Ontbijten, strijken, crashen

geroosterde venkel

Bijblijven. Met nieuwe woorden en ‘bezigheden’.
Na de clutch nu ook:

De ontbijtcoach. Grapje in een reclame. Maar best leuk gevonden.

‘Extreem strijken’. Geen grapje, maar een ‘serieuze’ sport. Overhemden strijken op waterski’s, hangend in een boom, of terwijl je uit een vliegtuig springt… Met plank en al dus!
Ik ben niet wijs, maar die mensen zéker niet.
Echt, het bestaat! Kijk maar op Wiki.
(Het wiki’t dus het bestaat).

En, er is weer een nieuw woord in onze spreektaal gesignaleerd: crashen. Het schijnt ineens heel normaal te zijn. En hip.
Ik hoorde het en fronste mijn wenkbrauwen.
Nee, niks met vliegtuigen of zo.
‘Ik ga vanavond maar eens crashen.’
Liggen, bijkomen, uitrusten.
Op bed storten.
Slaaaaaapen.

Het is maar dat je het weet.

P.S.: Zou chillen uit zijn?
Of is crashen nodig als je niet genoeg chillt?