Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 3

Of we de training kunnen verzetten? Ja, túúrlijk! Graag. Ik lig nog in bed als ik het WhatsApp-bericht van Lino lees. Hij is terug van vakantie en heeft een planningsfout gemaakt. Hoewel, fout, zo wil ik het zelf niet noemen. Maar omdat ik niet té enthousiast wil reageren – want dan verraad ik dat ik er stiekem heel blij mee ben – antwoord ik terug: “Jammer, maar prima hoor.”

Ik ben een beetje moe en met geen mogelijkheid m’n bed uit te slepen. Vraag me niet waarom, want ik heb werkelijk waar geen gegronde reden om vandaag een rottige dag te vinden, maar op de een of andere manier vind ik ‘t wel. En dus heb ik geen zin om te sporten. Heeft iedereen weleens, toch? Vandaag draai ik me liever om en kruip ik nog iets verder onder de dekens om er pas morgenochtend weer onder vandaan te komen.

Dan trilt m’n mobiel. Lino verschijnt weer op het scherm. “Zie ik je dus straks om 11 uur?” Oh, shit, daar gaat m’n plan om te niksen. Maar oké, hop, toch maar een sportpakkie aan en op de fiets naar zijn Powercoach Studio. Eigenlijk voelt dit meteen best lekker. Voldaan ook. En dan moet ik nog beginnen.

“Daar ben je Marloes!” Lino geeft me een high five –  zo doen we dat –  en dwaalt daarna fronsend af naar m’n veel te wijde, witte T-shirt met de tekst ‘BOERENKOOL’ erop. “Wat heb jij nou aan?” vraagt ie. “Oh, mijn slaapshirt. Kon niets anders vinden.” Hij lacht en schudt z’n hoofd. En als ik mezelf bekijk in de spiegel en me zo zie staan in die outfit – met dumbells in m’n handen, want hé, ik doe heus wel wat –  geef ik ‘m ook geen ongelijk.

“Kun je de spiegel niet afplakken?” vraag ik. Hij lacht. Ik ook. Maar tegelijkertijd vind ik het best wel confronterend. Ik realiseer me ineens dat ik de afgelopen tijd veel te weinig heb gesport. Ik zie het aan m’n figuur en merk het ook aan het feit dat ik al tril en zweet na een paar keer gewicht – of liever gezegd – ‘gewichtjesheffen’. Lino ziet m’n teleurstelling en legt uit dat het allemaal draait om intrinsieke motivatie. “Fuck it dat ánderen dagelijks hardlopen, dat zij dat héérlijk vinden. Het gaat om jezelf. Probeer niet mee te willen doen met de massa, maar ga te raden wat jíj écht wil.” Ik wil sportief worden, maar vind het verdomd lastig om mijn impulsieve ja-hoor-gezellig-ik-ga-mee-uiteten-lifestyle aan te passen, vertel ik ‘m. Ja, en dan heb ik het serieus ook dru… “Bullshit,” onderbreekt ie me. “Geen tijd, dat is een smoesje. Iedereen heeft tijd, mits je er écht voor wil gaan en het dus prioriteit geeft.”

“Kom, we gaan springtouwen. Dat is de beste cardio-oefening.”

En terwijl ik over het touwtje spring besef ik dat hij gelijk heeft. Hier moet en wíl ik ook prio aan gaan geven. Sporten voelt – als ik eenmaal bezig ben – zo veel fijner dan in bed liggen. Iets wat ik eigenlijk van plan was vandaag… Foei.



VIVA-redacteur Marloes Teerenstra (30) is bang voor De Grote Aftakeling, want nu ze de drie-nul heeft aangetikt zou het volgens velen lichaamswise alleen maar bergafwaarts gaan. Tijd om fit te worden, zonder dat het topsport wordt. Gaat het lukken? En: tips, anyone?

marloes@viva.nl

Lees hier Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 1.
Lees hier Strak plan: Marloes probeert fitter te worden – deel 2.
Lees hier hoe het mij vóór mijn dertigste is vergaan.

Beeld: Judith Vermeij