Aan de vork steken

Er bestaan nogal wat vooroordelen over ambtenaren: ze vergaderen de hele dag, ze zijn stoffig, ze doen aan vriendjespolitiek en ze hebben geen sexappeal. Aan dit rijtje wil ik er graag nog een toevoegen: ambtenaren zijn onnavolgbaar. En dat bedoel ik niet positief.

Scopewijziging
Collega K.: “Het is een tweetrapsraket. Het gaat om de opwaardering naar een B-project.”
Collega R.: “Maar dat kan niet zomaar van C naar A. Het is een scopewijziging.”
Collega K: “Laten we de inventarisatie van de knelpunten morgen delen in de workshop.”
Collega R: “Maar dan wel in een separate sessie.”

Zomaar een maandagmiddaggesprek tussen twee van mijn lieve collega’s. Geen idee waar ze het over hebben. Aan de ene kant gelukkig, aan de andere kant verontrustend. Want dit soort vage taal blijft niet beperkt tot het Ambtelijk Apparaat. Het is een virus. Het verspreidt zich. En nog erger: het is besmettelijk. Zo ben ik onlangs nog heel hard uitgelachen omdat ik ‘iets in de week wilde leggen bij iemand’. Ik boog mijn hoofd en deed het enige juiste: ik schaamde mij diep. Zo erg is het dus al met mij.

Recreatief ontsluiten
En niet alleen met mij. Als je nagaat dat er in Nederland bijna een miljoen mensen bij de overheid werkt, is het slechts een kwestie van tijd voordat iederéén van alles en nog wat bij iemand anders in de week wil leggen. Daarom wil ik op deze plek graag een oproep doen aan mijn collega-ambtenaren.

Lieve medelandsdienaren, zullen we gewoon weer zeggen wat we bedoelen? En per ommegaande onderstaande wartaal naar de prullenbak verbannen?

  • aan de vork steken (s.v.p. alleen nog gebruiken tijden de kaasfondue)
  • recreatief ontsluiten
  • bilateraal(tje)
  • innoveren
  • co-creëren
  • participeren
  • implementeren
  • en alle andere werkwoorden die eindigen op –eren waar prima alternatieven voor zijn

Woest aantrekkelijk
Gewoon niet meer doen, dat ambtelijk geneuzel. De wereld wordt er niet beter, mooier of overzichtelijker door. Bovendien denk ik dat door te zeggen wat we bedoelen, we veel vooroordelen over ambtenaren de wereld uit kunnen helpen.

Behalve dan het vooroordeel dat ze geen sexappeal hebben. In de zes jaar dat ik bij de overheid werk heb ik talloze aardige ambtenaren ontmoet, maar het  aantal  in de categorie ‘woest aantrekkelijk’ kan ik op één vinger tellen. Sorry collega’s. Misschien moeten jullie je Unique Selling Points nog een beetje doorontwikkelen.

CC foto: oskay