Ben ik al schrijfster?

Veel meisjes wilden vroeger ballerina worden. Of prinses. Ik niet. Waar mijn leeftijdsgenootjes met kroontjes en tutu’s rondhuppelden, bedacht ik verhalen.

Dode Zee-rollen
Ik schreef al boeken toen ik nog niet eens echt kon schrijven. Mijn moeder heeft er een paar bewaard: bladzijden en bladzijden vol kleine kriebeltjes. Alsof je naar een oud bijbelgeschrift kijkt. De Dode Zee-rollen zijn er niets bij. Mam was er iets minder blij mee dat ik mijn hersenspinsels ook graag op het witte behang van de woonkamer opschreef, maar goed – een creatieve geest laat zich niet vertellen waar wel en niet geschreven mag worden. (Goed, ik was gewoon een eigenwijs monster.) (Oké, oké: bén een eigenwijs monster. Tegenwoordige tijd.)

Pas als je alles hebt gehad
Toen afgelopen mei mijn debuutroman Glazuur uitkwam, fluisterde mijn oma geëmotioneerd tegen me: ‘Nu ben je écht schrijfster!’ Verbaasd dacht ik even na over die uitspraak. Inderdaad. Mijn droom is in vervulling gegaan. Heel even raakte ik in paniek: wat moet ik nu tot mijn levensdoel maken? Gepubliceerd schrijfster: check. Meteen schoten er als paddenstoelen zes nieuwe doelen omhoog in mijn hoofd. Een tweede druk, een bestseller schrijven, in 2013 weer een boek uitbrengen… Ik ga nog lang niet achterover leunen.

Genomineerd voor Boek van het Jaar!
Na een tweede druk (check!) en een contract voor boek 2 Verkikkerd (check!) is er onverwachts nóg iets leuks gebeurd op schrijfgebied: Glazuur is genomineerd voor de titel Boek van het Jaar. De website chicklit.nl kiest ieder jaar de dertien beste romans, waar vervolgens het Boek van het Jaar uit gekozen wordt.

Concurrentie van koninginnen
Ik moet het onder andere opnemen tegen mijn grote heldinnen Sophie Kinsella en Jill Mansell, de koninginnen van de chicklit. Maar er is nog hoop: de vorige twee jaar heeft Chantal van Gastel gewonnen. Ook een Nederlandse schrijfster (en wát voor eentje)! Ergens in mijn achterhoofd hoop ik dus heel stiekem dat ik dit jaar ook een kans maak, ondanks de moordende competitie. Het gaat natuurlijk niet om winnen, maar het is wel heel leuk. Als ik win, doe ik zóveel dansjes!

Beter, mooier, leuker
Ik zit nog wel een tijdje in spanning, want er kan tot 31 januari gestemd worden. Gelukkig heb ik Verkikkerd om mijn gedachten af te leiden, want de puntjes moeten nog op de i. Je zou zeggen dat de i maar één puntje heeft, maar in dat geval is het wel een zwaar puntje. Steeds bedenk ik iets dat beter, mooier, leuker zou kunnen. Ik ben namelijk als de dood dat de lezers straks zeggen: ‘Mwah, leuk boek, maar niet zo leuk als Glazuur.’

Klamme handjes
Angsthaas als ik ben, vrees ik eventuele negatieve recensies. Ik zeg ‘eventuele’, omdat ik bij Glazuur nog steeds op de eerste afbrand-review wacht. Voor Verkikkerd wis ik nu af en toe het zweet al van mijn voorhoofd. Niet dat ik het zelf een slecht boek vind, want een slecht boek zou ik het niet in de winkel willen hebben. Maar goed, gezonde spanning hoort erbij. En mocht ik er nu toch niet tegen blijken te kunnen, dan ga ik wel weer gewoon op het behang van mijn moeder schrijven.