Twee streepjes

geroosterde venkel

Hoe ging dat eigenlijk? Wanneer wist je dat je zwanger was?
Mensen vragen dat wel eens.

Het was 15 september. We moesten die dag toevallig naar de gynaecoloog, voor de uitslag van een bloedtest die moest uitwijzen of ik überhaupt wel een ovulatie had. Daar was ik aan beginnen te twijfelen omdat we de eisprong sinds de curettage niet meer hadden kunnen ‘detecteren’.
Maar voordat we naar de gyn zouden gaan wilden we alvast weten of we zwanger waren of niet. Ik was namelijk 4 dagen over tijd en had al een paar dagen verschrikkelijke honger. Bijna continue had ik last van een knorrende maag. Ik at andere dingen dan ik normaal at. En ik had last van m’n borsten. Dus toch even een testje gedaan. Want we wilde het zo graag, zwanger zijn. Maar we durfden niet te hopen.
Goed, een testje dus. Een vaag testje.
Twee streepjes? Pregnant.
Eén streepje? Not pregnant.
Tot zover duidelijk.
Er verschenen twee streepjes. Meteen huilden we van blijdschap.
Tot ik de ‘notes’ las: het teststreepje moest donkerder zijn dan het controlestreepje. En dat was hij niet.
We wisten het niet meer. Blij zijn durfden we niet, maar toch voelde ik iets jubelen van binnen. Loslaten zeiden we maar tegen elkaar, loslaten. Straks weten het pas echt, bij de gyn. Nog niet te veel hopen.
De urine namen we mee naar het ziekenhuis. En daar zeiden we het: dat we heel misschien wel dachten dat er een kansje in zou zitten dat we…
De gyn was blij verrast en riep spontaan:
‘Dan dopen we er meteen een testje in.’
Ze ging weg, met het potje. Angstige minuten volgden. Daar zaten we dan. Op de drempel van een zwangerschap. Zou het, zou het niet?
De deur ging open. Een witte jas. Daar stond ze. Hoe keek ze?
‘Nou, dat lijkt me zo duidelijk als wat!’
Ze liet de test zien.

Dolblij fietsten we naar het strand om het te vieren.