Zwangere ex

Mijn ex-vriendinnetje is zwanger. Dat hoorde ik van een gezamenlijke kennis, die een foto van haar dikke buik op Facebook had gezien met daaronder de vraag: “Kun je het al zien?”

Ik vond het nieuws uiterst schokkend.

Vreemd, want inmiddels is het al zes jaar uit, is zij getrouwd en hebben we al drie jaar geen enkel contact meer. De laatste keer dat we elkaar zagen – in het voorbijgaan op het treinstation – hadden we elkaar niets te vertellen.

En toch. It could’ve been me.

Ooit hadden we een behoorlijk serieuze relatie: zij wilde trouwen, kinderen krijgen en op een boerderijtje op het platteland gaan wonen. Wat ze ook heeft gedaan, maar dan zonder mij. Gelukkig maar, want tussen ons was het geen succes geworden.
Toch blijf ik het een vreemd verschijnsel vinden, seriële monogamie. Het ene moment leef je innig samen. Vakanties, verjaardagen, familie-uitjes: alles deel je met elkaar, in de volle overtuiging dat je een leven samen tegemoet gaat. Een paar jaar later doe je precies hetzelfde, maar met totaal iemand anders.

Ik ken veel mensen die contact blijven houden met hun ex, ook al hebben ze allebei een nieuwe liefde gevonden. Niet veel, maar toch minstens een sms’je op de verjaardag. En niet omdat je elkaar terugwilt, maar omdat je toch een raar soort vrienden blijft.
Zo kom ik één ex altijd tegen op feestjes van mijn zusje, waar ik dan met haar nieuwe vriend een biertje drink, terwijl zij een praatje maakt met mijn vriendin. Niet iets wat ik me destijds had voorgesteld.

Is het iets typisch Nederlands? Een vriend van me is getrouwd met een Colombiaanse. Zij vindt het een uiterst raar gebruik om contact te houden met je exen. En dan ook nog met je huidige vriendin bespreken hoe het met ze gaat. Onbegrijpelijk.

Ik vind het een goed gebruik. Ook al levert het je af en toe een schok op.

CC foto: Emory Co Photo

door RogerC

21 reacties op “ Zwangere ex ”

  1. Ja maar jij bent oud Willem, dan is alles anders.

    Ik weet niet of het iets typisch Nederlands is, Roger. Ik heb exen die ik nooit tegenkom, dus daar hoef ik niet eens over na te denken of ik er contact mee wil houden ja of nee. Dat scheelt wellicht ook ;-)
    Een zwangerende ex (of vaderende in mijn geval) vind ik dan weer niet schokkend, omdat we allemaal die leeftijd een keer krijgen (nouja normaal gesproken wel dan). En daarbij heb ik er zelf al 2 dus zal niet zo snel schrikken ;-)

  2. ex = voor mij echt exit. Heb geen contact met geen van mijn exen. Waarom zou ik? Vrienden blijven is in mijn ogen toch iets onmogelijks en vreemds…nu ben ik met veel dingen heel rigoreus hoor.

  3. Ik begrijp je prima Roger! Ik zou het ook een raar soort schok vinden als mijn ex ineens een zwangere vriendin zou hebben! We zullen het binnenkort wel zien, als ik weer naar de verjaardag van een wederzijdse vriend ga.
    (al denk ik dat die ex, net als voorgaande jaren te dronken zal zijn om wat te zeggen. Op dat soort momenten kan ik dan eigenlijk alleen maar weer blij zijn dat hij exit is :) )

  4. Met sommige ex-en heb ik nog een tijdje contact gehad nadat de relatie over was maar dit verwaterde vanzelf. Het ‘vrienden-blijven-idee’ snap ik niet zo goed. Zal wel komen omdat we voor de relatie ook geen vrienden waren waarom erna dan wel?

  5. Heb dat ook, Roger… Vind dat ook heel ontnuchterend. Tegelijkertijd helpt het als je liefdesverdriet hebt (nu niet gelukkig). Maar ontnuchterend en ‘deromantiserend’ is het. Heb je niet ook dat je dan denkt bij ‘een nieuwe’: dit heb je allemaal al ‘n keer gedaan? Toch even dat gevoel dat het daardoor minder bijzonder is. Ik wel.

  6. Ik denk wel dat het iets typisch Nederlands, of misschien Westers is.
    Mijn vriend komt uit het Midden-Oosten en in zulke culturen is het echt not done, wij zouden ook een contact houden, mochten we ooit uit elkaar gaan.

  7. Ik doe daar niet aan, aan contact houden met exen. Da’s in mijn ogen typisch iets voor personen die iedereen te vriend willen houden. Voor mensen die niet kunnen accepteren dat een ex-geliefde hen op geen enkele manier meer toebehoort.
    Vanwaar toch die drang om jarenlang een vingertje aan de pols te houden? Laat het losss.

  8. Niet eens met sommigen boven mij. Ik ben nog steeds bevriend met een ex en hoop dat de rest van mijn leven te blijven. Als een relatie afloopt met veel teleurstelling/haat & nijd, dat snap ik wel dat je geen vrienden kan en wil blijven. Idem voor als de één de ander nog terug wilt, dat is geen gelijkwaardige vriendschap. Maar als de beslissing wederzijds is en je op een prettige manier met elkaar om kan blijven gaan, dan snap ik niet waarom er geen plaats meer is voor die persoon in je leven, waar je jaren lang lief en leed mee hebt gedeeld en gezegd hebt van te houden. (Ervan uitgaande dat we het hebben over langere serieuze relaties). Ik vraag me dan af hoe echt die liefde is geweest als je iemand uit je leven wilt snijden zodra de relatie voorbij is. Dat het voor sommigen gewoon te moeilijk is om vrienden te blijven snap ik heel goed (been there), maar dat het per definitie raar en onmogelijk is…? Nee, zeker niet.

    Java, waarom denk je dat mensen die nog bevriend zijn met hun ex het niet los kunnen laten? Is dat het enige voorbeeld wat je gehad hebt van je omgeving? Ik zou het heel jammer vinden als het contact tussen mij en mijn ex zou verwateren, maar ik gun hem al het geluk en liefde van de wereld!

  9. Dat je geen contact meer (wilt) hebben met ex-en wil niet zeggen dat je met haat en nijd uit elkaar gegaan bent of dat je elkaar geen goed leven gunt Pear.

  10. Tja ik vind een liefdesrelatie gewoon iets heel anders dan een vriendschap. Net zoals Jay ben ik daar wat rigoreus in. Ook ik misgun mijn exen niks, en haat en nijd was er niet. Maar net als HanZie snap ik niet waarom mensen het fijn/logisch vinden om na de breuk de liefdesrelatie plotseling in een vriendschap over te laten gaan. Dat geeft bij mij toch de indruk dat je krampachtig iets vast wilt houden dat er niet meer is. Je kunt met zoveel andere mensen vrienden worden, waarom dan uitgerekend met diegene waarmee je niet meer samen wilt leven.

  11. In mijn vriendengroep zitten een paar mensen die ex zijn van elkaar en die gaan goed met elkaar om. Gelukkig maar, want we hebben een fijne groep vrienden!

  12. Wat een toeval. Deze week kwam ik erachter dat mijn ex zwanger is. We spreken elkaar niet meer maar via via hoorde ik dat ze bijna zover is. Deed me toch wel wat……

  13. Ik had er vorig jaar last van. Een ex waarmee het ook al 5 jaar uit was kreeg een kind.

    Dat voelde echt heel erg raar. Heb er wakker van gelegen terwijl ik diegene helemaal niet terug wil of iets dergelijks.

  14. Ik zou daar nu geen moeite meer mee hebben. Mijn ex was wel echt een soulmate maar is dat al lang niet meer. Toch hebben we inmiddels weer regelmatig contact. Ik gun hem een leuke vrouw en hij mij een leuke man maar zou me echt niet meer voor kunnen stellen dat ik met hem een gezin zou stichten en het ook leuk voor hem vinden als hij dat met iemand anders doet. Ik denk dat het gevoel in de blog meer voortkomt uit het feit dat je zelf die behoefte hebt aan een gezin. Want dat herken dan weer wel.

  15. Zelf ook last van gehad.

    Ik denk dat het komt door onbewust claimgedrag. Diegene was ‘de jouwe’ nu zit iemand anders daar aan en voelt het daardoor akward.

  16. Ik blijf het ook apart vinden, dat als je lief en leed met elkaar gedeeld hebt, er daarna totaal geen contact meer is. Als je met ruzie uit elkaar ging of eigenlijk slecht bij elkaar paste, dan snap ik het al beter. Maar ik ben zelf juist niet zo rigoureus. Ben juist erg van het bewaren.
    Ik snap het wel als mensen vrienden blijven met een ex. Ik heb niet dat ik met iedereen vrienden kan zijn, als het met iemand goed klikt is dat zeldzaam. En als het kan, waarom niet?
    Ikzelf ben vanwege mijn soms ietwat melancholische neiging denk ik minder geschikt voor echt vriendschap met een ex. Ik kan niet zo goed loslaten :P Maar dat je af en toe contact hebt lijkt me wel fijn bij een goede ex.

  17. Ik heb er een dubbel gevoel over. Ik vind het net als schrijver raar dat je eerst lief en leed deelt, en daarna NIETS meer. Alsof iemand nooit heeft bestaan in je leven. Ik heb ex-en waar ik contact mee ben blijven houden, al kon dat pas na een jaar of langer, toen de “wond” geheeld was. Nu gun ik ze oprecht het beste. Maar het blijft raar en toch altijd wel een heeeel klein beetje steken als je iemand van wie je intens hebt gehouden, intiem en gelukkig ziet met iemand anders.

    Voor beide opties is iets te zeggen denk ik. Het ligt er ook aan hoe de relatie was en hoe deze uiteindelijk is verbroken. En vaak kan de “vriendschap” pas weer als er wat tijd overheen is gegaan en als geen van beiden meer de hoop heeft dat het ooit nog goed komt.

Reactie achterlaten

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>