Moederen of werken?

werken of moeder

In Handboek Liefde en Lust onderzoekt relatie-expert Nathalie Driessen de voor- en nadelen van thuis moederen of blijven werken. Wat is het beste voor jou, je kinderen en voor je relatie met je partner?

Afhankelijke vrouw
Steeds meer Nederlandse moeders met een partner hebben kleine deeltijdbaantjes of werken helemaal niet. Zelfstandig zijn hoeft niet meer, want mocht er een scheiding of breuk komen, dan eisen we een fikse alimentatie. Dat we financieel en emotioneel totaal afhankelijk zijn en het verlengstuk van onze partner worden, nemen velen van ons op de koop toe.

Het excuus: de zorg voor de kinderen. Begrijpelijk, helemaal als een dubbel inkomen geen noodzaak is. Maar waarom blijven we thuis als de kinderen al naar school gaan? Omdat we dat willen of omdat het kan? Zijn we gemakzuchtig geworden? En hoe zou je leven eruitzien als je wel werk en zorg zou combineren?

Zelf zie ik het steeds vaker: (hoogopgeleide) vrouwen die besluiten minder te werken of geheel te stoppen omdat er kroost op komst is of moeders met schoolgaande kinderen die al jaren niet meer werken, omdat ze er geen zin meer in hebben. Als je er al zo lang uit bent, kost het veel energie om weer terug in het arbeidsproces te komen en als je financieel gezien niet hoeft: waarom zou je?

Moederen en thuisblijven: nieuw soort emancipatie?
Blijkbaar is het in Nederland een tendens. Onderzoeksbureau MotivAction liet laatst al zien dat dit het ideaal van de jeugd is: jong kinderen krijgen, moederen en thuisblijven, terwijl vader het geld binnenbrengt. Voormalig directeur van omroep Llink Anja Visser (35) schreef onlangs zelfs een boek Nieuwe vrouwen waarin ze pleit voor ‘een nieuw soort emancipatie’. Anja hing haar topfunctie aan de wilgen om meer tijd te kunnen besteden aan haar gezin en beschrijft dit proces. Ook beschrijft ze waarom financiële onafhankelijkheid voor veel vrouwen niet alles is.

Binnen mijn eigen vriendinnenkring werken eveneens meer vrouwen momenteel niet dan wel. Lola (32) bijvoorbeeld, sinds twee jaar moeder, heeft haar baan opgezegd. Over een paar jaar gaat ze misschien wel weer werken, een dag of twee dagen per week, want er is nu een andere zekerheid voor in de plaats gekomen: ze is getrouwd en haar man betaalt en regelt alles.

Trouwen nieuw statussymbool
Aan haar huwelijk hecht Lola veel waarde, het is haar statussymbool waardoor ze als het ware een nieuwe identiteit krijgt. Als je haar vraagt wat ze zou doen als haar man er op een gegeven moment vandoor zou gaan, of zij om wat voor reden een einde aan haar huwelijk zou maken, zegt ze dat dit nóóit zal gebeuren en dat als het gebeurt ‘alles goed geregeld is’. Oftewel, ook dan zal hij (deels) voor haar moeten zorgen, want zij is de moeder van zijn kinderen. ‘Maar hoe zit het met persoonlijke groei, ontwikkeling, financiële en daardoor ook emotionele onafhankelijkheid en het hebben van een eigen leven?’ vroeg ik haar laatst. ‘Cursussen volgen of met vriendinnen afspreken,’ zei ze. En ze heeft het natuurlijk druk met haar kind; moeder zijn is een fulltime job. Ze houdt gewoon van een heel duidelijke, overzichtelijke rollenverdeling: haar man werkt, betaalt en regelt alles en zij zorgt.

Geestelijke luiheid
Enerzijds klinkt het aantrekkelijk, zo’n mannelijk vangnet. Anderzijds: stomp je niet ontzettend af van wasjes draaien en achter het aanrecht staan? Val je niet in een enorm gat en kom je nog wel aan de bak als je ooit weer wilt werken? Heeft het niet te ook te maken met ‘geestelijke luiheid’? Je hoeft namelijk behalve het huishouden nergens meer over na te denken. Sommige huismoeders weten niet eens hoe ze een computer moeten bedienen en denken er niet aan om een cursus te doen, terwijl het toch wel behoorlijk belangrijk is om mee te blijven draaien in de maatschappij, dacht ik zo. Kun je nog wel je leven organiseren als je man ooit om wat voor reden dan ook wegvalt, aangezien dat altijd voor je werd gedaan? Evenals wanneer de kinderen de deur uitgaan, je man veel werkt en weinig thuis is. Wat gebeurt er dan met je identiteitsgevoel? Ach, wat maakt het uit, zou Lola zeggen. Dat is nog zóver weg.

Back to the fifties?
De traditionele rolverdeling viert nog steeds hoogtij; de Lola’s zijn in Nederland nog altijd veel meer aanwezig dan in de omringende landen, aldus de statistieken van 2009. Al weer een tijdje geleden publiceerde HP/de Tijd een pleidooi voor het klassieke gezin. Met grote letters stond er op de cover: ik ben een burgertrut… en daar ben ik trots op. Moeder Fleur Jurgens pleitte voor haar leven waarin zij zich vooral met de opvoeding van de kinderen en het huishouden bezighield. Net als zo’n 80% van de overige Nederlandse moeders.

Nu was dit geen typische Amsterdam-Zuiddame met een Tod’s tasje en een bakfiets vol kinderen (wel had ze twee kinderen, een koophuis en een Opel voor de deur), maar ze vertoonde wel degelijk dezelfde gedetermineerde levensinstelling. Liever stond zij in de schaduw van haar gezin of eigenlijk, haar man. ‘Achter elke grote man gaat immers een grote vrouw schuil en ik vind een goede opvoeding van mijn kinderen en een gezellig thuis belangrijker dan een carrière op een kantoor, waar ik vervangbaar zal blijken. Voor mijn kinderen ben ik geenszins vervangbaar,’ aldus Fleur Jurgens. Daar valt wat voor te zeggen… Zolang manlief haar tenminste niet vervangt voor een ander. Want dan hebben zij en haar kroost wel degelijk een probleem….

Wil je weten:
– Wat de voor- en nadelen zijn van parttime werken en thuisblijven voor jou, je relatie en je kind?
– In hoeverre de creche goed of slecht is voor je kind?
– Hoe andere moeders het doen en ben je benieuwd naar hun ervaringen?
– Hoe het er in het buitenland aan toegaat?
– Hoe je werk en zorg moet combineren en hoe je financieel onafhankelijk blijft?
– In hoeverre te veel ambitie van invloed is op je gezin?
– Wat de (desastreuze) gevolgen kunnen zijn van financieel afhankelijk blijven van je partner?

In Handboek Liefde en Lust wordt dit alles uitgebreid beschreven! Je kunt natuurlijk ook op deze rubriek reageren.