Ik ben verliefd op Mayke

Eerder deze week werd er een actie op touw gezet waarbij men kon bieden op een blog voor Giro 555. Die blog mocht dan gaan over een onderwerp dat de gulle gever beblogd wilde zien worden. Een slim redactielid van Viva bood op een blog van mij, met als opdracht: blog over je grootste geheim. Gemene streek, want zij wist wat dat geheim was, en tja, voor het goede doel, hoe kón ik dat weigeren. Godzijdank mocht het middels een Viva Ongecensureerd-blog.

Verliefd
Is het dan zo’n schokkend geheim? Tja, dat hangt er vanaf hoe je het bekijkt. Ik ben namelijk verliefd. En niet zo’n beetje ook. Verliefd. Op onze eigen blogster Mayke. Ik had daar niet lang voor nodig. Vanaf het moment dat zij het blogteam kwam versterken en haar profielfoto verscheen, smolt ik bij het kijken naar die grote oprechte ogen. Ik heb me nog nooit eerder aangetrokken gevoeld tot een vrouw, zéker niet na het zien van een foto, maar Mayke? Zij maakt iets in me los.

Ik ging er vanuit dat het iets tijdelijks was, jeweetwel, zoals die tijdelijke crush op filmsterren die ook na een tijdje weer overgaat, maar niets was minder waar. Er stond een blogmeeting gepland, en ik wist het zéker: in het echt kon Mayke nóóit zo leuk zijn als ik had bedacht. Dat klopte. Ze is leuker. Het liefste, aardigste, warmste, meest oprechte en heerlijke mens dat je ooit zult ontmoeten, dat is Mayke. Ik ben blij als zij online komt, mijn hart maakt een sprongetje als haar Facebook-lampje op groen springt, ik verslind haar blogs als een flinke reep Tony’s Chocolonely op een zondagmiddag. Ik wil haar dichtbij me hebben, ik wil uren met haar kletsen, ik wil haar aantrekken als jas. Beeld je in hoe het is om na een koude winterwandeling thuis te komen, en een kop warme chocolademelk te drinken. Dát gevoel, dat is Mayke. Ja, je kunt wel zeggen dat ik mijn hart behoorlijk aan haar heb verloren.

Wilde nachten
Of ik ook fantaseer over wilde nachten met Mayke? Nee, dat dan weer niet. Het is gelukkig een heel ander soort verliefdheid. Het soort verliefdheid dat ik probleemloos op kan biechten aan mijn vriend, omdat hij begrijpt dat het geen bedreiging voor hem is. Het is het speciale soort verliefdheid dat je maar heel zelden ervaart, iets heel anders dan het gevoel dat je hebt bij iemand met wie je je leven wilt delen. Verliefd zijn op iemands ziel, dát is het misschien. Gewoon ontzettend blij zijn dat iemand bestaat, daar je ziel en zaligheid aan durven blootgeven en wéten dat ze het begrijpt. Verliefd op een karakter, op een geest, op een connectie, niets fysieks, niets romantisch en al helemaal niets erotisch. Zo verliefd ben ik, op Mayke.

Delen
Gelukkig komt dit voor haar niet als een verrassing, zij weet het allang, dit soort dingen moet je immers gewoon uit kunnen spreken, zéker als je zo’n gevoel deelt. Ik ben blij dat ik me, ondanks de fijne donatie, nog mag verschuilen achter deze Viva Ongecensureerd-blog, want of de rest van de wereld het begrijpt, daar ben ik niet zo zeker van. Zolang wij het maar begrijpen, is dat het enige dat telt.

Mayke. Wat ben ík blij dat zij bestaat.