Larissa (28): ‘Eigenlijk voel ik me hier veel te goed voor’

Elke week geven we je een kijkje in iemands liefdesleven in VIVA’s rubriek ‘De status’.

Larissa (28) is verstrikt in een relatie met een gebonden man.

“Ik heb een gevaarlijk spel gespeeld. Ik dacht dat het wel kon, een beetje flirten met mijn baas Luke, acht jaar ouder en hartstikke getrouwd. Wie weet zou het me hogerop brengen, dacht ik, berekenend en naïef tegelijk. Ik trok diep uitgesneden bloesjes aan, stiftte mijn lippen rood. De eerste keer dat we het deden, was een klassieker: op het werk. Op zijn bureau, alle anderen waren al naar huis. Een paar dagen later zat hij bij me thuis. ‘Ik ben tot over mijn oren verliefd op je,’ bekende hij. Hij bloosde als een puber en dat ontroerde me. We deden het opnieuw, veel liever, tederder. Toen hij weg was, wist ik dat ik ook verliefd was.

Aan zijn vrouw dacht ik toen nog totaal niet. Verliefdheid maakt egocentrisch. De wereld draaide om ons en de momenten dat wij samen waren, de rest kon me geen barst schelen. Dat ik een geheim met hem deelde, voor zijn compagnons, mijn collega’s en zelfs zijn wettelijke echtgenote, maakte dat ik me sterk voelde. Een soort superwoman. Hij had het toch maar mooi voor mij over om iedereen zo voor te liegen. De uren dat we samen waren, waren fantastisch, en al zijn appjes en telefoontjes tussendoor voelden als shotjes energie waarop ik uitstekend kon teren. Toen we werden betrapt door zijn compagnon en die erop stond dat ik per direct een andere baan zou zoeken, ging de glans er voor het eerst vanaf. Want Luke liet me gaan. ‘Het was ook beter zo,’ vond hij. Au.

Dat ontslag heb ik hem vergeven – ik heb nu een leukere baan – maar wat gaat er gebeuren als er straks nog meer klappen vallen? Kan ik hem wel vertrouwen? Hij zegt dat hij van mij houdt, meer dan van zijn vrouw. Maar ondertussen doet hij niets. Ja, ‘afstand nemen’, zoals hij het omschrijft. Veel weg zijn, haar minder aandacht geven, nors doen: zodat zij straks zelf de benen neemt. Dat is handiger in verband met de kinderen, beweert hij. Ik word misselijk van zijn verhalen, heb voor het eerst medelijden met zijn vrouw. Ik voel me er sowieso dubbel over. Als zijn voorspellingen uitkomen, dan ga ik winnen en dat is wat ik wil. Maar mijn vangst is dan niet een man die voor mij heeft gekozen, maar iemand die wordt afgedankt wegens laf en slap gedrag. Wat zegt dat over Luke?

Eigenlijk voel ik me hier veel te goed voor. Maar er is geen weg terug. Hoe langer dit duurt, hoe vastbeslotener ik raak. Ik wacht nu al tien maanden, ik geef hem niet meer op. Ik moet en zal hem krijgen. En meestal, als ik de ingewikkelde situatie kan vergeten, is het ontzettend leuk met Luke. We kunnen praten, lachen, vrijen, alles krijgt van mij een tien. Ik heb hem gewoon te laat ontmoet, iemand anders was me voor. Als dat foutje hersteld is, kan alles echt beginnen.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 20. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «