Betalen? Download toch gewoon illegaal!

Vorige week werd in Nederland eindelijk Netflix gelanceerd, iets waar ik als filmfanaat al heel lang op had zitten wachten. Eindeloos films en series kijken voor minder dan een tientje per maand, daar word ik heel blij van.

Dit is echter geen reclamepraatje voor Netflix – of het iets voor jou is moet je namelijk zelf maar ontdekken – maar meer een verwondering over de reacties die ik vorige week kreeg naar aanleiding van mijn enthousiasme over deze dienst. Ik werd namelijk – helaas niet voor het eerst – voor gek versleten dat ik het überhaupt in mijn hoofd haal om geld neer te tellen voor films en series, want ‘die kun je toch ook gewoon gratis downloaden?’ Het is een discussie die ik de afgelopen jaren – deels vanuit m’n beroep – veel te vaak heb gevoerd. Muziek , films en series downloaden zonder ervoor te betalen (illegaal downloaden mag ik het niet noemen, want officieel is het niet illegaal in Nederland), is slecht, het is schadelijk en het sloopt de industrie.

Kijk het dan niet!
Als je zo’n discussie begint, dan verzandt men al vrij snel in opmerkingen als ‘aan mij missen ze geen klant, ik had die film anders toch nooit gekocht’ of ‘die industrie merkt daar echt niets van hoor’ of nog erger ‘als ze niet willen dat ik download, dan moeten ze het niet zo belachelijk duur maken’. Vooral dat laatste heb ik nooit begrepen. Immers, niemand verplicht je om films te kijken, het is geen primare basisbehoefte, oftewel, als je het allemaal te duur vindt, dan consumeer je toch lekker niet? Dan wacht je toch een jaartje tot het op RTL te zien is? Dat is dan blijkbaar geen goed idee, want men wil het nú, alleen niet voor de hoofdprijs.

Alles is geregeld
Misschien komt het omdat ik een grote filmliefhebber ben, maar ik vind vijf euro (want dat kost het tegenwoordig gemiddeld een film te huren) absoluut geen belachelijk bedrag. Al dat werk, al dat geld, al die mensen die betrokken zijn bij het maken van een film, en het enige dat ik hoef te doen om een avondje te genieten, is op een paar knopjes drukken op mijn afstandsbediening (het geld wordt automatisch afgehouden), zonder m’n kont van de bank te hoeven lichten en ik heb twee uur lang topvermaak (tenzij je een film huurt met Ben Stiller). Vijf euro, waar heb je het dan over? Alles is voor je geregeld!

Fanatiek
Ik ben me er altijd wel van bewust dat ik een tikje fanatiek ben in mijn eenzame strijd tegen downloaden, maar dat komt meer omdat we inmiddels in een omgekeerde wereld leven. Ik vind het belachelijk dat er nog steeds zo massaal gedownload wordt, zeker nu er voldoende alternatieven zijn om tegen een redelijk bedrag digitaal films te huren (digitaal kopen blijft nog steeds onredelijk duur overigens, maar is nog steeds geen reden om het dan maar te jatten). Als mensen om me heen van de daken schreeuwen (want het is ook nog eens heel schaamteloos) dat ze ‘lekker veel downloaden voor nop’, dan haal ik meestal m’n schouders op, ik ga die discussie allang niet meer aan. Maar als ik vervolgens vol enthousiasme post dat ik een abonnement heb genomen op Netflix, en ik krijg uit drie richtingen naar mijn hoofd geslingerd dat ik een enorme sukkel ben omdat ik betaal voor iets dat ik ook gratis zou kunnen krijgen, dan kan ik daar oprecht met m’n verstand niet bij. Compleet omgekeerde wereld.

Trots
Want inderdaad, ik betaal graag voor mijn films en series. Omdat ik er ontzettend van geniet, omdat ik respect heb voor het harde werk dat ermee gemoeid is en niet wil dat de filmindustrie net zo roemloos ten onder gaat als de muziekindustrie, waar je tegenwoordig met vijf verkochte exemplaren al in de Top 40 staat. Misschien maakt me dat een sukkel, maar dan wel een sukkel zonder illegale rotzooi op m’n computer en daar ben ik trots op. Gewoon, omdat dat zo hoort.

Beeld: eldeiv / 123RF Stockfoto