Schoengedicht

geroosterde venkel

Lieve Sint,

daar bent u weer
net als elk jaar.
Weer of wind, het maakt niet uit
u krijgt het voor elkaar.

U zwaait en kijkt en loopt wat rond
en iedereen is blij.
De boot weer vol cadeautjes
voor iedereen is er wat bij.

Alle kinderen in Nederland
zetten een keer een schoen
en u en uw Pieten werken hard
om daar iets in te doen.

Het sneeuwde laatst Sint
ook hier in mijn stad
en ik dacht nog, dat is best gevaarlijk
want ook op ons dak was het best glad.

Maar u kwam toch cadeautjes brengen
ook in de schoenen van mijn kinderen.
U laat zich door wat sneeuw en regen
blijkbaar toch niet hinderen.

Ik besefte toen iets Sinterklaas,
u bent een soort van superman.
Er is maar heel erg weinig denk ik,
wat een Sinterklaas niet kan.

Dus daarom vraag ik lieve Sint
iets bijzonders in mijn schoen.
Wees gerust het is niets duurs,
geen auto, geen miljoen.

Ik hoop dat u dit kunt bezorgen
en dat u mij niet uitlacht.
Want wat ik graag zou willen krijgen
is een flinke dosis wilskracht.

De kracht om chocolade te weerstaan
en te kiezen voor gezond.
Dan zal ik langer leven
met een minder dikke kont.

Ik zet mijn laarzen klaar vannacht
de linker en de rechter.
Want hoewel ik probeer mijn best te doen
gaat het eigenlijk steeds slechter.

Laat die chocoladeletter maar thuis
en gooi wat power in mijn schoen,
Dan beloof ik hierbij plechtig
dat ik beter mijn best ga doen.

Dag Sinterklaas, tot gauw maar weer.
Dat u dit wilde lezen vind ik heel erg fijn.
Veel succes met u werk vannacht,
liefs van Margje van vrouwonline.