Copy-paste mamma?

geroosterde venkel


Ik haalde mijn typediploma in de tweede klas van de middelbare school.

Sindsdien heb ik er elke dag plezier van. Ik heb zelfs eens strafwerk op de computer gemaakt (een commodore 16), voor scheikunde. Ik moest een hoofdstuk uit het lesboek overschrijven maar in die tijd tikte ik álles en met mijn vierhonderd aanslagen per minuut was ik zo klaar. De leraar keek een beetje raar op toen ik het inleverde, maar hij zei er verder niets van.
Later werd ik secretaris van een stichting en maakte ik elke week twee a drie sets notulen op de computer. En tenslotte ging ik stukjes tikken, waar deze en gene nog elke dag getuige van zijn.

Kortom, dat typediploma was een goede investering. Dus toen ik via de school van Liz de mogelijkheid kreeg om de Klets op te geven voor een typecursus, maakte ik snel een afspraak met een consulente. Liz is tenslotte copy-paste mamma, dus zij zou zo’n cursus zeker zien zitten. Ze zit al regelmatig achter de laptop en schrijft dan hele verhalen. Over haar klas, over meisjes van haar leeftijd en over dieren. Veel van die verhalen leest ze voor op school. Die treedt in mijn voetsporen, let op mijn woorden!

Liz zag uit naar de afspraak met de consulente. Ze had nu al zin om te beginnen, wat haar betreft konden we van start. Maar mamma wilde natuurlijk óók even het een en ander weten en dus zaten we gisteren naar een afgeplakt toetsenbord te staren.

“Zo leer je blind typen,” zei de consulente.
“Ik zie het,” zei Liz.
“Zit je wel eens achter de computer?”
“Ja hoor.”
“En wat doe je dan? Spelletjes?”
“Ik schrijf verhalen.”
De consulente keek Liz bewonderend aan. “Zo zo, dan wil je zeker schrijfster worden?”
Hierop schudde mijn dochter haar hoofd.
“Nee,” zei ze resoluut. “Ik wil geen schrijfster worden.”
“Waarom niet?” vroeg de consulte verbaasd.
“Nou gewoon,” zei Liz. “Dat is mamma al.”

Ik heb net mijn aanslagen per minuut gemeten, het waren er 450. 98 % accuraat. Wil jij ook testen? Hier kan hier (klik).