Ben ik een alcoholist?

In de Arabische wereld is het elke keer weer een gedoe om aan alcohol komen. Het is maar moeilijk te krijgen en vaak superduur. Terwijl ik dit schrijf, voel ik me onderhand een halve alcoholist.

Een andere sfeer
Maar inderdaad. Ik geef het toe. Ik vind alcohol lekker. Een fris rosétje of witbiertje, of zo’n zacht Belgisch biertje. Maar wat vind ik er eigenlijk lekker aan? Het drankje of specifiek de alcohol erin? Of de gezelligheid die het met zich meebrengt? Zo worden mensen vaak meer ontspannen. Is er een andere sfeer. In de Arabische wereld brengt het je echter ook op vreemde plekken.

Met karton afgeplakte ramen
Zo begeven we ons in Cairo regelmatig naar het door expats, liberale jeugd en seksistische mannen bevolkte Café Horaiya, waar uiteraard alleen binnen mag worden gedronken en de ramen met karton zijn afgeplakt. Want alcohol is in Egypte toegestaan, maar de vrome moslims willen natuurlijk niet dat hun familie hen achter een ijskoude halve liter Stella zien zitten.

Lucratief handeltje
Het café doet zijn naam eer aan. Zo is het geen probleem als je er een elders gekocht broodje shoarma opeet. Verder houdt één van de obers er een lucratief handeltje op na. Elke paar uur wandelt hij naar de naastgelegen supermarkt, koopt er een vuilniszak vol chips, en verkoopt de zakjes met kleine winst aan zijn klanten in Horaiya. Zijn collega’s vinden het prima. Zo gaat dat in Egypte.

Een krop sla
Op een dag de expats beu, verkassen we naar een bruin café een paar straten verderop waar ik de enige vrouw blijk te zijn. In plaats van chips krijgen we er schaaltjes mais, tomaat en een krop sla, wat een opvallend goede combi met het bier blijkt te zijn. Naast ons zit een verzopen variant van Don Corleone die zijn bier aanlengt met Whisky en de rook van zijn sigaret tot aan zijn tenen lijkt te inhaleren. Het percentage alcoholisten ligt er waarschijnlijk dichtbij de honderd procent.

‘Amstel from Jordan’
Omdat alcohol in de Arabische wereld knetterduur is, shoppen we ook vaak bij de in donkere steegjes verstopte alcoholwinkels. Dikwijls zijn die in handen van Christenen die dit graag ten toon spreiden door hun shop met posters van de Koptische paus te behangen. In Jordanië proesten we het uit als de verkoper ons ‘Amstel from Jordan’ aanbiedt en stug weigert te geloven dat dit Nederlands bier is. In Cairo proberen we ons gezicht in een serieuze plooi te houden als de winkelbediende ons waarschuwt dat de Meister Max die we afrekenen ‘very very strong’ is. De bruine speciaalbiertjes zijn maar liefst acht procent.

Liquorstores op de Westelijke Jordaanover
In Israël denken we eindelijk weer eens heerlijk aan een pilsje op het terras te kunnen nippen, maar veranderen resoluut van gedachten bij het zien van de prijzen. Een pintje is hier al gauw zes euro. Flink slaan we dan in bij de ‘liquorstores’ op de Westelijke Jordaanover waar biertjes slechts 50 eurocent kosten. Long live Palestine!

Oranjeboom in de Israëlische supermarkt
Voor onze bierdopjesverzameling kopen we in de supermarkt echter toch van elk Israëlisch merk één flesje en schakelen dan snel over op Oranjeboom en Bavaria. Bizar genoeg zijn in de Israëlische supermarkten de Nederlandse biertjes het goedkoopst. De beste deal vinden we echter in het Egyptische Aswan waar we na lang zoeken de drankgroothandel van de stad vinden, waar je uiteraard alleen treetjes van 24 halve liters kan kopen. Maar wel voor maar 15 euro!

Ten strengste verboden
In Libië en Soedan is het bierfestijn echter voorbij. Alcohol is in beide landen ten strengste verboden en de Libische thuis gebrouwen drank ruikt op zijn zachts gezegd nogal ranzig. Die zoete cola en fanta komt ons in Soedan echter na een week ook onze neus uit. En met 47 graden Celsius krijgen we zo’n zin in een verkoelend biertje, dat we besluiten een Bavaria Regular 0,0 % te kopen.

Psychologisch
Bizar genoeg zijn de alcoholvrije biertjes best lekker, super verfrissend en niet zo zoet als al die frisdrank. Het went snel en inmiddels mis ik het normale bier helemaal niet meer. Het klinkt misschien raar; maar ook een alcohol vrij biertje drinken voelt veel gezelliger dan een glaasje cola en soms krijg ik er zelfs een aangeschoten gevoel van. Zou bierdrinken iets psychologisch zijn? Voor mij is het in ieder geval hét bewijs dat ik geen alcoholist ben!