57. Puffen (1)

geroosterde venkel

Engelen! De hemel bestaat dus toch! Dan scheurt er een helse krampende pijn door mijn onderbuik. “Godverdegodverdegodver…” jammer ik aanhoudend. Opeens stopt de pijnscheut abrupt en in dat ene heldere moment herken ik Mick’s – en sinds kort ook mijn – bejaarde buurtjes met daarachter het rood aangelopen gezicht van mijn zus.

“Max, Max, probeer te puffen, je weeën zijn begonnen en wil je alsjeblieft niet zo vloeken, de kinderen zijn nog hier.”
“Hou je bek!” schreeuw ik met al mijn kracht. Ik voel weer iets aankomen. Alsof er een tsunami in me tekeer gaat. De pijn trekt even helemaal weg om dan met een allesvernietigende kracht weer terug te komen. “Shit, kut, au, tering, verdomme!” vloek ik onophoudelijk. Ik kan er echt niets aan doen, zo’n pijn heb ik nog nooit gehad. Of mijn onderlichaam door natuurkrachten uiteengereten wordt.

Als de storm in mijn lichaam weer even is uitgeraasd, zie ik dat mijn zus met tranen in haar ogen over me heen gebogen zit. “Max, je moet nu beginnen te puffen. Dat scheelt echt. Je moet de controle nemen.”
“Rot op met je puffen. Ik wil niet puffen. Het doet zo’n pijhijhijn….” Ik jammer en ik schreeuw als ik de volgende vloedgolf voel aankomen. “Laat dit in godsnaam ophouden, doe iets.”

Zuslief aait over mijn voorhoofd.
“Blijf godverdegodver van me af!”
Als door een wesp gestoken trekt mijn zus haar hand weer weg en kijkt machteloos naar het hoogbejaarde stel. De vrouw klopt haar bemoedigend op de rug. “Meisje, trek het je niet aan. Je weet zelf hoe het is,” zegt ze met een samenzweerderige knipoog.

“Max, de verloskundige en Mick kunnen elk moment hier zijn. Probeer de weeën op te vangen. Wil je misschien liever gaan staan, ergens overheen hangen. Dat hielp bij mij,” doet mijn zus een ultieme poging om me te helpen.
“Nee! Laat me met rust! Ik blijf hier liggen! Waar is Mick, verdomme? Het is allemaal zijn schuld! Die klootzak! Waar is-ie als je hem nodig hebt! Altijd maar weg!”

Dan word ik weer verzwolgen door een vloedgolf van pijn en ik gil het uit.