Leonie lees je in VIVA Mama 2. De editie ligt nu in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»Bestel VIVA online | Klik hier «