Big brother is watching us

Wat een geruststellend idee eigenlijk. Dat alle gegevens die we toevertrouwen aan het World Wide Web ergens in Amerika voor ons worden opgeslagen. Tja, nadeeltje is misschien dat er meegelezen wordt, maar ik zie toch vooral voordelen.

Briljante back up
Te vaak dacht ik als mijn computer weer eens crashte “shit, nu ben ik al mijn bestanden kwijt”. Nachtenlang gehuild om verloren gewaande vakantiefoto’s van mijn huwelijksreis, de per ongeluk gedelete video opname van de bevalling van mijn eerste kind, die briljante blog die ik net helemaal af had…. Blijkt nu dat ik met één telefoontje naar de U.S.A. gewoon even om een back upje had kunnen vragen. Had ik dat toen maar geweten.

Achteraf is het makkelijk praten
En dat geldt natuurlijk ook voor die leerlingen van Ibn Ghaldoun uit Rotterdam. Hadden ze gewoon even een mailtje gestuurd naar de FBI met het verzoek om een back up van alle eindexamens, hadden ze nooit met een gestolen sleutel aan die kluis hoeven klungelen. Geen haan had er naar gekraaid (behalve president Obama dan, maar die zal daar niet wakker van liggen) en ze waren met vlag en wimpel geslaagd.

Geschokt!
Zonder gekheid, ik was ook wel heel even geschrokken hoor, toen ik hoorde dat Amerikaanse veiligheidsdiensten allerlei gegevens van gebruikers van onder meer Google, Apple en Facebookgebruikers verzamelt. Al jarenlang wordt via een geheim programma genaamd PRISM zoekgegevens, e-mails, foto’s, video’s en chatgesprekken opgeslagen, vooral van gebruikers buiten de U.S.A. zelf.

In een schok dacht ik terug aan die talloze gênante foto’s zoals die ene met carnaval waarbij ik verkleed als sexy zebra, halfdronken aan de kroonluchter hing, of het chatgesprek met een goede vriendin waarin we om het hardst meezongen met Bonny Tyler’s ‘The total eclipse of the heart’. Was natuurlijk nooit de bedoeling dat iemand die beelden terug zou zien. Om nog maar te zwijgen over al die portretfoto’s waar nog geen photoshop aan te pas was gekomen.

Niet mijn beroep…
Ze zeggen wel eens dat bij een bijna-dood ervaring je leven aan je voorbij flitst, nou bij het uitlekken van dit nieuws trok plotseling mijn hele digitale bestaan aan mij voorbij. En ik weet nu, ik heb een hoop om me voor te schamen. Wist ik veel dat Obama meekeek. Dan had ik natuurlijk wel wat anders aangetrokken, gezegd en/of gezongen.

In tweede instantie besefte ik ook wat een afschuwelijk beroep je moet hebben als je bij die veiligheidsdiensten werkt. Al die meuk van al die onbelangrijke slonzige huisvrouwen, puisterige pubers, hitsige huisvaders en hysterische tienermeisjes moeten bekijken. Dag in, dag uit. Dat gun je toch niemand? Je doet geen oog meer dicht, nachtmerries gegarandeerd.

Alleen voor hen alleen al ben ik blij dat klokkenluider Snowden deze praktijken aan het licht bracht. En ik wil daarom, net als velen anderen ook bezwaar aantekenen tegen PRISM en deze vorm van dataspionage. Niet zozeer vanuit privacy-overwegingen, maar ik gun de medewerkers van de FBI en NSA ook een goede nachtrust.

Bron foto: Icebergtz