Blog Martin: Bah, positiviteit!

Feelgood initiatieven, ik houd er wel van. Dus als een supermarktketen met een fijn kerstspotje op de proppen komt waarin heel bekend Nederland (én Dré Hazes) gezellig de (vocale) koppen bij elkaar steekt voor een goed doel, dan zit ik met popcorn op de eerste rij. Vooral de aard van de actie van Jumbo spreekt me aan, geen geld inzamelen, maar kerstpakketten doneren aan mensen die dat nodig hebben (o.a. via de voedselbank).

‘Maak het over naar de voedselbank’

Om vervolgens op social media (en roddelblad De Telegraaf) te lezen dat mensen ‘walgen’ van dit initiatief, omdat het een onbeschaamd staaltje zelfverheerlijking zou zijn – en dat Jumbo het geld beter direct had kunnen overmaken naar de voedselbank, in plaats van het te investeren in een duur spotje, met allerlei dure artiesten. Daarbij zou het een goedkope kopie zijn van het nieuwe Band Aid dat in november werd gelanceerd. Vooral dat laatste vind ik sneu. Je zult als marketingteam maar sinds de zomer van dit jaar hebben geploeterd om dit initiatief te realiseren, om vervolgens met lede ogen te moeten toezien hoe Bobje Geldof in november in een paar dagen een nieuwe Band Aid erdoorheen knalt, en dan ben jij ineens aan het kopiëren. Kortzichtig, maar realiteit helaas.

Minstens zo kortzichtig is de opmerking dat Jumbo het geld beter had kunnen overmaken naar de voedselbank. Ten eerste lijkt het me heel sterk dat de artiesten zich hebben laten betalen voor dit charitatieve spotje, maar goed, het zóu kunnen. Maar dan nog weegt zo’n bedrag natuurlijk totaal niet op met wat je binnen kunt harken wanneer je een heel land mobiliseert om je te helpen. Tien euro investeren, duizend euro binnenhalen, dat heet gewoon zaken doen.

Jezelf op de borst kloppen

Of ik écht geloof dat het Jumbo alleen maar te doen is om het goede doel? Natuurlijk niet, een campagne als deze is natuurlijk goud voor de naam en het imago van de supermarktketen. Maar nou en? Wat maakt het uit als Jumbo hier beter van wordt, hierdoor recordomzetten draait (stel je voor, een bedrijf dat geld wil verdienen, brrrr) en zichzelf op de borst mag kloppen, als het neveneffect is dat er ondertussen ontelbare (ik durf er geen getal aan te hangen) extra kerstpakketten gedoneerd worden aan mensen die dat nodig hebben. Het is fijner dat het direct duidelijk is dat er aan dit grapje verdiend wordt en door wie, dan dat je na afloop van een zomer lang ijsemmers over je hoofd gooien, ontdekt dat één of andere hoge pief er met het geld vandoor is.

Natuurlijk, de vrachtwagens zijn niet heel origineel (colaatje iemand?), het zingen met z’n allen is al veel vaker gedaan, het liedje is zoet, en Jumbo krijgt de credits. Allemaal waar. Maar ondertussen worden er ook heel veel mensen blij gemaakt, en kunnen wij ons schuldgevoel massaal afkopen door (het gevoel te hebben) iets goeds te doen. Het is inderdaad gewoon één grote marketingstunt, maar wel een mooie én eentje waar iets positiefs mee gedaan wordt. Mensen helpen, en een goed gevoel creëren, bah, waar haalt Jumbo het léf vandaan.

Beeld: Jumbo