Bezinning en vernieling

Daar waar iedereen massaal aan de mindfulness, meditatie, yoga en andere bezinning en bezieling is, heb ik de mind-emptiness, nee-ditatie en ho-ga (mijn eigen versie van stop… en door), bezinning en vernieling tot een kunst verheven.

Pak die rust
Zo zat ik lekker te relaxen tijdens de paasbrunch. Of eigenlijk zat ik als een dolle stier te focussen op het pakken van mijn rust, want nú was de tijd en hij zou me niet ontglippen. Ik had net de paasdrukte in de supermarkt achter de rug. Dus ik zat daar, een soort van bij te komen. ‘PAK DIE RUST, NU IS HET MOMENT! PAK HEM DAN! GO GO GO!’ ging het in mijn hoofd.

Bezinning en vernieling
Maar goed, ik hoor mijn schoonmoeder dus in de verte nog iets zeggen over een haak aan een schutting waar we vooral maar niet tegenaan moeten lopen. Dat weet ik nog, omdat ik dacht: ‘Welke ezel ziet er in godsnaam een haak van bijna een vierkante meter over het hoofd?’ Niet veel later was er tot achter in de straat een enorme knal te horen.

Ik voel hoe de rechterhelft van mijn hersenpan een flinke dreun probeert te verwerken tot een beeld van wat er nu precies is voorgevallen. Ik dank God op mijn blote knietjes voor de zonnebril die ik droeg. De schade is daardoor beperkt gebleven tot een flinke kras op het glas en de afdruk van het montuur in mijn gezicht. Man, ik mag voortaan wel een helmpje dragen.

Achterwaartse polonaise
De dag ervoor was ik op een verjaardag. Ik had mezelf erheen gesleept na het hoogtepunt van de paasdrukte in de winkel. Toen ik mijn auto op slot wilde doen ontbrak de sleutel. De sleutel die net nog in het contactslot had gezeten, terwijl ik erheen reed. Paniekerig doorzoek ik mijn tas. Het heeft ruim vijf minuten geduurd voordat ik hem terug vond. Vandaag vond ik het cadeautje voor de jarige terug in mijn tas.

Op diezelfde verjaardag stond ik met een vriendin te ouwehoeren, tot ze ineens roept: ‘Oh sorry!’ Gevolgd door een lachstuip. Ik kijk haar niet begrijpend aan. ‘Ik had al heel lang mijn hand op je linkertiet!’ verklaart ze. Ik had werkelijk niets gemerkt. Iedereen had wel mijn boezem kunnen betasten. Ik had ongemerkt achterwaarts kunnen participeren in een polonaise met twee handen op mijn tieten!

Bodycheck
Het zijn slechts enkele van de vele momenten waarop ik hardhandig word herinnerd aan de werkelijkheid. Ik doe ook niet aan bodyscans, waarbij je je bewust wordt van je lichaam, het moment, het hier en het nu. Ik doe alleen aan bodychecks als ik weer per ongeluk tegen iets of iemand aan loop. Bam! Terug in het heden. Ik schrik me dagelijks talloze keren de tyfus.

Lekker hardleers
Het is mij wel duidelijk. Die mindfulness is maar een illusie. Die mind is niet alleen vol, maar aan het overlopen. Ik hoef me helemaal niet te concentreren op de dingen die ik doe, de dingen herinneren mij wel van het feit dat ze gebeuren. Lekker hardhandig, voor de hardleerse mind.

© Beeld: privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke